Marcos 14

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَارْنِي إِ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ثُوغَا ثدْجَا ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَرزُّونْ إِشْثْ ن ثوَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ ث طّْفنْ س ثحْرَايْمشْثْ ؤُشَا أَذْ ث نْغنْ.

¹ Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.

² مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْعِيذْ، حِيمَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُغوُّوغْ ذِي ڒْڭنْسْ.“

² Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.

³ ڒَامِي ثُوغَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي بَايْثْ-عَانْيَا ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ، ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، أَقَا-ت غَارسْ إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ ذَايسْ زّشْثْ إِ وذْهَانْ زِي ڒعْطُورْ ن صّنْبلْ ثصْبحْ، ثِيغْڒَا. ثَارْزمْ ثَازِييَّاثْ نِّي، ثْفَارّغْ إِ-ت خْ ؤُزدْجِيفْ ن يَاسُوع.

³ Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.

⁴ ثُوغَا ذِينْ شَا ن إِمحْضَارنْ، خيّْقنْ أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نْسنْ خْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”مَايمِّي أَضيّعْ ن زّشْثْ-أَ إِ وذْهَانْ؟

⁴ Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?

⁵ مِينْزِي إِڒِي أَذْ ثتّْوَامّنْزْ زّشْثْْ-أَ س كْثَارْ زِي ثڒْثْ-مْيَا ذِينَارْ ؤُشَا خنِّي أَذْ إِمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ.“ ؤُشَا خيّْقنْ خَاسْ أَطَّاسْ.

⁵ Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.

⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”جّمْ ت! مَايمِّي خَاسْ ثتّْعدَّامْ؟ أَقَا ثڭَّا ذَايِي إِجّْ ن شْغڒْ إِشْنَا.

⁶ Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.

⁷ مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، ثْزمَّارمْ أَذْ كِيسنْ ثڭّمْ ڒْخَارْ مڒْمِي مَا ثخْسمْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيذْومْ تّْغِيمِيغْ ڒبْذَا.

⁷ Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.

⁸ نتَّاثْ ثڭَّا مِينْ ؤُمِي ثْزمَّارْ. أَقَا ثِيزَّارْ ثمْسحْ أَرِّيمثْ إِنُو س ڒعْطُورْ إِ ونْضڒْ.

⁸ ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.

⁹ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَانِي مَا إِ غَا إِتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ-أَ أَصبْحَانْ زَّايِي ذِي مَارَّا دُّونشْثْ، أَذْ خبَّارنْ عَاوذْ خْ مِينْ ثڭَّا، ذ ڒِيذَارثْ إِ نتَّاثْ.“

⁹ Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.

¹⁰ خنِّي إِرُوحْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ حِيمَا أَذْ أَسنْ إِسلّمْ يَاسُوع.

¹⁰ Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.

¹¹ ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، فَارْحنْ ؤُشَا وَاعْذنْ أَذْ أَسْ وْشنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ. ؤُ نتَّا ثُوغَا يَارزُّو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ ث إِسلّمْ.

¹¹ Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.

¹² ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُمِي تّْنُومَانْ وُوذَاينْ أَذْ غَارْصنْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نْرَاحْ حِيمَا أَذْ نسّوْجذْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّذْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو؟“

¹² Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?

¹³ إِسّكّْ ثْنَاينْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ؤُ خْزَارْ، أَذْ ثمْسَاڭَارمْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ، يَارْبُو إِشْثْ ن ثقْبُوشْثْ ن وَامَانْ. ضْفَارمْ ث!

¹³ Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;

¹⁴ ؤُ مَانِي غَا يَاذفْ، إِنِيمْ إِ بَابْ ن ثَادَّارْثْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِقَّارْ: مَانِي ثدْجَا ثْغُورْفثْ حِيمَا أَذْ شّغْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو؟‘

¹⁴ e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?

¹⁵ خنِّي نتَّا أَذْ أَومْ إِمّڒْ إِجّْ ن أَرْوَا إِمْغَارْ سنّجْ، إِسُّو، إِعْذڒْ. ذِينِّي إِ ذ أَنغْ غَا ثسّْوجْذمْ.“

¹⁵ E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.

¹⁶ فّْغنْ إِمحْضَارنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُفِينْ مَارَّا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِنَّا، خنِّي سّْوجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.

¹⁶ Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.

¹⁷ غَارْ ؤُعشِّي يُوسَا-د أَكْ-ذ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ.

¹⁷ Ao anoitecer chegou ele com os doze.

¹⁸ ڒَامِي ثُوغَا قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، تّتّنْ، إِنَّا يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا إِجّنْ زَّايْومْ ونِّي كِيذِي إِتّتّنْ، أَذْ أَيِي إِغْذَارْ!“

¹⁸ E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.

¹⁹ بْذَانْ تّشْضِيننْ، نَّانْ أَسْ إِجّنْ أَوَارْنِي ونّغْنِي: ”مَا ذ نشّْ؟“

¹⁹ Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا-ث ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ إِ إِسِّيسْننْ أَكِيذِي أَغْرُومْ ذِي طّبْصِي.

²⁰ Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.

²¹ أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ مَامّشْ ذ أَسْ ثُورَا. مَاشَا ؤُشْثْ خْ ورْيَازْ نِّي زِي غَا إِتّْوَاغْذَارْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ. إِحْڒَا أَسْ إِ ورْيَازْ نِّي مْڒِي وَارْ د-إِخْڒِيقْ.“

²¹ Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.

²² ڒَامِي ثُوغَا تّتّنْ، إِكْسِي يَاسُوع أَغْرُومْ، إِبَاركْ إِ-ث، يَارْژَا إِ-ث ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”كْسِيمْ، شّمْ، أَقَا ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو.“

²² Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.

²³ خنِّي إِكْسِي ڒْكَاسْ، إِقَاذَا، إِبَاركْ، ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، ؤُ مَارَّا إِذْسنْ سْوِينْ زَّايسْ.

²³ E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِنَا ذ إِذَامّنْ إِنُو ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ إِ غَا إِتّْوَاسِّيزْڒنْ إِ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ.

²⁴ E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.

²⁵ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، نشّْ وَارْ سسّغْعمَّارْصْ عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِ ت غَا سْوغْ جْذِيذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁵ Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.

²⁶ أَوَارْنِي ڒَامِيغنّْجنْ نِيثْنِي إِژْڒِي ن تّسْبِيحْ، فّْغنْ غَارْ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ.

²⁶ E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.

²⁷ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”أَقَا مَارَّا كنِّيوْ أَذْ ذَايِي ثنْذرْفمْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، مِينْزِي ثُورَا:

²⁷ Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.

²⁸ مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسّْنكَّارغْ، أَذْ أَومْ إِزْوَارغْ غَارْ لْجَالِيلْ.“

²⁸ Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.

²⁹ إِنَّا أَسْ بُوطْرُوسْ: ”وَاخَّا أَذْ ذَايكْ نْذرْفنْ مَارَّا، نشّْ وَارْ ذَايكْ تّْنذْرِيفغْ شَا.“

²⁹ Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.

³⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

³⁰ Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.

³¹ مَاشَا نتَّا ثُوغَا إِقَّارْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ عَاذْ أَطَّاسْ: ”مَاڒَا إِتّْخصَّا أَذْ مّْثغْ أَكِيذكْ، وَارْ شكْ نكَّارغْ، أَ سِيذِي إِنُو!“ ؤُشَا أَمْ نتَّا، أَمُّو إِ نَّانْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي مَارَّا.

³¹ Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.

³² ؤُسِينْ-د غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’خِيثْسِيمَانِييْ‘. إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”قِّيممْ ذَا، أَڒَامِي ژُودْجغْ نشّْ“

³² Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.

³³ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ بُوطْرُوسْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِبْذَا إِتّْنخْڒَاعْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ.

³³ E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;

³⁴ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ڒعْمَارْ إِنُو إِشْضنْ أَڒْ ڒْموْثْ. قِّيممْ ذَا، ثحْضَامْ!“

³⁴ e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.

³⁵ يُويُورْ شْوَايْثْ غَارْ زَّاثْ ؤُشَا إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِژُّودْجْ حِيمَا، مَاڒَا إِعدّڒْ، أَذْ خَاسْ ثعْذُو ثْسَاعّثْ نِّي.

³⁵ E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.

³⁶ إِنَّا: ”بَابَا، بَابَا إِنُو، كُوڒْشِي ثْزمَّارذْ خَاسْ! كْسِي خَافِي ڒْكَاسْ-أَ، مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي مِينْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا مِينْ ثخْسذْ شكْ.“

³⁶ E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.

³⁷ ؤُشَا إِذْوڒْ-د، يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ. إِنَّا أَسْ إِ بُوطْرُوسْ: ”أَ شِيمْعُونْ، مَا أَقَا شكْ ثتّطّْصذْ؟ مَا وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثحْضِيذْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ؟

³⁷ Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?

³⁸ حْضَامْ، ژَتدْجمْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ. أَرُّوحْ أَقَا إِوْجذْ، مَاشَا دَّاثْ أَقَا ثضْعفْ.“

³⁸ Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.

³⁹ ؤُشَا يُويُورْ عَاوذْ، إِژُّودْجْ، إِعَاوذْ إِ وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ.

³⁹ Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.

⁴⁰ إِذْوڒْ-د عَاوذْ، يُوسَا-د غَارْسنْ ثْوَاڒَا نّغْنِي يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ، مَاغَارْ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ذقْڒنْثْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مَامّشْ خَاسْ د غَا يَارّنْ.

⁴⁰ E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.

⁴¹ ؤُشَا إِذْوڒْ-د نتَّا غَارْسنْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِنَّا أَسنْ: ”طّْصمْ ڒخُّو، ثَاريّْحمْ! أَقَا يُوذسْ-د ؤُنڭَّارْ، ثِيوضْ-د ثْسَاعّثْ. خْزَارمْ، مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ.

⁴¹ Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.

⁴² كَّارمْ، أَذْ نْرَاحْ. خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي ذ أَيِي غَا إِسلّْمنْ، أَقَا يُوذسْ-د.“

⁴² Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.

⁴³ أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ، يُوسَا-د يَاهُوذَا، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ. ثُوغَا أَكِيذسْ إِرْيَازنْ أَطَّاسْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ. ؤُسِينْ-د نِيثْنِي زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴³ E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.

⁴⁴ ؤُشَا ونِّي ث إِ غَا إِغْذَارنْ ثُوغَا إِتّڭّْ أَسنْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، إِقَّارْ: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ ذ ونِّي نتَّا. طّْفمْ ث ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د.“

⁴⁴ Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.

⁴⁵ ذغْيَا يُويُورْ غَارسْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“، ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁴⁵ E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.

⁴⁶ سَّارْسنْ خَاسْ إِفَاسّنْ ؤُشَا طّْفنْ ث.

⁴⁶ Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.

⁴⁷ إِجّنْ زڭْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ إِجْبذْ سِّيفْ نّسْ، إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ.

⁴⁷ Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.

⁴⁸ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَخْمِي خْ يِيجّْ ن ؤُقْطَاطْعِييْ إِ ثفّْغمْ خَافِي س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ثطّْفمْ؟

⁴⁸ Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?

⁴⁹ كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا أَيِي أَكِيذْومْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ سّڒْمَاذغْ، وَارْ ذ أَيِي ثطِّيفمْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ.“

⁴⁹ Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.

⁵⁰ خنِّي جِّينْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

⁵⁰ Nisto, todos o deixaram e fugiram.

⁵¹ إِضْفَارْ إِ-ث إِجّْ ن ؤُعزْرِي، ثُوغَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثشْضَاضْثْ نْ ڒقْطنْ وَاهَا خْ ثْقذِّيثْ نّسْ، ؤُشَا طّْفنْ ث-إِ-د.

⁵¹ Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.

⁵² مَاشَا نتَّا إِجَّا ثَاشْضَاضْثْ ؤُشَا يَارْوڒْ زَّايْسنْ ذ أَعَارْيَانْ.

⁵² Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.

⁵³ إِوْينْ يَاسُوع غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ.

⁵³ Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.

⁵⁴ ثُوغَا شِيمْعُونْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ، غَارْ ذَاخڒْ ن ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا ثُوغَا إِقِّيمْ جَارْ إِعسَّاسنْ، إِتّْوقَّاحْ إِخفْ نّسْ غَارْ ثْمسِّي.

⁵⁴ E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.

⁵⁵ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ أَرزُّونْ شّْهَاذثْ ضِيدّْ إِ يَاسُوع حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، مَاشَا وَارْ ت ؤُفِينْ،

⁵⁵ Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.

⁵⁶ مِينْزِي أَطَّاسْ ثُوغَا خَاسْ شهّْذنْ س ژُورْ، مَاشَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ وَارْ تّْمڒْقِينْثْ.

⁵⁶ Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.

⁵⁷ خنِّي كَّارنْ شَا ؤُشَا شهْذنْ خَاسْ س ژُورْ، نَّانْ:

⁵⁷ Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:

⁵⁸ ”نشِّينْ نسْڒَا أَسْ ؤُمِي إِنَّا: ’أَذْ هذْمغْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ ؤُشَا ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ بْنِيغْ إِشْثنْ نّغْنِيثْ إِ وَارْ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ.‘ “

⁵⁸ Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.

⁵⁹ مَاشَا ؤُڒَا أَمُّو وَارْ تّْمڒْقِينْثْ شَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ.

⁵⁹ E nem assim concordava o seu testemunho.

⁶⁰ خنِّي إِكَّارْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا إِسّقْسَا يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ س شَا؟ مِينْ خَاكْ شهّْذنْ يِينَا؟“

⁶⁰ Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?

⁶¹ مَاشَا نتَّا إِسْقَارْ، وَارْ د-يَارِّي س شَا. إِسّقْسَا ث أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ عَاوذْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن لْمُوبَاركْ؟“

⁶¹ Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ذ نشّْ! ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثْژَارمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّْغِيمَا خْ ؤُفُوسِي ن جّهْذْ، أَذْ د-يَاسْ س إِسيْنُوثنْ ن ؤُجنَّا.“

⁶² Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.

⁶³ إِشَارّڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ثْشَامِيرْ نّسْ، إِنَّا: ”مَايمِّي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ!

⁶³ Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?

⁶⁴ أَقَا ثسْڒِيمْ أَشقّفْ نِّي! مِينْ د أَومْ إِضْهَارنْ؟“ ؤُشَا مَارَّا حكْمنْ خَاسْ بلِّي إِسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

⁶⁴ Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.

⁶⁵ شَا زَّايْسنْ بْذَانْ سُّوسُوفنْ خَاسْ، تّْڒحَّافنْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، شَّاثنْ ث س ڒْپُونِييَّاثْ، قَّارنْ أَسْ: ”نَابّْ!“ ؤُشَا وْثِينْ ث إِعسَّاسنْ خْ ؤُقَابْسِي نّسْ.

⁶⁵ E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.

⁶⁶ ڒَامِي ثُوغَا شِيمْعُونْ ذِي ڒمْرَاحْ سْوَادَّايْ، ثُوسَا-د ذِينْ إِشْثنْ زِي ثِييَّا ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ.

⁶⁶ Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote

⁶⁷ ؤُمِي ث ثژْرَا إِتّْوقَّاحْ، ثخْزَارْ ذَايسْ، ثنَّا: ”أَقَا ثُوغَا شكْ أَكْ-ذ يَاسُوع نَّاصِيرِي.“

⁶⁷ e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.

⁶⁸ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ، إِنَّا: ”وَارْ ث سِّينغْ، وَارْ فْهِيمغْ مِينْ ثقَّارذْ.“ إِفّغْ بَارَّا غَارْ ثسْقِيفْثْ ن ثوَّارْثْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ.

⁶⁸ Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.

⁶⁹ ؤُمِي ث ثژْرَا ثَايَّا إِجّْ ن ؤُمُورْ نّغْنِي، ثبْذَا ثقَّارْ إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ: ”أَقَا وَا ذ إِجّنْ زَّايْسنْ!“

⁶⁹ E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.

⁷⁰ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ إِ ؤُمُورْ نّغْنِي. شْوَايْثْ خنِّي نَّانْ إِنِّي ثُوغَا ذِينْ إِبدّنْ إِ بُوطْرُوسْ: ”س ثِيذتّْ، شكْ زَّايْسنْ نِيشَانْ، مِينْزِي شكْ عَاوذْ ذ أَجَالِيلِي. ڒْحَارْضْ نّشْ أَمْ ونِّي نْسنْ.“

⁷⁰ Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.

⁷¹ إِبْذَا إِنعّڒْ إِخفْ نّسْ، إِتّْجَّادْجْ: ”وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ-أَ مِيخفْ ثسَّاوَاڒمْ.“

⁷¹ Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.

⁷² ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ. إِفكَّارْ شِيمْعُونْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا يَاسُوع: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“ خنِّي إِبْذَا إِتّْرُو أَطَّاسْ.

⁷² Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →