Marcos 14

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَوَارْنِي إِ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ثُوغَا ثدْجَا ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَرزُّونْ إِشْثْ ن ثوَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ ث طّْفنْ س ثحْرَايْمشْثْ ؤُشَا أَذْ ث نْغنْ.

¹ Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.

² مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْعِيذْ، حِيمَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُغوُّوغْ ذِي ڒْڭنْسْ.“

² Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.

³ ڒَامِي ثُوغَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي بَايْثْ-عَانْيَا ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ، ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، أَقَا-ت غَارسْ إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ ذَايسْ زّشْثْ إِ وذْهَانْ زِي ڒعْطُورْ ن صّنْبلْ ثصْبحْ، ثِيغْڒَا. ثَارْزمْ ثَازِييَّاثْ نِّي، ثْفَارّغْ إِ-ت خْ ؤُزدْجِيفْ ن يَاسُوع.

³ Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.

⁴ ثُوغَا ذِينْ شَا ن إِمحْضَارنْ، خيّْقنْ أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نْسنْ خْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”مَايمِّي أَضيّعْ ن زّشْثْ-أَ إِ وذْهَانْ؟

⁴ Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!

⁵ مِينْزِي إِڒِي أَذْ ثتّْوَامّنْزْ زّشْثْْ-أَ س كْثَارْ زِي ثڒْثْ-مْيَا ذِينَارْ ؤُشَا خنِّي أَذْ إِمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ.“ ؤُشَا خيّْقنْ خَاسْ أَطَّاسْ.

⁵ Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,

⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”جّمْ ت! مَايمِّي خَاسْ ثتّْعدَّامْ؟ أَقَا ثڭَّا ذَايِي إِجّْ ن شْغڒْ إِشْنَا.

⁶ mas Jesus disse:

⁷ مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، ثْزمَّارمْ أَذْ كِيسنْ ثڭّمْ ڒْخَارْ مڒْمِي مَا ثخْسمْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيذْومْ تّْغِيمِيغْ ڒبْذَا.

⁷ Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.

⁸ نتَّاثْ ثڭَّا مِينْ ؤُمِي ثْزمَّارْ. أَقَا ثِيزَّارْ ثمْسحْ أَرِّيمثْ إِنُو س ڒعْطُورْ إِ ونْضڒْ.

⁸ Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.

⁹ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَانِي مَا إِ غَا إِتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ-أَ أَصبْحَانْ زَّايِي ذِي مَارَّا دُّونشْثْ، أَذْ خبَّارنْ عَاوذْ خْ مِينْ ثڭَّا، ذ ڒِيذَارثْ إِ نتَّاثْ.“

⁹ Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o

¹⁰ خنِّي إِرُوحْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ حِيمَا أَذْ أَسنْ إِسلّمْ يَاسُوع.

¹⁰ Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.

¹¹ ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، فَارْحنْ ؤُشَا وَاعْذنْ أَذْ أَسْ وْشنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ. ؤُ نتَّا ثُوغَا يَارزُّو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ ث إِسلّمْ.

¹¹ Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.

¹² ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُمِي تّْنُومَانْ وُوذَاينْ أَذْ غَارْصنْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نْرَاحْ حِيمَا أَذْ نسّوْجذْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّذْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو؟“

¹² No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?

¹³ إِسّكّْ ثْنَاينْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ؤُ خْزَارْ، أَذْ ثمْسَاڭَارمْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ، يَارْبُو إِشْثْ ن ثقْبُوشْثْ ن وَامَانْ. ضْفَارمْ ث!

¹³ Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:

¹⁴ ؤُ مَانِي غَا يَاذفْ، إِنِيمْ إِ بَابْ ن ثَادَّارْثْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِقَّارْ: مَانِي ثدْجَا ثْغُورْفثْ حِيمَا أَذْ شّغْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو؟‘

¹⁴ e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”

¹⁵ خنِّي نتَّا أَذْ أَومْ إِمّڒْ إِجّْ ن أَرْوَا إِمْغَارْ سنّجْ، إِسُّو، إِعْذڒْ. ذِينِّي إِ ذ أَنغْ غَا ثسّْوجْذمْ.“

¹⁵ Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.

¹⁶ فّْغنْ إِمحْضَارنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُفِينْ مَارَّا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِنَّا، خنِّي سّْوجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.

¹⁶ Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.

¹⁷ غَارْ ؤُعشِّي يُوسَا-د أَكْ-ذ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ.

¹⁷ Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.

¹⁸ ڒَامِي ثُوغَا قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، تّتّنْ، إِنَّا يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا إِجّنْ زَّايْومْ ونِّي كِيذِي إِتّتّنْ، أَذْ أَيِي إِغْذَارْ!“

¹⁸ Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:

¹⁹ بْذَانْ تّشْضِيننْ، نَّانْ أَسْ إِجّنْ أَوَارْنِي ونّغْنِي: ”مَا ذ نشّْ؟“

¹⁹ Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا-ث ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ إِ إِسِّيسْننْ أَكِيذِي أَغْرُومْ ذِي طّبْصِي.

²⁰ Jesus respondeu:

²¹ أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ مَامّشْ ذ أَسْ ثُورَا. مَاشَا ؤُشْثْ خْ ورْيَازْ نِّي زِي غَا إِتّْوَاغْذَارْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ. إِحْڒَا أَسْ إِ ورْيَازْ نِّي مْڒِي وَارْ د-إِخْڒِيقْ.“

²¹ Pois o

²² ڒَامِي ثُوغَا تّتّنْ، إِكْسِي يَاسُوع أَغْرُومْ، إِبَاركْ إِ-ث، يَارْژَا إِ-ث ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”كْسِيمْ، شّمْ، أَقَا ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو.“

²² Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:

²³ خنِّي إِكْسِي ڒْكَاسْ، إِقَاذَا، إِبَاركْ، ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، ؤُ مَارَّا إِذْسنْ سْوِينْ زَّايسْ.

²³ Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِنَا ذ إِذَامّنْ إِنُو ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ إِ غَا إِتّْوَاسِّيزْڒنْ إِ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ.

²⁴ Então Jesus disse:

²⁵ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، نشّْ وَارْ سسّغْعمَّارْصْ عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِ ت غَا سْوغْ جْذِيذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁵ Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no

²⁶ أَوَارْنِي ڒَامِيغنّْجنْ نِيثْنِي إِژْڒِي ن تّسْبِيحْ، فّْغنْ غَارْ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ.

²⁶ Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.

²⁷ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”أَقَا مَارَّا كنِّيوْ أَذْ ذَايِي ثنْذرْفمْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، مِينْزِي ثُورَا:

²⁷ E Jesus disse aos discípulos:

²⁸ مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسّْنكَّارغْ، أَذْ أَومْ إِزْوَارغْ غَارْ لْجَالِيلْ.“

²⁸ Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.

²⁹ إِنَّا أَسْ بُوطْرُوسْ: ”وَاخَّا أَذْ ذَايكْ نْذرْفنْ مَارَّا، نشّْ وَارْ ذَايكْ تّْنذْرِيفغْ شَا.“

²⁹ Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!

³⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

³⁰ Mas Jesus lhe disse:

³¹ مَاشَا نتَّا ثُوغَا إِقَّارْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ عَاذْ أَطَّاسْ: ”مَاڒَا إِتّْخصَّا أَذْ مّْثغْ أَكِيذكْ، وَارْ شكْ نكَّارغْ، أَ سِيذِي إِنُو!“ ؤُشَا أَمْ نتَّا، أَمُّو إِ نَّانْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي مَارَّا.

³¹ Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.

³² ؤُسِينْ-د غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’خِيثْسِيمَانِييْ‘. إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”قِّيممْ ذَا، أَڒَامِي ژُودْجغْ نشّْ“

³² Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:

³³ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ بُوطْرُوسْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِبْذَا إِتّْنخْڒَاعْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ.

³³ Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição

³⁴ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ڒعْمَارْ إِنُو إِشْضنْ أَڒْ ڒْموْثْ. قِّيممْ ذَا، ثحْضَامْ!“

³⁴ e disse a eles:

³⁵ يُويُورْ شْوَايْثْ غَارْ زَّاثْ ؤُشَا إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِژُّودْجْ حِيمَا، مَاڒَا إِعدّڒْ، أَذْ خَاسْ ثعْذُو ثْسَاعّثْ نِّي.

³⁵ Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.

³⁶ إِنَّا: ”بَابَا، بَابَا إِنُو، كُوڒْشِي ثْزمَّارذْ خَاسْ! كْسِي خَافِي ڒْكَاسْ-أَ، مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي مِينْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا مِينْ ثخْسذْ شكْ.“

³⁶ Ele orava assim:

³⁷ ؤُشَا إِذْوڒْ-د، يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ. إِنَّا أَسْ إِ بُوطْرُوسْ: ”أَ شِيمْعُونْ، مَا أَقَا شكْ ثتّطّْصذْ؟ مَا وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثحْضِيذْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ؟

³⁷ Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:

³⁸ حْضَامْ، ژَتدْجمْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ. أَرُّوحْ أَقَا إِوْجذْ، مَاشَا دَّاثْ أَقَا ثضْعفْ.“

³⁸ Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.

³⁹ ؤُشَا يُويُورْ عَاوذْ، إِژُّودْجْ، إِعَاوذْ إِ وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ.

³⁹ Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.

⁴⁰ إِذْوڒْ-د عَاوذْ، يُوسَا-د غَارْسنْ ثْوَاڒَا نّغْنِي يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ، مَاغَارْ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ذقْڒنْثْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مَامّشْ خَاسْ د غَا يَارّنْ.

⁴⁰ Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.

⁴¹ ؤُشَا إِذْوڒْ-د نتَّا غَارْسنْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِنَّا أَسنْ: ”طّْصمْ ڒخُّو، ثَاريّْحمْ! أَقَا يُوذسْ-د ؤُنڭَّارْ، ثِيوضْ-د ثْسَاعّثْ. خْزَارمْ، مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ.

⁴¹ Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:

⁴² كَّارمْ، أَذْ نْرَاحْ. خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي ذ أَيِي غَا إِسلّْمنْ، أَقَا يُوذسْ-د.“

⁴² Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!

⁴³ أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ، يُوسَا-د يَاهُوذَا، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ. ثُوغَا أَكِيذسْ إِرْيَازنْ أَطَّاسْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ. ؤُسِينْ-د نِيثْنِي زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴³ Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.

⁴⁴ ؤُشَا ونِّي ث إِ غَا إِغْذَارنْ ثُوغَا إِتّڭّْ أَسنْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، إِقَّارْ: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ ذ ونِّي نتَّا. طّْفمْ ث ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د.“

⁴⁴ O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”

⁴⁵ ذغْيَا يُويُورْ غَارسْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“، ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁴⁵ Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.

⁴⁶ سَّارْسنْ خَاسْ إِفَاسّنْ ؤُشَا طّْفنْ ث.

⁴⁶ Então eles pegaram Jesus e o prenderam.

⁴⁷ إِجّنْ زڭْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ إِجْبذْ سِّيفْ نّسْ، إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ.

⁴⁷ Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.

⁴⁸ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَخْمِي خْ يِيجّْ ن ؤُقْطَاطْعِييْ إِ ثفّْغمْ خَافِي س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ثطّْفمْ؟

⁴⁸ Então Jesus disse para aquela gente:

⁴⁹ كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا أَيِي أَكِيذْومْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ سّڒْمَاذغْ، وَارْ ذ أَيِي ثطِّيفمْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ.“

⁴⁹ Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as

⁵⁰ خنِّي جِّينْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

⁵⁰ Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.

⁵¹ إِضْفَارْ إِ-ث إِجّْ ن ؤُعزْرِي، ثُوغَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثشْضَاضْثْ نْ ڒقْطنْ وَاهَا خْ ثْقذِّيثْ نّسْ، ؤُشَا طّْفنْ ث-إِ-د.

⁵¹ Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,

⁵² مَاشَا نتَّا إِجَّا ثَاشْضَاضْثْ ؤُشَا يَارْوڒْ زَّايْسنْ ذ أَعَارْيَانْ.

⁵² mas ele largou o lençol e fugiu nu.

⁵³ إِوْينْ يَاسُوع غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ.

⁵³ Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.

⁵⁴ ثُوغَا شِيمْعُونْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ، غَارْ ذَاخڒْ ن ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا ثُوغَا إِقِّيمْ جَارْ إِعسَّاسنْ، إِتّْوقَّاحْ إِخفْ نّسْ غَارْ ثْمسِّي.

⁵⁴ Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.

⁵⁵ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ أَرزُّونْ شّْهَاذثْ ضِيدّْ إِ يَاسُوع حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، مَاشَا وَارْ ت ؤُفِينْ،

⁵⁵ Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.

⁵⁶ مِينْزِي أَطَّاسْ ثُوغَا خَاسْ شهّْذنْ س ژُورْ، مَاشَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ وَارْ تّْمڒْقِينْثْ.

⁵⁶ Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.

⁵⁷ خنِّي كَّارنْ شَا ؤُشَا شهْذنْ خَاسْ س ژُورْ، نَّانْ:

⁵⁷ Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:

⁵⁸ ”نشِّينْ نسْڒَا أَسْ ؤُمِي إِنَّا: ’أَذْ هذْمغْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ ؤُشَا ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ بْنِيغْ إِشْثنْ نّغْنِيثْ إِ وَارْ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ.‘ “

⁵⁸ — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”

⁵⁹ مَاشَا ؤُڒَا أَمُّو وَارْ تّْمڒْقِينْثْ شَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ.

⁵⁹ Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.

⁶⁰ خنِّي إِكَّارْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا إِسّقْسَا يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ س شَا؟ مِينْ خَاكْ شهّْذنْ يِينَا؟“

⁶⁰ Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?

⁶¹ مَاشَا نتَّا إِسْقَارْ، وَارْ د-يَارِّي س شَا. إِسّقْسَا ث أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ عَاوذْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن لْمُوبَاركْ؟“

⁶¹ Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ذ نشّْ! ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثْژَارمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّْغِيمَا خْ ؤُفُوسِي ن جّهْذْ، أَذْ د-يَاسْ س إِسيْنُوثنْ ن ؤُجنَّا.“

⁶² Jesus respondeu:

⁶³ إِشَارّڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ثْشَامِيرْ نّسْ، إِنَّا: ”مَايمِّي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ!

⁶³ Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!

⁶⁴ أَقَا ثسْڒِيمْ أَشقّفْ نِّي! مِينْ د أَومْ إِضْهَارنْ؟“ ؤُشَا مَارَّا حكْمنْ خَاسْ بلِّي إِسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

⁶⁴ Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.

⁶⁵ شَا زَّايْسنْ بْذَانْ سُّوسُوفنْ خَاسْ، تّْڒحَّافنْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، شَّاثنْ ث س ڒْپُونِييَّاثْ، قَّارنْ أَسْ: ”نَابّْ!“ ؤُشَا وْثِينْ ث إِعسَّاسنْ خْ ؤُقَابْسِي نّسْ.

⁶⁵ Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.

⁶⁶ ڒَامِي ثُوغَا شِيمْعُونْ ذِي ڒمْرَاحْ سْوَادَّايْ، ثُوسَا-د ذِينْ إِشْثنْ زِي ثِييَّا ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ.

⁶⁶ Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .

⁶⁷ ؤُمِي ث ثژْرَا إِتّْوقَّاحْ، ثخْزَارْ ذَايسْ، ثنَّا: ”أَقَا ثُوغَا شكْ أَكْ-ذ يَاسُوع نَّاصِيرِي.“

⁶⁷ Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.

⁶⁸ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ، إِنَّا: ”وَارْ ث سِّينغْ، وَارْ فْهِيمغْ مِينْ ثقَّارذْ.“ إِفّغْ بَارَّا غَارْ ثسْقِيفْثْ ن ثوَّارْثْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ.

⁶⁸ Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.

⁶⁹ ؤُمِي ث ثژْرَا ثَايَّا إِجّْ ن ؤُمُورْ نّغْنِي، ثبْذَا ثقَّارْ إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ: ”أَقَا وَا ذ إِجّنْ زَّايْسنْ!“

⁶⁹ Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.

⁷⁰ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ إِ ؤُمُورْ نّغْنِي. شْوَايْثْ خنِّي نَّانْ إِنِّي ثُوغَا ذِينْ إِبدّنْ إِ بُوطْرُوسْ: ”س ثِيذتّْ، شكْ زَّايْسنْ نِيشَانْ، مِينْزِي شكْ عَاوذْ ذ أَجَالِيلِي. ڒْحَارْضْ نّشْ أَمْ ونِّي نْسنْ.“

⁷⁰ Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.

⁷¹ إِبْذَا إِنعّڒْ إِخفْ نّسْ، إِتّْجَّادْجْ: ”وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ-أَ مِيخفْ ثسَّاوَاڒمْ.“

⁷¹ Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!

⁷² ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ. إِفكَّارْ شِيمْعُونْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا يَاسُوع: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“ خنِّي إِبْذَا إِتّْرُو أَطَّاسْ.

⁷² Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →