Levítico 17
rifa (RIFA) vs VC
1 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:
1 O Senhor disse a Moisés:
2 ”سِيوڒْ أَكْ-ذ هَارُونْ ذ وَارَّاوْ نّسْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِي أَسنْ: ’وَا ذ أَوَاڒْ إِ إِوصَّا سِيذِي، إِقَّارْ:
2 "Dize a Aarão, a seus filhos e a todos os israelitas o seguinte: eis as ordens do Senhor:
3 كُوڒْ أَرْيَازْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِغَارْصنْ إِ ؤُفُونَاسْ نِيغْ إِ يزْمَارْ نِيغْ إِ إِغَايْضْ ذِي ڒْمَارْڭحْ نِيغْ ونِّي ث إِغَارْصنْ بَارَّا إِ ڒْمَارْڭحْ،
3 Todo israelita que imolar um boi, uma ovelha ou uma cabra, no acampamento ou fora dele,
4 مَاشَا وَارْ ث يِيوِي ذ ثَاوْهِيبْثْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ، مَاحنْذْ أَذْ ث-إِ-د-إِسّْقَارّبْ ذ ثَاوْهِيبْثْ غَارْ سِيذِي زَّاثْ ن ثْزذِّيغْثْ ن سِيذِي، أَذْ أَسْ د-إِتّْوَاحْسبْ إِذَامّنْ نِّي. نتَّا إِسِّيزّڒْ إِذَامّنْ، س ؤُينِّي أَذْ إِتّْوَاقسْ ورْيَازْ نِّي زِي ڒْڭنْسْ نّسْ،
4 sem apresentá-lo à entrada da tenda de reunião para oferecê-lo ao Senhor diante do seu tabernáculo, será réu do sangue oferecido. Esse homem derramou sangue, e será cortado do meio de seu povo.
5 مَاحنْذْ، خْمِي غَا قدّْمنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثِيغَارْصَا نْسنْ، ثِينِّي نُّومنْ غَارّْصنْ بَارَّا ذڭْ إِيَّارْ، نِيثْنِي أَذْ ثنْثْ أَوْينْ غَارْ سِيذِي، غَارْ ؤُكهَّانْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْثْ قدّْمنْ ذِينْ أَمْ ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا إِ سِيذِي.
5 Por isso os israelitas, em lugar de ofereceram os seus sacrifícios no campo, apresentarão as vítimas ao sacerdote, diante do Senhor, à entrada da tenda de reunião, e as oferecerão ao Senhor em sacrifício pacífico.
6 أَكهَّانْ أَذْ إِزدْجعْ إِذَامّنْ خْ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسّْبخَّارْ ثَاذُونْثْ أَمْ يِيشْثْ ن ڒفْوَاحثْ إِتّْفُوحنْ إِ سِيذِي.
6 O sacerdote derramará o seu sangue sobre o altar do Senhor, à entrada da tenda de reunião, e queimará a gordura em odor agradável ao Senhor.
7 وَارْ تّْقدَّامنْ عَاذْ ثِيغَارْصَا نْسنْ إِ إِمُويَانْ إِجنِّينْ، إِنِّي ضفَّارنْ نِيثْنِي أَمْ أَيْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ. ثَا ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا إِ نِيثْنِي إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْسنْ.‘
7 Nunca mais oferecerão os seus sacrifícios aos sátiros, com os quais se prostituem. Esta será para eles uma lei perpétua de geração em geração.
8 أَذْ أَسنْ ثِينِيذْ عَاوذْ: ’كُوڒْ أَرْيَازْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ ن إِبَارَّانِييّنْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ، ونِّي إِخْسنْ أَذْ إِسّْبخَّارْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ شَا ن طَاغَارْصْثْ إِ غَارسْ،
8 Dir-lhes-ás: todo israelita ou todo estrangeiro que habita no meio deles, e que oferecer um holocausto ou outro sacrifício,
9 مَاشَا وَارْ ت-إِ-د-يِيوِي غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ، حِيمَا أَذْ ت إِسّوْجذْ إِ سِيذِي، أَرْيَازْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي ڒْڭنْسْ نّسْ.‘ “
9 sem levar a vítima à entrada da tenda de reunião para sacrificá-la ao Senhor, será cortado do meio de seu povo.
10 ”كُوڒْ إِجّْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل نِيغْ زڭْ إِبَارَّانِييّنْ، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ، ونِّي إِ غَا إِشّنْ إِذَامّنْ مَامّشْ مَا ڭِّينْ، نشّْ أَذْ قڒْبغْ ؤُذمْ إِنُو خْ ڒعْمَارْ نِّي إِشّنْ إِذَامّنْ نِّي، ؤُشَا أَذْ ث قضْعغْ زِي ڒْوسْطْ نْ ڒْڭنْسْ نّسْ.
10 A todo israelita ou a todo estrangeiro, que habita no meio deles, e que comer qualquer espécie de sangue, voltarei minha face contra ele, e exterminá-lo-ei do meio de seu povo.
11 مِينْزِي ڒعْمَارْ ن أَرِّيمثْ ذڭْ إِذَامّنْ ؤُشَا نشّْ وْشِيغْ أَومْ إِذَامّنْ خْ ؤُعَالْطَارْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْ إِتّْوَاڭّْ وصْڒَاحْ إِ ڒعْمُورْ نْومْ، مِينْزِي إِذَامّنْ ذ إِنَا إِ غَا إِوْينْ أَصْڒَاحْ إِ ڒعْمَارْ.
11 Pois a alma da carne está no sangue, e dei-vos esse sangue para o altar, a fim de que ele sirva de expiação por vossas almas, porque é pela alma que o sangue expia.
12 خْ ؤُيَا أَقَا نِّيغْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ وَارْ إِتّتّْ زڭْ إِذَامّنْ، ؤُڒَا ذ أَبَارَّانِي إِ إِزدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ نْومْ وَارْ إِتّتّْ إِذَامّنْ.
12 Eis por que eu disse aos israelitas: ninguém dentre vós comerá sangue, nem o estrangeiro que habita no meio de vós.
13 كُوڒْ إِجّْ زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ زڭْ إِبَارَّانِييّنْ إِ إِزدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ نْومْ، ونِّي إِيْمَارنْ إِجّْ ن ؤُمُودَّارْ نِيغْ إِجّْ ن وجْضِيضْ نِّي إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاشّْ، أَذْ إِسِّيزّڒْ إِذَامّنْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِسّْذُورِييْ س ؤُشَاڒْ.
13 Se um israelita ou um estrangeiro que habita no meio deles capturar na caça um animal ou pássaro que se possa comer, derramará o seu sangue, e o cobrirá com terra,
14 مِينْزِي ڒعْمَارْ ن كُوڒْ أَيْسُومْ ذ إِذَامّنْ نّسْ، أَقَا أَثنْ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ ڒعْمَارْ نّسْ. س ؤُينِّي نِّيغْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ’وَارْ تّتّمْ زڭْ إِذَامّنْ ن مَامّشْ مَا إِڭَّا ويْسُومْ!‘، مِينْزِي ڒعْمَارْ ن مَارَّا أَيْسُومْ ذ إِذَامّنْ نّسْ. ونِّي زَّايْسنْ غَا إِشّنْ، أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي ڒْڭنْسْ نّسْ.
14 porque a alma de toda carne é o seu sangue, que é sua alma. Eis por que eu disse aos israelitas: não comereis sangue de animal algum, porque a alma de toda carne é o seu sangue; quem o comer será elimitado.
15 مَارَّا ونِّي إِ غَا إِشّنْ زڭْ إِشْثْ نْ ڒْخشْبثْ نِيغْ زڭْ إِجّْ ن ؤُمُودَّارْ إِمزّْقنْ، مَا نتَّا زِي ثَارْوَا ن ثمُّورْثْ نِيغْ نتَّا ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي، أَذْ إِصبّنْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا أَذْ إِسِّيرْذْ إِخفْ نّسْ س وَامَانْ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي إِخْمجْ أَڒْ ثَامذِّيثْ. أَوَارْنِي أَيَا أَذْ يِيڒِي إِزْذڭْ.
15 Toda pessoa, natural ou estrangeira, que comer um animal morto ou dilacerado, lavará suas vestes, banhar-se-á em água e ficará impura até a tarde; e depois será pura.
16 مَاڒَا وَارْ إِسِّيرْذْ أَرُّوضْ ؤُ وَارْ إِسِّيرْذْ أَرِّيمثْ نّسْ، خنِّي أَذْ يَارْبُو ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ.“
16 Mas, se não lavar as vestes e o corpo, levará sobre si a sua iniqüidade."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.