Lucas 20

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ذڭْ إِجّْ زڭْ وُوسَّانْ نِّي، أَمْ ثُوغَا نتَّا إِسّڒْمَاذْ ڒْڭنْسْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، خنِّيغوّْغنْ خَاسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

¹ Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,

² سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”إِنِي أَنغْ، س مَانْ تّسْرِيحْ إِ ثتّڭّذْ أَيَا، نِيغْ مَانْ ونْ إِ ذ أَشْ إِوْشِينْ تّسْرِيحْ-أَ؟“

² e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "

³ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ إِجّْ ن ؤُسقْسِي. إِنِيمْ أَيِي:

³ Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:

⁴ مَا أَسغْضصْ ن يُوحَانَّا زڭْ ؤُجنَّا نِيغْ زڭْ إِوْذَانْ؟“

⁴ O batismo de João era do céu, ou dos homens? "

⁵ مْشَاوَارنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ ؤُجنَّا!‘، أَذْ يِينِي: ’مَايمِّي خنِّي وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ؟‘

⁵ Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’

⁶ مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ إِوْذَانْ!‘، أَذْ أَنغْ يَارْجمْ مَارَّا ڒْڭنْسْ، مِينْزِي نِيثْنِي تّْوَاسّْقنْعنْ بلِّي يُوحَانَّا ذ أَنَابِي.“

⁶ Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".

⁷ نَّانْ أَسْ: ”نشِّينْ وَارْ نسِّينْ زِي مَانِيسْ!“

⁷ Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".

⁸ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ ذ أَومْ قَّارغْ س مَانْ تّسْرِيحْ إِ تّڭّغْ أَيَا!“

⁸ Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".

⁹ إِبْذَا إِتّْعَاوَاذْ إِ ڒْڭنْسْ أَمذْيَا-يَا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ، إِشْرَا أَمَارْجعْ إِ إِخمَّاسنْ، ؤُشَا إِسَافَارْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ ذ أَزِيرَارْ.

⁹ Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.

¹⁰ أَڒَامِي د-يِيوضْ ڒْحَاڒْ، إِسّكّْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ غَارْ إِخمَّاسنْ حِيمَا أَذْ أَسْ وْشنْ زڭْ ؤُضِيڒْ ن ؤُمَارْجعْ. وْثِينْ ث إِخمَّاسنْ نِّي ؤُشَا سّكّنْ ث-إِ-د إِخْوَا.

¹⁰ Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.

¹¹ خنِّي إِسّكّْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ نّغْنِي، وْثِينْ ث عَاوذْ، ذدْجنْ ث، خنِّي سكّنْ ث-إِ-د إِخْوَا.

¹¹ Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.

¹² إِسّكّْ عَاوذْ أَمْسخَّارْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، مَاشَا نِيثْنِي سّْيزْمنْ ث عَاوذْ ؤُشَا نْضَارنْ ث غَارْ بَارَّا.

¹² Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.

¹³ إِنَّا بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ؟ أَذْ سّكّغْ مِّي إِعِيزّنْ. خْمِي ث غَا ژَترنْ، أَذْ ث وقَّارنْ نِيشَانْ.‘

¹³ "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.

¹⁴ ؤُمِي ث ژْرِينْ إِخمَّاسنْ، مْشَاوَارنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ’أَقَا ذ وَا ذ أَوْرِيثْ. زِيذْ أَذْ ث نّغْ، حِيمَا أَذْ غَارْنغْ د-إِذْوڒْ ڒْوَارْثْ.‘

¹⁴ "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.

¹⁵ مّنْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا نْغِينْ ث. مِينْ زَّايْسنْ إِ غَا يڭّْ خنِّي بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ؟

¹⁵ Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?

¹⁶ أَذْ د-يَاسْ، أَذْ إِنغْ إِخمَّاسنْ نِّي، ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِنّغْنِي.“ ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا، نَّانْ أَسْ: ”عمَّارْصْ!“

¹⁶ Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "

¹⁷ مَاشَا نتَّا إِخْزَارْ غَارْسنْ، إِنَّا: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي خنِّي وَاوَاڒْ-أَ إِ يُورَانْ:

¹⁷ Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.

¹⁸ مَارَّا وِي غَا إِوْضَانْ خْ وژْرُو-يَا،

¹⁸ Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".

¹⁹ أَرزُّونْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَذْ خَاسْ سَّارْسنْ إِفَاسّنْ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي، مَاشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ زڭْ إِوْذَانْ، مِينْزِي سّْننْ بلِّي نتَّا إِنَّا أَمذْيَا-يَا خَاسنْ.

¹⁹ Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.

²⁰ حْضَانْ ث ؤُشَا سّكّنْ إِبرْڭَاڭنْ إِنِّي إِڭِّينْ إِخفْ نْسنْ أَمشْنَاوْ إِمْسڭَّاذنْ، حِيمَا أَذْ أَسْ ڭّنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذِي سِّيبّثْ ن إِجّْ ن وَاوَاڒْ، مَاحنْذْ أَذْ ث سلّْمنْ إِ ڒْقَاضِي ذ جّهْذْ ن لْعَامِيلْ.

²⁰ Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.

²¹ سّقْسَانْ ث، نَّانْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نسّنْ بلِّي شكْ ثسَّاوَاڒذْ ؤُ ثسّڒْمَاذذْ نِيشَانْ، وَارْ ثتّڭّذْ شَا س وُوذْمَاونْ ؤُ ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ.

²¹ Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.

²² مَا إِحدْجڒْ أَنغْ أَذْ نوْشْ ڒعْشُورْ إِ كُوڒْ إِجّنْ ؤُزدْجِيفْ إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟“

²² É certo pagar imposto a César ou não? "

²³ يُوشَا س ثحْرَايْمشْثْ نْسنْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ؟

²³ Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:

²⁴ سشْنمْ أَيِي-د ذِينَارْ. وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“

²⁴ "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "

²⁵ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”وْشمْ خنِّي إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ ؤُ إِ أَربِّي مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي!“

²⁵ "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".

²⁶ وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث طّْفنْ س وَاوَاڒْ نّسْ قِيبَاتْشْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا قِّيمنْ تّْبهْثنْ س ثمْوَارِّيثْ نّسْ ؤُشَا سّغْذنْ.

²⁶ E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.

²⁷ ؤُسِينْ-د شَا زڭْ إِصَاذُوقِييّنْ إِنِّي إِقَّارنْ، وَارْ ذِينْ بُو ثْنُوكْرَا زِي ڒْموْثْ. سّقْسَانْ ث،

²⁷ Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:

²⁸ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، يُورَا أَنغْ مُوسَا، مَاڒَا إِمُّوثْ إِ ورْيَازْ ؤُمَاسْ إِ غَارْ إِدْجَا ثَامْغَارْثْ ؤُشَا إِمُّوثْ بْڒَا إِحنْجِيرنْ، خنِّي أَذْ يَاوِي ؤُمَاسْ ثَامْغَارْثْ نِّي، مَاحنْذْ أَذْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.

²⁸ "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.

²⁹ ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارْ يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، مَاشَا إِمُّوثْ بْڒَا إِحنْجِيرنْ.

²⁹ Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.

³⁰ يِيوِي ونِّي ذ وِيسّْ ثْنَاينْ ثَامْغَارْثْ نِّي ؤُشَا ؤُڒَا ذ نتَّا إِمُّوثْ بْڒَا إِحنْجِيرنْ.

³⁰ O segundo

³¹ خنِّي ونِّي ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا يِيوِي ثَامْغَارْثْ نِّي ؤُشَا أَمُّو إِنّغْنِي أَڒْ وِيسّْ سبْعَا. مُّوثنْ نِيثْنِي مَارَّا إِذْسنْ، وَارْ د-جِّينْ شَا إِحنْجِيرنْ.

³¹ e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.

³² غَارْ ؤُنڭَّارْ ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ عَاوذْ.

³² Finalmente morreu também a mulher.

³³ ذِي ثْنُوكْرَا إِ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا ثِيڒِي ذ ثَامْغَارْثْ؟ مِينْزِي مَارَّا سبْعَا نِّي إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ!“

³³ Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”أَيْثْ ن دُّونشْثْ-أَ إِوْينْ ثِيمْغَارِينْ، ؤُ ثِيمْغَارِينْ تّْوَاسّْمدْجَاشنْثْ إِ يرْيَازنْ.

³⁴ Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,

³⁵ مَاشَا إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ سْذَاهدْجنْ أَذْ أَوْضنْ غَارْ دُّونشْثْ نِّي ؤُ غَارْ ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، وَارْ تِّيوْينْ ثِيمْغَارِينْ، ؤُ ثِيمْغَارِينْ وَارْ تِّيڒِينْثْ إِ يرْيَازنْ.

³⁵ mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,

³⁶ مَاغَارْ وَارْ زمَّارنْ عَاذْ أَذْ مّْثنْ، مِينْزِي نِيثْنِي أَمْ لْمَالَاكَاثْ ؤُ نِيثْنِي ذ ثَارْوَا ن أَربِّي، مِينْزِي نِيثْنِي ذوْڒنْ ذ ثَارْوَا ن ثْنُوكْرَا.

³⁶ e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.

³⁷ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن إِمتِّيننْ أَذْ تّْوَاسّْنكَّارنْ، ثُوغَا إِسّْبيَّانْ مُوسَا عَاوذْ ؤُمِي إِحَاجَا خْ شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، أَقَا سِيذِي إِنَّا: ’نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ.‘

³⁷ E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.

³⁸ نتَّا وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ، مَاشَا ن يِينِّي إِدَّارنْ، مِينْزِي غَارسْ نتَّا نِيثْنِي مَارَّا دَّارنْ.“

³⁸ Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".

³⁹ أَرِّينْ-د شَا زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، ثسِّيوْڒذْ مْلِيحْ أَطَّاسْ!“

³⁹ Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "

⁴⁰ ؤُشَا وَارْ زْعِيمنْ عَاذْ أَذْ ث سّقْسَانْ خْ شَا.

⁴⁰ E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.

⁴¹ إِنَّا أَسنْ: ”مَامّشْ زمَّارنْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ أَذْ إِنِينْ بلِّي لْمَاسِيحْ ذ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ؟

⁴¹ Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?

⁴² ذَاوُوذْ سِيمَانْثْ نّسْ إِقَّارْ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِزهِّيذنْ:

⁴² "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita

⁴³ أَڒْ ذ غَا سَّارْسغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ

⁴³ até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.

⁴⁴ مَاڒَا ذَاوُوذْ إِسمَّا ث ’سِيذِي‘، مَامّشْ غَا يِيڒِي نتَّا ذ مِّيسْ؟“

⁴⁴ Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "

⁴⁵ أَمْ ثُوغَا مَارَّا إِوْذَانْ زمَّارنْ أَذْ سْڒنْ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

⁴⁵ Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:

⁴⁶ ”حْضَامْ إِخفْ نْومْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِنِّي إِتّخْسنْ أَذْ ؤُيُورنْ س إِجدْجَابنْ إِزِيرَارنْ، إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ أَذْ خَاسنْ سدْجْمنْ إِوْذَانْ ذِي ڒسْوَاقْ ؤُ أَذْ قِّيمنْ خْ ڒكْرَاسِي إِصبْحنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ؤُ خْ إِمُوشَانْ إِمزْوُورَا غَارْ إِمنْسِيونْ.

⁴⁶ "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.

⁴⁷ نِيثْنِي تّتّنْ ثُوذْرِينْ ن ثِيجَّاڒْ أَمْ تّتَّارنْ ثِيوْهِيبِينْ ذِي طّْوعْ ن ثْژَادْجَاثِينْ نْسنْ ثِيزِيرَارِينْ. أَقَا إِنَا أَذْ كْسِينْ إِجّْ ن ڒْحُوكْمْ إِقْسحْ.“

⁴⁷ Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →