Lucas 9

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ يَاسُوع إِڒَاغَا-د غَارسْ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ، إِوْشَا أَسنْ جّهْذْ ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا شّْوَاطنْ ؤُ خْ مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ، حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِوْذَانْ.

¹ Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;

² إِسّكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ بَارّْحنْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ.

² e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,

³ إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ كسِّيمْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ نِيغْ ثَاغَّارْشْثْ نِيغْ تّسْطِيمْ نِيغْ أَغْرُومْ ؤُڒَا ذ نُّوقَارْثْ، ؤُشَا وَارْ كسِّيمْ ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثْشَامِيرَاثْ.

³ dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.

⁴ مَانْ ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، قِّيممْ ذِينِّي ؤُشَا فّْغمْ سّنِّي.

⁴ Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.

⁵ مَاڒَا ثفّْغمْ زِي ثنْذِينْثْ، زرْزمْ خنِّي ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ قِيبَاتْشْ إِ يِينِّي وَارْ كنِّيوْ إِقبّْڒنْ، ذ شّْهَاذثْ خَاسنْ.“

⁵ Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.

⁶ خَاسْ ؤُشَا فّْغنْ رُّوسُولْ، ثُوغَا تّْشُوقَانْ ذِي ذْشُورَاثْ ذ ثْندَّامْ. نِيثْنِي تّْبَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ.

⁶ Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.

⁷ هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ إِسْڒَا خْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ زَّايسْ ؤُشَا يَارْجفْ، مِينْزِي شَا ن إِوْذَانْ نَّانْ، أَقَا يُوحَانَّا إِكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

⁷ Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;

⁸ شَا نّغْنِي نَّانْ أَقَا إِلِييَا إِضْهَارْ-د ؤُ شَا نّغْنِي عَاوذْ أَقَا إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا إِكَّارْ-د.

⁸ outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.

⁹ إِنَّا هِيرُوذُوسْ: ”أَقَا ذ نشّْ إِ إِقسّنْ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا، مَاشَا مَانِيسْ وَا إِ خفْ سْڒِيغْ مَارَّا مَانْ أَيَا؟“ ؤُشَا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ ث إِژَارْ.

⁹ Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.

¹⁰ ؤُمِي د -عقْبنْ رُّوسُولْ، عَاوْذنْ إِ يَاسُوع مَارَّا مِينْ ڭِّينْ. خنِّي يِيوْيِي ثنْ أَكِيذسْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَا غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ وحّذْسنْ أَكِيذسْ.

¹⁰ Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.

¹¹ ؤُمِي يَارْڭبْ ڒْغَاشِي خْ مَانْ أَيَا، إِضْفَارْ إِ-ث. نتَّا ثُوغَا يَارحّبْ زَّايْسنْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ إِنِّي حْذَاجنْ أَذْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ، إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

¹¹ Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.

¹² ڒَامِي إِبْذَا ڒْحَاڒْ إِسُّوثُومْ، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”سكّْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒذْشُورْ ذ إِيَّارنْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ، أَذْ ذِينِّي أَفنْ مَانِي غَا سّنْسنْ ذ مِينْ غَا شّنْ، مِينْزِي أَقَا أَنغْ ذَا ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.“

¹² Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.

¹³ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ حِيمَا أَذْ شّنْ.“ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ غَارْنغْ مْغِيرْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ، نِيغْ إِتّْخصَّا أَذْ نْرَاحْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا إِ مَارَّا إِوْذَانْ-أَ!“

¹³ Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.

¹⁴ مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذِي شَا ن خمْسَاڒَافْ ن يرْيَازنْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”سْغِيممْ ثنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.“

¹⁴ Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.

¹⁵ ؤُشَا ڭِّينْ إِمحْضَارنْ أَمنِّي ؤُشَا سّْغِيمنْ ثنْ مَارَّا.

¹⁵ Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.

¹⁶ إِكْسِي يَاسُوع ثِيشْنِيفِينْ س خمْسَا ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ثنْثْ، يَارْژَا ؤُشَا إِوْشَا زِي ثشْنِيفِينْ نِّي إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ وْشنْ إِ ڒْغَاشِي.

¹⁶ E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.

¹⁷ شِّينْ، جِّيوْننْ مَارَّا. أَڒَامِي ذ جَارْونْ مِينْ إِقِّيمنْ زڭْ إِڒقّْوَازْ، ثُوغَا ذِينِّي ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ.

¹⁷ Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا يَاسُوع إِتّْژَادْجْ وحّْذسْ، أَمْ ثُوغَا إِمحْضَارنْ أَكِيذسْ، إِسّقْسَا ثنْ، إِنَّا: ”مِينْ إِقَّارْ ڒْغَاشِي مِينْ عْنِيغْ؟“

¹⁸ Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?

¹⁹ أَرِّينْ-د، نَّانْ أَسْ: ” ’يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ!‘، ؤُ إِنّغْنِي: ’إِلِييَا!‘، ؤُ شَا إِنّغْنِي: ’أَقَا إِكَّارْ-د إِجّْ ن ؤُنَابِي، إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا‘.“

¹⁹ Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”إِ كنِّيوْ، مِينْ ثقَّارمْ مِينْ عْنِيغْ؟“ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا: ”لْمَاسِيحْ ن أَربِّي.“

²⁰ Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.

²¹ خنِّي إِعْڒمْ أَسنْ س جّهْذْ ؤُشَا إِوصَّا ثنْ، وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ.

²¹ Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;

²² إِنَّا أَسنْ: ”إِتّْخصَّا إِ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ إِمّنْضَارْ زڭْ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، أَذْ إِتّْوَانغْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

²² e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.

²³ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ مَارَّا: ”مَاڒَا إِخْسْ حذْ أَذْ د-يَاسْ أَوَارْنِي أَيِي، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِنْكَارْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِكْسِي صَّالِيبْ نّسْ كُوڒْ أَسّْ ؤُشَا أَذْ أَيِي د-إِضْفَارْ.

²³ Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.

²⁴ مِينْزِي وِي إِخْسنْ أَذْ إِسّنْجمْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَذْ ت إِودَّارْ. مَاشَا وِي إِخْسنْ أَذْ إِودَّارْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي طّْوعْ إِنُو، أَذْ ت إِسّنْجمْ.

²⁴ Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.

²⁵ مِينْزِي مَانْ ڒفْضڒْ إِ بْنَاذمْ مَاڒَا يَارْبحْ دُّونشْثْ مَارَّا، مَاشَا أَذْ يَاردّدْجْ ڒعْمَارْ نّسْ نِيغْ أَذْ ث إِودَّارْ؟

²⁵ Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?

²⁶ مِينْزِي ونِّي إِ غَا إِسضْحَانْ زَّايِي ؤُ زڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو، أَذْ زَّايسْ إِسضْحَا عَاوذْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ خْمِي د غَا يَاسْ ذڭْ ؤُعُودْجِي نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُعُودْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ لْمَالَاكَاثْ نّسْ إِقدّْسنْ.

²⁶ Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.

²⁷ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا شَا زڭْ إِنِّي ذَا إِحْضَارنْ، وَارْ تّْقِيسِينْ شَا ڒْموْثْ أَڒْ غَا ژَترنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁷ Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.

²⁸ عْڒَاحَاڒْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَوَاڒنْ-أَ، إِوْيِي-د يَاسُوع أَكِيذسْ شِيمْعُونْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

²⁸ Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.

²⁹ أَمْ ثُوغَا إِتّْژَادْجْ، إِبدّڒْ وُوذمْ ن ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُ أَرُّوضْ نّسْ إِذْوڒْ ذ أَشمْڒَاڒْ إِتِّيسِّيقنْ.

²⁹ Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.

³⁰ خْزَارْ، ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا أَثنْ ذ مُوسَا ذ إِلِييَا،

³⁰ E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,

³¹ إِنِّي د-إِضْهَارنْ س ؤُعُودْجِي، ثُوغَا سَّاوَاڒنْ خْ وُوفُّوغْ نّسْ إِ ثُوغَا إِ غَا إِتّْوَاكمّڒْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³¹ os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.

³² شِيمْعُونْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ، ثُوغَا إِكَّا خَاسنْ يِيضصْ، أَڒَامِي عْڒَاينْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ فَاقنْ. نِيثْنِي ژْرِينْ أَعُودْجِي نّسْ ذ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ بدّنْ أَكِيذسْ.

³² Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.

³³ أَڒَامِي خَاسْ فَارْقنْ إِنَا، إِنَّا شِيمْعُونْ إِ يَاسُوع: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي إِ ذَا ندْجْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نوّثْ ثْڒَاثَا ن إِعُوشُّوثنْ ن ثْسطَّا، إِجّنْ إِ شكْ، إِجّنْ إِ مُوسَا ؤُ إِجّنْ إِ إِلِييَا.“ نتَّا مَاشَا وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِنَّا.

³³ E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.

³⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِكَّا-د خَاسنْ إِجّْ ن ؤُسيْنُو، إِسّْذُورِييْ إِ-ثنْ ؤُشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ ڭّْوذنْ ؤُمِي ژْرِينْ مُوسَا ذ إِلِييَا ؤُذْفنْ غَارْ ؤُسيْنُو.

³⁴ Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.

³⁵ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُجنَّا، ثقَّارْ: ”ذ وَا ذ مِّي إِعِيزّنْ، سْڒمْ غَارسْ!“

³⁵ E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.

³⁶ أَڒَامِي د-ثُوسَا ثْمِيجَّا، ؤُفِينْ يَاسُوع وحّْذسْ. نِيثْنِي سّْقَارنْ ؤُشَا وَارْ خبَّارنْ حذْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي س مِينْ ژْرِينْ.

³⁶ Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.

³⁷ ثِيوشَّا نّسْ، أَڒَامِي ثُوغَا د-هكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ، إِڒْقَا ثنْ-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ.

³⁷ No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.

³⁸ ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ڒْغَاشِي إِسْغُويْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، تّْزَاوْڭغْ شكْ، حِينّْ خَافِي، أَقَا-ث ذ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارِي.

³⁸ E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;

³⁹ خْزَارْ، إِتّطّفْ إِ-ث إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ، خنِّي إِسْغُويُّو ذغْيَا، إِتّْغژَّا ثِيغْمَاسْ ؤُ إِتّكّْ أَسْ-د كُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ، عْڒَاحَارْ وَارْ ذ أَسْ يَارخُّو أَمْ ث إِيزّمْ أَمُّو.

³⁹ pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.

⁴⁰ تَّارغْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّشْ أَذْ ث سُّوفّْغنْ، مَاشَا وَارْ زمَّارنْ.“

⁴⁰ E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.

⁴¹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ جِّيڒْ إِ وَارْ يُومِيننْ إِمْعوّْجنْ، مشْحَاڒْ غَارْومْ إِ غَا كّغْ أَذْ كنِّيوْ كْسِيغْ؟ أَوِي-د مِّيشْ ذَا!“

⁴¹ Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.

⁴² أَڒَامِي غَارسْ ث-إِ-د-إِسّْقَارّبْ، إِنْضَارْ إِ-ث شِّيطَانْ ذِي ثمُّورْثْ، إِمزّقْ إِ-ث. مَاشَا يَاسُوع إِوبّخْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، إِسّْڭنْفَا أَحنْجِيرْ ؤُشَا يَارَّا إِ-ث إِ بَابَاسْ.

⁴² Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.

⁴³ مَارَّا ثُوغَا تّْعجّْبنْ ذِي ڒمْغَارثْ ن أَربِّي. ؤُشَا ؤُمِي ثْبهْثنْ مَارَّا نِيثْنِي ذِي مَارَّا مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

⁴³ E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:

⁴⁴ ”ڭّمْ أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ نْومْ، مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ.“

⁴⁴ Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.

⁴⁵ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ إِ وَاوَاڒْ-أَ، ثُوغَا إِتّْوَاسّْنُوفَّارْ خَاسنْ مَاحنْذْ وَارْ ث فهّْمنْ. ؤُشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ وَاوَاڒْ-أَ.

⁴⁵ Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.

⁴⁶ يُوذفْ إِ-ثنْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ خْ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا يِيڒِينْ ذ أَمقّْرَانْ قَاعْ.

⁴⁶ E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.

⁴⁷ مَاشَا إِسّنْ يَاسُوع أَخَارّصْ ن وُوڒَاونْ نْسنْ ؤُشَا إِكْسِي إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِسّْبدّْ إِ-ث غَارسْ.

⁴⁷ Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,

⁴⁸ إِنَّا أَسنْ: ”وِي غَا إِقبْڒنْ أَحنْجِيرْ-أَ س يِيسمْ إِنُو، إِقْبڒْ أَيِي نشّْ، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا إِقبْڒنْ، إِقْبڒْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ. مِينْزِي ونِّي ذ أَمژْيَانْ قَاعْ جَارْ أَومْ، نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁸ e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.

⁴⁹ إِطّفْ يُوحَانَّا ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، نژْرَا إِجّنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُشَا نسّْبدّْ إِ-ث، مِينْزِي نتَّا وَارْ شكْ إِضفَّارْ جْمِيعْ أَكِيذْنغْ.“

⁴⁹ Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.

⁵⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”وَارْ ث سْبدَّامْ، مِينْزِي وِي وَارْ إِدْجِينْ ضِيدّْ نْومْ، أَقَا-ث أَكِيذْومْ.“

⁵⁰ Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.

⁵¹ ؤُمِي د-إِوْضنْ أَذْ كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ثْمكْسِيثْ نّسْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵¹ Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.

⁵² إِسّكّْ زَّاثسْ إِرقَّاسنْ، ؤُشَا إِنَا ؤُذْفنْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ ن إِسَامَارِييّنْ، حِيمَا أَذْ أَسْ وجْذنْ ذِينْ.

⁵² Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.

⁵³ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ ث قْبِيڒنْ، مِينْزِي يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵³ Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.

⁵⁴ ؤُمِي ژْرِينْ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، إِمحْضَارنْ نّسْ، مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَا ثخْسذْ أَذْ نُومُورْ، حِيمَا أَذْ د-ثهْوَا ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثشّْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا عَاوذْ إِلِييَا؟“

⁵⁴ Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}

⁵⁵ مَاشَا أَمْ د-إِنّقْڒبْ، إِوبّخْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”وَارْ ثسِّينمْ شَا مَانْ أَرُّوحْ إِ زِي ثدْجَامْ كنِّيوْ!

⁵⁵ Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}

⁵⁶ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي شَا حِيمَا أَذْ إِسّْهلّكْ ڒعْمُورْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ!“ خنِّي رُوحنْ غَارْ ذْشُورَاثْ نّغْنِي.

⁵⁶ {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.

⁵⁷ أَمْ ڭُّورنْ نِيثْنِي ذڭْ وبْرِيذْ، إِنَّا أَسْ إِجّْ ن ورْيَازْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، أَذْ شكْ ضْفَارغْ مَانِي مَا إِ غَا ثْرَاحذْ.“

⁵⁷ Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.

⁵⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِشعْبَاونْ غَارْسنْ إِفْرَانْ ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا غَارْسنْ ڒعْوَاشّْ، مَاشَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ غَارسْ ؤُڒَا مَانِي غَا إِسنّذْ أَزدْجِيفْ نّسْ.“

⁵⁸ Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.

⁵⁹ إِنَّا إِ ونّغْنِي: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ أَرڭّْوحغْ أَذْ نضْڒغْ بَابَا!“

⁵⁹ E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.

⁶⁰ مَاشَا إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أجّْ إِمتِّيننْ أَذْ نضْڒنْ إِمتِّيننْ نْسنْ، مَاشَا شكْ رُوحْ، ثْبَارّْحذْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶⁰ Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.

⁶¹ إِنَّا أَسْ ونّغْنِي: ”أَذْ شكْ ضْفَارغْ، أَ سِيذِي، مَاشَا أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ ڭّغْ أَلَّاهْ إِهنِّيكْ خْ يِينِّي غَارِي ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو، خنِّي أَذْ د-أَسغْ.“

⁶¹ Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاڒَا إِسّْرُوسَا أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُسْغَارْ، خنِّي أَذْ إِخْزَارْ غَارْ ضفَّارْ، أَذْ إِصْڒحْ إِ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶² Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →