Lucas 23

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ نْسنْ ثكَّارْ ؤُشَا نِيثْنِي نذْهنْ ث غَارْ بِيلَاطُوسْ.

¹ E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.

² بْذَانْ أَذْ ث ضڒْمنْ، نَّانْ: ”نشِّينْ نُوفَا أَقَا وَا إِسّفْسذْ ڒْڭنْسْ نّغْ أَمْ إِمنّعْ أَذْ وْشنْ ضَّارِيبَا إِ كُوڒْ أَزدْجِيفْ إِ قَايْصَارْ، إِقَّارْ بلِّي نتَّا ذ أَجدْجِيذْ، لْمَاسِيحْ!“

² E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.

³ إِسّقْسَا ث بِيلَاطُوسْ، إِنَّا: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَارَّا-د، إِنَّا: ”شكْ إِ ث إِقَّارنْ!“

³ Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.

⁴ إِنَّا بِيلَاطُوسْ إِ ڒْغَاشِي ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ: ”أَقَا وَارْ ؤُفِيغْ بُو ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ ذِي بْنَاذمْ-أَ!“

⁴ Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.

⁵ مَاشَا سْغُوينْ نِيثْنِي، نَّانْ: ”نتَّا إِسّْغوَّاغْ ڒْڭنْسْ، إِسّڒْمَاذْ ذِي مَارَّا يَاهُوذِييَّا، إِبْذَا زِي لْجَالِيلْ أَڒْ ذَا.“

⁵ Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.

⁶ ؤُمِي إِسْڒَا بِيلَاطُوسْ ’لْجَالِيلْ‘، إِسّقْسَا: ”مَا أَرْيَازْ-أَ ذ أَجَالِيلِي؟“

⁶ Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;

⁷ ؤُمِي إِفْهمْ بلِّي نتَّا ثُوغَا سَاذُو ؤُفُوسْ ن هِيرُوذُوسْ، إِسّكّْ إِ-ث غَارْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي وَانِيثَا ثُوغَا-ث ذِي ؤُرْشَالِيمْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي.

⁷ e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.

⁸ أَڒَامِي إِژْرَا هِيرُوذُوسْ يَاسُوع، إِفَارْحْ أَطَّاسْ، مِينْزِي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِژَارْ، مِينْزِي إِسْڒَا خَاسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، ؤُ ثُوغَا إِسِّيثِيمْ أَذْ زَّايسْ إِژَارْ شَا ن ڒعْڒَامثْ.

⁸ Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;

⁹ إِسّقْسَا ث خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، مَاشَا يَاسُوع وَارْ خَاسْ د-يَارِّي س شَا.

⁹ e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.

¹⁰ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ كَّارنْ، ضڒْمنْ ث س ڒْحَارّثْ.

¹⁰ Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.

¹¹ هِيرُوذُوسْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ نّسْ سّحْقَارنْ ث، ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسْثهْزَا زَّايسْ، يَارْضْ أَسْ إِجّْ ن ؤُسڒْهَامْ أَذهْمَانِي، ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ث غَارْ بِيلَاطُوسْ.

¹¹ Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.

¹² ذوْڒنْ بِيلَاطُوسْ ذ هِيرُوذُوسْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، مِينْزِي قْبڒْ ثُوغَا ذِينْ ڒعْذَاوثْ جَارْ أَسنْ.

¹² Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.

¹³ خَاسْ ؤُشَا إِڒَاغَا بِيلَاطُوسْ خْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹³ Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,

¹⁴ ”كنِّيوْ ثِيوْيمْ أَيِي-د بْنَاذمْ-أَ أَمْ يِيجّنْ ونِّي إِسّْعِيدْجنْ ڒْڭنْسْ نْومْ. خْزَارْ، نشّْ سّقْسِيغْ ث زَّاثْومْ، وَارْ ؤُفِيغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْعِيبْ ذڭْ ورْيَازْ-أَ زِي جِّيهثْ مَارَّا إِ زَّايسْ ثتّْشثْشَامْ خَاسْ كنِّيوْ.

¹⁴ e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;

¹⁵ ؤُڒَا ذ هِيرُوذُوسْ وَارْ ذَايسْ يُوفِي شَا، مِينْزِي نشّْ سّكّغْ ث غَارسْ. ؤُ خْزَارْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ إِڭَّا ثسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.

¹⁵ nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.

¹⁶ نشّْ أَذْ ث هتّْكغْ س ؤُركُّوضْ ؤُشَا أَذْ أَسْ أَرْخُوغْ.“

¹⁶ Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.

¹⁷ مَاغَارْ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْنَامِيثْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ يَارْخُو إِ يِيجّنْ ذِي ڒْعِيذْ.

¹⁷ {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}

¹⁸ مَاشَا مَارَّا ڒْغَاشِي إِسْغُويْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُمُورْ، إِنَّا: ”كّْسمْ وَا، أَرْخُو أَنغْ-د إِ بَارْ-أَبَّاسْ!“

¹⁸ Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!

¹⁹ وَا ثُوغَا إِتّْوَامّنْضَارْ ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن إِجّْ ن ؤُغُووّغْ إِ إِمْسَارنْ ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن ونْغَايْ.

¹⁹ Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.

²⁰ إِسِّيوڒْ بِيلَاطُوسْ عَاوذْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَارْخُو إِ يَاسُوع.

²⁰ Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.

²¹ مَاشَا سْغُوينْ نِيثْنِي، نَّانْ: ”صلّْبْ إِ-ث! صلّْبْ إِ-ث!“

²¹ Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!

²² إِنَّا أَسنْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِڭَّا وَا خنِّي؟ نشّْ وَارْ ذَايسْ ؤُفِيغْ بُو ؤُخطُّو إِ إِسْذَاهدْجنْ ڒْموْثْ؟ س ؤُينِّي أَوَارْنِي ڒَامِي ث هتّْكغْ س ؤُركُّوضْ، أَذْ أَسْ أَرْخُوغْ!“

²² Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.

²³ مَاشَا نِيثْنِي زِييَّارنْ خَاسْ س ثْمِيجَّاوِينْ جّهْذنْثْ، تَّارنْ مَاحنْذْ أَذْ ث صلّْبنْ. ثِيمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ ثنِّي ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ثُوغَا أَرنّْينْثْ ذِي جّهْذْ.

²³ Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.

²⁴ خنِّي إِحْكمْ بِيلَاطُوسْ أَذْ أَسنْ إِقْضَا شْغڒْ نْسنْ.

²⁴ Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;

²⁵ إِضْڒقْ أَسنْ إِ ونِّي إِمّنْضَارنْ ذِي ڒحْبسْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُغُووّغْ ذ ونْغَايْ، ذ ونِّي تَّارنْ نِيثْنِي، مَاشَا إِسلّمْ يَاسُوع إِ نِيثْنِي خْ ڒحْسَابْ ڒْخَاضَارْ نْسنْ.

²⁵ e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.

²⁶ ؤُمِي ث ڭوّْذنْ سّنِّي، طّْفنْ شِيمْعُونْ زِي قَايْرَاوَانْ، ثُوغَا يُوسَا-د زِي ڒْكَامْپُو، ؤُشَا سَّارْسنْ خَاسْ صَّالِيبْ حِيمَا أَذْ ث يَارْبُو أَوَارْنِي يَاسُوع.

²⁶ Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.

²⁷ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ن إِوْذَانْ ذ ثمْغَارِينْ نِّي ثُوغَا إِوْثِينْ أَڭجْذُورْ، تّْرُونْثْ خَاسْ.

²⁷ Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.

²⁸ إِنّقْڒبْ-د غَارْسنْثْ يَاسُوع، إِنَّا: ”أَ يسِّيسْ ن ؤُرْشَالِيمْ، وَارْ تّْرُونْثْ شَا خَافِي، مَاشَا رُونْثْ خْ إِخفْ نْكنْثْ ذ ثَارْوَا نْكنْثْ.

²⁸ Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.

²⁹ مِينْزِي أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ إِ ذِي إِ غَا إِنِينْ: ’سّعْذْ ن ثمْغَارِينْ إِ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ ؤُرْونْثْ ؤُ سّعْذْ ن إِعذِّيسنْ نِّي وَارْ يُورْونْ، ذ ثِيبَّاشْ ثِينِّي وَارْ إِسُّوطُّوضنْ!‘

²⁹ Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!

³⁰ خنِّي أَذْ إِنِينْ إِ إِذُورَارْ: ’وْضَامْ-د خَانغْ!‘، ؤُ إِ ثِيوْرِيرِينْ: ’ذْڒنْثْ أَنغْ!‘

³⁰ Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.

³¹ مِينْزِي مَاڒَا ڭِّينْ أَيَا س ؤُكشُّوضْ أَزِيزَا، مِينْ غَا إِمْسَارنْ خنِّي إِ ؤُكشُّوضْ يُوژْغنْ؟“

³¹ Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?

³² نذْهنْ أَكِيذسْ عَاوذْ ثْنَاينْ نّغْنِي إِنِّي ثُوغَا إِقطّْعنْ أَبْرِيذْ، حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ أَكِيذسْ.

³² E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.

³³ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَاشقُّوفْثْ‘، صلّْبنْ ث ذِينْ أَكْ-ذ يِينِّي ثُوغَا إِقطّْعنْ أَبْرِيذْ، إِجّنْ خْ يفُوسْ نّسْ ؤُ ونّغْنِي خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³³ Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.

³⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا: ”أَ بَابَا، غْفَارْ أَسنْ، مِينْزِي نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مِينْ تّڭّنْ!“ ؤُشَا بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ، نْضَارنْ خَاسْ أَكشُّوضْ.

³⁴ Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.

³⁵ ثُوغَا إِوْذَانْ بدّنْ ذِينْ، خزَّارنْ. ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ ن ڒْڭنْسْ سْثْهزَّانْ زَّايسْ، نَّانْ: ”ثُوغَا إِسّنْجمْ إِنّغْنِي، ڒخُّو أجّْ إِ-ث أَذْ إِسّنْجمْ إِخفْ نّسْ مَاڒَا نتَّا ذ لْمَاسِيحْ، ذ ونِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي أَربِّي؟“

³⁵ E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.

³⁶ ؤُڒَا ذ إِعسْكَارِييّنْ سْثهْزَانْ زَّايسْ أَمْ غَارسْ د-قَارّْبنْ ؤُشَا وْشِينْ أَسْ ڒْخدْجْ.

³⁶ Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,

³⁷ نَّانْ أَسْ: ”مَاڒَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ، خنِّي سنْجمْ إِخفْ نّشْ!“

³⁷ e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.

³⁸ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِشْثْ ن ثِيرَا سنّجْ نّسْ، ؤُرِينْ ت س لْحُورُوفْ ن ثْيُونَانِيثْ ذ ثْلَاثِينِيثْ ذ ثْعِيبْرَانِيثْ: ’وَا ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ.‘

³⁸ Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.

³⁹ إِجّنْ زڭْ إِقْطَاطْعِييّنْ إِ يُويْڒنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا إِتّْشقَّافْ ذَايسْ، إِقَّارْ: ”مَاڒَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، سنْجمْ إِخفْ نّشْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ!“

³⁹ Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.

⁴⁰ مَاشَا ونّغْنِي إِوبّخْ إِ-ث، إِنَّا: ”مَا شكْ وَارْ ثڭّْوِيذذْ شَا عَاذْ زِي أَربِّي ؤُمِي شكْ إِڒْقفْ شّْرعْ ذ إِجّنْ؟

⁴⁰ Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?

⁴¹ نشِّينْ س ڒْحقّْ مِينْزِي نطّفْ أَخدْجصْ ن مِينْ نڭَّا. مَاشَا وَا وَارْ إِڭِّي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ!“

⁴¹ E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.

⁴² خَاسْ ؤُشَا إِنَّا إِ يَاسُوع: ”عْقڒْ خَافِي، أَ سِيذِي إِنُو، خْمِي د غَا ثَاسذْ ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ.“

⁴² Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.

⁴³ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، أَقَا أَسّْ-أَ أَذْ ثِيڒِيذْ أَكِيذِي ذِي جّنّثْ.“

⁴³ Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.

⁴⁴ ثُوغَا ثَاسَاعّثْ عْڒَاحَاڒْ ذ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، خنِّي ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ ثمُّورْثْ مَارَّا أَڒَامِي ذ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

⁴⁴ Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;

⁴⁵ خنِّي ثبَّارْشنْ ثْفُوشْثْ ؤُشَا أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ ذڭْ وزْينْ.

⁴⁵ e rasgou-se ao meio o véu do santuário.

⁴⁶ يَاسُوع إِڒَاغَا س جّهْذْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ أَذْ سَّارْسغْ أَرُّوحْ إِنُو.“ ؤُمِي إِنَّا أَيَا، إِسلّمْ إِخفْ نّسْ غَارسْ.

⁴⁶ Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.

⁴⁷ ؤُمِي إِژْرَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا مِينْ ثُوغَا إِمْسَارنْ، إِبْذَا إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا بْنَاذمْ-أَ ذ أَمْسڭَّاذْ!“

⁴⁷ Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.

⁴⁸ ؤُمِي مَارَّا ڒْغَاشِي إِ ذ إِمُوننْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ أَفُورّجْ-أَ، ژْرِينْ مِينْ إِمْسَارنْ،عقْبنْ أَمْ وْثِينْ ذڭْ إِذْمَارنْ نْسنْ.

⁴⁸ E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.

⁴⁹ مَارَّا إِنِّي إِسّْننْ يَاسُوع ذ ثمْغَارِينْ إِ كِيذسْ د-يُوسِينْ زِي لْجَالِيلْ، بدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، ژْرِينْ مَارَّا أَيَا.

⁴⁹ Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.

⁵⁰ إِجّْ ن ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ يُوسُوفْ، ثُوغَا-ث ذ أَمْشَاوَارْ ذِي جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. نتَّا زِي رَامْثَا، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذِي يَاهُوذَا، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَصبْحَانْ ذ أَمْسڭَّاذْ.

⁵⁰ Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,

⁵¹ نتَّا وَارْ يَارْضِي شَا خْ شّْوَارْ نْسنْ ؤُ خْ مِينْ ڭِّينْ، ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّْرَاجَا ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

⁵¹ o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,

⁵² وَانِيثَا يُويُورْ غَارْ بِيلَاطُوسْ ؤُشَا إِتَّارْ أَسْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع.

⁵² chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;

⁵³ إِسّهْوَا ت-إِ-د زِي صَّالِيبْ، إِنّضْ إِ-ت ذڭْ إِشْثْ ن ثْخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ت ذڭْ ونْضڒْ إِ إِغْزَا ذِي سّدْجَاحْ مَانِي وَارْ إِنْضِيڒْ حذْ عَاذْ.

⁵³ e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.

⁵⁴ ثُوغَا ذ أَسّْ ن ؤُسوْجذْ، أَقَا سّبْثْ ثْقَارّبْ-د.

⁵⁴ Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.

⁵⁵ ثِيمْغَارِينْ إِ كِيذسْ د-يُوسِينْ زِي لْجَالِيلْ، قَارّْبنْثْ-إِ-د، ژْرِينْثْ أَنْضڒْ ذ مَامّشْ سَّارْسنْ أَرِّيمثْ نّسْ.

⁵⁵ E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.

⁵⁶ خَاسْ ؤُشَاعقْبنْثْ، سّوْجْذنْثْ ڒعْطُورْ ذ زّشْثْ إِتّْفُوحنْ، مَاشَا ذِي سّبْثْ أَريّْحنْثْ أَمْ مَامّشْ ثدْجَا ذِي ثوْصيّثْ.

⁵⁶ Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 23 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →