Marcos 2
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَوَارْنِي إِ شَا ن وُوسَّانْ يُوذفْ يَاسُوع عَاوذْ غَارْ كَافَارْنَاحُومْ. ڒَامِي سْڒِينْ بلِّي أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ،
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 مُوننْ خَاسْ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ، أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ د-أَوْضنْ ؤُڒَا غَارْ ثوَّارْثْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س وَاوَاڒْ.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 ؤُسِينْ-د شَا غَارسْ، إِوْينْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ غَارسْ، أَرْبُونْ ث-إِ-د جَارْ أَسنْ أَربْعَا ن يرْيَازنْ.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 مِينْزِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارسْ د-قَارّْبنْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، ڭَاعّْذنْ خْ ثْزقَّا، كْسِينْ شْوَايْثْ زِي ثْزقَّا سنّجْ أَمْشَانْ مَانِي ثُوغَا يَاسُوع، ؤُشَا سّهْوَانْ-د ثَاسُّوثْ مِينْ خفْ إِزّڒْ ؤُنعْضَابْ.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أَ مِّي، أَقَا دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ.“
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 ثُوغَا قِّيمنْ ذِينْ شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، تّْخَارَّاصنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 ”مِينْ إِعْنَا وَا إِ إِتّْشقَّافنْ أَمُّو؟ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ مْغِيرْ أَربِّي وحّْذسْ؟“
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 يُوشَا يَاسُوع س أَرُّوحْ نّسْ بلِّي أَقَا تّْخَارَّاصنْ أَمُّو ذڭْ إِخفْ نْسنْ. إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ: ’تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّشْ‘ نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ ؤُشَا ؤُيُورْ‘؟
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، إِنَّا خنِّي إِ ؤُنعْضَابْ:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 ’نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ: كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرُوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!‘ “
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 ذغْيَا إِكَّارْ، ڒخْذنِّي إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ قِيبَاتْشْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ، أَڒَامِي ثْبهْثنْ مَارَّا، سّمْغَارنْ ذِي أَربِّي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي مَانْ أَيَا!“
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 خنِّي إِفّغْ عَاوذْ غَارْ ڒبْحَارْ، ؤُشَا يُوسَا-د غَارسْ ڒْغَاشِي مَارَّا ؤُشَا إِسّڒْمذْ إِ-ثنْ.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 أَمْ يعْذُو، إِبَارْقْ لَاوِي مِّيسْ ن حَالْفَا إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا، ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“. إِكَّارْ ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 أَمْ إِقِّيمْ نتَّا غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوغَا أَطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ قِّيمنْ أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذڭْ وَاطَّاسْ ؤُشَا ضْفَارنْ ث.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 ؤُمِي ژْرِينْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَقَا إِتّتّْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ، إِسسّْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 ڒَامِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ وَاهْ. أَقَا وَارْ د-ؤُسِيغْ حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ إِ يِينِّي إِسڭّْذنْ مَاشَا إِ إِمذْنَابْ.“
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 ثُوغَا إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ ذ إِفَارِيسِييّنْ تّْژُومَّانْ ؤُشَا خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي تّْژُومَّانْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا ذ إِفَارِيسِييّنْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا زمَّارنْ ثَارْوَا ن ؤُمُوڒَايْ أَذْ ژُومّنْ ذ ؤُمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ لَّ!
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 مَاشَا أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ خْمِي ذ غَا إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ خَاسنْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ، ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 وَارْ إِدْجِي حذْ إِتّْخيّضْ ثَانقِّيتْشْ زِي ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، نِيغْ خنِّي ثَانقِّيتْشْ نِّي ن جْذِيذْ أَذْ ثقْڒعْ زڭْ وَارُّوضْ أَبُوڒَايْ، ؤُشَا أَذْ إِذْوڒْ ؤُشَارّڭْ إِمْغَارْ.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْفَارّغْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيقْذِيمِينْ، حِيمَا بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْشَارِّيڭْ ثِيخُونْشَايْ ؤُ ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ ؤُشَا بِينُو أَذْ إِزدْجعْ. مَاشَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَافَّارغْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ.“
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 خنِّي إِمْسَارْ أَقَا إِشُوقْ يَاسُوع ذڭْ إِيَّارنْ ن إِمنْذِي ذِي سّبْثْ، ؤُشَا إِمحْضَارنْ نّسْ بْذَانْ ڒقّْضنْ ثِيذْرِينْ أَمْ ڭُّورنْ.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 نَّانْ أَسْ إِفَارِيسِييّنْ: ”خْزَارْ، مَايمِّي تّڭّنْ ذِي سّبْثْ مِينْ وَارْ إِحدْجْڒنْ؟“
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا وَارْ ثغْرِيمْ قَاعْ مِينْ إِڭَّا ذَاوُوذْ، ڒَامِي ثُوغَا إِتّْوَاحْصَارْ، إِطّفْ إِ-ث ڒَاژْ، نتَّا ذ يِينِّي أَكِيذسْ؟
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 مَامّشْ د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ذڭْ وُوسَّانْ ن أَبْيَاثَارْ، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا إِشَّا أَغْرُومْ ن وسْشَانْ ن سِيذِي إِ وَارْ إِحدْجْڒنْ أَذْ ث شّنْ مْغِيرْ إِكهَّاننْ وَاهَا، ؤُشَا إِوْشَا عَاوذْ إِ يِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ؟“
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا أَسّْ ن سّبْثْ إِتّْوَاڭّْ إِ بْنَاذمْ، وَارْ إِدْجِي بْنَاذمْ إِ سّبْثْ.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 أَمُّو إِ إِدْجَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ ؤُڒَا ذ بَابْ ن سّبْثْ.“
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.