Lucas 9

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ يَاسُوع إِڒَاغَا-د غَارسْ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ، إِوْشَا أَسنْ جّهْذْ ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا شّْوَاطنْ ؤُ خْ مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ، حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِوْذَانْ.

¹ Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.

² إِسّكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ بَارّْحنْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ.

² Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.

³ إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ كسِّيمْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ نِيغْ ثَاغَّارْشْثْ نِيغْ تّسْطِيمْ نِيغْ أَغْرُومْ ؤُڒَا ذ نُّوقَارْثْ، ؤُشَا وَارْ كسِّيمْ ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثْشَامِيرَاثْ.

³ E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.

⁴ مَانْ ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، قِّيممْ ذِينِّي ؤُشَا فّْغمْ سّنِّي.

⁴ Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.

⁵ مَاڒَا ثفّْغمْ زِي ثنْذِينْثْ، زرْزمْ خنِّي ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ قِيبَاتْشْ إِ يِينِّي وَارْ كنِّيوْ إِقبّْڒنْ، ذ شّْهَاذثْ خَاسنْ.“

⁵ E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.

⁶ خَاسْ ؤُشَا فّْغنْ رُّوسُولْ، ثُوغَا تّْشُوقَانْ ذِي ذْشُورَاثْ ذ ثْندَّامْ. نِيثْنِي تّْبَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ.

⁶ Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.

⁷ هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ إِسْڒَا خْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ زَّايسْ ؤُشَا يَارْجفْ، مِينْزِي شَا ن إِوْذَانْ نَّانْ، أَقَا يُوحَانَّا إِكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

⁷ Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;

⁸ شَا نّغْنِي نَّانْ أَقَا إِلِييَا إِضْهَارْ-د ؤُ شَا نّغْنِي عَاوذْ أَقَا إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا إِكَّارْ-د.

⁸ outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.

⁹ إِنَّا هِيرُوذُوسْ: ”أَقَا ذ نشّْ إِ إِقسّنْ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا، مَاشَا مَانِيسْ وَا إِ خفْ سْڒِيغْ مَارَّا مَانْ أَيَا؟“ ؤُشَا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ ث إِژَارْ.

⁹ Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.

¹⁰ ؤُمِي د -عقْبنْ رُّوسُولْ، عَاوْذنْ إِ يَاسُوع مَارَّا مِينْ ڭِّينْ. خنِّي يِيوْيِي ثنْ أَكِيذسْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَا غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ وحّذْسنْ أَكِيذسْ.

¹⁰ Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.

¹¹ ؤُمِي يَارْڭبْ ڒْغَاشِي خْ مَانْ أَيَا، إِضْفَارْ إِ-ث. نتَّا ثُوغَا يَارحّبْ زَّايْسنْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ إِنِّي حْذَاجنْ أَذْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ، إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

¹¹ Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.

¹² ڒَامِي إِبْذَا ڒْحَاڒْ إِسُّوثُومْ، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”سكّْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒذْشُورْ ذ إِيَّارنْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ، أَذْ ذِينِّي أَفنْ مَانِي غَا سّنْسنْ ذ مِينْ غَا شّنْ، مِينْزِي أَقَا أَنغْ ذَا ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.“

¹² Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.

¹³ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ حِيمَا أَذْ شّنْ.“ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ غَارْنغْ مْغِيرْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ، نِيغْ إِتّْخصَّا أَذْ نْرَاحْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا إِ مَارَّا إِوْذَانْ-أَ!“

¹³ Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.

¹⁴ مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذِي شَا ن خمْسَاڒَافْ ن يرْيَازنْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”سْغِيممْ ثنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.“

¹⁴ Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.

¹⁵ ؤُشَا ڭِّينْ إِمحْضَارنْ أَمنِّي ؤُشَا سّْغِيمنْ ثنْ مَارَّا.

¹⁵ Eles atenderam, acomodando a todos.

¹⁶ إِكْسِي يَاسُوع ثِيشْنِيفِينْ س خمْسَا ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ثنْثْ، يَارْژَا ؤُشَا إِوْشَا زِي ثشْنِيفِينْ نِّي إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ وْشنْ إِ ڒْغَاشِي.

¹⁶ E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.

¹⁷ شِّينْ، جِّيوْننْ مَارَّا. أَڒَامِي ذ جَارْونْ مِينْ إِقِّيمنْ زڭْ إِڒقّْوَازْ، ثُوغَا ذِينِّي ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ.

¹⁷ Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا يَاسُوع إِتّْژَادْجْ وحّْذسْ، أَمْ ثُوغَا إِمحْضَارنْ أَكِيذسْ، إِسّقْسَا ثنْ، إِنَّا: ”مِينْ إِقَّارْ ڒْغَاشِي مِينْ عْنِيغْ؟“

¹⁸ Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?

¹⁹ أَرِّينْ-د، نَّانْ أَسْ: ” ’يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ!‘، ؤُ إِنّغْنِي: ’إِلِييَا!‘، ؤُ شَا إِنّغْنِي: ’أَقَا إِكَّارْ-د إِجّْ ن ؤُنَابِي، إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا‘.“

¹⁹ Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”إِ كنِّيوْ، مِينْ ثقَّارمْ مِينْ عْنِيغْ؟“ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا: ”لْمَاسِيحْ ن أَربِّي.“

²⁰ Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.

²¹ خنِّي إِعْڒمْ أَسنْ س جّهْذْ ؤُشَا إِوصَّا ثنْ، وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ.

²¹ Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,

²² إِنَّا أَسنْ: ”إِتّْخصَّا إِ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ إِمّنْضَارْ زڭْ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، أَذْ إِتّْوَانغْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

²² dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.

²³ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ مَارَّا: ”مَاڒَا إِخْسْ حذْ أَذْ د-يَاسْ أَوَارْنِي أَيِي، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِنْكَارْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِكْسِي صَّالِيبْ نّسْ كُوڒْ أَسّْ ؤُشَا أَذْ أَيِي د-إِضْفَارْ.

²³ Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.

²⁴ مِينْزِي وِي إِخْسنْ أَذْ إِسّنْجمْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَذْ ت إِودَّارْ. مَاشَا وِي إِخْسنْ أَذْ إِودَّارْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي طّْوعْ إِنُو، أَذْ ت إِسّنْجمْ.

²⁴ Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.

²⁵ مِينْزِي مَانْ ڒفْضڒْ إِ بْنَاذمْ مَاڒَا يَارْبحْ دُّونشْثْ مَارَّا، مَاشَا أَذْ يَاردّدْجْ ڒعْمَارْ نّسْ نِيغْ أَذْ ث إِودَّارْ؟

²⁵ Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?

²⁶ مِينْزِي ونِّي إِ غَا إِسضْحَانْ زَّايِي ؤُ زڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو، أَذْ زَّايسْ إِسضْحَا عَاوذْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ خْمِي د غَا يَاسْ ذڭْ ؤُعُودْجِي نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُعُودْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ لْمَالَاكَاثْ نّسْ إِقدّْسنْ.

²⁶ Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.

²⁷ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا شَا زڭْ إِنِّي ذَا إِحْضَارنْ، وَارْ تّْقِيسِينْ شَا ڒْموْثْ أَڒْ غَا ژَترنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁷ Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.

²⁸ عْڒَاحَاڒْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَوَاڒنْ-أَ، إِوْيِي-د يَاسُوع أَكِيذسْ شِيمْعُونْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

²⁸ Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.

²⁹ أَمْ ثُوغَا إِتّْژَادْجْ، إِبدّڒْ وُوذمْ ن ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُ أَرُّوضْ نّسْ إِذْوڒْ ذ أَشمْڒَاڒْ إِتِّيسِّيقنْ.

²⁹ E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.

³⁰ خْزَارْ، ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا أَثنْ ذ مُوسَا ذ إِلِييَا،

³⁰ Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,

³¹ إِنِّي د-إِضْهَارنْ س ؤُعُودْجِي، ثُوغَا سَّاوَاڒنْ خْ وُوفُّوغْ نّسْ إِ ثُوغَا إِ غَا إِتّْوَاكمّڒْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³¹ os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.

³² شِيمْعُونْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ، ثُوغَا إِكَّا خَاسنْ يِيضصْ، أَڒَامِي عْڒَاينْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ فَاقنْ. نِيثْنِي ژْرِينْ أَعُودْجِي نّسْ ذ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ بدّنْ أَكِيذسْ.

³² Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.

³³ أَڒَامِي خَاسْ فَارْقنْ إِنَا، إِنَّا شِيمْعُونْ إِ يَاسُوع: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي إِ ذَا ندْجْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نوّثْ ثْڒَاثَا ن إِعُوشُّوثنْ ن ثْسطَّا، إِجّنْ إِ شكْ، إِجّنْ إِ مُوسَا ؤُ إِجّنْ إِ إِلِييَا.“ نتَّا مَاشَا وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِنَّا.

³³ Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.

³⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِكَّا-د خَاسنْ إِجّْ ن ؤُسيْنُو، إِسّْذُورِييْ إِ-ثنْ ؤُشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ ڭّْوذنْ ؤُمِي ژْرِينْ مُوسَا ذ إِلِييَا ؤُذْفنْ غَارْ ؤُسيْنُو.

³⁴ Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.

³⁵ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُجنَّا، ثقَّارْ: ”ذ وَا ذ مِّي إِعِيزّنْ، سْڒمْ غَارسْ!“

³⁵ E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.

³⁶ أَڒَامِي د-ثُوسَا ثْمِيجَّا، ؤُفِينْ يَاسُوع وحّْذسْ. نِيثْنِي سّْقَارنْ ؤُشَا وَارْ خبَّارنْ حذْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي س مِينْ ژْرِينْ.

³⁶ Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.

³⁷ ثِيوشَّا نّسْ، أَڒَامِي ثُوغَا د-هكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ، إِڒْقَا ثنْ-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ.

³⁷ No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.

³⁸ ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ڒْغَاشِي إِسْغُويْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، تّْزَاوْڭغْ شكْ، حِينّْ خَافِي، أَقَا-ث ذ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارِي.

³⁸ E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;

³⁹ خْزَارْ، إِتّطّفْ إِ-ث إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ، خنِّي إِسْغُويُّو ذغْيَا، إِتّْغژَّا ثِيغْمَاسْ ؤُ إِتّكّْ أَسْ-د كُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ، عْڒَاحَارْ وَارْ ذ أَسْ يَارخُّو أَمْ ث إِيزّمْ أَمُّو.

³⁹ um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.

⁴⁰ تَّارغْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّشْ أَذْ ث سُّوفّْغنْ، مَاشَا وَارْ زمَّارنْ.“

⁴⁰ Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.

⁴¹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ جِّيڒْ إِ وَارْ يُومِيننْ إِمْعوّْجنْ، مشْحَاڒْ غَارْومْ إِ غَا كّغْ أَذْ كنِّيوْ كْسِيغْ؟ أَوِي-د مِّيشْ ذَا!“

⁴¹ Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.

⁴² أَڒَامِي غَارسْ ث-إِ-د-إِسّْقَارّبْ، إِنْضَارْ إِ-ث شِّيطَانْ ذِي ثمُّورْثْ، إِمزّقْ إِ-ث. مَاشَا يَاسُوع إِوبّخْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، إِسّْڭنْفَا أَحنْجِيرْ ؤُشَا يَارَّا إِ-ث إِ بَابَاسْ.

⁴² Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.

⁴³ مَارَّا ثُوغَا تّْعجّْبنْ ذِي ڒمْغَارثْ ن أَربِّي. ؤُشَا ؤُمِي ثْبهْثنْ مَارَّا نِيثْنِي ذِي مَارَّا مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

⁴³ E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:

⁴⁴ ”ڭّمْ أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ نْومْ، مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ.“

⁴⁴ Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.

⁴⁵ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ إِ وَاوَاڒْ-أَ، ثُوغَا إِتّْوَاسّْنُوفَّارْ خَاسنْ مَاحنْذْ وَارْ ث فهّْمنْ. ؤُشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ وَاوَاڒْ-أَ.

⁴⁵ Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.

⁴⁶ يُوذفْ إِ-ثنْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ خْ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا يِيڒِينْ ذ أَمقّْرَانْ قَاعْ.

⁴⁶ Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.

⁴⁷ مَاشَا إِسّنْ يَاسُوع أَخَارّصْ ن وُوڒَاونْ نْسنْ ؤُشَا إِكْسِي إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِسّْبدّْ إِ-ث غَارسْ.

⁴⁷ Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si

⁴⁸ إِنَّا أَسنْ: ”وِي غَا إِقبْڒنْ أَحنْجِيرْ-أَ س يِيسمْ إِنُو، إِقْبڒْ أَيِي نشّْ، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا إِقبْڒنْ، إِقْبڒْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ. مِينْزِي ونِّي ذ أَمژْيَانْ قَاعْ جَارْ أَومْ، نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁸ e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.

⁴⁹ إِطّفْ يُوحَانَّا ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، نژْرَا إِجّنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُشَا نسّْبدّْ إِ-ث، مِينْزِي نتَّا وَارْ شكْ إِضفَّارْ جْمِيعْ أَكِيذْنغْ.“

⁴⁹ Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.

⁵⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”وَارْ ث سْبدَّامْ، مِينْزِي وِي وَارْ إِدْجِينْ ضِيدّْ نْومْ، أَقَا-ث أَكِيذْومْ.“

⁵⁰ Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.

⁵¹ ؤُمِي د-إِوْضنْ أَذْ كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ثْمكْسِيثْ نّسْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵¹ E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém

⁵² إِسّكّْ زَّاثسْ إِرقَّاسنْ، ؤُشَا إِنَا ؤُذْفنْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ ن إِسَامَارِييّنْ، حِيمَا أَذْ أَسْ وجْذنْ ذِينْ.

⁵² e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.

⁵³ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ ث قْبِيڒنْ، مِينْزِي يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵³ Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.

⁵⁴ ؤُمِي ژْرِينْ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، إِمحْضَارنْ نّسْ، مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَا ثخْسذْ أَذْ نُومُورْ، حِيمَا أَذْ د-ثهْوَا ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثشّْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا عَاوذْ إِلِييَا؟“

⁵⁴ Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?

⁵⁵ مَاشَا أَمْ د-إِنّقْڒبْ، إِوبّخْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”وَارْ ثسِّينمْ شَا مَانْ أَرُّوحْ إِ زِي ثدْجَامْ كنِّيوْ!

⁵⁵ Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].

⁵⁶ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي شَا حِيمَا أَذْ إِسّْهلّكْ ڒعْمُورْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ!“ خنِّي رُوحنْ غَارْ ذْشُورَاثْ نّغْنِي.

⁵⁶ [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.

⁵⁷ أَمْ ڭُّورنْ نِيثْنِي ذڭْ وبْرِيذْ، إِنَّا أَسْ إِجّْ ن ورْيَازْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، أَذْ شكْ ضْفَارغْ مَانِي مَا إِ غَا ثْرَاحذْ.“

⁵⁷ Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.

⁵⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِشعْبَاونْ غَارْسنْ إِفْرَانْ ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا غَارْسنْ ڒعْوَاشّْ، مَاشَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ غَارسْ ؤُڒَا مَانِي غَا إِسنّذْ أَزدْجِيفْ نّسْ.“

⁵⁸ Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.

⁵⁹ إِنَّا إِ ونّغْنِي: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ أَرڭّْوحغْ أَذْ نضْڒغْ بَابَا!“

⁵⁹ A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.

⁶⁰ مَاشَا إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أجّْ إِمتِّيننْ أَذْ نضْڒنْ إِمتِّيننْ نْسنْ، مَاشَا شكْ رُوحْ، ثْبَارّْحذْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶⁰ Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.

⁶¹ إِنَّا أَسْ ونّغْنِي: ”أَذْ شكْ ضْفَارغْ، أَ سِيذِي، مَاشَا أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ ڭّغْ أَلَّاهْ إِهنِّيكْ خْ يِينِّي غَارِي ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو، خنِّي أَذْ د-أَسغْ.“

⁶¹ Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاڒَا إِسّْرُوسَا أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُسْغَارْ، خنِّي أَذْ إِخْزَارْ غَارْ ضفَّارْ، أَذْ إِصْڒحْ إِ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶² Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →