Lucas 9

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ يَاسُوع إِڒَاغَا-د غَارسْ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ، إِوْشَا أَسنْ جّهْذْ ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا شّْوَاطنْ ؤُ خْ مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ، حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِوْذَانْ.

¹ Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.

² إِسّكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ بَارّْحنْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ.

² Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.

³ إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ كسِّيمْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ نِيغْ ثَاغَّارْشْثْ نِيغْ تّسْطِيمْ نِيغْ أَغْرُومْ ؤُڒَا ذ نُّوقَارْثْ، ؤُشَا وَارْ كسِّيمْ ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثْشَامِيرَاثْ.

³ Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.

⁴ مَانْ ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، قِّيممْ ذِينِّي ؤُشَا فّْغمْ سّنِّي.

⁴ Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.

⁵ مَاڒَا ثفّْغمْ زِي ثنْذِينْثْ، زرْزمْ خنِّي ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ قِيبَاتْشْ إِ يِينِّي وَارْ كنِّيوْ إِقبّْڒنْ، ذ شّْهَاذثْ خَاسنْ.“

⁵ E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.

⁶ خَاسْ ؤُشَا فّْغنْ رُّوسُولْ، ثُوغَا تّْشُوقَانْ ذِي ذْشُورَاثْ ذ ثْندَّامْ. نِيثْنِي تّْبَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ.

⁶ Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.

⁷ هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ إِسْڒَا خْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ زَّايسْ ؤُشَا يَارْجفْ، مِينْزِي شَا ن إِوْذَانْ نَّانْ، أَقَا يُوحَانَّا إِكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

⁷ Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.

⁸ شَا نّغْنِي نَّانْ أَقَا إِلِييَا إِضْهَارْ-د ؤُ شَا نّغْنِي عَاوذْ أَقَا إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا إِكَّارْ-د.

⁸ Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.

⁹ إِنَّا هِيرُوذُوسْ: ”أَقَا ذ نشّْ إِ إِقسّنْ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا، مَاشَا مَانِيسْ وَا إِ خفْ سْڒِيغْ مَارَّا مَانْ أَيَا؟“ ؤُشَا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ ث إِژَارْ.

⁹ “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.

¹⁰ ؤُمِي د -عقْبنْ رُّوسُولْ، عَاوْذنْ إِ يَاسُوع مَارَّا مِينْ ڭِّينْ. خنِّي يِيوْيِي ثنْ أَكِيذسْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَا غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ وحّذْسنْ أَكِيذسْ.

¹⁰ Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.

¹¹ ؤُمِي يَارْڭبْ ڒْغَاشِي خْ مَانْ أَيَا، إِضْفَارْ إِ-ث. نتَّا ثُوغَا يَارحّبْ زَّايْسنْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ إِنِّي حْذَاجنْ أَذْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ، إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

¹¹ As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.

¹² ڒَامِي إِبْذَا ڒْحَاڒْ إِسُّوثُومْ، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”سكّْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒذْشُورْ ذ إِيَّارنْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ، أَذْ ذِينِّي أَفنْ مَانِي غَا سّنْسنْ ذ مِينْ غَا شّنْ، مِينْزِي أَقَا أَنغْ ذَا ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.“

¹² No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.

¹³ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ حِيمَا أَذْ شّنْ.“ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ غَارْنغْ مْغِيرْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ، نِيغْ إِتّْخصَّا أَذْ نْرَاحْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا إِ مَارَّا إِوْذَانْ-أَ!“

¹³ Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”

¹⁴ مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذِي شَا ن خمْسَاڒَافْ ن يرْيَازنْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”سْغِيممْ ثنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.“

¹⁴ Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.

¹⁵ ؤُشَا ڭِّينْ إِمحْضَارنْ أَمنِّي ؤُشَا سّْغِيمنْ ثنْ مَارَّا.

¹⁵ Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.

¹⁶ إِكْسِي يَاسُوع ثِيشْنِيفِينْ س خمْسَا ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ثنْثْ، يَارْژَا ؤُشَا إِوْشَا زِي ثشْنِيفِينْ نِّي إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ وْشنْ إِ ڒْغَاشِي.

¹⁶ Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.

¹⁷ شِّينْ، جِّيوْننْ مَارَّا. أَڒَامِي ذ جَارْونْ مِينْ إِقِّيمنْ زڭْ إِڒقّْوَازْ، ثُوغَا ذِينِّي ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ.

¹⁷ Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا يَاسُوع إِتّْژَادْجْ وحّْذسْ، أَمْ ثُوغَا إِمحْضَارنْ أَكِيذسْ، إِسّقْسَا ثنْ، إِنَّا: ”مِينْ إِقَّارْ ڒْغَاشِي مِينْ عْنِيغْ؟“

¹⁸ Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.

¹⁹ أَرِّينْ-د، نَّانْ أَسْ: ” ’يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ!‘، ؤُ إِنّغْنِي: ’إِلِييَا!‘، ؤُ شَا إِنّغْنِي: ’أَقَا إِكَّارْ-د إِجّْ ن ؤُنَابِي، إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا‘.“

¹⁹ Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”إِ كنِّيوْ، مِينْ ثقَّارمْ مِينْ عْنِيغْ؟“ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا: ”لْمَاسِيحْ ن أَربِّي.“

²⁰ “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.

²¹ خنِّي إِعْڒمْ أَسنْ س جّهْذْ ؤُشَا إِوصَّا ثنْ، وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ.

²¹ Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.

²² إِنَّا أَسنْ: ”إِتّْخصَّا إِ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ إِمّنْضَارْ زڭْ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، أَذْ إِتّْوَانغْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

²² “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”

²³ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ مَارَّا: ”مَاڒَا إِخْسْ حذْ أَذْ د-يَاسْ أَوَارْنِي أَيِي، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِنْكَارْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِكْسِي صَّالِيبْ نّسْ كُوڒْ أَسّْ ؤُشَا أَذْ أَيِي د-إِضْفَارْ.

²³ Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.

²⁴ مِينْزِي وِي إِخْسنْ أَذْ إِسّنْجمْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَذْ ت إِودَّارْ. مَاشَا وِي إِخْسنْ أَذْ إِودَّارْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي طّْوعْ إِنُو، أَذْ ت إِسّنْجمْ.

²⁴ Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.

²⁵ مِينْزِي مَانْ ڒفْضڒْ إِ بْنَاذمْ مَاڒَا يَارْبحْ دُّونشْثْ مَارَّا، مَاشَا أَذْ يَاردّدْجْ ڒعْمَارْ نّسْ نِيغْ أَذْ ث إِودَّارْ؟

²⁵ Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?

²⁶ مِينْزِي ونِّي إِ غَا إِسضْحَانْ زَّايِي ؤُ زڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو، أَذْ زَّايسْ إِسضْحَا عَاوذْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ خْمِي د غَا يَاسْ ذڭْ ؤُعُودْجِي نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُعُودْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ لْمَالَاكَاثْ نّسْ إِقدّْسنْ.

²⁶ Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.

²⁷ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا شَا زڭْ إِنِّي ذَا إِحْضَارنْ، وَارْ تّْقِيسِينْ شَا ڒْموْثْ أَڒْ غَا ژَترنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁷ Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.

²⁸ عْڒَاحَاڒْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَوَاڒنْ-أَ، إِوْيِي-د يَاسُوع أَكِيذسْ شِيمْعُونْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

²⁸ Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.

²⁹ أَمْ ثُوغَا إِتّْژَادْجْ، إِبدّڒْ وُوذمْ ن ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُ أَرُّوضْ نّسْ إِذْوڒْ ذ أَشمْڒَاڒْ إِتِّيسِّيقنْ.

²⁹ Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.

³⁰ خْزَارْ، ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا أَثنْ ذ مُوسَا ذ إِلِييَا،

³⁰ De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.

³¹ إِنِّي د-إِضْهَارنْ س ؤُعُودْجِي، ثُوغَا سَّاوَاڒنْ خْ وُوفُّوغْ نّسْ إِ ثُوغَا إِ غَا إِتّْوَاكمّڒْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³¹ Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.

³² شِيمْعُونْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ، ثُوغَا إِكَّا خَاسنْ يِيضصْ، أَڒَامِي عْڒَاينْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ فَاقنْ. نِيثْنِي ژْرِينْ أَعُودْجِي نّسْ ذ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ بدّنْ أَكِيذسْ.

³² Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.

³³ أَڒَامِي خَاسْ فَارْقنْ إِنَا، إِنَّا شِيمْعُونْ إِ يَاسُوع: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي إِ ذَا ندْجْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نوّثْ ثْڒَاثَا ن إِعُوشُّوثنْ ن ثْسطَّا، إِجّنْ إِ شكْ، إِجّنْ إِ مُوسَا ؤُ إِجّنْ إِ إِلِييَا.“ نتَّا مَاشَا وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِنَّا.

³³ Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.

³⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِكَّا-د خَاسنْ إِجّْ ن ؤُسيْنُو، إِسّْذُورِييْ إِ-ثنْ ؤُشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ ڭّْوذنْ ؤُمِي ژْرِينْ مُوسَا ذ إِلِييَا ؤُذْفنْ غَارْ ؤُسيْنُو.

³⁴ Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.

³⁵ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُجنَّا، ثقَّارْ: ”ذ وَا ذ مِّي إِعِيزّنْ، سْڒمْ غَارسْ!“

³⁵ Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.

³⁶ أَڒَامِي د-ثُوسَا ثْمِيجَّا، ؤُفِينْ يَاسُوع وحّْذسْ. نِيثْنِي سّْقَارنْ ؤُشَا وَارْ خبَّارنْ حذْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي س مِينْ ژْرِينْ.

³⁶ Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.

³⁷ ثِيوشَّا نّسْ، أَڒَامِي ثُوغَا د-هكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ، إِڒْقَا ثنْ-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ.

³⁷ No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.

³⁸ ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ڒْغَاشِي إِسْغُويْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، تّْزَاوْڭغْ شكْ، حِينّْ خَافِي، أَقَا-ث ذ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارِي.

³⁸ Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!

³⁹ خْزَارْ، إِتّطّفْ إِ-ث إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ، خنِّي إِسْغُويُّو ذغْيَا، إِتّْغژَّا ثِيغْمَاسْ ؤُ إِتّكّْ أَسْ-د كُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ، عْڒَاحَارْ وَارْ ذ أَسْ يَارخُّو أَمْ ث إِيزّمْ أَمُّو.

³⁹ Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.

⁴⁰ تَّارغْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّشْ أَذْ ث سُّوفّْغنْ، مَاشَا وَارْ زمَّارنْ.“

⁴⁰ Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.

⁴¹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ جِّيڒْ إِ وَارْ يُومِيننْ إِمْعوّْجنْ، مشْحَاڒْ غَارْومْ إِ غَا كّغْ أَذْ كنِّيوْ كْسِيغْ؟ أَوِي-د مِّيشْ ذَا!“

⁴¹ Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.

⁴² أَڒَامِي غَارسْ ث-إِ-د-إِسّْقَارّبْ، إِنْضَارْ إِ-ث شِّيطَانْ ذِي ثمُّورْثْ، إِمزّقْ إِ-ث. مَاشَا يَاسُوع إِوبّخْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، إِسّْڭنْفَا أَحنْجِيرْ ؤُشَا يَارَّا إِ-ث إِ بَابَاسْ.

⁴² Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.

⁴³ مَارَّا ثُوغَا تّْعجّْبنْ ذِي ڒمْغَارثْ ن أَربِّي. ؤُشَا ؤُمِي ثْبهْثنْ مَارَّا نِيثْنِي ذِي مَارَّا مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

⁴³ Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:

⁴⁴ ”ڭّمْ أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ نْومْ، مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ.“

⁴⁴ “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.

⁴⁵ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ إِ وَاوَاڒْ-أَ، ثُوغَا إِتّْوَاسّْنُوفَّارْ خَاسنْ مَاحنْذْ وَارْ ث فهّْمنْ. ؤُشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ وَاوَاڒْ-أَ.

⁴⁵ Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.

⁴⁶ يُوذفْ إِ-ثنْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ خْ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا يِيڒِينْ ذ أَمقّْرَانْ قَاعْ.

⁴⁶ Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.

⁴⁷ مَاشَا إِسّنْ يَاسُوع أَخَارّصْ ن وُوڒَاونْ نْسنْ ؤُشَا إِكْسِي إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِسّْبدّْ إِ-ث غَارسْ.

⁴⁷ Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena

⁴⁸ إِنَّا أَسنْ: ”وِي غَا إِقبْڒنْ أَحنْجِيرْ-أَ س يِيسمْ إِنُو، إِقْبڒْ أَيِي نشّْ، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا إِقبْڒنْ، إِقْبڒْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ. مِينْزِي ونِّي ذ أَمژْيَانْ قَاعْ جَارْ أَومْ، نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁸ e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.

⁴⁹ إِطّفْ يُوحَانَّا ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، نژْرَا إِجّنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُشَا نسّْبدّْ إِ-ث، مِينْزِي نتَّا وَارْ شكْ إِضفَّارْ جْمِيعْ أَكِيذْنغْ.“

⁴⁹ João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.

⁵⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”وَارْ ث سْبدَّامْ، مِينْزِي وِي وَارْ إِدْجِينْ ضِيدّْ نْومْ، أَقَا-ث أَكِيذْومْ.“

⁵⁰ “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”

⁵¹ ؤُمِي د-إِوْضنْ أَذْ كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ثْمكْسِيثْ نّسْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵¹ Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.

⁵² إِسّكّْ زَّاثسْ إِرقَّاسنْ، ؤُشَا إِنَا ؤُذْفنْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ ن إِسَامَارِييّنْ، حِيمَا أَذْ أَسْ وجْذنْ ذِينْ.

⁵² Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.

⁵³ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ ث قْبِيڒنْ، مِينْزِي يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵³ Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.

⁵⁴ ؤُمِي ژْرِينْ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، إِمحْضَارنْ نّسْ، مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَا ثخْسذْ أَذْ نُومُورْ، حِيمَا أَذْ د-ثهْوَا ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثشّْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا عَاوذْ إِلِييَا؟“

⁵⁴ Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.

⁵⁵ مَاشَا أَمْ د-إِنّقْڒبْ، إِوبّخْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”وَارْ ثسِّينمْ شَا مَانْ أَرُّوحْ إِ زِي ثدْجَامْ كنِّيوْ!

⁵⁵ Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.

⁵⁶ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي شَا حِيمَا أَذْ إِسّْهلّكْ ڒعْمُورْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ!“ خنِّي رُوحنْ غَارْ ذْشُورَاثْ نّغْنِي.

⁵⁶ E seguiram para outro povoado.

⁵⁷ أَمْ ڭُّورنْ نِيثْنِي ذڭْ وبْرِيذْ، إِنَّا أَسْ إِجّْ ن ورْيَازْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، أَذْ شكْ ضْفَارغْ مَانِي مَا إِ غَا ثْرَاحذْ.“

⁵⁷ Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.

⁵⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِشعْبَاونْ غَارْسنْ إِفْرَانْ ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا غَارْسنْ ڒعْوَاشّْ، مَاشَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ غَارسْ ؤُڒَا مَانِي غَا إِسنّذْ أَزدْجِيفْ نّسْ.“

⁵⁸ Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.

⁵⁹ إِنَّا إِ ونّغْنِي: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ أَرڭّْوحغْ أَذْ نضْڒغْ بَابَا!“

⁵⁹ E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.

⁶⁰ مَاشَا إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أجّْ إِمتِّيننْ أَذْ نضْڒنْ إِمتِّيننْ نْسنْ، مَاشَا شكْ رُوحْ، ثْبَارّْحذْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶⁰ Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.

⁶¹ إِنَّا أَسْ ونّغْنِي: ”أَذْ شكْ ضْفَارغْ، أَ سِيذِي، مَاشَا أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ ڭّغْ أَلَّاهْ إِهنِّيكْ خْ يِينِّي غَارِي ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو، خنِّي أَذْ د-أَسغْ.“

⁶¹ Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاڒَا إِسّْرُوسَا أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُسْغَارْ، خنِّي أَذْ إِخْزَارْ غَارْ ضفَّارْ، أَذْ إِصْڒحْ إِ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶² Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →