Marcos 14
rifa (RIFA) vs NAA
1 أَوَارْنِي إِ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ثُوغَا ثدْجَا ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَرزُّونْ إِشْثْ ن ثوَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ ث طّْفنْ س ثحْرَايْمشْثْ ؤُشَا أَذْ ث نْغنْ.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْعِيذْ، حِيمَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُغوُّوغْ ذِي ڒْڭنْسْ.“
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 ڒَامِي ثُوغَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي بَايْثْ-عَانْيَا ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ، ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، أَقَا-ت غَارسْ إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ ذَايسْ زّشْثْ إِ وذْهَانْ زِي ڒعْطُورْ ن صّنْبلْ ثصْبحْ، ثِيغْڒَا. ثَارْزمْ ثَازِييَّاثْ نِّي، ثْفَارّغْ إِ-ت خْ ؤُزدْجِيفْ ن يَاسُوع.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 ثُوغَا ذِينْ شَا ن إِمحْضَارنْ، خيّْقنْ أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نْسنْ خْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”مَايمِّي أَضيّعْ ن زّشْثْ-أَ إِ وذْهَانْ؟
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 مِينْزِي إِڒِي أَذْ ثتّْوَامّنْزْ زّشْثْْ-أَ س كْثَارْ زِي ثڒْثْ-مْيَا ذِينَارْ ؤُشَا خنِّي أَذْ إِمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ.“ ؤُشَا خيّْقنْ خَاسْ أَطَّاسْ.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”جّمْ ت! مَايمِّي خَاسْ ثتّْعدَّامْ؟ أَقَا ثڭَّا ذَايِي إِجّْ ن شْغڒْ إِشْنَا.
6 Mas Jesus disse:
7 مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، ثْزمَّارمْ أَذْ كِيسنْ ثڭّمْ ڒْخَارْ مڒْمِي مَا ثخْسمْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيذْومْ تّْغِيمِيغْ ڒبْذَا.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 نتَّاثْ ثڭَّا مِينْ ؤُمِي ثْزمَّارْ. أَقَا ثِيزَّارْ ثمْسحْ أَرِّيمثْ إِنُو س ڒعْطُورْ إِ ونْضڒْ.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَانِي مَا إِ غَا إِتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ-أَ أَصبْحَانْ زَّايِي ذِي مَارَّا دُّونشْثْ، أَذْ خبَّارنْ عَاوذْ خْ مِينْ ثڭَّا، ذ ڒِيذَارثْ إِ نتَّاثْ.“
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 خنِّي إِرُوحْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ حِيمَا أَذْ أَسنْ إِسلّمْ يَاسُوع.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، فَارْحنْ ؤُشَا وَاعْذنْ أَذْ أَسْ وْشنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ. ؤُ نتَّا ثُوغَا يَارزُّو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ ث إِسلّمْ.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُمِي تّْنُومَانْ وُوذَاينْ أَذْ غَارْصنْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نْرَاحْ حِيمَا أَذْ نسّوْجذْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّذْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو؟“
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 إِسّكّْ ثْنَاينْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ؤُ خْزَارْ، أَذْ ثمْسَاڭَارمْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ، يَارْبُو إِشْثْ ن ثقْبُوشْثْ ن وَامَانْ. ضْفَارمْ ث!
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 ؤُ مَانِي غَا يَاذفْ، إِنِيمْ إِ بَابْ ن ثَادَّارْثْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِقَّارْ: مَانِي ثدْجَا ثْغُورْفثْ حِيمَا أَذْ شّغْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو؟‘
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 خنِّي نتَّا أَذْ أَومْ إِمّڒْ إِجّْ ن أَرْوَا إِمْغَارْ سنّجْ، إِسُّو، إِعْذڒْ. ذِينِّي إِ ذ أَنغْ غَا ثسّْوجْذمْ.“
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 فّْغنْ إِمحْضَارنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُفِينْ مَارَّا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِنَّا، خنِّي سّْوجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 غَارْ ؤُعشِّي يُوسَا-د أَكْ-ذ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 ڒَامِي ثُوغَا قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، تّتّنْ، إِنَّا يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا إِجّنْ زَّايْومْ ونِّي كِيذِي إِتّتّنْ، أَذْ أَيِي إِغْذَارْ!“
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 بْذَانْ تّشْضِيننْ، نَّانْ أَسْ إِجّنْ أَوَارْنِي ونّغْنِي: ”مَا ذ نشّْ؟“
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا-ث ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ إِ إِسِّيسْننْ أَكِيذِي أَغْرُومْ ذِي طّبْصِي.
20 Jesus respondeu:
21 أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ مَامّشْ ذ أَسْ ثُورَا. مَاشَا ؤُشْثْ خْ ورْيَازْ نِّي زِي غَا إِتّْوَاغْذَارْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ. إِحْڒَا أَسْ إِ ورْيَازْ نِّي مْڒِي وَارْ د-إِخْڒِيقْ.“
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 ڒَامِي ثُوغَا تّتّنْ، إِكْسِي يَاسُوع أَغْرُومْ، إِبَاركْ إِ-ث، يَارْژَا إِ-ث ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”كْسِيمْ، شّمْ، أَقَا ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو.“
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 خنِّي إِكْسِي ڒْكَاسْ، إِقَاذَا، إِبَاركْ، ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، ؤُ مَارَّا إِذْسنْ سْوِينْ زَّايسْ.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِنَا ذ إِذَامّنْ إِنُو ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ إِ غَا إِتّْوَاسِّيزْڒنْ إِ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ.
24 Então lhes disse:
25 س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، نشّْ وَارْ سسّغْعمَّارْصْ عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِ ت غَا سْوغْ جْذِيذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 أَوَارْنِي ڒَامِيغنّْجنْ نِيثْنِي إِژْڒِي ن تّسْبِيحْ، فّْغنْ غَارْ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”أَقَا مَارَّا كنِّيوْ أَذْ ذَايِي ثنْذرْفمْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، مِينْزِي ثُورَا:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسّْنكَّارغْ، أَذْ أَومْ إِزْوَارغْ غَارْ لْجَالِيلْ.“
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 إِنَّا أَسْ بُوطْرُوسْ: ”وَاخَّا أَذْ ذَايكْ نْذرْفنْ مَارَّا، نشّْ وَارْ ذَايكْ تّْنذْرِيفغْ شَا.“
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“
30 Mas Jesus lhe disse:
31 مَاشَا نتَّا ثُوغَا إِقَّارْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ عَاذْ أَطَّاسْ: ”مَاڒَا إِتّْخصَّا أَذْ مّْثغْ أَكِيذكْ، وَارْ شكْ نكَّارغْ، أَ سِيذِي إِنُو!“ ؤُشَا أَمْ نتَّا، أَمُّو إِ نَّانْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي مَارَّا.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 ؤُسِينْ-د غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’خِيثْسِيمَانِييْ‘. إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”قِّيممْ ذَا، أَڒَامِي ژُودْجغْ نشّْ“
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ بُوطْرُوسْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِبْذَا إِتّْنخْڒَاعْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ڒعْمَارْ إِنُو إِشْضنْ أَڒْ ڒْموْثْ. قِّيممْ ذَا، ثحْضَامْ!“
34 E lhes disse:
35 يُويُورْ شْوَايْثْ غَارْ زَّاثْ ؤُشَا إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِژُّودْجْ حِيمَا، مَاڒَا إِعدّڒْ، أَذْ خَاسْ ثعْذُو ثْسَاعّثْ نِّي.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 إِنَّا: ”بَابَا، بَابَا إِنُو، كُوڒْشِي ثْزمَّارذْ خَاسْ! كْسِي خَافِي ڒْكَاسْ-أَ، مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي مِينْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا مِينْ ثخْسذْ شكْ.“
36 E dizia:
37 ؤُشَا إِذْوڒْ-د، يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ. إِنَّا أَسْ إِ بُوطْرُوسْ: ”أَ شِيمْعُونْ، مَا أَقَا شكْ ثتّطّْصذْ؟ مَا وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثحْضِيذْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ؟
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 حْضَامْ، ژَتدْجمْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ. أَرُّوحْ أَقَا إِوْجذْ، مَاشَا دَّاثْ أَقَا ثضْعفْ.“
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 ؤُشَا يُويُورْ عَاوذْ، إِژُّودْجْ، إِعَاوذْ إِ وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 إِذْوڒْ-د عَاوذْ، يُوسَا-د غَارْسنْ ثْوَاڒَا نّغْنِي يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ، مَاغَارْ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ذقْڒنْثْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مَامّشْ خَاسْ د غَا يَارّنْ.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 ؤُشَا إِذْوڒْ-د نتَّا غَارْسنْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِنَّا أَسنْ: ”طّْصمْ ڒخُّو، ثَاريّْحمْ! أَقَا يُوذسْ-د ؤُنڭَّارْ، ثِيوضْ-د ثْسَاعّثْ. خْزَارمْ، مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 كَّارمْ، أَذْ نْرَاحْ. خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي ذ أَيِي غَا إِسلّْمنْ، أَقَا يُوذسْ-د.“
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ، يُوسَا-د يَاهُوذَا، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ. ثُوغَا أَكِيذسْ إِرْيَازنْ أَطَّاسْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ. ؤُسِينْ-د نِيثْنِي زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 ؤُشَا ونِّي ث إِ غَا إِغْذَارنْ ثُوغَا إِتّڭّْ أَسنْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، إِقَّارْ: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ ذ ونِّي نتَّا. طّْفمْ ث ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د.“
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 ذغْيَا يُويُورْ غَارسْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“، ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 سَّارْسنْ خَاسْ إِفَاسّنْ ؤُشَا طّْفنْ ث.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 إِجّنْ زڭْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ إِجْبذْ سِّيفْ نّسْ، إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَخْمِي خْ يِيجّْ ن ؤُقْطَاطْعِييْ إِ ثفّْغمْ خَافِي س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ثطّْفمْ؟
48 Jesus lhes disse:
49 كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا أَيِي أَكِيذْومْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ سّڒْمَاذغْ، وَارْ ذ أَيِي ثطِّيفمْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ.“
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 خنِّي جِّينْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا أَروْڒنْ.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 إِضْفَارْ إِ-ث إِجّْ ن ؤُعزْرِي، ثُوغَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثشْضَاضْثْ نْ ڒقْطنْ وَاهَا خْ ثْقذِّيثْ نّسْ، ؤُشَا طّْفنْ ث-إِ-د.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 مَاشَا نتَّا إِجَّا ثَاشْضَاضْثْ ؤُشَا يَارْوڒْ زَّايْسنْ ذ أَعَارْيَانْ.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 إِوْينْ يَاسُوع غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 ثُوغَا شِيمْعُونْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ، غَارْ ذَاخڒْ ن ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا ثُوغَا إِقِّيمْ جَارْ إِعسَّاسنْ، إِتّْوقَّاحْ إِخفْ نّسْ غَارْ ثْمسِّي.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ أَرزُّونْ شّْهَاذثْ ضِيدّْ إِ يَاسُوع حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، مَاشَا وَارْ ت ؤُفِينْ،
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 مِينْزِي أَطَّاسْ ثُوغَا خَاسْ شهّْذنْ س ژُورْ، مَاشَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ وَارْ تّْمڒْقِينْثْ.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 خنِّي كَّارنْ شَا ؤُشَا شهْذنْ خَاسْ س ژُورْ، نَّانْ:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 ”نشِّينْ نسْڒَا أَسْ ؤُمِي إِنَّا: ’أَذْ هذْمغْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ ؤُشَا ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ بْنِيغْ إِشْثنْ نّغْنِيثْ إِ وَارْ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ.‘ “
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 مَاشَا ؤُڒَا أَمُّو وَارْ تّْمڒْقِينْثْ شَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 خنِّي إِكَّارْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا إِسّقْسَا يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ س شَا؟ مِينْ خَاكْ شهّْذنْ يِينَا؟“
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 مَاشَا نتَّا إِسْقَارْ، وَارْ د-يَارِّي س شَا. إِسّقْسَا ث أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ عَاوذْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن لْمُوبَاركْ؟“
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ذ نشّْ! ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثْژَارمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّْغِيمَا خْ ؤُفُوسِي ن جّهْذْ، أَذْ د-يَاسْ س إِسيْنُوثنْ ن ؤُجنَّا.“
62 Jesus respondeu:
63 إِشَارّڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ثْشَامِيرْ نّسْ، إِنَّا: ”مَايمِّي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ!
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 أَقَا ثسْڒِيمْ أَشقّفْ نِّي! مِينْ د أَومْ إِضْهَارنْ؟“ ؤُشَا مَارَّا حكْمنْ خَاسْ بلِّي إِسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 شَا زَّايْسنْ بْذَانْ سُّوسُوفنْ خَاسْ، تّْڒحَّافنْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، شَّاثنْ ث س ڒْپُونِييَّاثْ، قَّارنْ أَسْ: ”نَابّْ!“ ؤُشَا وْثِينْ ث إِعسَّاسنْ خْ ؤُقَابْسِي نّسْ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 ڒَامِي ثُوغَا شِيمْعُونْ ذِي ڒمْرَاحْ سْوَادَّايْ، ثُوسَا-د ذِينْ إِشْثنْ زِي ثِييَّا ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 ؤُمِي ث ثژْرَا إِتّْوقَّاحْ، ثخْزَارْ ذَايسْ، ثنَّا: ”أَقَا ثُوغَا شكْ أَكْ-ذ يَاسُوع نَّاصِيرِي.“
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ، إِنَّا: ”وَارْ ث سِّينغْ، وَارْ فْهِيمغْ مِينْ ثقَّارذْ.“ إِفّغْ بَارَّا غَارْ ثسْقِيفْثْ ن ثوَّارْثْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 ؤُمِي ث ثژْرَا ثَايَّا إِجّْ ن ؤُمُورْ نّغْنِي، ثبْذَا ثقَّارْ إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ: ”أَقَا وَا ذ إِجّنْ زَّايْسنْ!“
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ إِ ؤُمُورْ نّغْنِي. شْوَايْثْ خنِّي نَّانْ إِنِّي ثُوغَا ذِينْ إِبدّنْ إِ بُوطْرُوسْ: ”س ثِيذتّْ، شكْ زَّايْسنْ نِيشَانْ، مِينْزِي شكْ عَاوذْ ذ أَجَالِيلِي. ڒْحَارْضْ نّشْ أَمْ ونِّي نْسنْ.“
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 إِبْذَا إِنعّڒْ إِخفْ نّسْ، إِتّْجَّادْجْ: ”وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ-أَ مِيخفْ ثسَّاوَاڒمْ.“
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ. إِفكَّارْ شِيمْعُونْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا يَاسُوع: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“ خنِّي إِبْذَا إِتّْرُو أَطَّاسْ.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.