Marcos 2
rifa (RIFA) vs ACF
1 أَوَارْنِي إِ شَا ن وُوسَّانْ يُوذفْ يَاسُوع عَاوذْ غَارْ كَافَارْنَاحُومْ. ڒَامِي سْڒِينْ بلِّي أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ،
1 E alguns dias depois entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 مُوننْ خَاسْ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ د-أَوْضنْ ؤُڒَا غَارْ ثوَّارْثْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س وَاوَاڒْ.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 ؤُسِينْ-د شَا غَارسْ، إِوْينْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ غَارسْ، أَرْبُونْ ث-إِ-د جَارْ أَسنْ أَربْعَا ن يرْيَازنْ.
3 E vieram ter com ele conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 مِينْزِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارسْ د-قَارّْبنْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، ڭَاعّْذنْ خْ ثْزقَّا، كْسِينْ شْوَايْثْ زِي ثْزقَّا سنّجْ أَمْشَانْ مَانِي ثُوغَا يَاسُوع، ؤُشَا سّهْوَانْ-د ثَاسُّوثْ مِينْ خفْ إِزّڒْ ؤُنعْضَابْ.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava, e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أَ مِّي، أَقَا دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ.“
5 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 ثُوغَا قِّيمنْ ذِينْ شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، تّْخَارَّاصنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ:
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 ”مِينْ إِعْنَا وَا إِ إِتّْشقَّافنْ أَمُّو؟ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ مْغِيرْ أَربِّي وحّْذسْ؟“
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 يُوشَا يَاسُوع س أَرُّوحْ نّسْ بلِّي أَقَا تّْخَارَّاصنْ أَمُّو ذڭْ إِخفْ نْسنْ. إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas coisas em vossos corações?
9 مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ: ’تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّشْ‘ نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ ؤُشَا ؤُيُورْ‘؟
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados; ou dizer-lhe: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، إِنَّا خنِّي إِ ؤُنعْضَابْ:
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 ’نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ: كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرُوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!‘ “
11 A ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 ذغْيَا إِكَّارْ، ڒخْذنِّي إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ قِيبَاتْشْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ، أَڒَامِي ثْبهْثنْ مَارَّا، سّمْغَارنْ ذِي أَربِّي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي مَانْ أَيَا!“
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 خنِّي إِفّغْ عَاوذْ غَارْ ڒبْحَارْ، ؤُشَا يُوسَا-د غَارسْ ڒْغَاشِي مَارَّا ؤُشَا إِسّڒْمذْ إِ-ثنْ.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 أَمْ يعْذُو، إِبَارْقْ لَاوِي مِّيسْ ن حَالْفَا إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا، ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“. إِكَّارْ ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega, e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 أَمْ إِقِّيمْ نتَّا غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوغَا أَطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ قِّيمنْ أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ ؤُشَا ضْفَارنْ ث.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque eram muitos, e o tinham seguido.
16 ؤُمِي ژْرِينْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَقَا إِتّتّْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ، إِسسّْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 ڒَامِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ وَاهْ. أَقَا وَارْ د-ؤُسِيغْ حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ إِ يِينِّي إِسڭّْذنْ مَاشَا إِ إِمذْنَابْ.“
17 E Jesus, tendo ouvido isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas, sim, os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores ao arrependimento.
18 ثُوغَا إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ ذ إِفَارِيسِييّنْ تّْژُومَّانْ ؤُشَا خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي تّْژُومَّانْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا ذ إِفَارِيسِييّنْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا زمَّارنْ ثَارْوَا ن ؤُمُوڒَايْ أَذْ ژُومّنْ ذ ؤُمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ لَّ!
19 E Jesus disse-lhes: Podem porventura os filhos das bodas jejuar enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar;
20 مَاشَا أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ خْمِي ذ غَا إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ خَاسنْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ، ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 وَارْ إِدْجِي حذْ إِتّْخيّضْ ثَانقِّيتْشْ زِي ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، نِيغْ خنِّي ثَانقِّيتْشْ نِّي ن جْذِيذْ أَذْ ثقْڒعْ زڭْ وَارُّوضْ أَبُوڒَايْ، ؤُشَا أَذْ إِذْوڒْ ؤُشَارّڭْ إِمْغَارْ.
21 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha; doutra sorte o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْفَارّغْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيقْذِيمِينْ، حِيمَا بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْشَارِّيڭْ ثِيخُونْشَايْ ؤُ ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ ؤُشَا بِينُو أَذْ إِزدْجعْ. مَاشَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَافَّارغْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ.“
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; doutra sorte, o vinho novo rompe os odres e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser deitado em odres novos.
23 خنِّي إِمْسَارْ أَقَا إِشُوقْ يَاسُوع ذڭْ إِيَّارنْ ن إِمنْذِي ذِي سّبْثْ، ؤُشَا إِمحْضَارنْ نّسْ بْذَانْ ڒقّْضنْ ثِيذْرِينْ أَمْ ڭُّورنْ.
23 E aconteceu que, passando ele num sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 نَّانْ أَسْ إِفَارِيسِييّنْ: ”خْزَارْ، مَايمِّي تّڭّنْ ذِي سّبْثْ مِينْ وَارْ إِحدْجْڒنْ؟“
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ثغْرِيمْ قَاعْ مِينْ إِڭَّا ذَاوُوذْ، ڒَامِي ثُوغَا إِتّْوَاحْصَارْ، إِطّفْ إِ-ث ڒَاژْ، نتَّا ذ يِينِّي أَكِيذسْ؟
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele estavam?
26 مَامّشْ د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ذڭْ وُوسَّانْ ن أَبْيَاثَارْ، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا إِشَّا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ ن سِيذِي إِ وَارْ إِحدْجْڒنْ أَذْ ث شّنْ مْغِيرْ إِكهَّاننْ وَاهَا، ؤُشَا إِوْشَا عَاوذْ إِ يِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ؟“
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا أَسّْ ن سّبْثْ إِتّْوَاڭّْ إِ بْنَاذمْ، وَارْ إِدْجِي بْنَاذمْ إِ سّبْثْ.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 أَمُّو إِ إِدْجَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ ؤُڒَا ذ بَابْ ن سّبْثْ.“
28 Assim o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.