Lucas 23

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ نْسنْ ثكَّارْ ؤُشَا نِيثْنِي نذْهنْ ث غَارْ بِيلَاطُوسْ.

¹ Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.

² بْذَانْ أَذْ ث ضڒْمنْ، نَّانْ: ”نشِّينْ نُوفَا أَقَا وَا إِسّفْسذْ ڒْڭنْسْ نّغْ أَمْ إِمنّعْ أَذْ وْشنْ ضَّارِيبَا إِ كُوڒْ أَزدْجِيفْ إِ قَايْصَارْ، إِقَّارْ بلِّي نتَّا ذ أَجدْجِيذْ، لْمَاسِيحْ!“

² E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.

³ إِسّقْسَا ث بِيلَاطُوسْ، إِنَّا: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَارَّا-د، إِنَّا: ”شكْ إِ ث إِقَّارنْ!“

³ Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:

⁴ إِنَّا بِيلَاطُوسْ إِ ڒْغَاشِي ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ: ”أَقَا وَارْ ؤُفِيغْ بُو ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ ذِي بْنَاذمْ-أَ!“

⁴ Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.

⁵ مَاشَا سْغُوينْ نِيثْنِي، نَّانْ: ”نتَّا إِسّْغوَّاغْ ڒْڭنْسْ، إِسّڒْمَاذْ ذِي مَارَّا يَاهُوذِييَّا، إِبْذَا زِي لْجَالِيلْ أَڒْ ذَا.“

⁵ Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.

⁶ ؤُمِي إِسْڒَا بِيلَاطُوسْ ’لْجَالِيلْ‘، إِسّقْسَا: ”مَا أَرْيَازْ-أَ ذ أَجَالِيلِي؟“

⁶ Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.

⁷ ؤُمِي إِفْهمْ بلِّي نتَّا ثُوغَا سَاذُو ؤُفُوسْ ن هِيرُوذُوسْ، إِسّكّْ إِ-ث غَارْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي وَانِيثَا ثُوغَا-ث ذِي ؤُرْشَالِيمْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.

⁷ Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.

⁸ أَڒَامِي إِژْرَا هِيرُوذُوسْ يَاسُوع، إِفَارْحْ أَطَّاسْ، مِينْزِي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِژَارْ، مِينْزِي إِسْڒَا خَاسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، ؤُ ثُوغَا إِسِّيثِيمْ أَذْ زَّايسْ إِژَارْ شَا ن ڒعْڒَامثْ.

⁸ Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.

⁹ إِسّقْسَا ث خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، مَاشَا يَاسُوع وَارْ خَاسْ د-يَارِّي س شَا.

⁹ E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.

¹⁰ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ كَّارنْ، ضڒْمنْ ث س ڒْحَارّثْ.

¹⁰ Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.

¹¹ هِيرُوذُوسْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ نّسْ سّحْقَارنْ ث، ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسْثهْزَا زَّايسْ، يَارْضْ أَسْ إِجّْ ن ؤُسڒْهَامْ أَذهْمَانِي، ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ث غَارْ بِيلَاطُوسْ.

¹¹ Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.

¹² ذوْڒنْ بِيلَاطُوسْ ذ هِيرُوذُوسْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، مِينْزِي قْبڒْ ثُوغَا ذِينْ ڒعْذَاوثْ جَارْ أَسنْ.

¹² Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِڒَاغَا بِيلَاطُوسْ خْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹³ Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo

¹⁴ ”كنِّيوْ ثِيوْيمْ أَيِي-د بْنَاذمْ-أَ أَمْ يِيجّنْ ونِّي إِسّْعِيدْجنْ ڒْڭنْسْ نْومْ. خْزَارْ، نشّْ سّقْسِيغْ ث زَّاثْومْ، وَارْ ؤُفِيغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ ذڭْ ورْيَازْ-أَ زِي جِّيهثْ مَارَّا إِ زَّايسْ ثتّْشثْشَامْ خَاسْ كنِّيوْ.

¹⁴ e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.

¹⁵ ؤُڒَا ذ هِيرُوذُوسْ وَارْ ذَايسْ يُوفِي شَا، مِينْزِي نشّْ سّكّغْ ث غَارسْ. ؤُ خْزَارْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ إِڭَّا ثسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

¹⁵ Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.

¹⁶ نشّْ أَذْ ث هتّْكغْ س ؤُركُّوضْ ؤُشَا أَذْ أَسْ أَرْخُوغْ.“

¹⁶ Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.

¹⁷ مَاغَارْ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْنَامِيثْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ يَارْخُو إِ يِيجّنْ ذِي ڒْعِيذْ.

¹⁷ [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]

¹⁸ مَاشَا مَارَّا ڒْغَاشِي إِسْغُويْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ، إِنَّا: ”كّْسمْ وَا، أَرْخُو أَنغْ-د إِ بَارْ-أَبَّاسْ!“

¹⁸ Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!

¹⁹ وَا ثُوغَا إِتّْوَامّنْضَارْ ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن إِجّْ ن ؤُغُووّغْ إِ إِمْسَارنْ ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن ونْغَايْ.

¹⁹ Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.

²⁰ إِسِّيوڒْ بِيلَاطُوسْ عَاوذْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَارْخُو إِ يَاسُوع.

²⁰ Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.

²¹ مَاشَا سْغُوينْ نِيثْنِي، نَّانْ: ”صلّْبْ إِ-ث! صلّْبْ إِ-ث!“

²¹ Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!

²² إِنَّا أَسنْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِڭَّا وَا خنِّي؟ نشّْ وَارْ ذَايسْ ؤُفِيغْ بُو ؤُخطُّو إِ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ؟ س ؤُينِّي أَوَارْنِي ڒَامِي ث هتّْكغْ س ؤُركُّوضْ، أَذْ أَسْ أَرْخُوغْ!“

²² Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.

²³ مَاشَا نِيثْنِي زِييَّارنْ خَاسْ س ثْمِيجَّاوِينْ جّهْذنْثْ، تَّارنْ مَاحنْذْ أَذْ ث صلّْبنْ. ثِيمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ ثنِّي ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ثُوغَا أَرنّْينْثْ ذِي جّهْذْ.

²³ Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.

²⁴ خنِّي إِحْكمْ بِيلَاطُوسْ أَذْ أَسنْ إِقْضَا شْغڒْ نْسنْ.

²⁴ Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.

²⁵ إِضْڒقْ أَسنْ إِ ونِّي إِمّنْضَارنْ ذِي ڒحْبسْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُغُووّغْ ذ ونْغَايْ، ذ ونِّي تَّارنْ نِيثْنِي، مَاشَا إِسلّمْ يَاسُوع إِ نِيثْنِي خْ ڒحْسَابْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ.

²⁵ Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.

²⁶ ؤُمِي ث ڭوّْذنْ سّنِّي، طّْفنْ شِيمْعُونْ زِي قَايْرَاوَانْ، ثُوغَا يُوسَا-د زِي ڒْكَامْپُو، ؤُشَا سَّارْسنْ خَاسْ صَّالِيبْ حِيمَا أَذْ ث يَارْبُو أَوَارْنِي يَاسُوع.

²⁶ E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.

²⁷ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ن إِوْذَانْ ذ ثمْغَارِينْ نِّي ثُوغَا إِوْثِينْ أَڭجْذُورْ، تّْرُونْثْ خَاسْ.

²⁷ Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.

²⁸ إِنّقْڒبْ-د غَارْسنْثْ يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ يسِّيسْ ن ؤُرْشَالِيمْ، وَارْ تّْرُونْثْ شَا خَافِي، مَاشَا رُونْثْ خْ إِخفْ نْكنْثْ ذ ثَارْوَا نْكنْثْ.

²⁸ Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:

²⁹ مِينْزِي أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ إِ ذِي إِ غَا إِنِينْ: ’سّعْذْ ن ثمْغَارِينْ إِ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ ؤُرْونْثْ ؤُ سّعْذْ ن إِعذِّيسنْ نِّي وَارْ يُورْونْ، ذ ثِيبَّاشْ ثِينِّي وَارْ إِسُّوطُّوضنْ!‘

²⁹ Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”

³⁰ خنِّي أَذْ إِنِينْ إِ إِذُورَارْ: ’وْضَامْ-د خَانغْ!‘، ؤُ إِ ثِيوْرِيرِينْ: ’ذْڒنْثْ أَنغْ!‘

³⁰ Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”

³¹ مِينْزِي مَاڒَا ڭِّينْ أَيَا س ؤُكشُّوضْ أَزِيزَا، مِينْ غَا إِمْسَارنْ خنِّي إِ ؤُكشُّوضْ يُوژْغنْ؟“

³¹ Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?

³² نذْهنْ أَكِيذسْ عَاوذْ ثْنَاينْ نّغْنِي إِنِّي ثُوغَا إِقطّْعنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ أَكِيذسْ.

³² E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.

³³ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَاشقُّوفْثْ‘، صلّْبنْ ث ذِينْ أَكْ-ذ يِينِّي ثُوغَا إِقطّْعنْ أَبْرِيذْ، إِجّنْ خْ يفُوسْ نّسْ ؤُ ونّغْنِي خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³³ Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.

³⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”أَ بَابَا، غْفَارْ أَسنْ، مِينْزِي نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مِينْ تّڭّنْ!“ ؤُشَا بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ، نْضَارنْ خَاسْ أَكشُّوضْ.

³⁴ Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.

³⁵ ثُوغَا إِوْذَانْ بدّنْ ذِينْ، خزَّارنْ. ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ سْثْهزَّانْ زَّايسْ، نَّانْ: ”ثُوغَا إِسّنْجمْ إِنّغْنِي، ڒخُّو أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ مَاڒَا نتَّا ذ لْمَاسِيحْ، ذ ونِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي أَربِّي؟“

³⁵ O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.

³⁶ ؤُڒَا ذ إِعسْكَارِييّنْ سْثهْزَانْ زَّايسْ أَمْ غَارسْ د-قَارّْبنْ ؤُشَا وْشِينْ أَسْ ڒْخدْجْ.

³⁶ Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:

³⁷ نَّانْ أَسْ: ”مَاڒَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ، خنِّي سنْجمْ إِخفْ نّشْ!“

³⁷ — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.

³⁸ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِشْثْ ن ثِيرَا سنّجْ نّسْ، ؤُرِينْ ت س لْحُورُوفْ ن ثْيُونَانِيثْ ذ ثْلَاثِينِيثْ ذ ثْعِيبْرَانِيثْ: ’وَا ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ.‘

³⁸ Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.

³⁹ إِجّنْ زڭْ إِقْطَاطْعِييّنْ إِ يُويْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا إِتّْشقَّافْ ذَايسْ، إِقَّارْ: ”مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، سنْجمْ إِخفْ نّشْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ!“

³⁹ Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.

⁴⁰ مَاشَا ونّغْنِي إِوبّخْ إِ-ث، إِنَّا: ”مَا شكْ وَارْ ثڭّْوِيذذْ شَا عَاذْ زِي أَربِّي ؤُمِي شكْ إِڒْقفْ شّْرعْ ذ إِجّنْ؟

⁴⁰ Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?

⁴¹ نشِّينْ س ڒْحقّْ مِينْزِي نطّفْ أَخدْجصْ ن مِينْ نڭَّا. مَاشَا وَا وَارْ إِڭِّي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ!“

⁴¹ A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.

⁴² خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاسُوع: ”عْقڒْ خَافِي، أَ سِيذِي إِنُو، خْمِي د غَا ثَاسذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ.“

⁴² E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.

⁴³ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ أَذْ ثِيڒِيذْ أَكِيذِي ذِي جّنّثْ.“

⁴³ Jesus lhe respondeu:

⁴⁴ ثُوغَا ثَاسَاعّثْ عْڒَاحَاڒْ ذ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، خنِّي ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ ثمُّورْثْ مَارَّا أَڒَامِي ذ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

⁴⁴ Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.

⁴⁵ خنِّي ثبَّارْشنْ ثْفُوشْثْ ؤُشَا أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ ذڭْ وزْينْ.

⁴⁵ E o véu do santuário se rasgou pelo meio.

⁴⁶ يَاسُوع إِڒَاغَا س جّهْذْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ أَذْ سَّارْسغْ أَرُّوحْ إِنُو.“ ؤُمِي إِنَّا أَيَا، إِسلّمْ إِخفْ نّسْ غَارسْ.

⁴⁶ Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.

⁴⁷ ؤُمِي إِژْرَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا مِينْ ثُوغَا إِمْسَارنْ، إِبْذَا إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا بْنَاذمْ-أَ ذ أَمْسڭَّاذْ!“

⁴⁷ O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.

⁴⁸ ؤُمِي مَارَّا ڒْغَاشِي إِ ذ إِمُوننْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ أَفُورّجْ-أَ، ژْرِينْ مِينْ إِمْسَارنْ،عقْبنْ أَمْ وْثِينْ ذڭْ إِذْمَارنْ نْسنْ.

⁴⁸ E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.

⁴⁹ مَارَّا إِنِّي إِسّْننْ يَاسُوع ذ ثمْغَارِينْ إِ كِيذسْ د-يُوسِينْ زِي لْجَالِيلْ، بدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، ژْرِينْ مَارَّا أَيَا.

⁴⁹ Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.

⁵⁰ إِجّْ ن ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ يُوسُوفْ، ثُوغَا-ث ذ أَمْشَاوَارْ ذِي جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. نتَّا زِي رَامْثَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي يَاهُوذَا، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَصبْحَانْ ذ أَمْسڭَّاذْ.

⁵⁰ E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,

⁵¹ نتَّا وَارْ يَارْضِي شَا خْ شّْوَارْ نْسنْ ؤُ خْ مِينْ ڭِّينْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّْرَاجَا ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

⁵¹ que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.

⁵² وَانِيثَا يُويُورْ غَارْ بِيلَاطُوسْ ؤُشَا إِتَّارْ أَسْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

⁵² Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.

⁵³ إِسّهْوَا ت-إِ-د زِي صَّالِيبْ، إِنّضْ إِ-ت ذڭْ إِشْثْ ن ثْخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ت ذڭْ ونْضڒْ إِ إِغْزَا ذِي سّدْجَاحْ مَانِي وَارْ إِنْضِيڒْ حذْ عَاذْ.

⁵³ E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.

⁵⁴ ثُوغَا ذ أَسّْ ن ؤُسوْجذْ، أَقَا سّبْثْ ثْقَارّبْ-د.

⁵⁴ Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.

⁵⁵ ثِيمْغَارِينْ إِ كِيذسْ د-يُوسِينْ زِي لْجَالِيلْ، قَارّْبنْثْ-إِ-د، ژْرِينْثْ أَنْضڒْ ذ مَامّشْ سَّارْسنْ أَرِّيمثْ نّسْ.

⁵⁵ As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.

⁵⁶ خَاسْ ؤُشَاعقْبنْثْ، سّوْجْذنْثْ ڒعْطُورْ ذ زّشْثْ إِتّْفُوحنْ، مَاشَا ذِي سّبْثْ أَريّْحنْثْ أَمْ مَامّشْ ثدْجَا ذِي ثوْصيّثْ.

⁵⁶ Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 23 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →