Marcos 14

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَوَارْنِي إِ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ثُوغَا ثدْجَا ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَرزُّونْ إِشْثْ ن ثوَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ ث طّْفنْ س ثحْرَايْمشْثْ ؤُشَا أَذْ ث نْغنْ.

¹ Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.

² مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْعِيذْ، حِيمَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُغوُّوغْ ذِي ڒْڭنْسْ.“

² Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.

³ ڒَامِي ثُوغَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي بَايْثْ-عَانْيَا ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ، ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، أَقَا-ت غَارسْ إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ ذَايسْ زّشْثْ إِ وذْهَانْ زِي ڒعْطُورْ ن صّنْبلْ ثصْبحْ، ثِيغْڒَا. ثَارْزمْ ثَازِييَّاثْ نِّي، ثْفَارّغْ إِ-ت خْ ؤُزدْجِيفْ ن يَاسُوع.

³ Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.

⁴ ثُوغَا ذِينْ شَا ن إِمحْضَارنْ، خيّْقنْ أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نْسنْ خْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”مَايمِّي أَضيّعْ ن زّشْثْ-أَ إِ وذْهَانْ؟

⁴ Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?

⁵ مِينْزِي إِڒِي أَذْ ثتّْوَامّنْزْ زّشْثْْ-أَ س كْثَارْ زِي ثڒْثْ-مْيَا ذِينَارْ ؤُشَا خنِّي أَذْ إِمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ.“ ؤُشَا خيّْقنْ خَاسْ أَطَّاسْ.

⁵ Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.

⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”جّمْ ت! مَايمِّي خَاسْ ثتّْعدَّامْ؟ أَقَا ثڭَّا ذَايِي إِجّْ ن شْغڒْ إِشْنَا.

⁶ Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.

⁷ مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، ثْزمَّارمْ أَذْ كِيسنْ ثڭّمْ ڒْخَارْ مڒْمِي مَا ثخْسمْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيذْومْ تّْغِيمِيغْ ڒبْذَا.

⁷ Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.

⁸ نتَّاثْ ثڭَّا مِينْ ؤُمِي ثْزمَّارْ. أَقَا ثِيزَّارْ ثمْسحْ أَرِّيمثْ إِنُو س ڒعْطُورْ إِ ونْضڒْ.

⁸ Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.

⁹ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَانِي مَا إِ غَا إِتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ-أَ أَصبْحَانْ زَّايِي ذِي مَارَّا دُّونشْثْ، أَذْ خبَّارنْ عَاوذْ خْ مِينْ ثڭَّا، ذ ڒِيذَارثْ إِ نتَّاثْ.“

⁹ Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.

¹⁰ خنِّي إِرُوحْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ حِيمَا أَذْ أَسنْ إِسلّمْ يَاسُوع.

¹⁰ Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.

¹¹ ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، فَارْحنْ ؤُشَا وَاعْذنْ أَذْ أَسْ وْشنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ. ؤُ نتَّا ثُوغَا يَارزُّو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ ث إِسلّمْ.

¹¹ A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.

¹² ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُمِي تّْنُومَانْ وُوذَاينْ أَذْ غَارْصنْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نْرَاحْ حِيمَا أَذْ نسّوْجذْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّذْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو؟“

¹² No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?

¹³ إِسّكّْ ثْنَاينْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ؤُ خْزَارْ، أَذْ ثمْسَاڭَارمْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ، يَارْبُو إِشْثْ ن ثقْبُوشْثْ ن وَامَانْ. ضْفَارمْ ث!

¹³ Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.

¹⁴ ؤُ مَانِي غَا يَاذفْ، إِنِيمْ إِ بَابْ ن ثَادَّارْثْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِقَّارْ: مَانِي ثدْجَا ثْغُورْفثْ حِيمَا أَذْ شّغْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو؟‘

¹⁴ Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?

¹⁵ خنِّي نتَّا أَذْ أَومْ إِمّڒْ إِجّْ ن أَرْوَا إِمْغَارْ سنّجْ، إِسُّو، إِعْذڒْ. ذِينِّي إِ ذ أَنغْ غَا ثسّْوجْذمْ.“

¹⁵ E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.

¹⁶ فّْغنْ إِمحْضَارنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُفِينْ مَارَّا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِنَّا، خنِّي سّْوجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.

¹⁶ Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.

¹⁷ غَارْ ؤُعشِّي يُوسَا-د أَكْ-ذ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ.

¹⁷ Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.

¹⁸ ڒَامِي ثُوغَا قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، تّتّنْ، إِنَّا يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا إِجّنْ زَّايْومْ ونِّي كِيذِي إِتّتّنْ، أَذْ أَيِي إِغْذَارْ!“

¹⁸ E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.

¹⁹ بْذَانْ تّشْضِيننْ، نَّانْ أَسْ إِجّنْ أَوَارْنِي ونّغْنِي: ”مَا ذ نشّْ؟“

¹⁹ Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا-ث ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ إِ إِسِّيسْننْ أَكِيذِي أَغْرُومْ ذِي طّبْصِي.

²⁰ Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.

²¹ أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ مَامّشْ ذ أَسْ ثُورَا. مَاشَا ؤُشْثْ خْ ورْيَازْ نِّي زِي غَا إِتّْوَاغْذَارْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ. إِحْڒَا أَسْ إِ ورْيَازْ نِّي مْڒِي وَارْ د-إِخْڒِيقْ.“

²¹ O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...

²² ڒَامِي ثُوغَا تّتّنْ، إِكْسِي يَاسُوع أَغْرُومْ، إِبَاركْ إِ-ث، يَارْژَا إِ-ث ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”كْسِيمْ، شّمْ، أَقَا ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو.“

²² Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.

²³ خنِّي إِكْسِي ڒْكَاسْ، إِقَاذَا، إِبَاركْ، ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، ؤُ مَارَّا إِذْسنْ سْوِينْ زَّايسْ.

²³ Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِنَا ذ إِذَامّنْ إِنُو ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ إِ غَا إِتّْوَاسِّيزْڒنْ إِ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ.

²⁴ E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.

²⁵ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، نشّْ وَارْ سسّغْعمَّارْصْ عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِ ت غَا سْوغْ جْذِيذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁵ Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.

²⁶ أَوَارْنِي ڒَامِيغنّْجنْ نِيثْنِي إِژْڒِي ن تّسْبِيحْ، فّْغنْ غَارْ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ.

²⁶ Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.

²⁷ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”أَقَا مَارَّا كنِّيوْ أَذْ ذَايِي ثنْذرْفمْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، مِينْزِي ثُورَا:

²⁷ E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.

²⁸ مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسّْنكَّارغْ، أَذْ أَومْ إِزْوَارغْ غَارْ لْجَالِيلْ.“

²⁸ Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.

²⁹ إِنَّا أَسْ بُوطْرُوسْ: ”وَاخَّا أَذْ ذَايكْ نْذرْفنْ مَارَّا، نشّْ وَارْ ذَايكْ تّْنذْرِيفغْ شَا.“

²⁹ Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!

³⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

³⁰ Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.

³¹ مَاشَا نتَّا ثُوغَا إِقَّارْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ عَاذْ أَطَّاسْ: ”مَاڒَا إِتّْخصَّا أَذْ مّْثغْ أَكِيذكْ، وَارْ شكْ نكَّارغْ، أَ سِيذِي إِنُو!“ ؤُشَا أَمْ نتَّا، أَمُّو إِ نَّانْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي مَارَّا.

³¹ Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.

³² ؤُسِينْ-د غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’خِيثْسِيمَانِييْ‘. إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”قِّيممْ ذَا، أَڒَامِي ژُودْجغْ نشّْ“

³² Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.

³³ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ بُوطْرُوسْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِبْذَا إِتّْنخْڒَاعْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ.

³³ Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.

³⁴ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ڒعْمَارْ إِنُو إِشْضنْ أَڒْ ڒْموْثْ. قِّيممْ ذَا، ثحْضَامْ!“

³⁴ Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.

³⁵ يُويُورْ شْوَايْثْ غَارْ زَّاثْ ؤُشَا إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِژُّودْجْ حِيمَا، مَاڒَا إِعدّڒْ، أَذْ خَاسْ ثعْذُو ثْسَاعّثْ نِّي.

³⁵ Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.

³⁶ إِنَّا: ”بَابَا، بَابَا إِنُو، كُوڒْشِي ثْزمَّارذْ خَاسْ! كْسِي خَافِي ڒْكَاسْ-أَ، مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي مِينْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا مِينْ ثخْسذْ شكْ.“

³⁶ Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.

³⁷ ؤُشَا إِذْوڒْ-د، يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ. إِنَّا أَسْ إِ بُوطْرُوسْ: ”أَ شِيمْعُونْ، مَا أَقَا شكْ ثتّطّْصذْ؟ مَا وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثحْضِيذْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ؟

³⁷ Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!

³⁸ حْضَامْ، ژَتدْجمْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ. أَرُّوحْ أَقَا إِوْجذْ، مَاشَا دَّاثْ أَقَا ثضْعفْ.“

³⁸ Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.

³⁹ ؤُشَا يُويُورْ عَاوذْ، إِژُّودْجْ، إِعَاوذْ إِ وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ.

³⁹ Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.

⁴⁰ إِذْوڒْ-د عَاوذْ، يُوسَا-د غَارْسنْ ثْوَاڒَا نّغْنِي يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ، مَاغَارْ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ذقْڒنْثْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مَامّشْ خَاسْ د غَا يَارّنْ.

⁴⁰ Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.

⁴¹ ؤُشَا إِذْوڒْ-د نتَّا غَارْسنْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِنَّا أَسنْ: ”طّْصمْ ڒخُّو، ثَاريّْحمْ! أَقَا يُوذسْ-د ؤُنڭَّارْ، ثِيوضْ-د ثْسَاعّثْ. خْزَارمْ، مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ.

⁴¹ Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.

⁴² كَّارمْ، أَذْ نْرَاحْ. خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي ذ أَيِي غَا إِسلّْمنْ، أَقَا يُوذسْ-د.“

⁴² Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.

⁴³ أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ، يُوسَا-د يَاهُوذَا، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ. ثُوغَا أَكِيذسْ إِرْيَازنْ أَطَّاسْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ. ؤُسِينْ-د نِيثْنِي زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴³ Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.

⁴⁴ ؤُشَا ونِّي ث إِ غَا إِغْذَارنْ ثُوغَا إِتّڭّْ أَسنْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، إِقَّارْ: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ ذ ونِّي نتَّا. طّْفمْ ث ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د.“

⁴⁴ Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.

⁴⁵ ذغْيَا يُويُورْ غَارسْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“، ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁴⁵ Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.

⁴⁶ سَّارْسنْ خَاسْ إِفَاسّنْ ؤُشَا طّْفنْ ث.

⁴⁶ Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.

⁴⁷ إِجّنْ زڭْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ إِجْبذْ سِّيفْ نّسْ، إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ.

⁴⁷ Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.

⁴⁸ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَخْمِي خْ يِيجّْ ن ؤُقْطَاطْعِييْ إِ ثفّْغمْ خَافِي س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ثطّْفمْ؟

⁴⁸ Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!

⁴⁹ كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا أَيِي أَكِيذْومْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ سّڒْمَاذغْ، وَارْ ذ أَيِي ثطِّيفمْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ.“

⁴⁹ Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.

⁵⁰ خنِّي جِّينْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

⁵⁰ Então todos o abandonaram e fugiram.

⁵¹ إِضْفَارْ إِ-ث إِجّْ ن ؤُعزْرِي، ثُوغَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثشْضَاضْثْ نْ ڒقْطنْ وَاهَا خْ ثْقذِّيثْ نّسْ، ؤُشَا طّْفنْ ث-إِ-د.

⁵¹ Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.

⁵² مَاشَا نتَّا إِجَّا ثَاشْضَاضْثْ ؤُشَا يَارْوڒْ زَّايْسنْ ذ أَعَارْيَانْ.

⁵² Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.

⁵³ إِوْينْ يَاسُوع غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ.

⁵³ Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.

⁵⁴ ثُوغَا شِيمْعُونْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ، غَارْ ذَاخڒْ ن ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا ثُوغَا إِقِّيمْ جَارْ إِعسَّاسنْ، إِتّْوقَّاحْ إِخفْ نّسْ غَارْ ثْمسِّي.

⁵⁴ Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.

⁵⁵ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ أَرزُّونْ شّْهَاذثْ ضِيدّْ إِ يَاسُوع حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، مَاشَا وَارْ ت ؤُفِينْ،

⁵⁵ Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.

⁵⁶ مِينْزِي أَطَّاسْ ثُوغَا خَاسْ شهّْذنْ س ژُورْ، مَاشَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ وَارْ تّْمڒْقِينْثْ.

⁵⁶ Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.

⁵⁷ خنِّي كَّارنْ شَا ؤُشَا شهْذنْ خَاسْ س ژُورْ، نَّانْ:

⁵⁷ Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:

⁵⁸ ”نشِّينْ نسْڒَا أَسْ ؤُمِي إِنَّا: ’أَذْ هذْمغْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ ؤُشَا ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ بْنِيغْ إِشْثنْ نّغْنِيثْ إِ وَارْ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ.‘ “

⁵⁸ Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.

⁵⁹ مَاشَا ؤُڒَا أَمُّو وَارْ تّْمڒْقِينْثْ شَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ.

⁵⁹ Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.

⁶⁰ خنِّي إِكَّارْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا إِسّقْسَا يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ س شَا؟ مِينْ خَاكْ شهّْذنْ يِينَا؟“

⁶⁰ O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?

⁶¹ مَاشَا نتَّا إِسْقَارْ، وَارْ د-يَارِّي س شَا. إِسّقْسَا ث أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ عَاوذْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن لْمُوبَاركْ؟“

⁶¹ Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ذ نشّْ! ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثْژَارمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّْغِيمَا خْ ؤُفُوسِي ن جّهْذْ، أَذْ د-يَاسْ س إِسيْنُوثنْ ن ؤُجنَّا.“

⁶² Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.

⁶³ إِشَارّڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ثْشَامِيرْ نّسْ، إِنَّا: ”مَايمِّي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ!

⁶³ O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.

⁶⁴ أَقَا ثسْڒِيمْ أَشقّفْ نِّي! مِينْ د أَومْ إِضْهَارنْ؟“ ؤُشَا مَارَّا حكْمنْ خَاسْ بلِّي إِسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

⁶⁴ Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.

⁶⁵ شَا زَّايْسنْ بْذَانْ سُّوسُوفنْ خَاسْ، تّْڒحَّافنْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، شَّاثنْ ث س ڒْپُونِييَّاثْ، قَّارنْ أَسْ: ”نَابّْ!“ ؤُشَا وْثِينْ ث إِعسَّاسنْ خْ ؤُقَابْسِي نّسْ.

⁶⁵ Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.

⁶⁶ ڒَامِي ثُوغَا شِيمْعُونْ ذِي ڒمْرَاحْ سْوَادَّايْ، ثُوسَا-د ذِينْ إِشْثنْ زِي ثِييَّا ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ.

⁶⁶ Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.

⁶⁷ ؤُمِي ث ثژْرَا إِتّْوقَّاحْ، ثخْزَارْ ذَايسْ، ثنَّا: ”أَقَا ثُوغَا شكْ أَكْ-ذ يَاسُوع نَّاصِيرِي.“

⁶⁷ Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.

⁶⁸ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ، إِنَّا: ”وَارْ ث سِّينغْ، وَارْ فْهِيمغْ مِينْ ثقَّارذْ.“ إِفّغْ بَارَّا غَارْ ثسْقِيفْثْ ن ثوَّارْثْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ.

⁶⁸ Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.

⁶⁹ ؤُمِي ث ثژْرَا ثَايَّا إِجّْ ن ؤُمُورْ نّغْنِي، ثبْذَا ثقَّارْ إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ: ”أَقَا وَا ذ إِجّنْ زَّايْسنْ!“

⁶⁹ A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.

⁷⁰ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ إِ ؤُمُورْ نّغْنِي. شْوَايْثْ خنِّي نَّانْ إِنِّي ثُوغَا ذِينْ إِبدّنْ إِ بُوطْرُوسْ: ”س ثِيذتّْ، شكْ زَّايْسنْ نِيشَانْ، مِينْزِي شكْ عَاوذْ ذ أَجَالِيلِي. ڒْحَارْضْ نّشْ أَمْ ونِّي نْسنْ.“

⁷⁰ Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.

⁷¹ إِبْذَا إِنعّڒْ إِخفْ نّسْ، إِتّْجَّادْجْ: ”وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ-أَ مِيخفْ ثسَّاوَاڒمْ.“

⁷¹ Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.

⁷² ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ. إِفكَّارْ شِيمْعُونْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا يَاسُوع: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“ خنِّي إِبْذَا إِتّْرُو أَطَّاسْ.

⁷² E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →