Marcos 15

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ذغْيَا غَارْ صّْبحْ زِيشْ مْشَاوَارنْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. نِيثْنِي شَارْفنْ يَاسُوع، إِوْينْ ث ؤُشَا سلّْمنْ ث إِ بِيلَاطُوسْ.

¹ De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.

² إِسّقْسَا إِ-ث بِيلَاطُوسْ: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثنِّيذْ ث.“

² Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.

³ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ تّْشثْشَانْ زَّايسْ زڭْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ.

³ Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,

⁴ إِسّقْسَا ث بِيلَاطُوسْ عَاوذْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثتَّارِيذْ س شَا؟ خْزَارْ، أَطَّاسْ ن يِينِّي خَاكْ إِتّْشثْشَانْ!“

⁴ e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.

⁵ وَارْ د-يَارِّي يَاسُوع س وَالُو، أَڒَامِي إِثبْهثْ بِيلَاطُوسْ.

⁵ Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.

⁶ إِنُّومْ إِضدْجقْ إِ إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ ذِي كُوڒْ ڒْعِيذْ، ونِّي إِخْسنْ نِيثْنِي.

⁶ A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.

⁷ ثُوغَا ذِينْ إِجّنْ ؤُمِي قَّارنْ بَارْ-أَبَّاسْ، حبّْسنْ ث أَكْ-ذ إِمْغوّْغنْ، إِنِّي إِنْغِينْ إِجّنْ ذڭْ ؤُغوّغْ.

⁷ Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.

⁸ إِسْغُويّْ ڒْغَاشِي ؤُشَا نِيثْنِي بْذَانْ تّتَّارّنْ زَّايسْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنُّومْ إِتّڭّْ إِ نِيثْنِي.

⁸ A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.

⁹ يَارَّا-د بِيلَاطُوسْ، إِنَّا: ”مَا ثخْسمْ أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ إِ ؤُجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“

⁹ Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.

¹⁰ مِينْزِي ثُوغَا إِسّنْ بلِّي إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَقَا سلّْمنْ ث زِي ڒحْسذْ.

¹⁰ (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)

¹¹ مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ عَارْننْ ڒْغَاشِي، مَاحنْذْ أَذْ تَّارنْ أَذْ أَسنْ د-إِضْڒقْ إِ بَارْ-أَبَّاسْ.

¹¹ Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.

¹² بِيلَاطُوسْ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ ثخْسمْ أَذْ ڭّغْ س ونِّي ؤُمِي ثتّْڒَاغَامْ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“

¹² Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.

¹³ سْغُويّنْ عَاوذْ: ”صلّْبْ إِ-ث!“

¹³ “Crucifique-o!”, gritou a multidão.

¹⁴ إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِ إِڭَّا؟“ خنِّي أَرْنِينْ ذِي ثْغُويِّيثْ عَاذْ كْثَارْ: ”صلّْبْ إِ-ث!“

¹⁴ “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.

¹⁵ أَمْ ثُوغَا إِخْسْ بِيلَاطُوسْ أَذْ إِسَّارْضَا ڒْغَاشِي، إِضْڒقْ إِ بَارْ-أَبَّاسْ، مَاشَا إِسلّمْ أَسنْ يَاسُوع، أَوَارْنِي ڒَامِي ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ، حِيمَا أَذْ ث صلّْبنْ.

¹⁵ Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.

¹⁶ ڭوّْذنْ ث إِعسْكَارِييّنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ڒمْرَاحْ ن ثَادَّارْثْ ن شّْرَاعْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘، ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا ڒْكُومْبَانِييّثْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹⁶ Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.

¹⁷ سّْيَارْضنْ أَسْ إِجّْ ن ورُّوضْ ذ أَزڭّْوَاغْ، مُوذنْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ س إِسنَّاننْ ؤُشَا قّْننْ أَسْ-ث،

¹⁷ Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.

¹⁸ بْذَانْ تّْسدْجَامنْ خَاسْ، قَّارنْ أَسْ: ”أَزُولْ خَاكْ، أَ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ!“

¹⁸ Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.

¹⁹ ثُوغَا شَّاثنْ ث غَارْ ؤُزدْجِيفْ س يِيجّْ ن وعْمُوذْ ن ؤُغَانِيمْ، سُّوسُوفنْ خَاسْ ؤُشَا ؤُضَارنْ خْ إِفَادّنْ نْسنْ،عبْذنْ ث.

¹⁹ Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.

²⁰ أَوَارْنِي ڒَامِي ث سّحْقَارنْ، كّْسنْ أَسْ أَسڒْهَامْ أَزڭّْوَاغْ ؤُشَا سّْيَارْضنْ أَسْ أَرُّوضْ نّسْ، خنِّي سُّوفّْغنْ ث حِيمَا أَذْ ث صلّْبنْ.

²⁰ Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.

²¹ حْصَارنْ إِجّنْ ونِّي د-إِكِّينْ سّنِّي أَمْ د-يُوسَا زڭْ إِيَّارْ، شِيمْعُونْ زِي قَايْرَاوَانْ، بَابَاسْ ن أَلِيكْسَانْذِيرْ ذ رُوفُوسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ يَارْبُو صَّالِيبْ.

²¹ Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)

²² إِوْينْ يشُّو غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’جُولْجُوثَا‘، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَاشقُّوفْثْ‘.

²² Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).

²³ وْشِينْ أَسْ بِينُو إِخدْجْضنْ س مِيرُّو ذ أَمَارْزَاڭْ، حِيمَا أَذْ ث إِسُووْ، مَاشَا نتَّا وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِسُووْ.

²³ Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.

²⁴ ؤُمِي ث صلّْبنْ، بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ، ڭِّينْ خَاسْ أَكشُّوضْ خْ مِينْ غَا إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ.

²⁴ Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.

²⁵ ثُوغَا ثَاسَاعّثْ ذ ثْڒَاثَا، أَقَا-ت ذ ثسْعَا ن صّْبحْ، ؤُمِي ث صلّْبنْ.

²⁵ Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.

²⁶ سِّيبّثْ نْ ڒْموْثْ نّسْ أَقَا-ت ذِي ثِيرَا-يَا سنّجْ نّسْ: ’وَا ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ‘.

²⁶ Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.

²⁷ صلّْبنْ أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِخوَّاننْ، إِجّنْ خْ ؤُفُوسِي نّسْ، ونّغْنِي خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

²⁷ Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.

²⁸ أَمُّو إِ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِقَّارنْ: ”إِتّْوَاحْسبْ أَكْ-ذ إِنِّي وَارْ إِسڭّْذنْ.“

²⁸ Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.

²⁹ إِنِّي سّنِّي د-إِتّكّنْ، ثُوغَا تّْشقَّافنْ ذَايسْ، تّْهزَّانْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ، نَّانْ: ”أَ شكْ ونِّي إِ غَا إِهذْمنْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَذْ ت ثبْنِيذْ عَاوذْ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ،

²⁹ O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.

³⁰ سنْجمْ إِخفْ نّشْ، هْوَا-د زِي صَّالِيبْ!“

³⁰ Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”

³¹ أَمُّو إِ ث سّحْقَارنْ عَاوذْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، نَّانْ: ”ثُوغَا إِسّنْجمْ إِنّغْنِي، مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ.

³¹ Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.

³² أجّْ لْمَاسِيحْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أَذْ د-إِهْوَا ڒخُّو زِي صَّالِيبْ، حِيمَا أَذْ نْژَارْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ نَامنْ.“ ؤُڒَا ذ يِينِّي إِتّْوَاصلّْبنْ أَكِيذسْ، كّْوَارنْ ث.

³² “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.

³³ ؤُمِي د-ثِيوضْ ثْسَاعّثْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ ثمُّورْثْ مَارَّا أَڒْ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

³³ Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.

³⁴ ذِي ثْسَاعّثْ ثسْعَا إِسْغُويْ يَاسُوع س ثْمِيجَّا ثجْهذْ، إِنَّا: ”إِلْ، إِلْ، لْمَانَا شَابَاقْثَانِي؟“، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي: ”أَ أَربِّي إِنُو، أَ أَربِّي إِنُو، مَايمِّي ذَايِي ثْسمْحذْ؟“

³⁴ Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.

³⁵ شَا زڭْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ، ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا، نَّانْ: ”أَقَا نتَّا إِڒَاغَا إِ إِلِييَا!“

³⁵ Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.

³⁶ يُوزّڒْ-د غَارسْ إِجّنْ، إِسُّوفّْ إِشْثْ ن سْپُونْخَا س ڒْخدْجْ، إِڭَّا إِ-ت خْ ؤُغَانِيمْ، إِوْشَا أَسْ حِيمَا أَذْ إِسُووْ. مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”رَاجَا! أجّْ أَنغْ أَذْ نْژَارْ مَا أَذْ د-يَاسْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ ث-إِ-د-إِسّهْوَا.“

³⁶ Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”

³⁷ خنِّي إِسْغُويْ يَاسُوع س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ ؤُشَا إِسلّمْ أَرُّوحْ نّسْ.

³⁷ Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.

³⁸ أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ خْ ثْنَاينْ زِي سنّجْ غَارْ سْوَادَّايْ.

³⁸ A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.

³⁹ ؤُمِي إِژْرَا ڒْقبْطَانْ ن مْيَا إِ ذِينْ إِبدّنْ زَّاثسْ، إِسْغُويُّو أَمُّو س جّهْذْ ؤُشَا خنِّي إِبدّْ ؤُسُوفّغْ ن نّفْسْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا بْنَاذمْ-أَ ذ مِّيسْ ن أَربِّي!“

³⁹ Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.

⁴⁰ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ ثِيمْغَارِينْ خزَّارنْثْ إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ، جَارْ أَسنْثْ عَاوذْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ، أَمَاژُوژْ، ؤُ ن يُوسِيسْ، ذ سَالُومِي.

⁴⁰ Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.

⁴¹ ثِينِّي ث-إِ-د-إِضْفَارنْ، سخَّارنْثْ خَاسْ ؤُمِي ث ثُوغَا ذِي لْجَالِيلْ. ثُوغَا ذِينْ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثِيمْغَارِينْ نّغْنِيثْ ثِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِ د-إِڭعّْذنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁴¹ Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.

⁴² ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ ن ؤُسوْجذْ، ثَامذِّيثْ نِّي إِدْجَانْ قْبڒْ إِ سّبْثْ،

⁴² Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,

⁴³ يُوسَا-د يُوسُوفْ زِي رَامْثَا، إِجّْ ن ؤُمْشَاوَارْ إِشنّْعنْ ن جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ، ونِّي ثُوغَا إِتّْرَاجَانْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي. ؤُشَا نتَّا إِزْعمْ أَذْ يَاذفْ غَارْ بِيلَاطُوسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِتَّارْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

⁴³ José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)

⁴⁴ إِثبْهثْ بِيلَاطُوسْ ؤُمِي إِمُّوثْ أَمُّو ذغْيَا. إِڒَاغَا-د إِ ڒْقبْطَانْ ن مْيَا، إِسّقْسَا ث، مَا إِمُّوثْ قْبڒْ ڒْوقْثْ.

⁴⁴ Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.

⁴⁵ ؤُمِي إِفْهمْ مَانْ أَيَا زِي ڒْقبْطَانْ ن مْيَا، إِوْشَا أَرِّيمثْ إِ يُوسُوفْ.

⁴⁵ O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.

⁴⁶ إِسْغَا يُوسُوفْ ڒشْفنْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ، إِكْسِي ث زِي صَّالِيبْ، إِشْفنْ إِ-ث ذِي ڒشْفنْ نِّي، إِسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ ونْضڒْ إِ خبْشنْ ذِي سّدْجَاحْ ؤُشَا إِسّقْنُونِّي إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ خْ ثوَّارْثْ ن ونْضڒْ.

⁴⁶ José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.

⁴⁷ ثُوغَا مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يُوسِي، ژْرِينْثْ مَانِي ث سَّارْسنْ.

⁴⁷ Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →