Lucas 23

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ نْسنْ ثكَّارْ ؤُشَا نِيثْنِي نذْهنْ ث غَارْ بِيلَاطُوسْ.

¹ E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.

² بْذَانْ أَذْ ث ضڒْمنْ، نَّانْ: ”نشِّينْ نُوفَا أَقَا وَا إِسّفْسذْ ڒْڭنْسْ نّغْ أَمْ إِمنّعْ أَذْ وْشنْ ضَّارِيبَا إِ كُوڒْ أَزدْجِيفْ إِ قَايْصَارْ، إِقَّارْ بلِّي نتَّا ذ أَجدْجِيذْ، لْمَاسِيحْ!“

² E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.

³ إِسّقْسَا ث بِيلَاطُوسْ، إِنَّا: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَارَّا-د، إِنَّا: ”شكْ إِ ث إِقَّارنْ!“

³ E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu

⁴ إِنَّا بِيلَاطُوسْ إِ ڒْغَاشِي ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ: ”أَقَا وَارْ ؤُفِيغْ بُو ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ ذِي بْنَاذمْ-أَ!“

⁴ E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.

⁵ مَاشَا سْغُوينْ نِيثْنِي، نَّانْ: ”نتَّا إِسّْغوَّاغْ ڒْڭنْسْ، إِسّڒْمَاذْ ذِي مَارَّا يَاهُوذِييَّا، إِبْذَا زِي لْجَالِيلْ أَڒْ ذَا.“

⁵ Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.

⁶ ؤُمِي إِسْڒَا بِيلَاطُوسْ ’لْجَالِيلْ‘، إِسّقْسَا: ”مَا أَرْيَازْ-أَ ذ أَجَالِيلِي؟“

⁶ Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.

⁷ ؤُمِي إِفْهمْ بلِّي نتَّا ثُوغَا سَاذُو ؤُفُوسْ ن هِيرُوذُوسْ، إِسّكّْ إِ-ث غَارْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي وَانِيثَا ثُوغَا-ث ذِي ؤُرْشَالِيمْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.

⁷ E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.

⁸ أَڒَامِي إِژْرَا هِيرُوذُوسْ يَاسُوع، إِفَارْحْ أَطَّاسْ، مِينْزِي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِژَارْ، مِينْزِي إِسْڒَا خَاسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، ؤُ ثُوغَا إِسِّيثِيمْ أَذْ زَّايسْ إِژَارْ شَا ن ڒعْڒَامثْ.

⁸ E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.

⁹ إِسّقْسَا ث خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، مَاشَا يَاسُوع وَارْ خَاسْ د-يَارِّي س شَا.

⁹ E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.

¹⁰ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ كَّارنْ، ضڒْمنْ ث س ڒْحَارّثْ.

¹⁰ E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.

¹¹ هِيرُوذُوسْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ نّسْ سّحْقَارنْ ث، ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسْثهْزَا زَّايسْ، يَارْضْ أَسْ إِجّْ ن ؤُسڒْهَامْ أَذهْمَانِي، ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ث غَارْ بِيلَاطُوسْ.

¹¹ E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.

¹² ذوْڒنْ بِيلَاطُوسْ ذ هِيرُوذُوسْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، مِينْزِي قْبڒْ ثُوغَا ذِينْ ڒعْذَاوثْ جَارْ أَسنْ.

¹² E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِڒَاغَا بِيلَاطُوسْ خْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹³ E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:

¹⁴ ”كنِّيوْ ثِيوْيمْ أَيِي-د بْنَاذمْ-أَ أَمْ يِيجّنْ ونِّي إِسّْعِيدْجنْ ڒْڭنْسْ نْومْ. خْزَارْ، نشّْ سّقْسِيغْ ث زَّاثْومْ، وَارْ ؤُفِيغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ ذڭْ ورْيَازْ-أَ زِي جِّيهثْ مَارَّا إِ زَّايسْ ثتّْشثْشَامْ خَاسْ كنِّيوْ.

¹⁴ Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.

¹⁵ ؤُڒَا ذ هِيرُوذُوسْ وَارْ ذَايسْ يُوفِي شَا، مِينْزِي نشّْ سّكّغْ ث غَارسْ. ؤُ خْزَارْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ إِڭَّا ثسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

¹⁵ Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.

¹⁶ نشّْ أَذْ ث هتّْكغْ س ؤُركُّوضْ ؤُشَا أَذْ أَسْ أَرْخُوغْ.“

¹⁶ Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.

¹⁷ مَاغَارْ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْنَامِيثْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ يَارْخُو إِ يِيجّنْ ذِي ڒْعِيذْ.

¹⁷ E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.

¹⁸ مَاشَا مَارَّا ڒْغَاشِي إِسْغُويْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ، إِنَّا: ”كّْسمْ وَا، أَرْخُو أَنغْ-د إِ بَارْ-أَبَّاسْ!“

¹⁸ Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.

¹⁹ وَا ثُوغَا إِتّْوَامّنْضَارْ ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن إِجّْ ن ؤُغُووّغْ إِ إِمْسَارنْ ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن ونْغَايْ.

¹⁹ Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.

²⁰ إِسِّيوڒْ بِيلَاطُوسْ عَاوذْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَارْخُو إِ يَاسُوع.

²⁰ Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.

²¹ مَاشَا سْغُوينْ نِيثْنِي، نَّانْ: ”صلّْبْ إِ-ث! صلّْبْ إِ-ث!“

²¹ Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!

²² إِنَّا أَسنْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِڭَّا وَا خنِّي؟ نشّْ وَارْ ذَايسْ ؤُفِيغْ بُو ؤُخطُّو إِ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ؟ س ؤُينِّي أَوَارْنِي ڒَامِي ث هتّْكغْ س ؤُركُّوضْ، أَذْ أَسْ أَرْخُوغْ!“

²² Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.

²³ مَاشَا نِيثْنِي زِييَّارنْ خَاسْ س ثْمِيجَّاوِينْ جّهْذنْثْ، تَّارنْ مَاحنْذْ أَذْ ث صلّْبنْ. ثِيمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ ثنِّي ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ثُوغَا أَرنّْينْثْ ذِي جّهْذْ.

²³ Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.

²⁴ خنِّي إِحْكمْ بِيلَاطُوسْ أَذْ أَسنْ إِقْضَا شْغڒْ نْسنْ.

²⁴ Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.

²⁵ إِضْڒقْ أَسنْ إِ ونِّي إِمّنْضَارنْ ذِي ڒحْبسْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُغُووّغْ ذ ونْغَايْ، ذ ونِّي تَّارنْ نِيثْنِي، مَاشَا إِسلّمْ يَاسُوع إِ نِيثْنِي خْ ڒحْسَابْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ.

²⁵ E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.

²⁶ ؤُمِي ث ڭوّْذنْ سّنِّي، طّْفنْ شِيمْعُونْ زِي قَايْرَاوَانْ، ثُوغَا يُوسَا-د زِي ڒْكَامْپُو، ؤُشَا سَّارْسنْ خَاسْ صَّالِيبْ حِيمَا أَذْ ث يَارْبُو أَوَارْنِي يَاسُوع.

²⁶ E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.

²⁷ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ن إِوْذَانْ ذ ثمْغَارِينْ نِّي ثُوغَا إِوْثِينْ أَڭجْذُورْ، تّْرُونْثْ خَاسْ.

²⁷ E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.

²⁸ إِنّقْڒبْ-د غَارْسنْثْ يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ يسِّيسْ ن ؤُرْشَالِيمْ، وَارْ تّْرُونْثْ شَا خَافِي، مَاشَا رُونْثْ خْ إِخفْ نْكنْثْ ذ ثَارْوَا نْكنْثْ.

²⁸ Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.

²⁹ مِينْزِي أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ إِ ذِي إِ غَا إِنِينْ: ’سّعْذْ ن ثمْغَارِينْ إِ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ ؤُرْونْثْ ؤُ سّعْذْ ن إِعذِّيسنْ نِّي وَارْ يُورْونْ، ذ ثِيبَّاشْ ثِينِّي وَارْ إِسُّوطُّوضنْ!‘

²⁹ Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!

³⁰ خنِّي أَذْ إِنِينْ إِ إِذُورَارْ: ’وْضَامْ-د خَانغْ!‘، ؤُ إِ ثِيوْرِيرِينْ: ’ذْڒنْثْ أَنغْ!‘

³⁰ Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!

³¹ مِينْزِي مَاڒَا ڭِّينْ أَيَا س ؤُكشُّوضْ أَزِيزَا، مِينْ غَا إِمْسَارنْ خنِّي إِ ؤُكشُّوضْ يُوژْغنْ؟“

³¹ Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?

³² نذْهنْ أَكِيذسْ عَاوذْ ثْنَاينْ نّغْنِي إِنِّي ثُوغَا إِقطّْعنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ أَكِيذسْ.

³² E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.

³³ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَاشقُّوفْثْ‘، صلّْبنْ ث ذِينْ أَكْ-ذ يِينِّي ثُوغَا إِقطّْعنْ أَبْرِيذْ، إِجّنْ خْ يفُوسْ نّسْ ؤُ ونّغْنِي خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³³ E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.

³⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”أَ بَابَا، غْفَارْ أَسنْ، مِينْزِي نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مِينْ تّڭّنْ!“ ؤُشَا بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ، نْضَارنْ خَاسْ أَكشُّوضْ.

³⁴ E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.

³⁵ ثُوغَا إِوْذَانْ بدّنْ ذِينْ، خزَّارنْ. ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ سْثْهزَّانْ زَّايسْ، نَّانْ: ”ثُوغَا إِسّنْجمْ إِنّغْنِي، ڒخُّو أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ مَاڒَا نتَّا ذ لْمَاسِيحْ، ذ ونِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي أَربِّي؟“

³⁵ E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.

³⁶ ؤُڒَا ذ إِعسْكَارِييّنْ سْثهْزَانْ زَّايسْ أَمْ غَارسْ د-قَارّْبنْ ؤُشَا وْشِينْ أَسْ ڒْخدْجْ.

³⁶ E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,

³⁷ نَّانْ أَسْ: ”مَاڒَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ، خنِّي سنْجمْ إِخفْ نّشْ!“

³⁷ e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.

³⁸ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِشْثْ ن ثِيرَا سنّجْ نّسْ، ؤُرِينْ ت س لْحُورُوفْ ن ثْيُونَانِيثْ ذ ثْلَاثِينِيثْ ذ ثْعِيبْرَانِيثْ: ’وَا ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ.‘

³⁸ E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .

³⁹ إِجّنْ زڭْ إِقْطَاطْعِييّنْ إِ يُويْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا إِتّْشقَّافْ ذَايسْ، إِقَّارْ: ”مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، سنْجمْ إِخفْ نّشْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ!“

³⁹ E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.

⁴⁰ مَاشَا ونّغْنِي إِوبّخْ إِ-ث، إِنَّا: ”مَا شكْ وَارْ ثڭّْوِيذذْ شَا عَاذْ زِي أَربِّي ؤُمِي شكْ إِڒْقفْ شّْرعْ ذ إِجّنْ؟

⁴⁰ Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?

⁴¹ نشِّينْ س ڒْحقّْ مِينْزِي نطّفْ أَخدْجصْ ن مِينْ نڭَّا. مَاشَا وَا وَارْ إِڭِّي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ!“

⁴¹ E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.

⁴² خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاسُوع: ”عْقڒْ خَافِي، أَ سِيذِي إِنُو، خْمِي د غَا ثَاسذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ.“

⁴² E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.

⁴³ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ أَذْ ثِيڒِيذْ أَكِيذِي ذِي جّنّثْ.“

⁴³ E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.

⁴⁴ ثُوغَا ثَاسَاعّثْ عْڒَاحَاڒْ ذ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، خنِّي ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ ثمُّورْثْ مَارَّا أَڒَامِي ذ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

⁴⁴ E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,

⁴⁵ خنِّي ثبَّارْشنْ ثْفُوشْثْ ؤُشَا أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ ذڭْ وزْينْ.

⁴⁵ escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.

⁴⁶ يَاسُوع إِڒَاغَا س جّهْذْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ أَذْ سَّارْسغْ أَرُّوحْ إِنُو.“ ؤُمِي إِنَّا أَيَا، إِسلّمْ إِخفْ نّسْ غَارسْ.

⁴⁶ E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.

⁴⁷ ؤُمِي إِژْرَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا مِينْ ثُوغَا إِمْسَارنْ، إِبْذَا إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا بْنَاذمْ-أَ ذ أَمْسڭَّاذْ!“

⁴⁷ E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.

⁴⁸ ؤُمِي مَارَّا ڒْغَاشِي إِ ذ إِمُوننْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ أَفُورّجْ-أَ، ژْرِينْ مِينْ إِمْسَارنْ،عقْبنْ أَمْ وْثِينْ ذڭْ إِذْمَارنْ نْسنْ.

⁴⁸ E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.

⁴⁹ مَارَّا إِنِّي إِسّْننْ يَاسُوع ذ ثمْغَارِينْ إِ كِيذسْ د-يُوسِينْ زِي لْجَالِيلْ، بدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، ژْرِينْ مَارَّا أَيَا.

⁴⁹ E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.

⁵⁰ إِجّْ ن ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ يُوسُوفْ، ثُوغَا-ث ذ أَمْشَاوَارْ ذِي جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. نتَّا زِي رَامْثَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي يَاهُوذَا، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَصبْحَانْ ذ أَمْسڭَّاذْ.

⁵⁰ E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo

⁵¹ نتَّا وَارْ يَارْضِي شَا خْ شّْوَارْ نْسنْ ؤُ خْ مِينْ ڭِّينْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّْرَاجَا ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

⁵¹ (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,

⁵² وَانِيثَا يُويُورْ غَارْ بِيلَاطُوسْ ؤُشَا إِتَّارْ أَسْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

⁵² este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.

⁵³ إِسّهْوَا ت-إِ-د زِي صَّالِيبْ، إِنّضْ إِ-ت ذڭْ إِشْثْ ن ثْخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ت ذڭْ ونْضڒْ إِ إِغْزَا ذِي سّدْجَاحْ مَانِي وَارْ إِنْضِيڒْ حذْ عَاذْ.

⁵³ E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.

⁵⁴ ثُوغَا ذ أَسّْ ن ؤُسوْجذْ، أَقَا سّبْثْ ثْقَارّبْ-د.

⁵⁴ E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.

⁵⁵ ثِيمْغَارِينْ إِ كِيذسْ د-يُوسِينْ زِي لْجَالِيلْ، قَارّْبنْثْ-إِ-د، ژْرِينْثْ أَنْضڒْ ذ مَامّشْ سَّارْسنْ أَرِّيمثْ نّسْ.

⁵⁵ E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.

⁵⁶ خَاسْ ؤُشَاعقْبنْثْ، سّوْجْذنْثْ ڒعْطُورْ ذ زّشْثْ إِتّْفُوحنْ، مَاشَا ذِي سّبْثْ أَريّْحنْثْ أَمْ مَامّشْ ثدْجَا ذِي ثوْصيّثْ.

⁵⁶ E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 23 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →