Lucas 24

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارْ ن سِّيمَانَا غَارْ صّْبحْ، ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ ذ ثَادْجسْثْ، رُوحنْثْ غَارْ ونْضڒْ، كْسِينْثْ ڒعْطُورْ إِ ثُوغَا سّوْجْذنْثْ، ؤُ ثُوغَا ذِينْ عَاذْ ثِيمْغَارِينْ نّغْنِي أَكِيذْسنْثْ.

¹ E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.

² أَقَا ؤُفِينْثْ، ثَاصْضَارْثْ إِ ثُوغَا خْ ونْضڒْ، ثتّْوَاسّقْنُونِي زَّايسْ.

² E acharam a pedra do sepulcro removida.

³ ؤُذْفنْثْ، مَاشَا وَارْ ؤُفِينْثْ شَا أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

³ E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.

⁴ أَمْ ثْبهْثنْثْ ذِي مَانْ أَيَا، خْزَارْ، أَقَا ذِينْ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ ذڭْ وَارُّوضْ إِتِّيسِّيقنْ، بدّنْ سنّجْ نْسنْثْ.

⁴ E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.

⁵ نِيثنْثِي ڭّْوذنْثْ أَطَّاسْ ؤُشَا قْبَاڒنْثْ أَزدْجِيفْ نْسنْثْ غَارْ ثمُّورْثْ. نِيثْنِي مَاشَا نَّانْ أَسنْثْ: ”مَايمِّي ثَارزُّونْثْ خْ ونِّي إِدَّارنْ جَارْ إِمتِّيننْ؟

⁵ E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?

⁶ أَقَا وَارْ ذَا إِدْجِي، مِينْزِي أَقَا إِكَّارْ!عقْڒنْثْ خْ مِينْ ذ أَكنْثْ إِنَّا ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي لْجَالِيلْ،

⁶ Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,

⁷ إِنَّا: ’أَقَا ثُورَا بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ، أَذْ إِتّْوَاصلّبْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.‘ “

⁷ dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.

⁸ خنِّيعقْڒنْثْ خْ وَاوَاڒنْ نّسْ.

⁸ E lembraram-se das suas palavras.

⁹ عقْبنْثْ-إِ-د زڭْ ونْضڒْ ؤُشَا خبَّارنْثْ مَارَّا مَانْ أَيَا إِ حِيطَاشْ ؤُ إِ إِنّغْنِي.

⁹ E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.

¹⁰ إِنَا ثُوغَا ذ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ يُوحَانَّا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ، ذ مِينْ ثُوغَا إِقِّيمنْ ن ثمْغَارِينْ إِ إِدْجَانْ أَكِيذْسنْثْ، حَاجَانْثْ نِيثنْثِي مَانْ أَيَا إِ رُّوسُولْ.

¹⁰ E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.

¹¹ نِيثْنِي حسْبنْ أَوَاڒنْ-أَ ذ أَطمّسْ ؤُشَا وَارْ ثنْثْ تِّيقّنْ.

¹¹ E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.

¹² مَاشَا شِيمْعُونْ إِكَّارْ-د، يُوزّڒْ ذغْيَا غَارْ ونْضڒْ، إِخزَّارْ ذَاخڒْ، إِژْرَا ثَاخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ثتّْوَامَارْسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ. خنِّي إِرُوحْ، إِتّبْهثْ ذڭْ يِيخفْ نّسْ س مِينْ إِمْسَارنْ.

¹² Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.

¹³ ؤُ خْزَارْ، ذڭْ وَاسّْ نِّي ثُوغَا ثْنَاينْ زَّايْسنْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ قَّارنْ أَسْ عِيمْوَاسْ، إِڭّْوجْ ستِّينْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘ خْ ؤُرْشَالِيمْ، عْڒَاحَاڒْ حِيطَاشْ كِيلُومِيثْرْ.

¹³ E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.

¹⁴ ثُوغَا سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا خْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِمْسَارنْ.

¹⁴ E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.

¹⁵ أَمْ سَّاوَاڒنْ نِيثْنِي، تّمْسَاوَاضنْ، إِقَارّبْ-د غَارْسنْ يَاسُوع، يُويُورْ أَكِيذْسنْ.

¹⁵ E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.

¹⁶ تّْوَاشبَّارنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ أَڒَامِي وَارْ ث عْقِيڒنْ.

¹⁶ Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.

¹⁷ إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ أَوَاڒنْ-أَ إِ خفْ ثسَّاوَاڒمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ذڭْ وبْرِيذْ، أَمْ ثڭُّورمْ ؤُ تّْبَاننْثْ ڒْخژْرَاثْ نْومْ شضْننْثْ؟“

¹⁷ E ele lhes disse: Que palavras

¹⁸ إِجّنْ زَّايْسنْ ؤُمِي قَّارنْ كْلِييُوبَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَينِّي ن ؤُبَارَّانِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِ وَارْ إِسِّيننْ مِينْ ذِينْ إِمْسَارنْ ذڭْ وُوسَّانْ-أَ؟“

¹⁸ E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?

¹⁹ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ إِمْسَارنْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”مِينْ إِمْسَارنْ إِ يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا، ثُوغَا-ث ذ أَنَابِي، ثُوغَا غَارسْ جّهْذْ ذِي مِينْ إِتّڭّْ ؤُ ذِي مِينْ إِسَّاوَاڒْ قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ.

¹⁹ E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;

²⁰ سلّْمنْ ث إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ إِ ڒْحُوكْمْ س ڒْموْثْ ؤُشَا صلّْبنْ ث.

²⁰ e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.

²¹ نشِّينْ ثُوغَا نسِّيثِيمْ، أَقَا ذ نتَّا إِ غَا إِسلّْكنْ إِسْرَائِيل، مَاشَا خْزَارْ، أَسّْ-أَ عْذُونْ عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي إِمْسَارْ مَانْ أَيَا مَارَّا.

²¹ E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.

²² مَاشَا شَا ن ثمْغَارِينْ زَّايْنغْ سّْحيَّارنْثْ أَنغْ عَاوذْ، مَاغَارْ نِيثنْثِي رُوحنْثْ زِيشْ غَارْ ونْضڒْ.

²² É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;

²³ ڒَامِي وَارْ ذِينْ ؤُفِينْثْ أَرِّيمثْ نّسْ، ؤُسِينْثْ-إِ-د، نَّانْثْ: ”أَقَا نژْرَا ذِينْ لْمَالَاكَاثْ، ؤُ لْمَالَاكَاثْ نَّانْثْ خَاسْ: ’أَقَا إِدَّارْ!‘ “

²³ e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.

²⁴ شَا زڭْ إِنِّي أَكِيذْنغْ إِدْجَانْ، رُوحنْ غَارْ ونْضڒْ، ؤُفِينْ ثِيمسْڒَايِينْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ نَّانْثْ عَاوذْ ثمْغَارِينْ، مَاشَا نتَّا وَارْ ث ژْرِينْ شَا.“

²⁴ E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.

²⁵ إِنَّا أَسنْ: ”مشْحَاڒْ ذ إِفْغَاڒْ ذ إِنضْقَاڒْ ن وُوڒْ إِ ثدْجَامْ مَاحنْذْ أَذْ ثَامْنمْ ذِي مَارَّا مِينْ سِّيوْڒنْ إِنَابِييّنْ!

²⁵ E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!

²⁶ مَا وَارْ إِتّْخصِّي أَذْ إِودّبْ لْمَاسِيحْ حِيمَا أَذْ يَاذفْ غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ؟“

²⁶ Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas

²⁷ خنِّي إِبْذَا زِي مُوسَا ؤُ زِي مَارَّا إِنَابِييّنْ، إِتّْفسَّارْ أَسنْ خْ يِيخفْ نّسْ زِي مَارَّا ثِيرَا إِقدّْسنْ.

²⁷ E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.

²⁸ ؤُمِي د-قَارّْبنْ غَارْ ذْشَارْ إِ غَارْ ثُوغَا ڭُّورنْ، إِڭَّا نتَّا أَخْمِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَارْنِي ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِڭّْوجنْ.

²⁸ E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.

²⁹ مَاشَا نِيثْنِي ڭِّينْ خَاسْ بزّزْ، نَّانْ: ”قِّيمْ أَكِيذْنغْ، مِينْزِي ثَامذِّيثْ أَذْ ثوْضَا، أَقَا إِميّڒْ ؤُزِيڒْ.“ ؤُشَا يُوذفْ، إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ.

²⁹ E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.

³⁰ إِمْسَارْ أَڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِقِّيمْ غَارْ ؤُمنْسِي إِكْسِي أَغْرُومْ، إِبَاركْ إِ-ث، يَارْژَا إِ-ث، خنِّي إِوْشَا أَسنْ ث.

³⁰ E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.

³¹ ذغْيَا نُّورْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ،عقْڒنْ ث. خَاسْ ؤُشَا إِتّْوَامّكْسِي زَّايْسنْ.

³¹ Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.

³² نَّانْ إِجّنْ إِ ونّغْنِي: ”مَا وَارْ ثُوغِي إِذقّڒْ وُوڒْ نّغْ أَڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْنغْ إِسَّاوَاڒْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِسّفْهَامْ أَنغْ ثِيرَا إِقدّْسنْ؟“

³² E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?

³³ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي كَّارنْ نِيثْنِي،عقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا ؤُفِينْ حِيطَاشْ ن رُّوسُولْ مُوننْ، نِيثْنِي ذ يِينِّي أَكِيذْسنْ.

³³ E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,

³⁴ ؤُشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”ذ ثِيذتّْ، أَقَا إِكَّارْ-د سِيذِيثْنغْ، إِبَانْ-د إِ شِيمْعُونْ.“

³⁴ os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.

³⁵ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي خبَّارنْ عَاوذْ س مِينْ إِمْسَارنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ مَامّشْ ثعقْڒنْ أَڒَامِي يَارْژَا أَغْرُومْ.

³⁵ E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.

³⁶ أَمْ ثُوغَا سَّاوَاڒنْ نِيثْنِي خْ مَانْ أَيَا، إِبدّْ يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒَامْ خَاومْ، أَقَا ذ نشّْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا!“

³⁶ E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz

³⁷ مَاشَا نِيثْنِي نّْخڒْعنْ ؤُشَا ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي تّْوَاڒَانْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ.

³⁷ E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.

³⁸ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَايمِّي ثتّْنخْڒِيعمْ، مَايمِّي ثتّڭّمْ إِخَارِّيصنْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

³⁸ E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem

³⁹ خْزَارمْ إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ إِنُو، أَقَا ذ نشّْ نشّْ. حَاذَامْ أَيِي، ؤُ سْنمْ بلِّي إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ وَارْ غَارسْ بُو ويْسُومْ ؤُڒَا ذ إِغْسَانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي ثتّْوَاڒَامْ.“

³⁹ Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.

⁴⁰ ؤُمِي إِنَّا أَيَا، إِسّْشنْ أَسنْ إِفَاسّنْ نّسْ ذ إِضَارنْ نّسْ.

⁴⁰ E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.

⁴¹ وَارْ ؤُمِيننْ عَاذْ زِي سِّيبّثْ ن ڒفْرَاحثْ، قِّيمنْ تّْبهْثنْ. إِنَّا أَسنْ: ”مَا غَارْومْ ذَا شَا ن مَاشَّا؟“

⁴¹ E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?

⁴² وْشِينْ أَسْ إِشْثْ ن ثشْوِيحْثْ ن وسْڒمْ إِشنّْفنْ ذ شَا ن ثزْڒفْثْ ن ثَامّنْثْ.

⁴² Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,

⁴³ إِكْسِي ت ؤُشَا إِشَّا إِ-ت قِيبَاتْشْ نْسنْ.

⁴³ o que ele tomou e comeu diante deles.

⁴⁴ إِنَّا أَسنْ: ”إِنَا ذ أَوَاڒنْ إِ زِي كِيذْومْ سِّيوْڒغْ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا عَاذْ أَكِيذْومْ، أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مَارَّا مِينْ خَافِي يُورَانْ ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا، ذڭْ إِنَابِييّنْ ؤُ ذڭْ إِزهِّيذنْ.“

⁴⁴ E disse-lhes:

⁴⁵ خنِّي يَارْزمْ أَسنْ ڒعْقڒْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ فهْمنْ إِ ثِيرَا إِقدّْسنْ.

⁴⁵ Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.

⁴⁶ إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ ثُورَا ؤُ أَمُّو إِ ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ إِمَارّثْ لْمَاسِيحْ ؤُ أَذْ د-إِكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا،

⁴⁶ E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;

⁴⁷ حِيمَا أَذْ إِتّْوَابَارّحْ س تُّوبثْ إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ س يِيسمْ نّسْ، ذ أَمزْوَارُو ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

⁴⁷ e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.

⁴⁸ كنِّيوْ ذ ڒشْهُوذْ خْ مَانْ أَيَا.

⁴⁸ E dessas sois vós testemunhas.

⁴⁹ أَقَا نشّْ أَذْ أَومْ د-سّكّغْ لْوَاعْذْ ن بَابَا. قِّيممْ مَاشَا ذِي ثنْذِينْثْ ن ؤُرْشَالِيمْ أَڒْ غَا ثتّْوَاسّْيَارْضمْ س جّهْذْ زِي ڒُوعْڒَا!“

⁴⁹ E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.

⁵⁰ خنِّي إِنْذهْ إِ-ثنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن بَايْثْ-عَانْيَا، إِسّْڭعّذْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ثنْ.

⁵⁰ E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.

⁵¹ أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْ ثُوغَا إِتّْبَارَاكْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِمّْسبْضَا خَاسنْ ؤُشَا إِڭّعّذْ غَارْ ؤُجنَّا.

⁵¹ E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.

⁵² سجْذنْ أَسْ ؤُشَاعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ س ڒفْرَاحثْ ثمْغَارْ.

⁵² E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.

⁵³ ثُوغَا-ثنْ ڒبْذَا ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سّمْغَارَانْ ؤُ تّْبَارَاكنْ أَربِّي. أَمِينْ.

⁵³ E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →