Marcos 15

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ذغْيَا غَارْ صّْبحْ زِيشْ مْشَاوَارنْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. نِيثْنِي شَارْفنْ يَاسُوع، إِوْينْ ث ؤُشَا سلّْمنْ ث إِ بِيلَاطُوسْ.

¹ Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.

² إِسّقْسَا إِ-ث بِيلَاطُوسْ: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثنِّيذْ ث.“

² Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.

³ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ تّْشثْشَانْ زَّايسْ زڭْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ.

³ Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.

⁴ إِسّقْسَا ث بِيلَاطُوسْ عَاوذْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثتَّارِيذْ س شَا؟ خْزَارْ، أَطَّاسْ ن يِينِّي خَاكْ إِتّْشثْشَانْ!“

⁴ Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!

⁵ وَارْ د-يَارِّي يَاسُوع س وَالُو، أَڒَامِي إِثبْهثْ بِيلَاطُوسْ.

⁵ Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.

⁶ إِنُّومْ إِضدْجقْ إِ إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ ذِي كُوڒْ ڒْعِيذْ، ونِّي إِخْسنْ نِيثْنِي.

⁶ Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.

⁷ ثُوغَا ذِينْ إِجّنْ ؤُمِي قَّارنْ بَارْ-أَبَّاسْ، حبّْسنْ ث أَكْ-ذ إِمْغوّْغنْ، إِنِّي إِنْغِينْ إِجّنْ ذڭْ ؤُغوّغْ.

⁷ Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.

⁸ إِسْغُويّْ ڒْغَاشِي ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ تّتَّارّنْ زَّايسْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنُّومْ إِتّڭّْ إِ نِيثْنِي.

⁸ O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.

⁹ يَارَّا-د بِيلَاطُوسْ، إِنَّا: ”مَا ثخْسمْ أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“

⁹ Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?

¹⁰ مِينْزِي ثُوغَا إِسّنْ بلِّي إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَقَا سلّْمنْ ث زِي ڒحْسذْ.

¹⁰ {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}

¹¹ مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ عَارْننْ ڒْغَاشِي، مَاحنْذْ أَذْ تَّارنْ أَذْ أَسنْ د-إِضْڒقْ إِ بَارْ-أَبَّاسْ.

¹¹ Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.

¹² بِيلَاطُوسْ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ ثخْسمْ أَذْ ڭّغْ س ونِّي ؤُمِي ثتّْڒَاغَامْ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“

¹² Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?

¹³ سْغُويّنْ عَاوذْ: ”صلّْبْ إِ-ث!“

¹³ Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!

¹⁴ إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِ إِڭَّا؟“ خنِّي أَرْنِينْ ذِي ثْغُويِّيثْ عَاذْ كْثَارْ: ”صلّْبْ إِ-ث!“

¹⁴ Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!

¹⁵ أَمْ ثُوغَا إِخْسْ بِيلَاطُوسْ أَذْ إِسَّارْضَا ڒْغَاشِي، إِضْڒقْ إِ بَارْ-أَبَّاسْ، مَاشَا إِسلّمْ أَسنْ يَاسُوع، أَوَارْنِي ڒَامِي ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ، حِيمَا أَذْ ث صلّْبنْ.

¹⁵ Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.

¹⁶ ڭوّْذنْ ث إِعسْكَارِييّنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ڒمْرَاحْ ن ثَادَّارْثْ ن شّْرَاعْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘، ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا ڒْكُومْبَانِييّثْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹⁶ Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.

¹⁷ سّْيَارْضنْ أَسْ إِجّْ ن ورُّوضْ ذ أَزڭّْوَاغْ، مُوذنْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ س إِسنَّاننْ ؤُشَا قّْننْ أَسْ-ث،

¹⁷ Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.

¹⁸ بْذَانْ تّْسدْجَامنْ خَاسْ، قَّارنْ أَسْ: ”أَزُولْ خَاكْ، أَ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ!“

¹⁸ E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!

¹⁹ ثُوغَا شَّاثنْ ث غَارْ ؤُزدْجِيفْ س يِيجّْ ن وعْمُوذْ ن ؤُغَانِيمْ، سُّوسُوفنْ خَاسْ ؤُشَا ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ نْسنْ،عبْذنْ ث.

¹⁹ Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.

²⁰ أَوَارْنِي ڒَامِي ث سّحْقَارنْ، كّْسنْ أَسْ أَسڒْهَامْ أَزڭّْوَاغْ ؤُشَا سّْيَارْضنْ أَسْ أَرُّوضْ نّسْ، خنِّي سُّوفّْغنْ ث حِيمَا أَذْ ث صلّْبنْ.

²⁰ Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.

²¹ حْصَارنْ إِجّنْ ونِّي د-إِكِّينْ سّنِّي أَمْ د-يُوسَا زڭْ إِيَّارْ، شِيمْعُونْ زِي قَايْرَاوَانْ، بَابَاسْ ن أَلِيكْسَانْذِيرْ ذ رُوفُوسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ يَارْبُو صَّالِيبْ.

²¹ Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.

²² إِوْينْ يشُّو غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’جُولْجُوثَا‘، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَاشقُّوفْثْ‘.

²² Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.

²³ وْشِينْ أَسْ بِينُو إِخدْجْضنْ س مِيرُّو ذ أَمَارْزَاڭْ، حِيمَا أَذْ ث إِسُووْ، مَاشَا نتَّا وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِسُووْ.

²³ Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.

²⁴ ؤُمِي ث صلّْبنْ، بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ، ڭِّينْ خَاسْ أَكشُّوضْ خْ مِينْ غَا إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ.

²⁴ Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.

²⁵ ثُوغَا ثَاسَاعّثْ ذ ثْڒَاثَا، أَقَا-ت ذ ثسْعَا ن صّْبحْ، ؤُمِي ث صلّْبنْ.

²⁵ Era a hora terceira quando o crucificaram.

²⁶ سِّيبّثْ نْ ڒْموْثْ نّسْ أَقَا-ت ذِي ثِيرَا-يَا سنّجْ نّسْ: ’وَا ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ‘.

²⁶ A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.

²⁷ صلّْبنْ أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِخوَّاننْ، إِجّنْ خْ ؤُفُوسِي نّسْ، ونّغْنِي خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

²⁷ Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.

²⁸ أَمُّو إِ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِقَّارنْ: ”إِتّْوَاحْسبْ أَكْ-ذ إِنِّي وَارْ إِسڭّْذنْ.“

²⁸ {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}

²⁹ إِنِّي سّنِّي د-إِتّكّنْ، ثُوغَا تّْشقَّافنْ ذَايسْ، تّْهزَّانْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ، نَّانْ: ”أَ شكْ ونِّي إِ غَا إِهذْمنْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَذْ ت ثبْنِيذْ عَاوذْ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ،

²⁹ Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,

³⁰ سنْجمْ إِخفْ نّشْ، هْوَا-د زِي صَّالِيبْ!“

³⁰ salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!

³¹ أَمُّو إِ ث سّحْقَارنْ عَاوذْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، نَّانْ: ”ثُوغَا إِسّنْجمْ إِنّغْنِي، مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ.

³¹ Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!

³² أجّْ لْمَاسِيحْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ د-إِهْوَا ڒخُّو زِي صَّالِيبْ، حِيمَا أَذْ نْژَارْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ نَامنْ.“ ؤُڒَا ذ يِينِّي إِتّْوَاصلّْبنْ أَكِيذسْ، كّْوَارنْ ث.

³² Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.

³³ ؤُمِي د-ثِيوضْ ثْسَاعّثْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ ثمُّورْثْ مَارَّا أَڒْ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

³³ Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.

³⁴ ذِي ثْسَاعّثْ ثسْعَا إِسْغُويْ يَاسُوع س ثْمِيجَّا ثجْهذْ، إِنَّا: ”إِلْ، إِلْ، لْمَانَا شَابَاقْثَانِي؟“، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي: ”أَ أَربِّي إِنُو، أَ أَربِّي إِنُو، مَايمِّي ذَايِي ثْسمْحذْ؟“

³⁴ E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?

³⁵ شَا زڭْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ، ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا، نَّانْ: ”أَقَا نتَّا إِڒَاغَا إِ إِلِييَا!“

³⁵ Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!

³⁶ يُوزّڒْ-د غَارسْ إِجّنْ، إِسُّوفّْ إِشْثْ ن سْپُونْخَا س ڒْخدْجْ، إِڭَّا إِ-ت خْ ؤُغَانِيمْ، إِوْشَا أَسْ حِيمَا أَذْ إِسُووْ. مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”رَاجَا! أجّْ أَنغْ أَذْ نْژَارْ مَا أَذْ د-يَاسْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ ث-إِ-د-إِسّهْوَا.“

³⁶ Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.

³⁷ خنِّي إِسْغُويْ يَاسُوع س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ ؤُشَا إِسلّمْ أَرُّوحْ نّسْ.

³⁷ Jesus deu um grande brado e expirou.

³⁸ أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ خْ ثْنَاينْ زِي سنّجْ غَارْ سْوَادَّايْ.

³⁸ O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.

³⁹ ؤُمِي إِژْرَا ڒْقبْطَانْ ن مْيَا إِ ذِينْ إِبدّنْ زَّاثسْ، إِسْغُويُّو أَمُّو س جّهْذْ ؤُشَا خنِّي إِبدّْ ؤُسُوفّغْ ن نّفْسْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا بْنَاذمْ-أَ ذ مِّيسْ ن أَربِّي!“

³⁹ O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.

⁴⁰ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ ثِيمْغَارِينْ خزَّارنْثْ إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ، جَارْ أَسنْثْ عَاوذْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ، أَمَاژُوژْ، ؤُ ن يُوسِيسْ، ذ سَالُومِي.

⁴⁰ Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,

⁴¹ ثِينِّي ث-إِ-د-إِضْفَارنْ، سخَّارنْثْ خَاسْ ؤُمِي ث ثُوغَا ذِي لْجَالِيلْ. ثُوغَا ذِينْ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثِيمْغَارِينْ نّغْنِيثْ ثِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِ د-إِڭعّْذنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁴¹ que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.

⁴² ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ ن ؤُسوْجذْ، ثَامذِّيثْ نِّي إِدْجَانْ قْبڒْ إِ سّبْثْ،

⁴² Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,

⁴³ يُوسَا-د يُوسُوفْ زِي رَامْثَا، إِجّْ ن ؤُمْشَاوَارْ إِشنّْعنْ ن جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ، ونِّي ثُوغَا إِتّْرَاجَانْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي. ؤُشَا نتَّا إِزْعمْ أَذْ يَاذفْ غَارْ بِيلَاطُوسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِتَّارْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

⁴³ veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.

⁴⁴ إِثبْهثْ بِيلَاطُوسْ ؤُمِي إِمُّوثْ أَمُّو ذغْيَا. إِڒَاغَا-د إِ ڒْقبْطَانْ ن مْيَا، إِسّقْسَا ث، مَا إِمُّوثْ قْبڒْ ڒْوقْثْ.

⁴⁴ Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.

⁴⁵ ؤُمِي إِفْهمْ مَانْ أَيَا زِي ڒْقبْطَانْ ن مْيَا، إِوْشَا أَرِّيمثْ إِ يُوسُوفْ.

⁴⁵ Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.

⁴⁶ إِسْغَا يُوسُوفْ ڒشْفنْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ، إِكْسِي ث زِي صَّالِيبْ، إِشْفنْ إِ-ث ذِي ڒشْفنْ نِّي، إِسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ ونْضڒْ إِ خبْشنْ ذِي سّدْجَاحْ ؤُشَا إِسّقْنُونِّي إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ خْ ثوَّارْثْ ن ونْضڒْ.

⁴⁶ Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.

⁴⁷ ثُوغَا مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يُوسِي، ژْرِينْثْ مَانِي ث سَّارْسنْ.

⁴⁷ Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →