Lucas 20

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ذڭْ إِجّْ زڭْ وُوسَّانْ نِّي، أَمْ ثُوغَا نتَّا إِسّڒْمَاذْ ڒْڭنْسْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، خنِّيغوّْغنْ خَاسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

¹ Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,

² سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”إِنِي أَنغْ، س مَانْ تّسْرِيحْ إِ ثتّڭّذْ أَيَا، نِيغْ مَانْ ونْ إِ ذ أَشْ إِوْشِينْ تّسْرِيحْ-أَ؟“

² e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?

³ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ إِجّْ ن ؤُسقْسِي. إِنِيمْ أَيِي:

³ Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.

⁴ مَا أَسغْضصْ ن يُوحَانَّا زڭْ ؤُجنَّا نِيغْ زڭْ إِوْذَانْ؟“

⁴ Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?

⁵ مْشَاوَارنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ ؤُجنَّا!‘، أَذْ يِينِي: ’مَايمِّي خنِّي وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ؟‘

⁵ Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?

⁶ مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ إِوْذَانْ!‘، أَذْ أَنغْ يَارْجمْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، مِينْزِي نِيثْنِي تّْوَاسّْقنْعنْ بلِّي يُوحَانَّا ذ أَنَابِي.“

⁶ Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.

⁷ نَّانْ أَسْ: ”نشِّينْ وَارْ نسِّينْ زِي مَانِيسْ!“

⁷ Responderam por fim que não sabiam de onde era.

⁸ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ ذ أَومْ قَّارغْ س مَانْ تّسْرِيحْ إِ تّڭّغْ أَيَا!“

⁸ Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.

⁹ إِبْذَا إِتّْعَاوَاذْ إِ ڒْڭنْسْ أَمذْيَا-يَا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ، إِشْرَا أَمَارْجعْ إِ إِخمَّاسنْ، ؤُشَا إِسَافَارْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ ذ أَزِيرَارْ.

⁹ Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.

¹⁰ أَڒَامِي د-يِيوضْ ڒْحَاڒْ، إِسّكّْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ غَارْ إِخمَّاسنْ حِيمَا أَذْ أَسْ وْشنْ زڭْ ؤُضِيڒْ ن ؤُمَارْجعْ. وْثِينْ ث إِخمَّاسنْ نِّي ؤُشَا سّكّنْ ث-إِ-د إِخْوَا.

¹⁰ No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.

¹¹ خنِّي إِسّكّْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ نّغْنِي، وْثِينْ ث عَاوذْ، ذدْجنْ ث، خنِّي سكّنْ ث-إِ-د إِخْوَا.

¹¹ Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.

¹² إِسّكّْ عَاوذْ أَمْسخَّارْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، مَاشَا نِيثْنِي سّْيزْمنْ ث عَاوذْ ؤُشَا نْضَارنْ ث غَارْ بَارَّا.

¹² Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.

¹³ إِنَّا بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ؟ أَذْ سّكّغْ مِّي إِعِيزّنْ. خْمِي ث غَا ژَترنْ، أَذْ ث وقَّارنْ نِيشَانْ.‘

¹³ Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.

¹⁴ ؤُمِي ث ژْرِينْ إِخمَّاسنْ، مْشَاوَارنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ’أَقَا ذ وَا ذ أَوْرِيثْ. زِيذْ أَذْ ث نّغْ، حِيمَا أَذْ غَارْنغْ د-إِذْوڒْ ڒْوَارْثْ.‘

¹⁴ Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.

¹⁵ مّنْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا نْغِينْ ث. مِينْ زَّايْسنْ إِ غَا يڭّْ خنِّي بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ؟

¹⁵ E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?

¹⁶ أَذْ د-يَاسْ، أَذْ إِنغْ إِخمَّاسنْ نِّي، ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِنّغْنِي.“ ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا، نَّانْ أَسْ: ”عمَّارْصْ!“

¹⁶ Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!

¹⁷ مَاشَا نتَّا إِخْزَارْ غَارْسنْ، إِنَّا: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي خنِّي وَاوَاڒْ-أَ إِ يُورَانْ:

¹⁷ Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?

¹⁸ مَارَّا وِي غَا إِوْضَانْ خْ وژْرُو-يَا،

¹⁸ Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!

¹⁹ أَرزُّونْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَذْ خَاسْ سَّارْسنْ إِفَاسّنْ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي، مَاشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ زڭْ إِوْذَانْ، مِينْزِي سّْننْ بلِّي نتَّا إِنَّا أَمذْيَا-يَا خَاسنْ.

¹⁹ Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.

²⁰ حْضَانْ ث ؤُشَا سّكّنْ إِبرْڭَاڭنْ إِنِّي إِڭِّينْ إِخفْ نْسنْ أَمشْنَاوْ إِمْسڭَّاذنْ، حِيمَا أَذْ أَسْ ڭّنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذِي سِّيبّثْ ن إِجّْ ن وَاوَاڒْ، مَاحنْذْ أَذْ ث سلّْمنْ إِ ڒْقَاضِي ذ جّهْذْ ن لْعَامِيلْ.

²⁰ Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.

²¹ سّقْسَانْ ث، نَّانْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نسّنْ بلِّي شكْ ثسَّاوَاڒذْ ؤُ ثسّڒْمَاذذْ نِيشَانْ، وَارْ ثتّڭّذْ شَا س وُوذْمَاونْ ؤُ ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ.

²¹ Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.

²² مَا إِحدْجڒْ أَنغْ أَذْ نوْشْ ڒعْشُورْ إِ كُوڒْ إِجّنْ ؤُزدْجِيفْ إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟“

²² É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?

²³ يُوشَا س ثحْرَايْمشْثْ نْسنْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ؟

²³ Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:

²⁴ سشْنمْ أَيِي-د ذِينَارْ. وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“

²⁴ Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.

²⁵ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”وْشمْ خنِّي إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ ؤُ إِ أَربِّي مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي!“

²⁵ Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.

²⁶ وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث طّْفنْ س وَاوَاڒْ نّسْ قِيبَاتْشْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا قِّيمنْ تّْبهْثنْ س ثمْوَارِّيثْ نّسْ ؤُشَا سّغْذنْ.

²⁶ Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.

²⁷ ؤُسِينْ-د شَا زڭْ إِصَاذُوقِييّنْ إِنِّي إِقَّارنْ، وَارْ ذِينْ بُو ثْنُوكْرَا زِي ڒْموْثْ. سّقْسَانْ ث،

²⁷ Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:

²⁸ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، يُورَا أَنغْ مُوسَا، مَاڒَا إِمُّوثْ إِ ورْيَازْ ؤُمَاسْ إِ غَارْ إِدْجَا ثَامْغَارْثْ ؤُشَا إِمُّوثْ بْڒَا إِحنْجِيرنْ، خنِّي أَذْ يَاوِي ؤُمَاسْ ثَامْغَارْثْ نِّي، مَاحنْذْ أَذْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.

²⁸ Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.

²⁹ ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارْ يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، مَاشَا إِمُّوثْ بْڒَا إِحنْجِيرنْ.

²⁹ Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.

³⁰ يِيوِي ونِّي ذ وِيسّْ ثْنَاينْ ثَامْغَارْثْ نِّي ؤُشَا ؤُڒَا ذ نتَّا إِمُّوثْ بْڒَا إِحنْجِيرنْ.

³⁰ Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.

³¹ خنِّي ونِّي ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا يِيوِي ثَامْغَارْثْ نِّي ؤُشَا أَمُّو إِنّغْنِي أَڒْ وِيسّْ سبْعَا. مُّوثنْ نِيثْنِي مَارَّا إِذْسنْ، وَارْ د-جِّينْ شَا إِحنْجِيرنْ.

³¹ Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.

³² غَارْ ؤُنڭَّارْ ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ عَاوذْ.

³² Por fim, morreu também a mulher.

³³ ذِي ثْنُوكْرَا إِ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا ثِيڒِي ذ ثَامْغَارْثْ؟ مِينْزِي مَارَّا سبْعَا نِّي إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ!“

³³ Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”أَيْثْ ن دُّونشْثْ-أَ إِوْينْ ثِيمْغَارِينْ، ؤُ ثِيمْغَارِينْ تّْوَاسّْمدْجَاشنْثْ إِ يرْيَازنْ.

³⁴ Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,

³⁵ مَاشَا إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ سْذَاهدْجنْ أَذْ أَوْضنْ غَارْ دُّونشْثْ نِّي ؤُ غَارْ ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، وَارْ تِّيوْينْ ثِيمْغَارِينْ، ؤُ ثِيمْغَارِينْ وَارْ تِّيڒِينْثْ إِ يرْيَازنْ.

³⁵ mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.

³⁶ مَاغَارْ وَارْ زمَّارنْ عَاذْ أَذْ مّْثنْ، مِينْزِي نِيثْنِي أَمْ لْمَالَاكَاثْ ؤُ نِيثْنِي ذ ثَارْوَا ن أَربِّي، مِينْزِي نِيثْنِي ذوْڒنْ ذ ثَارْوَا ن ثْنُوكْرَا.

³⁶ Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.

³⁷ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن إِمتِّيننْ أَذْ تّْوَاسّْنكَّارنْ، ثُوغَا إِسّْبيَّانْ مُوسَا عَاوذْ ؤُمِي إِحَاجَا خْ شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، أَقَا سِيذِي إِنَّا: ’نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ.‘

³⁷ Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .

³⁸ نتَّا وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ، مَاشَا ن يِينِّي إِدَّارنْ، مِينْزِي غَارسْ نتَّا نِيثْنِي مَارَّا دَّارنْ.“

³⁸ Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.

³⁹ أَرِّينْ-د شَا زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، ثسِّيوْڒذْ مْلِيحْ أَطَّاسْ!“

³⁹ Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.

⁴⁰ ؤُشَا وَارْ زْعِيمنْ عَاذْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ شَا.

⁴⁰ E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.

⁴¹ إِنَّا أَسنْ: ”مَامّشْ زمَّارنْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَذْ إِنِينْ بلِّي لْمَاسِيحْ ذ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ؟

⁴¹ Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?

⁴² ذَاوُوذْ سِيمَانْثْ نّسْ إِقَّارْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِزهِّيذنْ:

⁴² Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,

⁴³ أَڒْ ذ غَا سَّارْسغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ

⁴³ até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.

⁴⁴ مَاڒَا ذَاوُوذْ إِسمَّا ث ’سِيذِي‘، مَامّشْ غَا يِيڒِي نتَّا ذ مِّيسْ؟“

⁴⁴ Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?

⁴⁵ أَمْ ثُوغَا مَارَّا إِوْذَانْ زمَّارنْ أَذْ سْڒنْ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

⁴⁵ Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:

⁴⁶ ”حْضَامْ إِخفْ نْومْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِنِّي إِتّخْسنْ أَذْ ؤُيُورنْ س إِجدْجَابنْ إِزِيرَارنْ، إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ أَذْ خَاسنْ سدْجْمنْ إِوْذَانْ ذِي ڒسْوَاقْ ؤُ أَذْ قِّيمنْ خْ ڒكْرَاسِي إِصبْحنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ؤُ خْ إِمُوشَانْ إِمزْوُورَا غَارْ إِمنْسِيونْ.

⁴⁶ Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;

⁴⁷ نِيثْنِي تّتّنْ ثُوذْرِينْ ن ثِيجَّاڒْ أَمْ تّتَّارنْ ثِيوْهِيبِينْ ذِي طّْوعْ ن ثْژَادْجَاثِينْ نْسنْ ثِيزِيرَارِينْ. أَقَا إِنَا أَذْ كْسِينْ إِجّْ ن ڒْحُوكْمْ إِقْسحْ.“

⁴⁷ que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →