Marcos 14

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَارْنِي إِ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ ثُوغَا ثدْجَا ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَرزُّونْ إِشْثْ ن ثوَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ ث طّْفنْ س ثحْرَايْمشْثْ ؤُشَا أَذْ ث نْغنْ.

¹ Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.

² مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْعِيذْ، حِيمَا وَارْ إِتِّيڒِي ؤُغوُّوغْ ذِي ڒْڭنْسْ.“

² Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.

³ ڒَامِي ثُوغَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي بَايْثْ-عَانْيَا ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ، ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، أَقَا-ت غَارسْ إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ ذَايسْ زّشْثْ إِ وذْهَانْ زِي ڒعْطُورْ ن صّنْبلْ ثصْبحْ، ثِيغْڒَا. ثَارْزمْ ثَازِييَّاثْ نِّي، ثْفَارّغْ إِ-ت خْ ؤُزدْجِيفْ ن يَاسُوع.

³ Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.

⁴ ثُوغَا ذِينْ شَا ن إِمحْضَارنْ، خيّْقنْ أَطَّاسْ ذڭْ إِخفْ نْسنْ خْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”مَايمِّي أَضيّعْ ن زّشْثْ-أَ إِ وذْهَانْ؟

⁴ Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?

⁵ مِينْزِي إِڒِي أَذْ ثتّْوَامّنْزْ زّشْثْْ-أَ س كْثَارْ زِي ثڒْثْ-مْيَا ذِينَارْ ؤُشَا خنِّي أَذْ إِمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ.“ ؤُشَا خيّْقنْ خَاسْ أَطَّاسْ.

⁵ Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.

⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”جّمْ ت! مَايمِّي خَاسْ ثتّْعدَّامْ؟ أَقَا ثڭَّا ذَايِي إِجّْ ن شْغڒْ إِشْنَا.

⁶ Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.

⁷ مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، ثْزمَّارمْ أَذْ كِيسنْ ثڭّمْ ڒْخَارْ مڒْمِي مَا ثخْسمْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيذْومْ تّْغِيمِيغْ ڒبْذَا.

⁷ Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.

⁸ نتَّاثْ ثڭَّا مِينْ ؤُمِي ثْزمَّارْ. أَقَا ثِيزَّارْ ثمْسحْ أَرِّيمثْ إِنُو س ڒعْطُورْ إِ ونْضڒْ.

⁸ Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.

⁹ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَانِي مَا إِ غَا إِتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ-أَ أَصبْحَانْ زَّايِي ذِي مَارَّا دُّونشْثْ، أَذْ خبَّارنْ عَاوذْ خْ مِينْ ثڭَّا، ذ ڒِيذَارثْ إِ نتَّاثْ.“

⁹ Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.

¹⁰ خنِّي إِرُوحْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ حِيمَا أَذْ أَسنْ إِسلّمْ يَاسُوع.

¹⁰ E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.

¹¹ ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، فَارْحنْ ؤُشَا وَاعْذنْ أَذْ أَسْ وْشنْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ. ؤُ نتَّا ثُوغَا يَارزُّو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ ث إِسلّمْ.

¹¹ Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.

¹² ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُمِي تّْنُومَانْ وُوذَاينْ أَذْ غَارْصنْ إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نْرَاحْ حِيمَا أَذْ نسّوْجذْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّذْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو؟“

¹² E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?

¹³ إِسّكّْ ثْنَاينْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ؤُ خْزَارْ، أَذْ ثمْسَاڭَارمْ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ، يَارْبُو إِشْثْ ن ثقْبُوشْثْ ن وَامَانْ. ضْفَارمْ ث!

¹³ Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;

¹⁴ ؤُ مَانِي غَا يَاذفْ، إِنِيمْ إِ بَابْ ن ثَادَّارْثْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِقَّارْ: مَانِي ثدْجَا ثْغُورْفثْ حِيمَا أَذْ شّغْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو؟‘

¹⁴ segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?

¹⁵ خنِّي نتَّا أَذْ أَومْ إِمّڒْ إِجّْ ن أَرْوَا إِمْغَارْ سنّجْ، إِسُّو، إِعْذڒْ. ذِينِّي إِ ذ أَنغْ غَا ثسّْوجْذمْ.“

¹⁵ E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.

¹⁶ فّْغنْ إِمحْضَارنْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ؤُفِينْ مَارَّا أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِنَّا، خنِّي سّْوجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.

¹⁶ Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.

¹⁷ غَارْ ؤُعشِّي يُوسَا-د أَكْ-ذ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ.

¹⁷ Ao cair da tarde, foi com os doze.

¹⁸ ڒَامِي ثُوغَا قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، تّتّنْ، إِنَّا يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا إِجّنْ زَّايْومْ ونِّي كِيذِي إِتّتّنْ، أَذْ أَيِي إِغْذَارْ!“

¹⁸ Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.

¹⁹ بْذَانْ تّشْضِيننْ، نَّانْ أَسْ إِجّنْ أَوَارْنِي ونّغْنِي: ”مَا ذ نشّْ؟“

¹⁹ E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا-ث ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ إِ إِسِّيسْننْ أَكِيذِي أَغْرُومْ ذِي طّبْصِي.

²⁰ Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.

²¹ أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ مَامّشْ ذ أَسْ ثُورَا. مَاشَا ؤُشْثْ خْ ورْيَازْ نِّي زِي غَا إِتّْوَاغْذَارْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ. إِحْڒَا أَسْ إِ ورْيَازْ نِّي مْڒِي وَارْ د-إِخْڒِيقْ.“

²¹ Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!

²² ڒَامِي ثُوغَا تّتّنْ، إِكْسِي يَاسُوع أَغْرُومْ، إِبَاركْ إِ-ث، يَارْژَا إِ-ث ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”كْسِيمْ، شّمْ، أَقَا ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو.“

²² E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.

²³ خنِّي إِكْسِي ڒْكَاسْ، إِقَاذَا، إِبَاركْ، ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، ؤُ مَارَّا إِذْسنْ سْوِينْ زَّايسْ.

²³ A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِنَا ذ إِذَامّنْ إِنُو ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ إِ غَا إِتّْوَاسِّيزْڒنْ إِ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ.

²⁴ Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.

²⁵ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، نشّْ وَارْ سسّغْعمَّارْصْ عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِ ت غَا سْوغْ جْذِيذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁵ Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.

²⁶ أَوَارْنِي ڒَامِيغنّْجنْ نِيثْنِي إِژْڒِي ن تّسْبِيحْ، فّْغنْ غَارْ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ.

²⁶ Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.

²⁷ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”أَقَا مَارَّا كنِّيوْ أَذْ ذَايِي ثنْذرْفمْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، مِينْزِي ثُورَا:

²⁷ Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:

²⁸ مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسّْنكَّارغْ، أَذْ أَومْ إِزْوَارغْ غَارْ لْجَالِيلْ.“

²⁸ Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.

²⁹ إِنَّا أَسْ بُوطْرُوسْ: ”وَاخَّا أَذْ ذَايكْ نْذرْفنْ مَارَّا، نشّْ وَارْ ذَايكْ تّْنذْرِيفغْ شَا.“

²⁹ Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!

³⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

³⁰ Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.

³¹ مَاشَا نتَّا ثُوغَا إِقَّارْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ عَاذْ أَطَّاسْ: ”مَاڒَا إِتّْخصَّا أَذْ مّْثغْ أَكِيذكْ، وَارْ شكْ نكَّارغْ، أَ سِيذِي إِنُو!“ ؤُشَا أَمْ نتَّا، أَمُّو إِ نَّانْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي مَارَّا.

³¹ Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.

³² ؤُسِينْ-د غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’خِيثْسِيمَانِييْ‘. إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”قِّيممْ ذَا، أَڒَامِي ژُودْجغْ نشّْ“

³² Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.

³³ خنِّي إِكْسِي أَكِيذسْ بُوطْرُوسْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِبْذَا إِتّْنخْڒَاعْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ.

³³ E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.

³⁴ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ڒعْمَارْ إِنُو إِشْضنْ أَڒْ ڒْموْثْ. قِّيممْ ذَا، ثحْضَامْ!“

³⁴ E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.

³⁵ يُويُورْ شْوَايْثْ غَارْ زَّاثْ ؤُشَا إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِژُّودْجْ حِيمَا، مَاڒَا إِعدّڒْ، أَذْ خَاسْ ثعْذُو ثْسَاعّثْ نِّي.

³⁵ E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.

³⁶ إِنَّا: ”بَابَا، بَابَا إِنُو، كُوڒْشِي ثْزمَّارذْ خَاسْ! كْسِي خَافِي ڒْكَاسْ-أَ، مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي مِينْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا مِينْ ثخْسذْ شكْ.“

³⁶ E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.

³⁷ ؤُشَا إِذْوڒْ-د، يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ. إِنَّا أَسْ إِ بُوطْرُوسْ: ”أَ شِيمْعُونْ، مَا أَقَا شكْ ثتّطّْصذْ؟ مَا وَارْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثحْضِيذْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ؟

³⁷ Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?

³⁸ حْضَامْ، ژَتدْجمْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ. أَرُّوحْ أَقَا إِوْجذْ، مَاشَا دَّاثْ أَقَا ثضْعفْ.“

³⁸ Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.

³⁹ ؤُشَا يُويُورْ عَاوذْ، إِژُّودْجْ، إِعَاوذْ إِ وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ.

³⁹ Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.

⁴⁰ إِذْوڒْ-د عَاوذْ، يُوسَا-د غَارْسنْ ثْوَاڒَا نّغْنِي يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ، مَاغَارْ ثُوغَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ذقْڒنْثْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مَامّشْ خَاسْ د غَا يَارّنْ.

⁴⁰ Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.

⁴¹ ؤُشَا إِذْوڒْ-د نتَّا غَارْسنْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِنَّا أَسنْ: ”طّْصمْ ڒخُّو، ثَاريّْحمْ! أَقَا يُوذسْ-د ؤُنڭَّارْ، ثِيوضْ-د ثْسَاعّثْ. خْزَارمْ، مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ.

⁴¹ E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.

⁴² كَّارمْ، أَذْ نْرَاحْ. خْزَارمْ، أَقَا ذَا ونِّي ذ أَيِي غَا إِسلّْمنْ، أَقَا يُوذسْ-د.“

⁴² Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.

⁴³ أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِسَّاوَاڒْ، يُوسَا-د يَاهُوذَا، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ. ثُوغَا أَكِيذسْ إِرْيَازنْ أَطَّاسْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ. ؤُسِينْ-د نِيثْنِي زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴³ E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.

⁴⁴ ؤُشَا ونِّي ث إِ غَا إِغْذَارنْ ثُوغَا إِتّڭّْ أَسنْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، إِقَّارْ: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ ذ ونِّي نتَّا. طّْفمْ ث ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د.“

⁴⁴ Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.

⁴⁵ ذغْيَا يُويُورْ غَارسْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“، ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁴⁵ E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.

⁴⁶ سَّارْسنْ خَاسْ إِفَاسّنْ ؤُشَا طّْفنْ ث.

⁴⁶ Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.

⁴⁷ إِجّنْ زڭْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ إِجْبذْ سِّيفْ نّسْ، إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ.

⁴⁷ Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.

⁴⁸ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَخْمِي خْ يِيجّْ ن ؤُقْطَاطْعِييْ إِ ثفّْغمْ خَافِي س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، حِيمَا أَذْ أَيِي ثطّْفمْ؟

⁴⁸ Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?

⁴⁹ كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا أَيِي أَكِيذْومْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ سّڒْمَاذغْ، وَارْ ذ أَيِي ثطِّيفمْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ.“

⁴⁹ Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.

⁵⁰ خنِّي جِّينْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

⁵⁰ Então, deixando-o, todos fugiram.

⁵¹ إِضْفَارْ إِ-ث إِجّْ ن ؤُعزْرِي، ثُوغَا يَارْضْ إِشْثْ ن ثشْضَاضْثْ نْ ڒقْطنْ وَاهَا خْ ثْقذِّيثْ نّسْ، ؤُشَا طّْفنْ ث-إِ-د.

⁵¹ Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.

⁵² مَاشَا نتَّا إِجَّا ثَاشْضَاضْثْ ؤُشَا يَارْوڒْ زَّايْسنْ ذ أَعَارْيَانْ.

⁵² Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.

⁵³ إِوْينْ يَاسُوع غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ.

⁵³ E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.

⁵⁴ ثُوغَا شِيمْعُونْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ، غَارْ ذَاخڒْ ن ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ؤُشَا ثُوغَا إِقِّيمْ جَارْ إِعسَّاسنْ، إِتّْوقَّاحْ إِخفْ نّسْ غَارْ ثْمسِّي.

⁵⁴ Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.

⁵⁵ ثُوغَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ أَرزُّونْ شّْهَاذثْ ضِيدّْ إِ يَاسُوع حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، مَاشَا وَارْ ت ؤُفِينْ،

⁵⁵ E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.

⁵⁶ مِينْزِي أَطَّاسْ ثُوغَا خَاسْ شهّْذنْ س ژُورْ، مَاشَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ وَارْ تّْمڒْقِينْثْ.

⁵⁶ Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.

⁵⁷ خنِّي كَّارنْ شَا ؤُشَا شهْذنْ خَاسْ س ژُورْ، نَّانْ:

⁵⁷ E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:

⁵⁸ ”نشِّينْ نسْڒَا أَسْ ؤُمِي إِنَّا: ’أَذْ هذْمغْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ ؤُشَا ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ بْنِيغْ إِشْثنْ نّغْنِيثْ إِ وَارْ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ.‘ “

⁵⁸ Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.

⁵⁹ مَاشَا ؤُڒَا أَمُّو وَارْ تّْمڒْقِينْثْ شَا شّْهَاذَاثْ نْسنْ.

⁵⁹ Nem assim o testemunho deles era coerente.

⁶⁰ خنِّي إِكَّارْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا إِسّقْسَا يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ س شَا؟ مِينْ خَاكْ شهّْذنْ يِينَا؟“

⁶⁰ Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?

⁶¹ مَاشَا نتَّا إِسْقَارْ، وَارْ د-يَارِّي س شَا. إِسّقْسَا ث أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ عَاوذْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن لْمُوبَاركْ؟“

⁶¹ Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ذ نشّْ! ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثْژَارمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّْغِيمَا خْ ؤُفُوسِي ن جّهْذْ، أَذْ د-يَاسْ س إِسيْنُوثنْ ن ؤُجنَّا.“

⁶² Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.

⁶³ إِشَارّڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ثْشَامِيرْ نّسْ، إِنَّا: ”مَايمِّي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ!

⁶³ Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?

⁶⁴ أَقَا ثسْڒِيمْ أَشقّفْ نِّي! مِينْ د أَومْ إِضْهَارنْ؟“ ؤُشَا مَارَّا حكْمنْ خَاسْ بلِّي إِسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

⁶⁴ Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.

⁶⁵ شَا زَّايْسنْ بْذَانْ سُّوسُوفنْ خَاسْ، تّْڒحَّافنْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، شَّاثنْ ث س ڒْپُونِييَّاثْ، قَّارنْ أَسْ: ”نَابّْ!“ ؤُشَا وْثِينْ ث إِعسَّاسنْ خْ ؤُقَابْسِي نّسْ.

⁶⁵ Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.

⁶⁶ ڒَامِي ثُوغَا شِيمْعُونْ ذِي ڒمْرَاحْ سْوَادَّايْ، ثُوسَا-د ذِينْ إِشْثنْ زِي ثِييَّا ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ.

⁶⁶ Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote

⁶⁷ ؤُمِي ث ثژْرَا إِتّْوقَّاحْ، ثخْزَارْ ذَايسْ، ثنَّا: ”أَقَا ثُوغَا شكْ أَكْ-ذ يَاسُوع نَّاصِيرِي.“

⁶⁷ e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.

⁶⁸ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ، إِنَّا: ”وَارْ ث سِّينغْ، وَارْ فْهِيمغْ مِينْ ثقَّارذْ.“ إِفّغْ بَارَّا غَارْ ثسْقِيفْثْ ن ثوَّارْثْ، ؤُشَا ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ.

⁶⁸ Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]

⁶⁹ ؤُمِي ث ثژْرَا ثَايَّا إِجّْ ن ؤُمُورْ نّغْنِي، ثبْذَا ثقَّارْ إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ: ”أَقَا وَا ذ إِجّنْ زَّايْسنْ!“

⁶⁹ E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.

⁷⁰ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ إِ ؤُمُورْ نّغْنِي. شْوَايْثْ خنِّي نَّانْ إِنِّي ثُوغَا ذِينْ إِبدّنْ إِ بُوطْرُوسْ: ”س ثِيذتّْ، شكْ زَّايْسنْ نِيشَانْ، مِينْزِي شكْ عَاوذْ ذ أَجَالِيلِي. ڒْحَارْضْ نّشْ أَمْ ونِّي نْسنْ.“

⁷⁰ Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.

⁷¹ إِبْذَا إِنعّڒْ إِخفْ نّسْ، إِتّْجَّادْجْ: ”وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ-أَ مِيخفْ ثسَّاوَاڒمْ.“

⁷¹ Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!

⁷² ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ. إِفكَّارْ شِيمْعُونْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا يَاسُوع: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ وِيسّْ مَارْثَاينْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“ خنِّي إِبْذَا إِتّْرُو أَطَّاسْ.

⁷² E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →