Lucas 9

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ يَاسُوع إِڒَاغَا-د غَارسْ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ، إِوْشَا أَسنْ جّهْذْ ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا شّْوَاطنْ ؤُ خْ مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ، حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِوْذَانْ.

¹ Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.

² إِسّكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ بَارّْحنْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ.

² Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.

³ إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ كسِّيمْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ نِيغْ ثَاغَّارْشْثْ نِيغْ تّسْطِيمْ نِيغْ أَغْرُومْ ؤُڒَا ذ نُّوقَارْثْ، ؤُشَا وَارْ كسِّيمْ ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثْشَامِيرَاثْ.

³ Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.

⁴ مَانْ ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، قِّيممْ ذِينِّي ؤُشَا فّْغمْ سّنِّي.

⁴ Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.

⁵ مَاڒَا ثفّْغمْ زِي ثنْذِينْثْ، زرْزمْ خنِّي ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ قِيبَاتْشْ إِ يِينِّي وَارْ كنِّيوْ إِقبّْڒنْ، ذ شّْهَاذثْ خَاسنْ.“

⁵ Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.

⁶ خَاسْ ؤُشَا فّْغنْ رُّوسُولْ، ثُوغَا تّْشُوقَانْ ذِي ذْشُورَاثْ ذ ثْندَّامْ. نِيثْنِي تّْبَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ.

⁶ Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.

⁷ هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ إِسْڒَا خْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ زَّايسْ ؤُشَا يَارْجفْ، مِينْزِي شَا ن إِوْذَانْ نَّانْ، أَقَا يُوحَانَّا إِكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

⁷ O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;

⁸ شَا نّغْنِي نَّانْ أَقَا إِلِييَا إِضْهَارْ-د ؤُ شَا نّغْنِي عَاوذْ أَقَا إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا إِكَّارْ-د.

⁸ e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.

⁹ إِنَّا هِيرُوذُوسْ: ”أَقَا ذ نشّْ إِ إِقسّنْ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا، مَاشَا مَانِيسْ وَا إِ خفْ سْڒِيغْ مَارَّا مَانْ أَيَا؟“ ؤُشَا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ ث إِژَارْ.

⁹ Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.

¹⁰ ؤُمِي د -عقْبنْ رُّوسُولْ، عَاوْذنْ إِ يَاسُوع مَارَّا مِينْ ڭِّينْ. خنِّي يِيوْيِي ثنْ أَكِيذسْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَا غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ وحّذْسنْ أَكِيذسْ.

¹⁰ Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.

¹¹ ؤُمِي يَارْڭبْ ڒْغَاشِي خْ مَانْ أَيَا، إِضْفَارْ إِ-ث. نتَّا ثُوغَا يَارحّبْ زَّايْسنْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ إِنِّي حْذَاجنْ أَذْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ، إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

¹¹ Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.

¹² ڒَامِي إِبْذَا ڒْحَاڒْ إِسُّوثُومْ، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”سكّْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒذْشُورْ ذ إِيَّارنْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ، أَذْ ذِينِّي أَفنْ مَانِي غَا سّنْسنْ ذ مِينْ غَا شّنْ، مِينْزِي أَقَا أَنغْ ذَا ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.“

¹² Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.

¹³ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ حِيمَا أَذْ شّنْ.“ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ غَارْنغْ مْغِيرْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ، نِيغْ إِتّْخصَّا أَذْ نْرَاحْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا إِ مَارَّا إِوْذَانْ-أَ!“

¹³ Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.

¹⁴ مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذِي شَا ن خمْسَاڒَافْ ن يرْيَازنْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”سْغِيممْ ثنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.“

¹⁴ {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.

¹⁵ ؤُشَا ڭِّينْ إِمحْضَارنْ أَمنِّي ؤُشَا سّْغِيمنْ ثنْ مَارَّا.

¹⁵ Assim o fizeram e todos se assentaram.

¹⁶ إِكْسِي يَاسُوع ثِيشْنِيفِينْ س خمْسَا ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ثنْثْ، يَارْژَا ؤُشَا إِوْشَا زِي ثشْنِيفِينْ نِّي إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ وْشنْ إِ ڒْغَاشِي.

¹⁶ Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.

¹⁷ شِّينْ، جِّيوْننْ مَارَّا. أَڒَامِي ذ جَارْونْ مِينْ إِقِّيمنْ زڭْ إِڒقّْوَازْ، ثُوغَا ذِينِّي ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ.

¹⁷ E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا يَاسُوع إِتّْژَادْجْ وحّْذسْ، أَمْ ثُوغَا إِمحْضَارنْ أَكِيذسْ، إِسّقْسَا ثنْ، إِنَّا: ”مِينْ إِقَّارْ ڒْغَاشِي مِينْ عْنِيغْ؟“

¹⁸ Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?

¹⁹ أَرِّينْ-د، نَّانْ أَسْ: ” ’يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ!‘، ؤُ إِنّغْنِي: ’إِلِييَا!‘، ؤُ شَا إِنّغْنِي: ’أَقَا إِكَّارْ-د إِجّْ ن ؤُنَابِي، إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا‘.“

¹⁹ Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”إِ كنِّيوْ، مِينْ ثقَّارمْ مِينْ عْنِيغْ؟“ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا: ”لْمَاسِيحْ ن أَربِّي.“

²⁰ Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.

²¹ خنِّي إِعْڒمْ أَسنْ س جّهْذْ ؤُشَا إِوصَّا ثنْ، وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ.

²¹ Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.

²² إِنَّا أَسنْ: ”إِتّْخصَّا إِ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ إِمّنْضَارْ زڭْ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، أَذْ إِتّْوَانغْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

²² Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.

²³ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ مَارَّا: ”مَاڒَا إِخْسْ حذْ أَذْ د-يَاسْ أَوَارْنِي أَيِي، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِنْكَارْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِكْسِي صَّالِيبْ نّسْ كُوڒْ أَسّْ ؤُشَا أَذْ أَيِي د-إِضْفَارْ.

²³ Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.

²⁴ مِينْزِي وِي إِخْسنْ أَذْ إِسّنْجمْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَذْ ت إِودَّارْ. مَاشَا وِي إِخْسنْ أَذْ إِودَّارْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي طّْوعْ إِنُو، أَذْ ت إِسّنْجمْ.

²⁴ Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.

²⁵ مِينْزِي مَانْ ڒفْضڒْ إِ بْنَاذمْ مَاڒَا يَارْبحْ دُّونشْثْ مَارَّا، مَاشَا أَذْ يَاردّدْجْ ڒعْمَارْ نّسْ نِيغْ أَذْ ث إِودَّارْ؟

²⁵ Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?

²⁶ مِينْزِي ونِّي إِ غَا إِسضْحَانْ زَّايِي ؤُ زڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو، أَذْ زَّايسْ إِسضْحَا عَاوذْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ خْمِي د غَا يَاسْ ذڭْ ؤُعُودْجِي نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُعُودْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ لْمَالَاكَاثْ نّسْ إِقدّْسنْ.

²⁶ Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.

²⁷ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا شَا زڭْ إِنِّي ذَا إِحْضَارنْ، وَارْ تّْقِيسِينْ شَا ڒْموْثْ أَڒْ غَا ژَترنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁷ Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.

²⁸ عْڒَاحَاڒْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَوَاڒنْ-أَ، إِوْيِي-د يَاسُوع أَكِيذسْ شِيمْعُونْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

²⁸ Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.

²⁹ أَمْ ثُوغَا إِتّْژَادْجْ، إِبدّڒْ وُوذمْ ن ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُ أَرُّوضْ نّسْ إِذْوڒْ ذ أَشمْڒَاڒْ إِتِّيسِّيقنْ.

²⁹ Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.

³⁰ خْزَارْ، ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا أَثنْ ذ مُوسَا ذ إِلِييَا،

³⁰ E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,

³¹ إِنِّي د-إِضْهَارنْ س ؤُعُودْجِي، ثُوغَا سَّاوَاڒنْ خْ وُوفُّوغْ نّسْ إِ ثُوغَا إِ غَا إِتّْوَاكمّڒْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³¹ que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.

³² شِيمْعُونْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ، ثُوغَا إِكَّا خَاسنْ يِيضصْ، أَڒَامِي عْڒَاينْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ فَاقنْ. نِيثْنِي ژْرِينْ أَعُودْجِي نّسْ ذ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ بدّنْ أَكِيذسْ.

³² Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.

³³ أَڒَامِي خَاسْ فَارْقنْ إِنَا، إِنَّا شِيمْعُونْ إِ يَاسُوع: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي إِ ذَا ندْجْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نوّثْ ثْڒَاثَا ن إِعُوشُّوثنْ ن ثْسطَّا، إِجّنْ إِ شكْ، إِجّنْ إِ مُوسَا ؤُ إِجّنْ إِ إِلِييَا.“ نتَّا مَاشَا وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِنَّا.

³³ Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.

³⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِكَّا-د خَاسنْ إِجّْ ن ؤُسيْنُو، إِسّْذُورِييْ إِ-ثنْ ؤُشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ ڭّْوذنْ ؤُمِي ژْرِينْ مُوسَا ذ إِلِييَا ؤُذْفنْ غَارْ ؤُسيْنُو.

³⁴ Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.

³⁵ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُجنَّا، ثقَّارْ: ”ذ وَا ذ مِّي إِعِيزّنْ، سْڒمْ غَارسْ!“

³⁵ Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!

³⁶ أَڒَامِي د-ثُوسَا ثْمِيجَّا، ؤُفِينْ يَاسُوع وحّْذسْ. نِيثْنِي سّْقَارنْ ؤُشَا وَارْ خبَّارنْ حذْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي س مِينْ ژْرِينْ.

³⁶ E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.

³⁷ ثِيوشَّا نّسْ، أَڒَامِي ثُوغَا د-هكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ، إِڒْقَا ثنْ-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ.

³⁷ No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.

³⁸ ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ڒْغَاشِي إِسْغُويْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، تّْزَاوْڭغْ شكْ، حِينّْ خَافِي، أَقَا-ث ذ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارِي.

³⁸ Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.

³⁹ خْزَارْ، إِتّطّفْ إِ-ث إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ، خنِّي إِسْغُويُّو ذغْيَا، إِتّْغژَّا ثِيغْمَاسْ ؤُ إِتّكّْ أَسْ-د كُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ، عْڒَاحَارْ وَارْ ذ أَسْ يَارخُّو أَمْ ث إِيزّمْ أَمُّو.

³⁹ Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.

⁴⁰ تَّارغْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّشْ أَذْ ث سُّوفّْغنْ، مَاشَا وَارْ زمَّارنْ.“

⁴⁰ Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.

⁴¹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ جِّيڒْ إِ وَارْ يُومِيننْ إِمْعوّْجنْ، مشْحَاڒْ غَارْومْ إِ غَا كّغْ أَذْ كنِّيوْ كْسِيغْ؟ أَوِي-د مِّيشْ ذَا!“

⁴¹ Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.

⁴² أَڒَامِي غَارسْ ث-إِ-د-إِسّْقَارّبْ، إِنْضَارْ إِ-ث شِّيطَانْ ذِي ثمُّورْثْ، إِمزّقْ إِ-ث. مَاشَا يَاسُوع إِوبّخْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، إِسّْڭنْفَا أَحنْجِيرْ ؤُشَا يَارَّا إِ-ث إِ بَابَاسْ.

⁴² E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.

⁴³ مَارَّا ثُوغَا تّْعجّْبنْ ذِي ڒمْغَارثْ ن أَربِّي. ؤُشَا ؤُمِي ثْبهْثنْ مَارَّا نِيثْنِي ذِي مَارَّا مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

⁴³ Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:

⁴⁴ ”ڭّمْ أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ نْومْ، مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ.“

⁴⁴ Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!

⁴⁵ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ إِ وَاوَاڒْ-أَ، ثُوغَا إِتّْوَاسّْنُوفَّارْ خَاسنْ مَاحنْذْ وَارْ ث فهّْمنْ. ؤُشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ وَاوَاڒْ-أَ.

⁴⁵ Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.

⁴⁶ يُوذفْ إِ-ثنْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ خْ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا يِيڒِينْ ذ أَمقّْرَانْ قَاعْ.

⁴⁶ Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.

⁴⁷ مَاشَا إِسّنْ يَاسُوع أَخَارّصْ ن وُوڒَاونْ نْسنْ ؤُشَا إِكْسِي إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِسّْبدّْ إِ-ث غَارسْ.

⁴⁷ Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:

⁴⁸ إِنَّا أَسنْ: ”وِي غَا إِقبْڒنْ أَحنْجِيرْ-أَ س يِيسمْ إِنُو، إِقْبڒْ أَيِي نشّْ، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا إِقبْڒنْ، إِقْبڒْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ. مِينْزِي ونِّي ذ أَمژْيَانْ قَاعْ جَارْ أَومْ، نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁸ Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.

⁴⁹ إِطّفْ يُوحَانَّا ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، نژْرَا إِجّنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُشَا نسّْبدّْ إِ-ث، مِينْزِي نتَّا وَارْ شكْ إِضفَّارْ جْمِيعْ أَكِيذْنغْ.“

⁴⁹ João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.

⁵⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”وَارْ ث سْبدَّامْ، مِينْزِي وِي وَارْ إِدْجِينْ ضِيدّْ نْومْ، أَقَا-ث أَكِيذْومْ.“

⁵⁰ Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.

⁵¹ ؤُمِي د-إِوْضنْ أَذْ كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ثْمكْسِيثْ نّسْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵¹ Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.

⁵² إِسّكّْ زَّاثسْ إِرقَّاسنْ، ؤُشَا إِنَا ؤُذْفنْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ ن إِسَامَارِييّنْ، حِيمَا أَذْ أَسْ وجْذنْ ذِينْ.

⁵² Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.

⁵³ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ ث قْبِيڒنْ، مِينْزِي يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵³ Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.

⁵⁴ ؤُمِي ژْرِينْ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، إِمحْضَارنْ نّسْ، مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَا ثخْسذْ أَذْ نُومُورْ، حِيمَا أَذْ د-ثهْوَا ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثشّْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا عَاوذْ إِلِييَا؟“

⁵⁴ Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?

⁵⁵ مَاشَا أَمْ د-إِنّقْڒبْ، إِوبّخْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”وَارْ ثسِّينمْ شَا مَانْ أَرُّوحْ إِ زِي ثدْجَامْ كنِّيوْ!

⁵⁵ Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.

⁵⁶ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي شَا حِيمَا أَذْ إِسّْهلّكْ ڒعْمُورْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ!“ خنِّي رُوحنْ غَارْ ذْشُورَاثْ نّغْنِي.

⁵⁶ O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.

⁵⁷ أَمْ ڭُّورنْ نِيثْنِي ذڭْ وبْرِيذْ، إِنَّا أَسْ إِجّْ ن ورْيَازْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، أَذْ شكْ ضْفَارغْ مَانِي مَا إِ غَا ثْرَاحذْ.“

⁵⁷ Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.

⁵⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِشعْبَاونْ غَارْسنْ إِفْرَانْ ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا غَارْسنْ ڒعْوَاشّْ، مَاشَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ غَارسْ ؤُڒَا مَانِي غَا إِسنّذْ أَزدْجِيفْ نّسْ.“

⁵⁸ Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.

⁵⁹ إِنَّا إِ ونّغْنِي: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ أَرڭّْوحغْ أَذْ نضْڒغْ بَابَا!“

⁵⁹ A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.

⁶⁰ مَاشَا إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أجّْ إِمتِّيننْ أَذْ نضْڒنْ إِمتِّيننْ نْسنْ، مَاشَا شكْ رُوحْ، ثْبَارّْحذْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶⁰ Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.

⁶¹ إِنَّا أَسْ ونّغْنِي: ”أَذْ شكْ ضْفَارغْ، أَ سِيذِي، مَاشَا أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ ڭّغْ أَلَّاهْ إِهنِّيكْ خْ يِينِّي غَارِي ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو، خنِّي أَذْ د-أَسغْ.“

⁶¹ Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاڒَا إِسّْرُوسَا أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُسْغَارْ، خنِّي أَذْ إِخْزَارْ غَارْ ضفَّارْ، أَذْ إِصْڒحْ إِ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶² Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →