Lucas 24

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارْ ن سِّيمَانَا غَارْ صّْبحْ، ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ ذ ثَادْجسْثْ، رُوحنْثْ غَارْ ونْضڒْ، كْسِينْثْ ڒعْطُورْ إِ ثُوغَا سّوْجْذنْثْ، ؤُ ثُوغَا ذِينْ عَاذْ ثِيمْغَارِينْ نّغْنِي أَكِيذْسنْثْ.

¹ No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.

² أَقَا ؤُفِينْثْ، ثَاصْضَارْثْ إِ ثُوغَا خْ ونْضڒْ، ثتّْوَاسّقْنُونِي زَّايسْ.

² Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.

³ ؤُذْفنْثْ، مَاشَا وَارْ ؤُفِينْثْ شَا أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

³ Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus

⁴ أَمْ ثْبهْثنْثْ ذِي مَانْ أَيَا، خْزَارْ، أَقَا ذِينْ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ ذڭْ وَارُّوضْ إِتِّيسِّيقنْ، بدّنْ سنّجْ نْسنْثْ.

⁴ e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.

⁵ نِيثنْثِي ڭّْوذنْثْ أَطَّاسْ ؤُشَا قْبَاڒنْثْ أَزدْجِيفْ نْسنْثْ غَارْ ثمُّورْثْ. نِيثْنِي مَاشَا نَّانْ أَسنْثْ: ”مَايمِّي ثَارزُّونْثْ خْ ونِّي إِدَّارنْ جَارْ إِمتِّيننْ؟

⁵ E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?

⁶ أَقَا وَارْ ذَا إِدْجِي، مِينْزِي أَقَا إِكَّارْ!عقْڒنْثْ خْ مِينْ ذ أَكنْثْ إِنَّا ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي لْجَالِيلْ،

⁶ Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:

⁷ إِنَّا: ’أَقَا ثُورَا بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ، أَذْ إِتّْوَاصلّبْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.‘ “

⁷ “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.

⁸ خنِّيعقْڒنْثْ خْ وَاوَاڒنْ نّسْ.

⁸ Então as mulheres lembraram das palavras dele

⁹ عقْبنْثْ-إِ-د زڭْ ونْضڒْ ؤُشَا خبَّارنْثْ مَارَّا مَانْ أَيَا إِ حِيطَاشْ ؤُ إِ إِنّغْنِي.

⁹ e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.

¹⁰ إِنَا ثُوغَا ذ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ يُوحَانَّا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ، ذ مِينْ ثُوغَا إِقِّيمنْ ن ثمْغَارِينْ إِ إِدْجَانْ أَكِيذْسنْثْ، حَاجَانْثْ نِيثنْثِي مَانْ أَيَا إِ رُّوسُولْ.

¹⁰ Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.

¹¹ نِيثْنِي حسْبنْ أَوَاڒنْ-أَ ذ أَطمّسْ ؤُشَا وَارْ ثنْثْ تِّيقّنْ.

¹¹ Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.

¹² مَاشَا شِيمْعُونْ إِكَّارْ-د، يُوزّڒْ ذغْيَا غَارْ ونْضڒْ، إِخزَّارْ ذَاخڒْ، إِژْرَا ثَاخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ثتّْوَامَارْسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ. خنِّي إِرُوحْ، إِتّبْهثْ ذڭْ يِيخفْ نّسْ س مِينْ إِمْسَارنْ.

¹² Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.

¹³ ؤُ خْزَارْ، ذڭْ وَاسّْ نِّي ثُوغَا ثْنَاينْ زَّايْسنْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ قَّارنْ أَسْ عِيمْوَاسْ، إِڭّْوجْ ستِّينْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘ خْ ؤُرْشَالِيمْ، عْڒَاحَاڒْ حِيطَاشْ كِيلُومِيثْرْ.

¹³ Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.

¹⁴ ثُوغَا سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا خْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِمْسَارنْ.

¹⁴ Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.

¹⁵ أَمْ سَّاوَاڒنْ نِيثْنِي، تّمْسَاوَاضنْ، إِقَارّبْ-د غَارْسنْ يَاسُوع، يُويُورْ أَكِيذْسنْ.

¹⁵ Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,

¹⁶ تّْوَاشبَّارنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ أَڒَامِي وَارْ ث عْقِيڒنْ.

¹⁶ mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.

¹⁷ إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ أَوَاڒنْ-أَ إِ خفْ ثسَّاوَاڒمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ذڭْ وبْرِيذْ، أَمْ ثڭُّورمْ ؤُ تّْبَاننْثْ ڒْخژْرَاثْ نْومْ شضْننْثْ؟“

¹⁷ Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,

¹⁸ إِجّنْ زَّايْسنْ ؤُمِي قَّارنْ كْلِييُوبَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَينِّي ن ؤُبَارَّانِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِ وَارْ إِسِّيننْ مِينْ ذِينْ إِمْسَارنْ ذڭْ وُوسَّانْ-أَ؟“

¹⁸ e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?

¹⁹ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ إِمْسَارنْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”مِينْ إِمْسَارنْ إِ يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا، ثُوغَا-ث ذ أَنَابِي، ثُوغَا غَارسْ جّهْذْ ذِي مِينْ إِتّڭّْ ؤُ ذِي مِينْ إِسَّاوَاڒْ قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ.

¹⁹ — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era

²⁰ سلّْمنْ ث إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ إِ ڒْحُوكْمْ س ڒْموْثْ ؤُشَا صلّْبنْ ث.

²⁰ Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.

²¹ نشِّينْ ثُوغَا نسِّيثِيمْ، أَقَا ذ نتَّا إِ غَا إِسلّْكنْ إِسْرَائِيل، مَاشَا خْزَارْ، أَسّْ-أَ عْذُونْ عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي إِمْسَارْ مَانْ أَيَا مَارَّا.

²¹ E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.

²² مَاشَا شَا ن ثمْغَارِينْ زَّايْنغْ سّْحيَّارنْثْ أَنغْ عَاوذْ، مَاغَارْ نِيثنْثِي رُوحنْثْ زِيشْ غَارْ ونْضڒْ.

²² Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo

²³ ڒَامِي وَارْ ذِينْ ؤُفِينْثْ أَرِّيمثْ نّسْ، ؤُسِينْثْ-إِ-د، نَّانْثْ: ”أَقَا نژْرَا ذِينْ لْمَالَاكَاثْ، ؤُ لْمَالَاكَاثْ نَّانْثْ خَاسْ: ’أَقَا إِدَّارْ!‘ “

²³ e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.

²⁴ شَا زڭْ إِنِّي أَكِيذْنغْ إِدْجَانْ، رُوحنْ غَارْ ونْضڒْ، ؤُفِينْ ثِيمسْڒَايِينْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ نَّانْثْ عَاوذْ ثمْغَارِينْ، مَاشَا نتَّا وَارْ ث ژْرِينْ شَا.“

²⁴ Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.

²⁵ إِنَّا أَسنْ: ”مشْحَاڒْ ذ إِفْغَاڒْ ذ إِنضْقَاڒْ ن وُوڒْ إِ ثدْجَامْ مَاحنْذْ أَذْ ثَامْنمْ ذِي مَارَّا مِينْ سِّيوْڒنْ إِنَابِييّنْ!

²⁵ Então Jesus lhes disse:

²⁶ مَا وَارْ إِتّْخصِّي أَذْ إِودّبْ لْمَاسِيحْ حِيمَا أَذْ يَاذفْ غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ؟“

²⁶ Pois era preciso que o

²⁷ خنِّي إِبْذَا زِي مُوسَا ؤُ زِي مَارَّا إِنَابِييّنْ، إِتّْفسَّارْ أَسنْ خْ يِيخفْ نّسْ زِي مَارَّا ثِيرَا إِقدّْسنْ.

²⁷ E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .

²⁸ ؤُمِي د-قَارّْبنْ غَارْ ذْشَارْ إِ غَارْ ثُوغَا ڭُّورنْ، إِڭَّا نتَّا أَخْمِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَارْنِي ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِڭّْوجنْ.

²⁸ Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.

²⁹ مَاشَا نِيثْنِي ڭِّينْ خَاسْ بزّزْ، نَّانْ: ”قِّيمْ أَكِيذْنغْ، مِينْزِي ثَامذِّيثْ أَذْ ثوْضَا، أَقَا إِميّڒْ ؤُزِيڒْ.“ ؤُشَا يُوذفْ، إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ.

²⁹ Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.

³⁰ إِمْسَارْ أَڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِقِّيمْ غَارْ ؤُمنْسِي إِكْسِي أَغْرُومْ، إِبَاركْ إِ-ث، يَارْژَا إِ-ث، خنِّي إِوْشَا أَسنْ ث.

³⁰ Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.

³¹ ذغْيَا نُّورْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ،عقْڒنْ ث. خَاسْ ؤُشَا إِتّْوَامّكْسِي زَّايْسنْ.

³¹ Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.

³² نَّانْ إِجّنْ إِ ونّغْنِي: ”مَا وَارْ ثُوغِي إِذقّڒْ وُوڒْ نّغْ أَڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْنغْ إِسَّاوَاڒْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِسّفْهَامْ أَنغْ ثِيرَا إِقدّْسنْ؟“

³² Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?

³³ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي كَّارنْ نِيثْنِي،عقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا ؤُفِينْ حِيطَاشْ ن رُّوسُولْ مُوننْ، نِيثْنِي ذ يِينِّي أَكِيذْسنْ.

³³ Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.

³⁴ ؤُشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”ذ ثِيذتّْ، أَقَا إِكَّارْ-د سِيذِيثْنغْ، إِبَانْ-د إِ شِيمْعُونْ.“

³⁴ E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!

³⁵ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي خبَّارنْ عَاوذْ س مِينْ إِمْسَارنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ مَامّشْ ثعقْڒنْ أَڒَامِي يَارْژَا أَغْرُومْ.

³⁵ Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.

³⁶ أَمْ ثُوغَا سَّاوَاڒنْ نِيثْنِي خْ مَانْ أَيَا، إِبدّْ يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒَامْ خَاومْ، أَقَا ذ نشّْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا!“

³⁶ Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:

³⁷ مَاشَا نِيثْنِي نّْخڒْعنْ ؤُشَا ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي تّْوَاڒَانْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ.

³⁷ Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.

³⁸ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَايمِّي ثتّْنخْڒِيعمْ، مَايمِّي ثتّڭّمْ إِخَارِّيصنْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

³⁸ Mas ele disse:

³⁹ خْزَارمْ إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ إِنُو، أَقَا ذ نشّْ نشّْ. حَاذَامْ أَيِي، ؤُ سْنمْ بلِّي إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ وَارْ غَارسْ بُو ويْسُومْ ؤُڒَا ذ إِغْسَانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي ثتّْوَاڒَامْ.“

³⁹ Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.

⁴⁰ ؤُمِي إِنَّا أَيَا، إِسّْشنْ أَسنْ إِفَاسّنْ نّسْ ذ إِضَارنْ نّسْ.

⁴⁰ Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.

⁴¹ وَارْ ؤُمِيننْ عَاذْ زِي سِّيبّثْ ن ڒفْرَاحثْ، قِّيمنْ تّْبهْثنْ. إِنَّا أَسنْ: ”مَا غَارْومْ ذَا شَا ن مَاشَّا؟“

⁴¹ Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:

⁴² وْشِينْ أَسْ إِشْثْ ن ثشْوِيحْثْ ن وسْڒمْ إِشنّْفنْ ذ شَا ن ثزْڒفْثْ ن ثَامّنْثْ.

⁴² Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,

⁴³ إِكْسِي ت ؤُشَا إِشَّا إِ-ت قِيبَاتْشْ نْسنْ.

⁴³ que ele pegou e comeu diante deles.

⁴⁴ إِنَّا أَسنْ: ”إِنَا ذ أَوَاڒنْ إِ زِي كِيذْومْ سِّيوْڒغْ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا عَاذْ أَكِيذْومْ، أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مَارَّا مِينْ خَافِي يُورَانْ ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا، ذڭْ إِنَابِييّنْ ؤُ ذڭْ إِزهِّيذنْ.“

⁴⁴ Depois disse:

⁴⁵ خنِّي يَارْزمْ أَسنْ ڒعْقڒْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ فهْمنْ إِ ثِيرَا إِقدّْسنْ.

⁴⁵ Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas

⁴⁶ إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ ثُورَا ؤُ أَمُّو إِ ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ إِمَارّثْ لْمَاسِيحْ ؤُ أَذْ د-إِكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا،

⁴⁶ e disse:

⁴⁷ حِيمَا أَذْ إِتّْوَابَارّحْ س تُّوبثْ إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ س يِيسمْ نّسْ، ذ أَمزْوَارُو ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

⁴⁷ E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.

⁴⁸ كنِّيوْ ذ ڒشْهُوذْ خْ مَانْ أَيَا.

⁴⁸ Vocês são testemunhas dessas coisas.

⁴⁹ أَقَا نشّْ أَذْ أَومْ د-سّكّغْ لْوَاعْذْ ن بَابَا. قِّيممْ مَاشَا ذِي ثنْذِينْثْ ن ؤُرْشَالِيمْ أَڒْ غَا ثتّْوَاسّْيَارْضمْ س جّهْذْ زِي ڒُوعْڒَا!“

⁴⁹ E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.

⁵⁰ خنِّي إِنْذهْ إِ-ثنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن بَايْثْ-عَانْيَا، إِسّْڭعّذْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ثنْ.

⁵⁰ Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.

⁵¹ أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْ ثُوغَا إِتّْبَارَاكْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِمّْسبْضَا خَاسنْ ؤُشَا إِڭّعّذْ غَارْ ؤُجنَّا.

⁵¹ Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.

⁵² سجْذنْ أَسْ ؤُشَاعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ س ڒفْرَاحثْ ثمْغَارْ.

⁵² Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.

⁵³ ثُوغَا-ثنْ ڒبْذَا ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سّمْغَارَانْ ؤُ تّْبَارَاكنْ أَربِّي. أَمِينْ.

⁵³ E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →