Lucas 9

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ يَاسُوع إِڒَاغَا-د غَارسْ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ، إِوْشَا أَسنْ جّهْذْ ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا شّْوَاطنْ ؤُ خْ مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ، حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِوْذَانْ.

¹ E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.

² إِسّكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ بَارّْحنْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ حِيمَا أَذْ سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ.

² E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.

³ إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ كسِّيمْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ نِيغْ ثَاغَّارْشْثْ نِيغْ تّسْطِيمْ نِيغْ أَغْرُومْ ؤُڒَا ذ نُّوقَارْثْ، ؤُشَا وَارْ كسِّيمْ ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن ثْشَامِيرَاثْ.

³ E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.

⁴ مَانْ ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، قِّيممْ ذِينِّي ؤُشَا فّْغمْ سّنِّي.

⁴ E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.

⁵ مَاڒَا ثفّْغمْ زِي ثنْذِينْثْ، زرْزمْ خنِّي ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ قِيبَاتْشْ إِ يِينِّي وَارْ كنِّيوْ إِقبّْڒنْ، ذ شّْهَاذثْ خَاسنْ.“

⁵ E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.

⁶ خَاسْ ؤُشَا فّْغنْ رُّوسُولْ، ثُوغَا تّْشُوقَانْ ذِي ذْشُورَاثْ ذ ثْندَّامْ. نِيثْنِي تّْبَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، سّْڭنْفَانْ إِمهْڒَاشْ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ.

⁶ E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.

⁷ هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبعْ ن ثمُّورْثْ إِسْڒَا خْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ زَّايسْ ؤُشَا يَارْجفْ، مِينْزِي شَا ن إِوْذَانْ نَّانْ، أَقَا يُوحَانَّا إِكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.

⁷ E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;

⁸ شَا نّغْنِي نَّانْ أَقَا إِلِييَا إِضْهَارْ-د ؤُ شَا نّغْنِي عَاوذْ أَقَا إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا إِكَّارْ-د.

⁸ E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.

⁹ إِنَّا هِيرُوذُوسْ: ”أَقَا ذ نشّْ إِ إِقسّنْ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا، مَاشَا مَانِيسْ وَا إِ خفْ سْڒِيغْ مَارَّا مَانْ أَيَا؟“ ؤُشَا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ ث إِژَارْ.

⁹ E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.

¹⁰ ؤُمِي د -عقْبنْ رُّوسُولْ، عَاوْذنْ إِ يَاسُوع مَارَّا مِينْ ڭِّينْ. خنِّي يِيوْيِي ثنْ أَكِيذسْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَا غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ وحّذْسنْ أَكِيذسْ.

¹⁰ E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.

¹¹ ؤُمِي يَارْڭبْ ڒْغَاشِي خْ مَانْ أَيَا، إِضْفَارْ إِ-ث. نتَّا ثُوغَا يَارحّبْ زَّايْسنْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ إِنِّي حْذَاجنْ أَذْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ، إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

¹¹ E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.

¹² ڒَامِي إِبْذَا ڒْحَاڒْ إِسُّوثُومْ، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”سكّْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒذْشُورْ ذ إِيَّارنْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ، أَذْ ذِينِّي أَفنْ مَانِي غَا سّنْسنْ ذ مِينْ غَا شّنْ، مِينْزِي أَقَا أَنغْ ذَا ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.“

¹² E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.

¹³ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ حِيمَا أَذْ شّنْ.“ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ غَارْنغْ مْغِيرْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ، نِيغْ إِتّْخصَّا أَذْ نْرَاحْ أَذْ نْسغْ مَاشَّا إِ مَارَّا إِوْذَانْ-أَ!“

¹³ Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.

¹⁴ مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ ذِي شَا ن خمْسَاڒَافْ ن يرْيَازنْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”سْغِيممْ ثنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.“

¹⁴ Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.

¹⁵ ؤُشَا ڭِّينْ إِمحْضَارنْ أَمنِّي ؤُشَا سّْغِيمنْ ثنْ مَارَّا.

¹⁵ E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.

¹⁶ إِكْسِي يَاسُوع ثِيشْنِيفِينْ س خمْسَا ؤُڒَا ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ثنْثْ، يَارْژَا ؤُشَا إِوْشَا زِي ثشْنِيفِينْ نِّي إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ وْشنْ إِ ڒْغَاشِي.

¹⁶ E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.

¹⁷ شِّينْ، جِّيوْننْ مَارَّا. أَڒَامِي ذ جَارْونْ مِينْ إِقِّيمنْ زڭْ إِڒقّْوَازْ، ثُوغَا ذِينِّي ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ.

¹⁷ E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا يَاسُوع إِتّْژَادْجْ وحّْذسْ، أَمْ ثُوغَا إِمحْضَارنْ أَكِيذسْ، إِسّقْسَا ثنْ، إِنَّا: ”مِينْ إِقَّارْ ڒْغَاشِي مِينْ عْنِيغْ؟“

¹⁸ E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?

¹⁹ أَرِّينْ-د، نَّانْ أَسْ: ” ’يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ!‘، ؤُ إِنّغْنِي: ’إِلِييَا!‘، ؤُ شَا إِنّغْنِي: ’أَقَا إِكَّارْ-د إِجّْ ن ؤُنَابِي، إِجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا‘.“

¹⁹ E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.

²⁰ إِنَّا أَسنْ: ”إِ كنِّيوْ، مِينْ ثقَّارمْ مِينْ عْنِيغْ؟“ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا: ”لْمَاسِيحْ ن أَربِّي.“

²⁰ E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.

²¹ خنِّي إِعْڒمْ أَسنْ س جّهْذْ ؤُشَا إِوصَّا ثنْ، وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ.

²¹ E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,

²² إِنَّا أَسنْ: ”إِتّْخصَّا إِ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِودّبْ أَطَّاسْ ؤُشَا أَذْ إِمّنْضَارْ زڭْ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، أَذْ إِتّْوَانغْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

²² Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.

²³ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ مَارَّا: ”مَاڒَا إِخْسْ حذْ أَذْ د-يَاسْ أَوَارْنِي أَيِي، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِنْكَارْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِكْسِي صَّالِيبْ نّسْ كُوڒْ أَسّْ ؤُشَا أَذْ أَيِي د-إِضْفَارْ.

²³ E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.

²⁴ مِينْزِي وِي إِخْسنْ أَذْ إِسّنْجمْ ثُوذَارْثْ نّسْ، أَذْ ت إِودَّارْ. مَاشَا وِي إِخْسنْ أَذْ إِودَّارْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي طّْوعْ إِنُو، أَذْ ت إِسّنْجمْ.

²⁴ Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.

²⁵ مِينْزِي مَانْ ڒفْضڒْ إِ بْنَاذمْ مَاڒَا يَارْبحْ دُّونشْثْ مَارَّا، مَاشَا أَذْ يَاردّدْجْ ڒعْمَارْ نّسْ نِيغْ أَذْ ث إِودَّارْ؟

²⁵ Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?

²⁶ مِينْزِي ونِّي إِ غَا إِسضْحَانْ زَّايِي ؤُ زڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو، أَذْ زَّايسْ إِسضْحَا عَاوذْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ خْمِي د غَا يَاسْ ذڭْ ؤُعُودْجِي نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُعُودْجِي ن بَابَاسْ أَكْ-ذ لْمَالَاكَاثْ نّسْ إِقدّْسنْ.

²⁶ Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.

²⁷ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا شَا زڭْ إِنِّي ذَا إِحْضَارنْ، وَارْ تّْقِيسِينْ شَا ڒْموْثْ أَڒْ غَا ژَترنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁷ E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.

²⁸ عْڒَاحَاڒْ ثْمنْيَا ن وُوسَّانْ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَوَاڒنْ-أَ، إِوْيِي-د يَاسُوع أَكِيذسْ شِيمْعُونْ ذ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

²⁸ E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.

²⁹ أَمْ ثُوغَا إِتّْژَادْجْ، إِبدّڒْ وُوذمْ ن ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُ أَرُّوضْ نّسْ إِذْوڒْ ذ أَشمْڒَاڒْ إِتِّيسِّيقنْ.

²⁹ E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.

³⁰ خْزَارْ، ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا أَثنْ ذ مُوسَا ذ إِلِييَا،

³⁰ E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,

³¹ إِنِّي د-إِضْهَارنْ س ؤُعُودْجِي، ثُوغَا سَّاوَاڒنْ خْ وُوفُّوغْ نّسْ إِ ثُوغَا إِ غَا إِتّْوَاكمّڒْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³¹ Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.

³² شِيمْعُونْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ، ثُوغَا إِكَّا خَاسنْ يِيضصْ، أَڒَامِي عْڒَاينْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ فَاقنْ. نِيثْنِي ژْرِينْ أَعُودْجِي نّسْ ذ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ بدّنْ أَكِيذسْ.

³² E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.

³³ أَڒَامِي خَاسْ فَارْقنْ إِنَا، إِنَّا شِيمْعُونْ إِ يَاسُوع: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي إِ ذَا ندْجْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نوّثْ ثْڒَاثَا ن إِعُوشُّوثنْ ن ثْسطَّا، إِجّنْ إِ شكْ، إِجّنْ إِ مُوسَا ؤُ إِجّنْ إِ إِلِييَا.“ نتَّا مَاشَا وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِنَّا.

³³ E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.

³⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا مَانْ أَيَا، إِكَّا-د خَاسنْ إِجّْ ن ؤُسيْنُو، إِسّْذُورِييْ إِ-ثنْ ؤُشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ ڭّْوذنْ ؤُمِي ژْرِينْ مُوسَا ذ إِلِييَا ؤُذْفنْ غَارْ ؤُسيْنُو.

³⁴ E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.

³⁵ ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُجنَّا، ثقَّارْ: ”ذ وَا ذ مِّي إِعِيزّنْ، سْڒمْ غَارسْ!“

³⁵ E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.

³⁶ أَڒَامِي د-ثُوسَا ثْمِيجَّا، ؤُفِينْ يَاسُوع وحّْذسْ. نِيثْنِي سّْقَارنْ ؤُشَا وَارْ خبَّارنْ حذْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي س مِينْ ژْرِينْ.

³⁶ E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.

³⁷ ثِيوشَّا نّسْ، أَڒَامِي ثُوغَا د-هكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ، إِڒْقَا ثنْ-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ.

³⁷ E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;

³⁸ ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ڒْغَاشِي إِسْغُويْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، تّْزَاوْڭغْ شكْ، حِينّْ خَافِي، أَقَا-ث ذ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارِي.

³⁸ E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.

³⁹ خْزَارْ، إِتّطّفْ إِ-ث إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ، خنِّي إِسْغُويُّو ذغْيَا، إِتّْغژَّا ثِيغْمَاسْ ؤُ إِتّكّْ أَسْ-د كُوفُّو زڭْ ؤُقمُّومْ، عْڒَاحَارْ وَارْ ذ أَسْ يَارخُّو أَمْ ث إِيزّمْ أَمُّو.

³⁹ Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.

⁴⁰ تَّارغْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّشْ أَذْ ث سُّوفّْغنْ، مَاشَا وَارْ زمَّارنْ.“

⁴⁰ E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.

⁴¹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ جِّيڒْ إِ وَارْ يُومِيننْ إِمْعوّْجنْ، مشْحَاڒْ غَارْومْ إِ غَا كّغْ أَذْ كنِّيوْ كْسِيغْ؟ أَوِي-د مِّيشْ ذَا!“

⁴¹ E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.

⁴² أَڒَامِي غَارسْ ث-إِ-د-إِسّْقَارّبْ، إِنْضَارْ إِ-ث شِّيطَانْ ذِي ثمُّورْثْ، إِمزّقْ إِ-ث. مَاشَا يَاسُوع إِوبّخْ ڒَارْيَاحْ أَمنْڭُوسْ، إِسّْڭنْفَا أَحنْجِيرْ ؤُشَا يَارَّا إِ-ث إِ بَابَاسْ.

⁴² E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.

⁴³ مَارَّا ثُوغَا تّْعجّْبنْ ذِي ڒمْغَارثْ ن أَربِّي. ؤُشَا ؤُمِي ثْبهْثنْ مَارَّا نِيثْنِي ذِي مَارَّا مِينْ إِڭَّا يَاسُوع، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

⁴³ E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:

⁴⁴ ”ڭّمْ أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ نْومْ، مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِوْذَانْ.“

⁴⁴ Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.

⁴⁵ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ إِ وَاوَاڒْ-أَ، ثُوغَا إِتّْوَاسّْنُوفَّارْ خَاسنْ مَاحنْذْ وَارْ ث فهّْمنْ. ؤُشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ وَاوَاڒْ-أَ.

⁴⁵ Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.

⁴⁶ يُوذفْ إِ-ثنْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ خْ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا يِيڒِينْ ذ أَمقّْرَانْ قَاعْ.

⁴⁶ E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.

⁴⁷ مَاشَا إِسّنْ يَاسُوع أَخَارّصْ ن وُوڒَاونْ نْسنْ ؤُشَا إِكْسِي إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِسّْبدّْ إِ-ث غَارسْ.

⁴⁷ Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,

⁴⁸ إِنَّا أَسنْ: ”وِي غَا إِقبْڒنْ أَحنْجِيرْ-أَ س يِيسمْ إِنُو، إِقْبڒْ أَيِي نشّْ، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا إِقبْڒنْ، إِقْبڒْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ. مِينْزِي ونِّي ذ أَمژْيَانْ قَاعْ جَارْ أَومْ، نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁸ E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.

⁴⁹ إِطّفْ يُوحَانَّا ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، نژْرَا إِجّنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُشَا نسّْبدّْ إِ-ث، مِينْزِي نتَّا وَارْ شكْ إِضفَّارْ جْمِيعْ أَكِيذْنغْ.“

⁴⁹ E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.

⁵⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”وَارْ ث سْبدَّامْ، مِينْزِي وِي وَارْ إِدْجِينْ ضِيدّْ نْومْ، أَقَا-ث أَكِيذْومْ.“

⁵⁰ E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.

⁵¹ ؤُمِي د-إِوْضنْ أَذْ كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ثْمكْسِيثْ نّسْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵¹ E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.

⁵² إِسّكّْ زَّاثسْ إِرقَّاسنْ، ؤُشَا إِنَا ؤُذْفنْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ ن إِسَامَارِييّنْ، حِيمَا أَذْ أَسْ وجْذنْ ذِينْ.

⁵² E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,

⁵³ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ ث قْبِيڒنْ، مِينْزِي يَارَّا أَغمْبُوبْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁵³ Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.

⁵⁴ ؤُمِي ژْرِينْ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، إِمحْضَارنْ نّسْ، مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَا ثخْسذْ أَذْ نُومُورْ، حِيمَا أَذْ د-ثهْوَا ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثشّْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا عَاوذْ إِلِييَا؟“

⁵⁴ E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?

⁵⁵ مَاشَا أَمْ د-إِنّقْڒبْ، إِوبّخْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”وَارْ ثسِّينمْ شَا مَانْ أَرُّوحْ إِ زِي ثدْجَامْ كنِّيوْ!

⁵⁵ Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.

⁵⁶ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي شَا حِيمَا أَذْ إِسّْهلّكْ ڒعْمُورْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ!“ خنِّي رُوحنْ غَارْ ذْشُورَاثْ نّغْنِي.

⁵⁶ Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.

⁵⁷ أَمْ ڭُّورنْ نِيثْنِي ذڭْ وبْرِيذْ، إِنَّا أَسْ إِجّْ ن ورْيَازْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، أَذْ شكْ ضْفَارغْ مَانِي مَا إِ غَا ثْرَاحذْ.“

⁵⁷ E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.

⁵⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِشعْبَاونْ غَارْسنْ إِفْرَانْ ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا غَارْسنْ ڒعْوَاشّْ، مَاشَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ غَارسْ ؤُڒَا مَانِي غَا إِسنّذْ أَزدْجِيفْ نّسْ.“

⁵⁸ E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.

⁵⁹ إِنَّا إِ ونّغْنِي: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ مَاشَا وَانِيثَا إِنَّا: ”أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ أَرڭّْوحغْ أَذْ نضْڒغْ بَابَا!“

⁵⁹ E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.

⁶⁰ مَاشَا إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أجّْ إِمتِّيننْ أَذْ نضْڒنْ إِمتِّيننْ نْسنْ، مَاشَا شكْ رُوحْ، ثْبَارّْحذْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶⁰ Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.

⁶¹ إِنَّا أَسْ ونّغْنِي: ”أَذْ شكْ ضْفَارغْ، أَ سِيذِي، مَاشَا أجّْ أَيِي أَمزْوَارْ أَذْ ڭّغْ أَلَّاهْ إِهنِّيكْ خْ يِينِّي غَارِي ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو، خنِّي أَذْ د-أَسغْ.“

⁶¹ Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.

⁶² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاڒَا إِسّْرُوسَا أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُسْغَارْ، خنِّي أَذْ إِخْزَارْ غَارْ ضفَّارْ، أَذْ إِصْڒحْ إِ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁶² E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →