Marcos 15

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ذغْيَا غَارْ صّْبحْ زِيشْ مْشَاوَارنْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. نِيثْنِي شَارْفنْ يَاسُوع، إِوْينْ ث ؤُشَا سلّْمنْ ث إِ بِيلَاطُوسْ.

¹ E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.

² إِسّقْسَا إِ-ث بِيلَاطُوسْ: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثنِّيذْ ث.“

² E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.

³ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ تّْشثْشَانْ زَّايسْ زڭْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ.

³ E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.

⁴ إِسّقْسَا ث بِيلَاطُوسْ عَاوذْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثتَّارِيذْ س شَا؟ خْزَارْ، أَطَّاسْ ن يِينِّي خَاكْ إِتّْشثْشَانْ!“

⁴ E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.

⁵ وَارْ د-يَارِّي يَاسُوع س وَالُو، أَڒَامِي إِثبْهثْ بِيلَاطُوسْ.

⁵ Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.

⁶ إِنُّومْ إِضدْجقْ إِ إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ ذِي كُوڒْ ڒْعِيذْ، ونِّي إِخْسنْ نِيثْنِي.

⁶ Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.

⁷ ثُوغَا ذِينْ إِجّنْ ؤُمِي قَّارنْ بَارْ-أَبَّاسْ، حبّْسنْ ث أَكْ-ذ إِمْغوّْغنْ، إِنِّي إِنْغِينْ إِجّنْ ذڭْ ؤُغوّغْ.

⁷ E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.

⁸ إِسْغُويّْ ڒْغَاشِي ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ تّتَّارّنْ زَّايسْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنُّومْ إِتّڭّْ إِ نِيثْنِي.

⁸ E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.

⁹ يَارَّا-د بِيلَاطُوسْ، إِنَّا: ”مَا ثخْسمْ أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“

⁹ Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?

¹⁰ مِينْزِي ثُوغَا إِسّنْ بلِّي إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَقَا سلّْمنْ ث زِي ڒحْسذْ.

¹⁰ Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.

¹¹ مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ عَارْننْ ڒْغَاشِي، مَاحنْذْ أَذْ تَّارنْ أَذْ أَسنْ د-إِضْڒقْ إِ بَارْ-أَبَّاسْ.

¹¹ Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.

¹² بِيلَاطُوسْ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ ثخْسمْ أَذْ ڭّغْ س ونِّي ؤُمِي ثتّْڒَاغَامْ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“

¹² E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?

¹³ سْغُويّنْ عَاوذْ: ”صلّْبْ إِ-ث!“

¹³ E eles gritaram novamente: Crucifica-o.

¹⁴ إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِ إِڭَّا؟“ خنِّي أَرْنِينْ ذِي ثْغُويِّيثْ عَاذْ كْثَارْ: ”صلّْبْ إِ-ث!“

¹⁴ Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.

¹⁵ أَمْ ثُوغَا إِخْسْ بِيلَاطُوسْ أَذْ إِسَّارْضَا ڒْغَاشِي، إِضْڒقْ إِ بَارْ-أَبَّاسْ، مَاشَا إِسلّمْ أَسنْ يَاسُوع، أَوَارْنِي ڒَامِي ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ، حِيمَا أَذْ ث صلّْبنْ.

¹⁵ E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.

¹⁶ ڭوّْذنْ ث إِعسْكَارِييّنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ڒمْرَاحْ ن ثَادَّارْثْ ن شّْرَاعْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘، ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا ڒْكُومْبَانِييّثْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹⁶ E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.

¹⁷ سّْيَارْضنْ أَسْ إِجّْ ن ورُّوضْ ذ أَزڭّْوَاغْ، مُوذنْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ س إِسنَّاننْ ؤُشَا قّْننْ أَسْ-ث،

¹⁷ E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,

¹⁸ بْذَانْ تّْسدْجَامنْ خَاسْ، قَّارنْ أَسْ: ”أَزُولْ خَاكْ، أَ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ!“

¹⁸ e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!

¹⁹ ثُوغَا شَّاثنْ ث غَارْ ؤُزدْجِيفْ س يِيجّْ ن وعْمُوذْ ن ؤُغَانِيمْ، سُّوسُوفنْ خَاسْ ؤُشَا ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ نْسنْ،عبْذنْ ث.

¹⁹ E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.

²⁰ أَوَارْنِي ڒَامِي ث سّحْقَارنْ، كّْسنْ أَسْ أَسڒْهَامْ أَزڭّْوَاغْ ؤُشَا سّْيَارْضنْ أَسْ أَرُّوضْ نّسْ، خنِّي سُّوفّْغنْ ث حِيمَا أَذْ ث صلّْبنْ.

²⁰ E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.

²¹ حْصَارنْ إِجّنْ ونِّي د-إِكِّينْ سّنِّي أَمْ د-يُوسَا زڭْ إِيَّارْ، شِيمْعُونْ زِي قَايْرَاوَانْ، بَابَاسْ ن أَلِيكْسَانْذِيرْ ذ رُوفُوسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ يَارْبُو صَّالِيبْ.

²¹ E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.

²² إِوْينْ يشُّو غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’جُولْجُوثَا‘، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَاشقُّوفْثْ‘.

²² E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.

²³ وْشِينْ أَسْ بِينُو إِخدْجْضنْ س مِيرُّو ذ أَمَارْزَاڭْ، حِيمَا أَذْ ث إِسُووْ، مَاشَا نتَّا وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِسُووْ.

²³ E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.

²⁴ ؤُمِي ث صلّْبنْ، بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ، ڭِّينْ خَاسْ أَكشُّوضْ خْ مِينْ غَا إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ.

²⁴ E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.

²⁵ ثُوغَا ثَاسَاعّثْ ذ ثْڒَاثَا، أَقَا-ت ذ ثسْعَا ن صّْبحْ، ؤُمِي ث صلّْبنْ.

²⁵ E era a hora terceira, e eles o crucificaram.

²⁶ سِّيبّثْ نْ ڒْموْثْ نّسْ أَقَا-ت ذِي ثِيرَا-يَا سنّجْ نّسْ: ’وَا ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ‘.

²⁶ E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.

²⁷ صلّْبنْ أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِخوَّاننْ، إِجّنْ خْ ؤُفُوسِي نّسْ، ونّغْنِي خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

²⁷ E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.

²⁸ أَمُّو إِ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِقَّارنْ: ”إِتّْوَاحْسبْ أَكْ-ذ إِنِّي وَارْ إِسڭّْذنْ.“

²⁸ E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.

²⁹ إِنِّي سّنِّي د-إِتّكّنْ، ثُوغَا تّْشقَّافنْ ذَايسْ، تّْهزَّانْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ، نَّانْ: ”أَ شكْ ونِّي إِ غَا إِهذْمنْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَذْ ت ثبْنِيذْ عَاوذْ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ،

²⁹ E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,

³⁰ سنْجمْ إِخفْ نّشْ، هْوَا-د زِي صَّالِيبْ!“

³⁰ salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.

³¹ أَمُّو إِ ث سّحْقَارنْ عَاوذْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، نَّانْ: ”ثُوغَا إِسّنْجمْ إِنّغْنِي، مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ.

³¹ E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.

³² أجّْ لْمَاسِيحْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ د-إِهْوَا ڒخُّو زِي صَّالِيبْ، حِيمَا أَذْ نْژَارْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ نَامنْ.“ ؤُڒَا ذ يِينِّي إِتّْوَاصلّْبنْ أَكِيذسْ، كّْوَارنْ ث.

³² Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.

³³ ؤُمِي د-ثِيوضْ ثْسَاعّثْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ ثمُّورْثْ مَارَّا أَڒْ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

³³ E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.

³⁴ ذِي ثْسَاعّثْ ثسْعَا إِسْغُويْ يَاسُوع س ثْمِيجَّا ثجْهذْ، إِنَّا: ”إِلْ، إِلْ، لْمَانَا شَابَاقْثَانِي؟“، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي: ”أَ أَربِّي إِنُو، أَ أَربِّي إِنُو، مَايمِّي ذَايِي ثْسمْحذْ؟“

³⁴ E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?

³⁵ شَا زڭْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ، ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا، نَّانْ: ”أَقَا نتَّا إِڒَاغَا إِ إِلِييَا!“

³⁵ E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.

³⁶ يُوزّڒْ-د غَارسْ إِجّنْ، إِسُّوفّْ إِشْثْ ن سْپُونْخَا س ڒْخدْجْ، إِڭَّا إِ-ت خْ ؤُغَانِيمْ، إِوْشَا أَسْ حِيمَا أَذْ إِسُووْ. مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”رَاجَا! أجّْ أَنغْ أَذْ نْژَارْ مَا أَذْ د-يَاسْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ ث-إِ-د-إِسّهْوَا.“

³⁶ E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.

³⁷ خنِّي إِسْغُويْ يَاسُوع س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ ؤُشَا إِسلّمْ أَرُّوحْ نّسْ.

³⁷ E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.

³⁸ أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ خْ ثْنَاينْ زِي سنّجْ غَارْ سْوَادَّايْ.

³⁸ E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.

³⁹ ؤُمِي إِژْرَا ڒْقبْطَانْ ن مْيَا إِ ذِينْ إِبدّنْ زَّاثسْ، إِسْغُويُّو أَمُّو س جّهْذْ ؤُشَا خنِّي إِبدّْ ؤُسُوفّغْ ن نّفْسْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا بْنَاذمْ-أَ ذ مِّيسْ ن أَربِّي!“

³⁹ E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.

⁴⁰ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ ثِيمْغَارِينْ خزَّارنْثْ إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ، جَارْ أَسنْثْ عَاوذْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ، أَمَاژُوژْ، ؤُ ن يُوسِيسْ، ذ سَالُومِي.

⁴⁰ E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;

⁴¹ ثِينِّي ث-إِ-د-إِضْفَارنْ، سخَّارنْثْ خَاسْ ؤُمِي ث ثُوغَا ذِي لْجَالِيلْ. ثُوغَا ذِينْ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثِيمْغَارِينْ نّغْنِيثْ ثِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِ د-إِڭعّْذنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁴¹ (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.

⁴² ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ ن ؤُسوْجذْ، ثَامذِّيثْ نِّي إِدْجَانْ قْبڒْ إِ سّبْثْ،

⁴² E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,

⁴³ يُوسَا-د يُوسُوفْ زِي رَامْثَا، إِجّْ ن ؤُمْشَاوَارْ إِشنّْعنْ ن جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ، ونِّي ثُوغَا إِتّْرَاجَانْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي. ؤُشَا نتَّا إِزْعمْ أَذْ يَاذفْ غَارْ بِيلَاطُوسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِتَّارْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

⁴³ José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.

⁴⁴ إِثبْهثْ بِيلَاطُوسْ ؤُمِي إِمُّوثْ أَمُّو ذغْيَا. إِڒَاغَا-د إِ ڒْقبْطَانْ ن مْيَا، إِسّقْسَا ث، مَا إِمُّوثْ قْبڒْ ڒْوقْثْ.

⁴⁴ E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.

⁴⁵ ؤُمِي إِفْهمْ مَانْ أَيَا زِي ڒْقبْطَانْ ن مْيَا، إِوْشَا أَرِّيمثْ إِ يُوسُوفْ.

⁴⁵ E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.

⁴⁶ إِسْغَا يُوسُوفْ ڒشْفنْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ، إِكْسِي ث زِي صَّالِيبْ، إِشْفنْ إِ-ث ذِي ڒشْفنْ نِّي، إِسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ ونْضڒْ إِ خبْشنْ ذِي سّدْجَاحْ ؤُشَا إِسّقْنُونِّي إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ خْ ثوَّارْثْ ن ونْضڒْ.

⁴⁶ E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.

⁴⁷ ثُوغَا مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يُوسِي، ژْرِينْثْ مَانِي ث سَّارْسنْ.

⁴⁷ E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →