Marcos 2

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَارْنِي إِ شَا ن وُوسَّانْ يُوذفْ يَاسُوع عَاوذْ غَارْ كَافَارْنَاحُومْ. ڒَامِي سْڒِينْ بلِّي أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ،

¹ Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.

² مُوننْ خَاسْ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ د-أَوْضنْ ؤُڒَا غَارْ ثوَّارْثْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س وَاوَاڒْ.

² Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.

³ ؤُسِينْ-د شَا غَارسْ، إِوْينْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ غَارسْ، أَرْبُونْ ث-إِ-د جَارْ أَسنْ أَربْعَا ن يرْيَازنْ.

³ Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;

⁴ مِينْزِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارسْ د-قَارّْبنْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، ڭَاعّْذنْ خْ ثْزقَّا، كْسِينْ شْوَايْثْ زِي ثْزقَّا سنّجْ أَمْشَانْ مَانِي ثُوغَا يَاسُوع، ؤُشَا سّهْوَانْ-د ثَاسُّوثْ مِينْ خفْ إِزّڒْ ؤُنعْضَابْ.

⁴ e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.

⁵ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أَ مِّي، أَقَا دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ.“

⁵ E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.

⁶ ثُوغَا قِّيمنْ ذِينْ شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، تّْخَارَّاصنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ:

⁶ Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:

⁷ ”مِينْ إِعْنَا وَا إِ إِتّْشقَّافنْ أَمُّو؟ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ مْغِيرْ أَربِّي وحّْذسْ؟“

⁷ Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?

⁸ يُوشَا يَاسُوع س أَرُّوحْ نّسْ بلِّي أَقَا تّْخَارَّاصنْ أَمُّو ذڭْ إِخفْ نْسنْ. إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

⁸ Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?

⁹ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ: ’تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّشْ‘ نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ ؤُشَا ؤُيُورْ‘؟

⁹ Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?

¹⁰ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، إِنَّا خنِّي إِ ؤُنعْضَابْ:

¹⁰ Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },

¹¹ ’نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ: كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرُوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!‘ “

¹¹ a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.

¹² ذغْيَا إِكَّارْ، ڒخْذنِّي إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ قِيبَاتْشْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ، أَڒَامِي ثْبهْثنْ مَارَّا، سّمْغَارنْ ذِي أَربِّي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي مَانْ أَيَا!“

¹² Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.

¹³ خنِّي إِفّغْ عَاوذْ غَارْ ڒبْحَارْ، ؤُشَا يُوسَا-د غَارسْ ڒْغَاشِي مَارَّا ؤُشَا إِسّڒْمذْ إِ-ثنْ.

¹³ Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.

¹⁴ أَمْ يعْذُو، إِبَارْقْ لَاوِي مِّيسْ ن حَالْفَا إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا، ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“. إِكَّارْ ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث.

¹⁴ Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.

¹⁵ أَمْ إِقِّيمْ نتَّا غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوغَا أَطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ قِّيمنْ أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ ؤُشَا ضْفَارنْ ث.

¹⁵ Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.

¹⁶ ؤُمِي ژْرِينْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَقَا إِتّتّْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ، إِسسّْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

¹⁶ Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?

¹⁷ ڒَامِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ وَاهْ. أَقَا وَارْ د-ؤُسِيغْ حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ إِ يِينِّي إِسڭّْذنْ مَاشَا إِ إِمذْنَابْ.“

¹⁷ Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.

¹⁸ ثُوغَا إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ ذ إِفَارِيسِييّنْ تّْژُومَّانْ ؤُشَا خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي تّْژُومَّانْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا ذ إِفَارِيسِييّنْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“

¹⁸ Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?

¹⁹ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا زمَّارنْ ثَارْوَا ن ؤُمُوڒَايْ أَذْ ژُومّنْ ذ ؤُمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ لَّ!

¹⁹ Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;

²⁰ مَاشَا أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ خْمِي ذ غَا إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ خَاسنْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ، ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.

²⁰ dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.

²¹ وَارْ إِدْجِي حذْ إِتّْخيّضْ ثَانقِّيتْشْ زِي ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، نِيغْ خنِّي ثَانقِّيتْشْ نِّي ن جْذِيذْ أَذْ ثقْڒعْ زڭْ وَارُّوضْ أَبُوڒَايْ، ؤُشَا أَذْ إِذْوڒْ ؤُشَارّڭْ إِمْغَارْ.

²¹ Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.

²² ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْفَارّغْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيقْذِيمِينْ، حِيمَا بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْشَارِّيڭْ ثِيخُونْشَايْ ؤُ ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ ؤُشَا بِينُو أَذْ إِزدْجعْ. مَاشَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَافَّارغْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ.“

²² E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.

²³ خنِّي إِمْسَارْ أَقَا إِشُوقْ يَاسُوع ذڭْ إِيَّارنْ ن إِمنْذِي ذِي سّبْثْ، ؤُشَا إِمحْضَارنْ نّسْ بْذَانْ ڒقّْضنْ ثِيذْرِينْ أَمْ ڭُّورنْ.

²³ E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.

²⁴ نَّانْ أَسْ إِفَارِيسِييّنْ: ”خْزَارْ، مَايمِّي تّڭّنْ ذِي سّبْثْ مِينْ وَارْ إِحدْجْڒنْ؟“

²⁴ E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?

²⁵ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ثغْرِيمْ قَاعْ مِينْ إِڭَّا ذَاوُوذْ، ڒَامِي ثُوغَا إِتّْوَاحْصَارْ، إِطّفْ إِ-ث ڒَاژْ، نتَّا ذ يِينِّي أَكِيذسْ؟

²⁵ Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?

²⁶ مَامّشْ د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ذڭْ وُوسَّانْ ن أَبْيَاثَارْ، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا إِشَّا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ ن سِيذِي إِ وَارْ إِحدْجْڒنْ أَذْ ث شّنْ مْغِيرْ إِكهَّاننْ وَاهَا، ؤُشَا إِوْشَا عَاوذْ إِ يِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ؟“

²⁶ Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?

²⁷ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا أَسّْ ن سّبْثْ إِتّْوَاڭّْ إِ بْنَاذمْ، وَارْ إِدْجِي بْنَاذمْ إِ سّبْثْ.

²⁷ E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.

²⁸ أَمُّو إِ إِدْجَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ ؤُڒَا ذ بَابْ ن سّبْثْ.“

²⁸ Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →