Levítico 6
rifa (RIFA) vs NTLH
1 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:
1 O Senhor Deus deu a Moisés estas ordens para o povo de Israel:
2 ”ؤُمُورْ هَارُونْ ذ وَارَّاوْ نّسْ، إِنِي أَسنْ: ’وَا ذ أَزرْفْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ. ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ خْ ؤُكشُّوضْ خْ ؤُعَالْطَارْ أَذْ ثقِّيمْ ثَارقّْ دْجِيڒثْ ثكْمڒْ أَڒْ صّْبحْ ؤُ إِتّْخصَّا ثِيمسِّي ن ؤُعَالْطَارْ أَذْ ثقِّيمْ أَذْ ثشْمضْ ذَايسْ.
2 Para tirar a sua culpa, precisará fazer uma oferta o homem que pecar e ofender a Deus, o Senhor , nos seguintes casos: se ficar com aquilo que alguém lhe entregou para guardar; se não devolver o que alguém deixou como garantia de pagamento de uma dívida; se roubar alguma coisa de alguém; se usar de violência contra qualquer pessoa;
3 أَكهَّانْ أَذْ يَارْضْ أَسڒْهَامْ نّسْ ن ڒقْطنْ، أَذْ إِبْيسْ سَّارْوَاڒْ نّسْ ن ڒقْطنْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ، ؤُشَا أَذْ إِكْسِي إِغّضْ ن مِينْ إِقِّيمنْ ن ثَاذُونْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ، ثنِّي ثشَّا ثْمسِّي، ؤُشَا أَذْ ث إِسَّارْسْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ.
3 se jurar que não achou um objeto perdido quando, de fato, achou; ou se fizer contra alguém qualquer outra coisa parecida com estas.
4 خنِّي أَذْ إِكّسْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا أَذْ يَارْضْ أَرُّوضْ نّغْنِي، أَذْ يَاوِي إِغّضْ ن مِينْ إِقِّيمنْ ن ثَاذُونْثْ بَارَّا إِ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ يِيجّْ ن ومْشَانْ إِصْفَا.
4 Para ficar livre da sua culpa, quem cometer um desses pecados deverá devolver aquilo que pertence ao outro, ou dar de volta o depósito, ou devolver aquilo que ganhou por meios violentos, ou entregar ao dono o objeto perdido que achou,
5 إِتّْخصَّا أَذْ ثقِّيمْ ثْمسِّي ثَارقّْ خْ ؤُعَالْطَارْ، إِتّْخصَّا وَارْ ثْخسِّي شَا. أَكهَّانْ أَذْ خَاسْ إِسَّارْغْ أَكشُّوضْ كُوڒْ صّْبحْ ؤُشَا أَذْ خَاسْ إِستّفْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُشَا أَذْ خَاسْ إِسّْبخَّارْ ثَاذُونْثْ ن ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا.
5 ou acertar qualquer outra coisa a respeito da qual jurou falso. No dia em que oferecer o sacrifício para tirar a sua culpa, ele entregará ao outro o valor total daquilo que roubou, mais um quinto.
6 ثِيمسِّي خْ ؤُعَالْطَارْ أَذْ ثقِّيمْ ثَارقّْ ڒبْذَا، وَارْ ثْخسِّي.‘ “
6 E oferecerá um carneiro sem defeito como sacrifício para tirar a sua culpa. O valor do animal será calculado de acordo com a tabela usada no santuário.
7 ”وَا ذ أَزرْفْ إِ ثوْهِيبْثْ \+bdit ن ڒْغِيدْجثْ\+bdit*. أَرَّاوْ ن هَارُونْ أَذْ ت أَوْينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ.
7 O sacerdote oferecerá a Deus, o Senhor , o sacrifício para conseguir o perdão de pecados, e o homem será perdoado de qualquer pecado que tiver cometido.
8 نتَّا أَذْ زَّايسْ إِكْسِي إِجّْ ن وُورُو زڭْ وَارنْ أَزْذَاذْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ أَكْ-ذ شَا ن زّشْثْ نّسْ ذ مَارَّا جَّاوِي إِ إِدْجَانْ خْ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. أَذْ إِسّْبخَّارْ أَيَا خْ ؤُعَالْطَارْ. أَقَا ذ إِشْثْ ن ڒفْوَاحثْ إِتّْفُوحنْ، إِشْثْ ن ڒِيذَارثْ ذَايسْ إِ سِيذِي.
8 O Senhor Deus mandou que Moisés
9 هَارُونْ ذ وَارَّاوْ نّسْ أَذْ شّنْ مِينْ زَّايسْ إِشطّنْ. إِتّْخصَّا أَذْ ث شّنْ بْڒَا أَنْثُونْ ذڭْ ومْشَانْ أَمْقدَّاسْ. أَذْ ث شّنْ ذِي ڒمْرَاحْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ.
9 desse a Arão e aos seus filhos as seguintes leis a respeito das ofertas que são completamente queimadas: A oferta que é completamente queimada precisará ficar no altar a noite toda, e durante esse tempo o fogo do altar deverá ficar aceso.
10 وَارْ إِعدّڒْ أَذْ ث ڭّْونْ س ونْثُونْ. ثَا ذ ثَاغَارْصْثْ نْسنْ نِّي وْشِيغْ نشّْ زِي ثوْهِيبِينْ إِنُو ن ثْمسِّي. أَقَا-ت ذ ثَامْقدَّاسْثْ قَاعْ أَمْ ثْغَارْصْثْ ن دّنْبْ ذ ثْغَارْصْثْ ن ؤُمَارْوَاسْ.
10 Depois que o fogo queimar todo o sacrifício , o sacerdote, vestido com calções de linho e uma túnica também de linho, tirará as cinzas e as colocará ao lado do altar.
11 مَارَّا إِوثْمَانْ جَارْ وَارَّاوْ ن هَارُونْ أَذْ زَّايسْ شّنْ. أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا خْ ثوْهِيبِينْ ن ثْمسِّي ن سِيذِي إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ. مَارَّا وِي ت غَا إِحَاذَانْ، أَذْ إِتّْوَاقدّسْ.“
11 Depois trocará de roupa e levará as cinzas para um lugar puro , fora do acampamento.
12 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:
12 O fogo do altar nunca se apagará; deverá ficar sempre aceso. Todas as manhãs o sacerdote porá lenha no fogo, arrumará em cima a oferta que vai ser completamente queimada e queimará a gordura das ofertas de paz.
13 ”ثَا ذ ثَاوْهِيبْثْ ن هَارُونْ ذ وَارَّاوْ نّسْ إِ زِي د غَا قَارّْبنْ غَارْ سِيذِي ذڭْ وَاسّْ مِينْ ذِي إِ غَا إِتّْوَاذْهنْ هَارُونْ: ثَاعْشَارْثْ ن إِجّْ ن إِفَا ن وَارنْ أَزْذَاذْ أَمْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ إِ ڒبْذَا، أَزْينْ نّسْ ذِي صّْبحْ ذ وزْينْ نّسْ نّغْنِي غَارْ ؤُعشِّي.
13 O fogo nunca se apagará no altar; deverá ficar sempre aceso.
14 ذڭْ إِجّْ ن ؤُخْذِيمْ أَذْ ثسّوْجذْ أَيَا س زّشْثْ ن زِّيثُونْ ؤُشَا أَذْ ث ثَاوْيذْ ذ ثَاوْهِيبْثْ أَوَارْنِي ث ثْخدْجْضذْ. أَذْ ثْقدّْمذْ إِڒقّْوَازْ تّْوَارْژَانْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ أَمْ إِشْثْ ن ڒفْوَاحثْ إِتّْفُوحنْ إِ سِيذِي.
14 São estas as leis a respeito das ofertas de cereais. Os sacerdotes apresentarão a Deus, o
15 أَكهَّانْ نِّي غَا ذهْننْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ زڭْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، أَذْ ت إِسّوْجذْ. أَقَا-ت ذ ثَاوْصيّثْ إِ ڒبْذَا. ثَاوْهِيبْثْ-أَ أَذْ ثتّْوَابخَّارْ إِ سِيذِي مَارَّا.
15 Um dos sacerdotes pegará um punhado da farinha com o azeite e o incenso que foram misturados com ela e o queimará no altar para lembrar que a oferta toda é dada a Deus. O cheiro da oferta é agradável ao Senhor .
16 مَارَّا ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ن ؤُكهَّانْ أَذْ ثِيڒِي ثكْمڒْ. وَارْ زَّايسْ تّتّنْ شَا.“
16 Os sacerdotes, que são descendentes de Arão, ficarão com o resto da oferta de cereais. Com a farinha da oferta eles farão pão sem fermento e comerão o pão num lugar sagrado, no pátio da Tenda Sagrada .
17 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:
17 Não usarão fermento para fazer esse pão. Essa parte das ofertas de cereais, que fica para os sacerdotes, pertence a Deus e por isso é muito sagrada, como também são sagradas as ofertas para tirar pecados e as ofertas para tirar culpas.
18 ”سِيوڒْ أَكْ-ذ هَارُونْ ذ وَارَّاوْ نّسْ، إِنِي أَسنْ: ’وَا ذ أَزرْفْ إِ ثْغَارْصْثْ ن دّنْبْ: ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ثتّْوَاغَارْصْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ، أَذْ ثتّْوَاغَارْصْ عَاوذْ ثَاغَارْصْثْ ن دّنْبْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. أَقَا-ت ذ ثَامْقدَّاسْثْ قَاعْ.
18 Todos os homens que sejam descendentes de Arão têm para sempre o direito de comer desse pão. É a parte que lhes pertence das ofertas de alimento dadas a Deus, o Senhor . Mas acontecerá uma desgraça a qualquer outra pessoa que tocar nessas ofertas, pois são sagradas.
19 أَكهَّانْ نِّي ت غَا إِقدّْمنْ ذ ثَاغَارْصْثْ أَذْ زَّايسْ يشّْ. إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاشّْ ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ أَمْقدَّاسْ ذِي ڒمْرَاحْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ.
19 O Senhor Deus deu a Moisés
20 مَارَّا وِي غَا إِحَاذَانْ أَيْسُومْ نّسْ أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاقدّسْ. مَاڒَا إِنْڭزْ شْوَايْثْ زڭْ إِذَامّنْ خْ يِيجّْ ن وَارُّوضْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثسِّيرْذذْ مِينْ خَاسْ إِبقّْضنْ ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ أَمْقدَّاسْ.
20 as seguintes leis a respeito da ordenação dos descendentes de Arão para serem sacerdotes: Quando um sacerdote for ordenado, oferecerá a Deus, o
21 ؤُشَا ڒْقشْعثْ ن ثْڒَاخْثْ إِ ذِي ت سّْننَّانْ، أَذْ ثتّْوَارْژْ، مَاشَا مَاڒَا سّنْونْ ت ذڭْ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن نّْحَاسْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ حكّنْ ؤُ أَذْ سّْڒِيڒنْ ڒْقشْعثْ س وَامَانْ.
21 A farinha deverá ser bem misturada com azeite, e o pão deverá ser assado numa grelha. Depois o pão será partido em pedaços, e o sacerdote o apresentará a Deus como uma oferta de cereais. O cheiro dessa oferta é agradável ao Senhor .
22 مَارَّا وِي إِدْجَانْ ذ أَوْثمْ جَارْ إِكهَّاننْ أَذْ زَّايسْ يشّْ. أَقَا-ت ذ ثَامْقدَّاسْثْ قَاعْ.
22 Esta é uma lei que vale para sempre: todo descendente de Arão que servir como Grande Sacerdote fará a mesma coisa. Essa oferta será completamente queimada como sacrifício a Deus, o Senhor .
23 مَاشَا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن دّنْبْ إِ زِي تّْوَاقدّْمنْ إِذَامّنْ نّسْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ، مَاحنْذْ أَذْ إِڒِينْ إِ وصْڒَاحْ ذِي زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ، وَارْ زَّايسْ إِتّْوَاشّْ شَا. أَذْ ثتّْوَاشْمضْ س ثْمسِّي.‘ “
23 Nenhuma parte de qualquer oferta de cereais apresentada por um sacerdote poderá ser comida; a oferta toda será queimada.
24 — ausente —
24 O Senhor Deus mandou que Moisés
25 — ausente —
25 desse a Arão e aos seus filhos as seguintes leis a respeito da oferta para tirar pecados: O animal usado no
26 — ausente —
26 O sacerdote que oferecer o animal comerá a carne num lugar sagrado, no pátio da Tenda Sagrada .
27 — ausente —
27 Mas acontecerá uma desgraça a qualquer outra pessoa que tocar na carne do animal, pois a oferta é sagrada. Se, por acaso, cair sangue do animal na roupa de alguém, ela deverá ser lavada num lugar santo.
28 — ausente —
28 Deverá ser quebrada qualquer panela de barro em que a carne do animal for cozida; se a carne for cozida numa panela de metal, a panela deverá ser esfregada e lavada com água.
29 — ausente —
29 Qualquer homem que seja de uma família de sacerdotes poderá comer da carne desse sacrifício; é uma coisa muito sagrada.
30 — ausente —
30 Se o sangue do animal sacrificado para tirar pecados for levado para dentro da Tenda Sagrada a fim de conseguir o perdão de pecados, a carne desse animal não poderá ser comida, mas será toda queimada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.