Lucas 23

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ نْسنْ ثكَّارْ ؤُشَا نِيثْنِي نذْهنْ ث غَارْ بِيلَاطُوسْ.

¹ E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.

² بْذَانْ أَذْ ث ضڒْمنْ، نَّانْ: ”نشِّينْ نُوفَا أَقَا وَا إِسّفْسذْ ڒْڭنْسْ نّغْ أَمْ إِمنّعْ أَذْ وْشنْ ضَّارِيبَا إِ كُوڒْ أَزدْجِيفْ إِ قَايْصَارْ، إِقَّارْ بلِّي نتَّا ذ أَجدْجِيذْ، لْمَاسِيحْ!“

² E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.

³ إِسّقْسَا ث بِيلَاطُوسْ، إِنَّا: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَارَّا-د، إِنَّا: ”شكْ إِ ث إِقَّارنْ!“

³ E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.

⁴ إِنَّا بِيلَاطُوسْ إِ ڒْغَاشِي ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ: ”أَقَا وَارْ ؤُفِيغْ بُو ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ ذِي بْنَاذمْ-أَ!“

⁴ Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.

⁵ مَاشَا سْغُوينْ نِيثْنِي، نَّانْ: ”نتَّا إِسّْغوَّاغْ ڒْڭنْسْ، إِسّڒْمَاذْ ذِي مَارَّا يَاهُوذِييَّا، إِبْذَا زِي لْجَالِيلْ أَڒْ ذَا.“

⁵ E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.

⁶ ؤُمِي إِسْڒَا بِيلَاطُوسْ ’لْجَالِيلْ‘، إِسّقْسَا: ”مَا أَرْيَازْ-أَ ذ أَجَالِيلِي؟“

⁶ Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.

⁷ ؤُمِي إِفْهمْ بلِّي نتَّا ثُوغَا سَاذُو ؤُفُوسْ ن هِيرُوذُوسْ، إِسّكّْ إِ-ث غَارْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي وَانِيثَا ثُوغَا-ث ذِي ؤُرْشَالِيمْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.

⁷ E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.

⁸ أَڒَامِي إِژْرَا هِيرُوذُوسْ يَاسُوع، إِفَارْحْ أَطَّاسْ، مِينْزِي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِژَارْ، مِينْزِي إِسْڒَا خَاسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، ؤُ ثُوغَا إِسِّيثِيمْ أَذْ زَّايسْ إِژَارْ شَا ن ڒعْڒَامثْ.

⁸ E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.

⁹ إِسّقْسَا ث خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، مَاشَا يَاسُوع وَارْ خَاسْ د-يَارِّي س شَا.

⁹ Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.

¹⁰ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ كَّارنْ، ضڒْمنْ ث س ڒْحَارّثْ.

¹⁰ E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.

¹¹ هِيرُوذُوسْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ نّسْ سّحْقَارنْ ث، ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسْثهْزَا زَّايسْ، يَارْضْ أَسْ إِجّْ ن ؤُسڒْهَامْ أَذهْمَانِي، ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ث غَارْ بِيلَاطُوسْ.

¹¹ E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.

¹² ذوْڒنْ بِيلَاطُوسْ ذ هِيرُوذُوسْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، مِينْزِي قْبڒْ ثُوغَا ذِينْ ڒعْذَاوثْ جَارْ أَسنْ.

¹² E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِڒَاغَا بِيلَاطُوسْ خْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹³ E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,

¹⁴ ”كنِّيوْ ثِيوْيمْ أَيِي-د بْنَاذمْ-أَ أَمْ يِيجّنْ ونِّي إِسّْعِيدْجنْ ڒْڭنْسْ نْومْ. خْزَارْ، نشّْ سّقْسِيغْ ث زَّاثْومْ، وَارْ ؤُفِيغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ ذڭْ ورْيَازْ-أَ زِي جِّيهثْ مَارَّا إِ زَّايسْ ثتّْشثْشَامْ خَاسْ كنِّيوْ.

¹⁴ disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,

¹⁵ ؤُڒَا ذ هِيرُوذُوسْ وَارْ ذَايسْ يُوفِي شَا، مِينْزِي نشّْ سّكّغْ ث غَارسْ. ؤُ خْزَارْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ إِڭَّا ثسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

¹⁵ mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.

¹⁶ نشّْ أَذْ ث هتّْكغْ س ؤُركُّوضْ ؤُشَا أَذْ أَسْ أَرْخُوغْ.“

¹⁶ Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.

¹⁷ مَاغَارْ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْنَامِيثْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ يَارْخُو إِ يِيجّنْ ذِي ڒْعِيذْ.

¹⁷ (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).

¹⁸ مَاشَا مَارَّا ڒْغَاشِي إِسْغُويْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ، إِنَّا: ”كّْسمْ وَا، أَرْخُو أَنغْ-د إِ بَارْ-أَبَّاسْ!“

¹⁸ E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;

¹⁹ وَا ثُوغَا إِتّْوَامّنْضَارْ ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن إِجّْ ن ؤُغُووّغْ إِ إِمْسَارنْ ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن ونْغَايْ.

¹⁹ (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).

²⁰ إِسِّيوڒْ بِيلَاطُوسْ عَاوذْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَارْخُو إِ يَاسُوع.

²⁰ Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.

²¹ مَاشَا سْغُوينْ نِيثْنِي، نَّانْ: ”صلّْبْ إِ-ث! صلّْبْ إِ-ث!“

²¹ Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!

²² إِنَّا أَسنْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِڭَّا وَا خنِّي؟ نشّْ وَارْ ذَايسْ ؤُفِيغْ بُو ؤُخطُّو إِ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ؟ س ؤُينِّي أَوَارْنِي ڒَامِي ث هتّْكغْ س ؤُركُّوضْ، أَذْ أَسْ أَرْخُوغْ!“

²² E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.

²³ مَاشَا نِيثْنِي زِييَّارنْ خَاسْ س ثْمِيجَّاوِينْ جّهْذنْثْ، تَّارنْ مَاحنْذْ أَذْ ث صلّْبنْ. ثِيمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ ثنِّي ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ثُوغَا أَرنّْينْثْ ذِي جّهْذْ.

²³ E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.

²⁴ خنِّي إِحْكمْ بِيلَاطُوسْ أَذْ أَسنْ إِقْضَا شْغڒْ نْسنْ.

²⁴ E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.

²⁵ إِضْڒقْ أَسنْ إِ ونِّي إِمّنْضَارنْ ذِي ڒحْبسْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُغُووّغْ ذ ونْغَايْ، ذ ونِّي تَّارنْ نِيثْنِي، مَاشَا إِسلّمْ يَاسُوع إِ نِيثْنِي خْ ڒحْسَابْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ.

²⁵ E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.

²⁶ ؤُمِي ث ڭوّْذنْ سّنِّي، طّْفنْ شِيمْعُونْ زِي قَايْرَاوَانْ، ثُوغَا يُوسَا-د زِي ڒْكَامْپُو، ؤُشَا سَّارْسنْ خَاسْ صَّالِيبْ حِيمَا أَذْ ث يَارْبُو أَوَارْنِي يَاسُوع.

²⁶ E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.

²⁷ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ن إِوْذَانْ ذ ثمْغَارِينْ نِّي ثُوغَا إِوْثِينْ أَڭجْذُورْ، تّْرُونْثْ خَاسْ.

²⁷ E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.

²⁸ إِنّقْڒبْ-د غَارْسنْثْ يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ يسِّيسْ ن ؤُرْشَالِيمْ، وَارْ تّْرُونْثْ شَا خَافِي، مَاشَا رُونْثْ خْ إِخفْ نْكنْثْ ذ ثَارْوَا نْكنْثْ.

²⁸ Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.

²⁹ مِينْزِي أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ إِ ذِي إِ غَا إِنِينْ: ’سّعْذْ ن ثمْغَارِينْ إِ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ ؤُرْونْثْ ؤُ سّعْذْ ن إِعذِّيسنْ نِّي وَارْ يُورْونْ، ذ ثِيبَّاشْ ثِينِّي وَارْ إِسُّوطُّوضنْ!‘

²⁹ Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.

³⁰ خنِّي أَذْ إِنِينْ إِ إِذُورَارْ: ’وْضَامْ-د خَانغْ!‘، ؤُ إِ ثِيوْرِيرِينْ: ’ذْڒنْثْ أَنغْ!‘

³⁰ Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.

³¹ مِينْزِي مَاڒَا ڭِّينْ أَيَا س ؤُكشُّوضْ أَزِيزَا، مِينْ غَا إِمْسَارنْ خنِّي إِ ؤُكشُّوضْ يُوژْغنْ؟“

³¹ Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?

³² نذْهنْ أَكِيذسْ عَاوذْ ثْنَاينْ نّغْنِي إِنِّي ثُوغَا إِقطّْعنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ أَكِيذسْ.

³² E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.

³³ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَاشقُّوفْثْ‘، صلّْبنْ ث ذِينْ أَكْ-ذ يِينِّي ثُوغَا إِقطّْعنْ أَبْرِيذْ، إِجّنْ خْ يفُوسْ نّسْ ؤُ ونّغْنِي خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³³ E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.

³⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”أَ بَابَا، غْفَارْ أَسنْ، مِينْزِي نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مِينْ تّڭّنْ!“ ؤُشَا بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ، نْضَارنْ خَاسْ أَكشُّوضْ.

³⁴ Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.

³⁵ ثُوغَا إِوْذَانْ بدّنْ ذِينْ، خزَّارنْ. ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ سْثْهزَّانْ زَّايسْ، نَّانْ: ”ثُوغَا إِسّنْجمْ إِنّغْنِي، ڒخُّو أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ مَاڒَا نتَّا ذ لْمَاسِيحْ، ذ ونِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي أَربِّي؟“

³⁵ E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.

³⁶ ؤُڒَا ذ إِعسْكَارِييّنْ سْثهْزَانْ زَّايسْ أَمْ غَارسْ د-قَارّْبنْ ؤُشَا وْشِينْ أَسْ ڒْخدْجْ.

³⁶ E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,

³⁷ نَّانْ أَسْ: ”مَاڒَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ، خنِّي سنْجمْ إِخفْ نّشْ!“

³⁷ e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.

³⁸ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِشْثْ ن ثِيرَا سنّجْ نّسْ، ؤُرِينْ ت س لْحُورُوفْ ن ثْيُونَانِيثْ ذ ثْلَاثِينِيثْ ذ ثْعِيبْرَانِيثْ: ’وَا ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ.‘

³⁸ E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.

³⁹ إِجّنْ زڭْ إِقْطَاطْعِييّنْ إِ يُويْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا إِتّْشقَّافْ ذَايسْ، إِقَّارْ: ”مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، سنْجمْ إِخفْ نّشْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ!“

³⁹ E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.

⁴⁰ مَاشَا ونّغْنِي إِوبّخْ إِ-ث، إِنَّا: ”مَا شكْ وَارْ ثڭّْوِيذذْ شَا عَاذْ زِي أَربِّي ؤُمِي شكْ إِڒْقفْ شّْرعْ ذ إِجّنْ؟

⁴⁰ Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?

⁴¹ نشِّينْ س ڒْحقّْ مِينْزِي نطّفْ أَخدْجصْ ن مِينْ نڭَّا. مَاشَا وَا وَارْ إِڭِّي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ!“

⁴¹ Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.

⁴² خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاسُوع: ”عْقڒْ خَافِي، أَ سِيذِي إِنُو، خْمِي د غَا ثَاسذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ.“

⁴² E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.

⁴³ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ أَذْ ثِيڒِيذْ أَكِيذِي ذِي جّنّثْ.“

⁴³ E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.

⁴⁴ ثُوغَا ثَاسَاعّثْ عْڒَاحَاڒْ ذ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، خنِّي ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ ثمُّورْثْ مَارَّا أَڒَامِي ذ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

⁴⁴ E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.

⁴⁵ خنِّي ثبَّارْشنْ ثْفُوشْثْ ؤُشَا أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ ذڭْ وزْينْ.

⁴⁵ E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.

⁴⁶ يَاسُوع إِڒَاغَا س جّهْذْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ أَذْ سَّارْسغْ أَرُّوحْ إِنُو.“ ؤُمِي إِنَّا أَيَا، إِسلّمْ إِخفْ نّسْ غَارسْ.

⁴⁶ E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.

⁴⁷ ؤُمِي إِژْرَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا مِينْ ثُوغَا إِمْسَارنْ، إِبْذَا إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا بْنَاذمْ-أَ ذ أَمْسڭَّاذْ!“

⁴⁷ Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.

⁴⁸ ؤُمِي مَارَّا ڒْغَاشِي إِ ذ إِمُوننْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ أَفُورّجْ-أَ، ژْرِينْ مِينْ إِمْسَارنْ،عقْبنْ أَمْ وْثِينْ ذڭْ إِذْمَارنْ نْسنْ.

⁴⁸ E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.

⁴⁹ مَارَّا إِنِّي إِسّْننْ يَاسُوع ذ ثمْغَارِينْ إِ كِيذسْ د-يُوسِينْ زِي لْجَالِيلْ، بدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، ژْرِينْ مَارَّا أَيَا.

⁴⁹ E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.

⁵⁰ إِجّْ ن ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ يُوسُوفْ، ثُوغَا-ث ذ أَمْشَاوَارْ ذِي جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. نتَّا زِي رَامْثَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي يَاهُوذَا، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَصبْحَانْ ذ أَمْسڭَّاذْ.

⁵⁰ E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;

⁵¹ نتَّا وَارْ يَارْضِي شَا خْ شّْوَارْ نْسنْ ؤُ خْ مِينْ ڭِّينْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّْرَاجَا ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

⁵¹ (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.

⁵² وَانِيثَا يُويُورْ غَارْ بِيلَاطُوسْ ؤُشَا إِتَّارْ أَسْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

⁵² Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.

⁵³ إِسّهْوَا ت-إِ-د زِي صَّالِيبْ، إِنّضْ إِ-ت ذڭْ إِشْثْ ن ثْخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ت ذڭْ ونْضڒْ إِ إِغْزَا ذِي سّدْجَاحْ مَانِي وَارْ إِنْضِيڒْ حذْ عَاذْ.

⁵³ E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.

⁵⁴ ثُوغَا ذ أَسّْ ن ؤُسوْجذْ، أَقَا سّبْثْ ثْقَارّبْ-د.

⁵⁴ E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.

⁵⁵ ثِيمْغَارِينْ إِ كِيذسْ د-يُوسِينْ زِي لْجَالِيلْ، قَارّْبنْثْ-إِ-د، ژْرِينْثْ أَنْضڒْ ذ مَامّشْ سَّارْسنْ أَرِّيمثْ نّسْ.

⁵⁵ E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.

⁵⁶ خَاسْ ؤُشَاعقْبنْثْ، سّوْجْذنْثْ ڒعْطُورْ ذ زّشْثْ إِتّْفُوحنْ، مَاشَا ذِي سّبْثْ أَريّْحنْثْ أَمْ مَامّشْ ثدْجَا ذِي ثوْصيّثْ.

⁵⁶ E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 23 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →