Lucas 24

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارْ ن سِّيمَانَا غَارْ صّْبحْ، ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ ذ ثَادْجسْثْ، رُوحنْثْ غَارْ ونْضڒْ، كْسِينْثْ ڒعْطُورْ إِ ثُوغَا سّوْجْذنْثْ، ؤُ ثُوغَا ذِينْ عَاذْ ثِيمْغَارِينْ نّغْنِي أَكِيذْسنْثْ.

¹ Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.

² أَقَا ؤُفِينْثْ، ثَاصْضَارْثْ إِ ثُوغَا خْ ونْضڒْ، ثتّْوَاسّقْنُونِي زَّايسْ.

² Encontraram a pedra removida do túmulo,

³ ؤُذْفنْثْ، مَاشَا وَارْ ؤُفِينْثْ شَا أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

³ mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.

⁴ أَمْ ثْبهْثنْثْ ذِي مَانْ أَيَا، خْزَارْ، أَقَا ذِينْ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ ذڭْ وَارُّوضْ إِتِّيسِّيقنْ، بدّنْ سنّجْ نْسنْثْ.

⁴ Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.

⁵ نِيثنْثِي ڭّْوذنْثْ أَطَّاسْ ؤُشَا قْبَاڒنْثْ أَزدْجِيفْ نْسنْثْ غَارْ ثمُّورْثْ. نِيثْنِي مَاشَا نَّانْ أَسنْثْ: ”مَايمِّي ثَارزُّونْثْ خْ ونِّي إِدَّارنْ جَارْ إِمتِّيننْ؟

⁵ Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?

⁶ أَقَا وَارْ ذَا إِدْجِي، مِينْزِي أَقَا إِكَّارْ!عقْڒنْثْ خْ مِينْ ذ أَكنْثْ إِنَّا ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي لْجَالِيلْ،

⁶ Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:

⁷ إِنَّا: ’أَقَا ثُورَا بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ، أَذْ إِتّْوَاصلّبْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.‘ “

⁷ “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”

⁸ خنِّيعقْڒنْثْ خْ وَاوَاڒنْ نّسْ.

⁸ Então elas se lembraram das palavras de Jesus.

⁹ عقْبنْثْ-إِ-د زڭْ ونْضڒْ ؤُشَا خبَّارنْثْ مَارَّا مَانْ أَيَا إِ حِيطَاشْ ؤُ إِ إِنّغْنِي.

⁹ E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.

¹⁰ إِنَا ثُوغَا ذ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ يُوحَانَّا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ، ذ مِينْ ثُوغَا إِقِّيمنْ ن ثمْغَارِينْ إِ إِدْجَانْ أَكِيذْسنْثْ، حَاجَانْثْ نِيثنْثِي مَانْ أَيَا إِ رُّوسُولْ.

¹⁰ Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.

¹¹ نِيثْنِي حسْبنْ أَوَاڒنْ-أَ ذ أَطمّسْ ؤُشَا وَارْ ثنْثْ تِّيقّنْ.

¹¹ Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.

¹² مَاشَا شِيمْعُونْ إِكَّارْ-د، يُوزّڒْ ذغْيَا غَارْ ونْضڒْ، إِخزَّارْ ذَاخڒْ، إِژْرَا ثَاخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ثتّْوَامَارْسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ. خنِّي إِرُوحْ، إِتّبْهثْ ذڭْ يِيخفْ نّسْ س مِينْ إِمْسَارنْ.

¹² Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.

¹³ ؤُ خْزَارْ، ذڭْ وَاسّْ نِّي ثُوغَا ثْنَاينْ زَّايْسنْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ قَّارنْ أَسْ عِيمْوَاسْ، إِڭّْوجْ ستِّينْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘ خْ ؤُرْشَالِيمْ، عْڒَاحَاڒْ حِيطَاشْ كِيلُومِيثْرْ.

¹³ Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.

¹⁴ ثُوغَا سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا خْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِمْسَارنْ.

¹⁴ E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.

¹⁵ أَمْ سَّاوَاڒنْ نِيثْنِي، تّمْسَاوَاضنْ، إِقَارّبْ-د غَارْسنْ يَاسُوع، يُويُورْ أَكِيذْسنْ.

¹⁵ Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.

¹⁶ تّْوَاشبَّارنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ أَڒَامِي وَارْ ث عْقِيڒنْ.

¹⁶ Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.

¹⁷ إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ أَوَاڒنْ-أَ إِ خفْ ثسَّاوَاڒمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا ذڭْ وبْرِيذْ، أَمْ ثڭُّورمْ ؤُ تّْبَاننْثْ ڒْخژْرَاثْ نْومْ شضْننْثْ؟“

¹⁷ Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.

¹⁸ إِجّنْ زَّايْسنْ ؤُمِي قَّارنْ كْلِييُوبَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَينِّي ن ؤُبَارَّانِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِ وَارْ إِسِّيننْ مِينْ ذِينْ إِمْسَارنْ ذڭْ وُوسَّانْ-أَ؟“

¹⁸ Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?

¹⁹ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ إِمْسَارنْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”مِينْ إِمْسَارنْ إِ يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا، ثُوغَا-ث ذ أَنَابِي، ثُوغَا غَارسْ جّهْذْ ذِي مِينْ إِتّڭّْ ؤُ ذِي مِينْ إِسَّاوَاڒْ قِيبَاتْشْ إِ أَربِّي ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ.

¹⁹ Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,

²⁰ سلّْمنْ ث إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ إِ ڒْحُوكْمْ س ڒْموْثْ ؤُشَا صلّْبنْ ث.

²⁰ e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.

²¹ نشِّينْ ثُوغَا نسِّيثِيمْ، أَقَا ذ نتَّا إِ غَا إِسلّْكنْ إِسْرَائِيل، مَاشَا خْزَارْ، أَسّْ-أَ عْذُونْ عَاذْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ زڭْ وَامِي إِمْسَارْ مَانْ أَيَا مَارَّا.

²¹ Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.

²² مَاشَا شَا ن ثمْغَارِينْ زَّايْنغْ سّْحيَّارنْثْ أَنغْ عَاوذْ، مَاغَارْ نِيثنْثِي رُوحنْثْ زِيشْ غَارْ ونْضڒْ.

²² É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo

²³ ڒَامِي وَارْ ذِينْ ؤُفِينْثْ أَرِّيمثْ نّسْ، ؤُسِينْثْ-إِ-د، نَّانْثْ: ”أَقَا نژْرَا ذِينْ لْمَالَاكَاثْ، ؤُ لْمَالَاكَاثْ نَّانْثْ خَاسْ: ’أَقَا إِدَّارْ!‘ “

²³ e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.

²⁴ شَا زڭْ إِنِّي أَكِيذْنغْ إِدْجَانْ، رُوحنْ غَارْ ونْضڒْ، ؤُفِينْ ثِيمسْڒَايِينْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ نَّانْثْ عَاوذْ ثمْغَارِينْ، مَاشَا نتَّا وَارْ ث ژْرِينْ شَا.“

²⁴ De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.

²⁵ إِنَّا أَسنْ: ”مشْحَاڒْ ذ إِفْغَاڒْ ذ إِنضْقَاڒْ ن وُوڒْ إِ ثدْجَامْ مَاحنْذْ أَذْ ثَامْنمْ ذِي مَارَّا مِينْ سِّيوْڒنْ إِنَابِييّنْ!

²⁵ Então ele lhes disse:

²⁶ مَا وَارْ إِتّْخصِّي أَذْ إِودّبْ لْمَاسِيحْ حِيمَا أَذْ يَاذفْ غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ؟“

²⁶ Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?

²⁷ خنِّي إِبْذَا زِي مُوسَا ؤُ زِي مَارَّا إِنَابِييّنْ، إِتّْفسَّارْ أَسنْ خْ يِيخفْ نّسْ زِي مَارَّا ثِيرَا إِقدّْسنْ.

²⁷ E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.

²⁸ ؤُمِي د-قَارّْبنْ غَارْ ذْشَارْ إِ غَارْ ثُوغَا ڭُّورنْ، إِڭَّا نتَّا أَخْمِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَارْنِي ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِڭّْوجنْ.

²⁸ Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.

²⁹ مَاشَا نِيثْنِي ڭِّينْ خَاسْ بزّزْ، نَّانْ: ”قِّيمْ أَكِيذْنغْ، مِينْزِي ثَامذِّيثْ أَذْ ثوْضَا، أَقَا إِميّڒْ ؤُزِيڒْ.“ ؤُشَا يُوذفْ، إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ.

²⁹ Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.

³⁰ إِمْسَارْ أَڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْسنْ إِقِّيمْ غَارْ ؤُمنْسِي إِكْسِي أَغْرُومْ، إِبَاركْ إِ-ث، يَارْژَا إِ-ث، خنِّي إِوْشَا أَسنْ ث.

³⁰ E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.

³¹ ذغْيَا نُّورْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ،عقْڒنْ ث. خَاسْ ؤُشَا إِتّْوَامّكْسِي زَّايْسنْ.

³¹ Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.

³² نَّانْ إِجّنْ إِ ونّغْنِي: ”مَا وَارْ ثُوغِي إِذقّڒْ وُوڒْ نّغْ أَڒَامِي ثُوغَا أَكِيذْنغْ إِسَّاوَاڒْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِسّفْهَامْ أَنغْ ثِيرَا إِقدّْسنْ؟“

³² E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?

³³ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي كَّارنْ نِيثْنِي،عقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا ؤُفِينْ حِيطَاشْ ن رُّوسُولْ مُوننْ، نِيثْنِي ذ يِينِّي أَكِيذْسنْ.

³³ E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,

³⁴ ؤُشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”ذ ثِيذتّْ، أَقَا إِكَّارْ-د سِيذِيثْنغْ، إِبَانْ-د إِ شِيمْعُونْ.“

³⁴ os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!

³⁵ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي خبَّارنْ عَاوذْ س مِينْ إِمْسَارنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ مَامّشْ ثعقْڒنْ أَڒَامِي يَارْژَا أَغْرُومْ.

³⁵ Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.

³⁶ أَمْ ثُوغَا سَّاوَاڒنْ نِيثْنِي خْ مَانْ أَيَا، إِبدّْ يَاسُوع سِيمَانْثْ نّسْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒَامْ خَاومْ، أَقَا ذ نشّْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا!“

³⁶ Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:

³⁷ مَاشَا نِيثْنِي نّْخڒْعنْ ؤُشَا ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي تّْوَاڒَانْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ.

³⁷ Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.

³⁸ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَايمِّي ثتّْنخْڒِيعمْ، مَايمِّي ثتّڭّمْ إِخَارِّيصنْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

³⁸ Mas ele lhes disse:

³⁹ خْزَارمْ إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ إِنُو، أَقَا ذ نشّْ نشّْ. حَاذَامْ أَيِي، ؤُ سْنمْ بلِّي إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ وَارْ غَارسْ بُو ويْسُومْ ؤُڒَا ذ إِغْسَانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي ثتّْوَاڒَامْ.“

³⁹ Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.

⁴⁰ ؤُمِي إِنَّا أَيَا، إِسّْشنْ أَسنْ إِفَاسّنْ نّسْ ذ إِضَارنْ نّسْ.

⁴⁰ Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.

⁴¹ وَارْ ؤُمِيننْ عَاذْ زِي سِّيبّثْ ن ڒفْرَاحثْ، قِّيمنْ تّْبهْثنْ. إِنَّا أَسنْ: ”مَا غَارْومْ ذَا شَا ن مَاشَّا؟“

⁴¹ E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:

⁴² وْشِينْ أَسْ إِشْثْ ن ثشْوِيحْثْ ن وسْڒمْ إِشنّْفنْ ذ شَا ن ثزْڒفْثْ ن ثَامّنْثْ.

⁴² Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,

⁴³ إِكْسِي ت ؤُشَا إِشَّا إِ-ت قِيبَاتْشْ نْسنْ.

⁴³ e ele comeu na presença deles.

⁴⁴ إِنَّا أَسنْ: ”إِنَا ذ أَوَاڒنْ إِ زِي كِيذْومْ سِّيوْڒغْ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا عَاذْ أَكِيذْومْ، أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مَارَّا مِينْ خَافِي يُورَانْ ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا، ذڭْ إِنَابِييّنْ ؤُ ذڭْ إِزهِّيذنْ.“

⁴⁴ A seguir, Jesus lhes disse:

⁴⁵ خنِّي يَارْزمْ أَسنْ ڒعْقڒْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ فهْمنْ إِ ثِيرَا إِقدّْسنْ.

⁴⁵ Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.

⁴⁶ إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ ثُورَا ؤُ أَمُّو إِ ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ إِمَارّثْ لْمَاسِيحْ ؤُ أَذْ د-إِكَّارْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا،

⁴⁶ E disse-lhes:

⁴⁷ حِيمَا أَذْ إِتّْوَابَارّحْ س تُّوبثْ إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ س يِيسمْ نّسْ، ذ أَمزْوَارُو ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

⁴⁷ e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.

⁴⁸ كنِّيوْ ذ ڒشْهُوذْ خْ مَانْ أَيَا.

⁴⁸ Vocês são testemunhas destas coisas.

⁴⁹ أَقَا نشّْ أَذْ أَومْ د-سّكّغْ لْوَاعْذْ ن بَابَا. قِّيممْ مَاشَا ذِي ثنْذِينْثْ ن ؤُرْشَالِيمْ أَڒْ غَا ثتّْوَاسّْيَارْضمْ س جّهْذْ زِي ڒُوعْڒَا!“

⁴⁹ Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.

⁵⁰ خنِّي إِنْذهْ إِ-ثنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن بَايْثْ-عَانْيَا، إِسّْڭعّذْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ثنْ.

⁵⁰ Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.

⁵¹ أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْ ثُوغَا إِتّْبَارَاكْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِمّْسبْضَا خَاسنْ ؤُشَا إِڭّعّذْ غَارْ ؤُجنَّا.

⁵¹ Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.

⁵² سجْذنْ أَسْ ؤُشَاعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ س ڒفْرَاحثْ ثمْغَارْ.

⁵² Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.

⁵³ ثُوغَا-ثنْ ڒبْذَا ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سّمْغَارَانْ ؤُ تّْبَارَاكنْ أَربِّي. أَمِينْ.

⁵³ E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →