Marcos 2

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَوَارْنِي إِ شَا ن وُوسَّانْ يُوذفْ يَاسُوع عَاوذْ غَارْ كَافَارْنَاحُومْ. ڒَامِي سْڒِينْ بلِّي أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ،

¹ Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.

² مُوننْ خَاسْ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ د-أَوْضنْ ؤُڒَا غَارْ ثوَّارْثْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س وَاوَاڒْ.

² Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os instruía.

³ ؤُسِينْ-د شَا غَارسْ، إِوْينْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ غَارسْ، أَرْبُونْ ث-إِ-د جَارْ أَسنْ أَربْعَا ن يرْيَازنْ.

³ Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.

⁴ مِينْزِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارسْ د-قَارّْبنْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، ڭَاعّْذنْ خْ ثْزقَّا، كْسِينْ شْوَايْثْ زِي ثْزقَّا سنّجْ أَمْشَانْ مَانِي ثُوغَا يَاسُوع، ؤُشَا سّهْوَانْ-د ثَاسُّوثْ مِينْ خفْ إِزّڒْ ؤُنعْضَابْ.

⁴ Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.

⁵ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أَ مِّي، أَقَا دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ.“

⁵ Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados."

⁶ ثُوغَا قِّيمنْ ذِينْ شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، تّْخَارَّاصنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ:

⁶ Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:

⁷ ”مِينْ إِعْنَا وَا إِ إِتّْشقَّافنْ أَمُّو؟ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ مْغِيرْ أَربِّي وحّْذسْ؟“

⁷ "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão Deus?"

⁸ يُوشَا يَاسُوع س أَرُّوحْ نّسْ بلِّي أَقَا تّْخَارَّاصنْ أَمُّو ذڭْ إِخفْ نْسنْ. إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

⁸ Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito tios seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?

⁹ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ: ’تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّشْ‘ نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ ؤُشَا ؤُيُورْ‘؟

⁹ Que é mais fácil dizer ao paralítico: Os pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?

¹⁰ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، إِنَّا خنِّي إِ ؤُنعْضَابْ:

¹⁰ Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho dó homem sobre a terra {disse ao paralítico},

¹¹ ’نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ: كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرُوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!‘ “

¹¹ eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa."

¹² ذغْيَا إِكَّارْ، ڒخْذنِّي إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ قِيبَاتْشْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ، أَڒَامِي ثْبهْثنْ مَارَّا، سّمْغَارنْ ذِي أَربِّي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي مَانْ أَيَا!“

¹² No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o. leito, foi-se embora à vista de todos. A, multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante."

¹³ خنِّي إِفّغْ عَاوذْ غَارْ ڒبْحَارْ، ؤُشَا يُوسَا-د غَارسْ ڒْغَاشِي مَارَّا ؤُشَا إِسّڒْمذْ إِ-ثنْ.

¹³ Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.

¹⁴ أَمْ يعْذُو، إِبَارْقْ لَاوِي مِّيسْ ن حَالْفَا إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا، ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“. إِكَّارْ ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث.

¹⁴ Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me." E Levi, levantando-se, seguiu-o.

¹⁵ أَمْ إِقِّيمْ نتَّا غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوغَا أَطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ قِّيمنْ أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ ؤُشَا ضْفَارنْ ث.

¹⁵ Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.

¹⁶ ؤُمِي ژْرِينْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَقَا إِتّتّْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ، إِسسّْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

¹⁶ Os escribas, do partido dos fariseus,. vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicamos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicamos e com gente de má vida? "

¹⁷ ڒَامِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ وَاهْ. أَقَا وَارْ د-ؤُسِيغْ حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ إِ يِينِّي إِسڭّْذنْ مَاشَا إِ إِمذْنَابْ.“

¹⁷ Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os justos, mas os pecadores."

¹⁸ ثُوغَا إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ ذ إِفَارِيسِييّنْ تّْژُومَّانْ ؤُشَا خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي تّْژُومَّانْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا ذ إِفَارِيسِييّنْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“

¹⁸ Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?"

¹⁹ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا زمَّارنْ ثَارْوَا ن ؤُمُوڒَايْ أَذْ ژُومّنْ ذ ؤُمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ لَّ!

¹⁹ Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é -possível jejuar.

²⁰ مَاشَا أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ خْمِي ذ غَا إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ خَاسنْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ، ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.

²⁰ Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.

²¹ وَارْ إِدْجِي حذْ إِتّْخيّضْ ثَانقِّيتْشْ زِي ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، نِيغْ خنِّي ثَانقِّيتْشْ نِّي ن جْذِيذْ أَذْ ثقْڒعْ زڭْ وَارُّوضْ أَبُوڒَايْ، ؤُشَا أَذْ إِذْوڒْ ؤُشَارّڭْ إِمْغَارْ.

²¹ "Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.

²² ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْفَارّغْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيقْذِيمِينْ، حِيمَا بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْشَارِّيڭْ ثِيخُونْشَايْ ؤُ ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ ؤُشَا بِينُو أَذْ إِزدْجعْ. مَاشَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَافَّارغْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ.“

²² E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e perder-se-á juntamente com os odres mas para vinho novo, odres novos."

²³ خنِّي إِمْسَارْ أَقَا إِشُوقْ يَاسُوع ذڭْ إِيَّارنْ ن إِمنْذِي ذِي سّبْثْ، ؤُشَا إِمحْضَارنْ نّسْ بْذَانْ ڒقّْضنْ ثِيذْرِينْ أَمْ ڭُّورنْ.

²³ Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.

²⁴ نَّانْ أَسْ إِفَارِيسِييّنْ: ”خْزَارْ، مَايمِّي تّڭّنْ ذِي سّبْثْ مِينْ وَارْ إِحدْجْڒنْ؟“

²⁴ Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?" Jesus respondeu-lhes:

²⁵ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ثغْرِيمْ قَاعْ مِينْ إِڭَّا ذَاوُوذْ، ڒَامِي ثُوغَا إِتّْوَاحْصَارْ، إِطّفْ إِ-ث ڒَاژْ، نتَّا ذ يِينِّي أَكِيذسْ؟

²⁵ "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?

²⁶ مَامّشْ د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ذڭْ وُوسَّانْ ن أَبْيَاثَارْ، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا إِشَّا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ ن سِيذِي إِ وَارْ إِحدْجْڒنْ أَذْ ث شّنْ مْغِيرْ إِكهَّاننْ وَاهَا، ؤُشَا إِوْشَا عَاوذْ إِ يِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ؟“

²⁶ Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus companheiros."

²⁷ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا أَسّْ ن سّبْثْ إِتّْوَاڭّْ إِ بْنَاذمْ، وَارْ إِدْجِي بْنَاذمْ إِ سّبْثْ.

²⁷ E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;

²⁸ أَمُّو إِ إِدْجَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ ؤُڒَا ذ بَابْ ن سّبْثْ.“

²⁸ e, para dizer tudo, o Filho do homem é senhor também do sábado."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →