Lucas 19

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ؤُمِي يُوذفْ يَاسُوع غَارْ أَرِيحَا، إِشُوقْ ثنْذِينْثْ نِّي،

¹ Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.

² ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ زَاكَّايُو. وَانِيثَا ثُوغَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا ؤُڒَا ذ أَمقّْرَانْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا.

² Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.

³ نتَّا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِژَارْ يَاسُوع ذ مِينْ إِعْنَا، مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ س سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، مِينْزِي ثُوغَا زَاكَّايُو ذ أَقُوضَاضْ ن ثِيذِّي.

³ Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.

⁴ س ؤُينِّي إِزْوَارْ إِ يَاسُوع ؤُشَا إِڭعّذْ خْ إِجّْ ن وَارْثُو نْ ڒخْڒَا، حِيمَا أَذْ ث إِژَارْ، مِينْزِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ د-يكّْ سّنِّي.

⁴ Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.

⁵ ؤُمِي د-يُوسَا يَاسُوع غَارْ ومْشَانْ نِّي، إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَارْقْ إِ-ث. إِنَّا أَسْ: ”أَ زَاكَّايُو، قدْجقْ-د، هْوَا-د ذغْيَا، مِينْزِي أَسّْ-أَ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ قِّيمغْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁵ Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.

⁶ إِقدْجقْ-د، إِهْوَا-د ذغْيَا ؤُشَا يَارحّبْ زَّايسْ س ڒفْرَاحثْ.

⁶ Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.

⁷ مَارَّا إِنِّي إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، بْذَانْ تّْمعْمِيعنْ خَاسْ، نَّانْ: ”أَقَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمذْنُوبْ، حِيمَا أَذْ غَارسْ إِقِّيمْ!“

⁷ Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.

⁸ إِكَّارْ زَاكَّايُو، إِنَّا إِ يَاسُوع: ”خْزَارْ، سِيذِي، أَذْ وْشغْ أَزْينْ ن وَاڭْڒَا إِنُو إِ إِمزْڒَاضْ ؤُ مَارَّا ونِّي زِي كّْسغْ شَا ن ڒْحَاجّثْ س ڒْغشّْ، أَذْ أَسْ ث أَرّغْ أَربْعَا ن ثْسقَّارْ!“

⁸ Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.

⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَسّْ-أَ ثِيوضْ-د ثُوذَارْثْ إِ ثَادَّارْثْ-أَ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ وَا ذ إِجّْ ن مِّيسْ ن إِبْرَاهِيمْ.

⁹ Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.

¹⁰ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ يُوسَا-د حِيمَا أَذْ يَارْزُو ؤُ أَذْ إِسّنْجمْ مِينْ إِودَّارنْ.“

¹⁰ Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.

¹¹ ؤُمِي ثُوغَا تّسْڒَانْ أَيَا، يَارْنِي-د عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ، ؤُمِي ثُوغَا د-إِقَارّبْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَقَا ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ د-ثضْهَارْ ذغْيَا.

¹¹ A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.

¹² إِنَّا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ زِي ڒجْوَاذْ إِرُوحْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ، حِيمَا أَذْ إِطّفْ ثَاڭلْذَا إِ يِيخفْ نّسْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ د-إِذْوڒْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا.

¹² Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.

¹³ إِڒَاغَا-د إِعشْرَا ن إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِوْشَا أَسنْعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ’ڭّمْ تِّيجَارَا أَڒْ د غَاعقْبغْ‘.

¹³ Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.

¹⁴ مَاشَا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ثُوغَا شَارّْهنْ ث ؤُشَا سّكّنْ أَوَارْنِي أَسْ إِرقَّاسنْ، نَّانْ: ’وَارْ نخْسْ وَانِيثَا أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ خَانغْ!‘

¹⁴ Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.

¹⁵ ؤُمِي د-إِعْقبْ أَوَارْنِي ڒَامِي ذ إِكْسِي ثَاڭلْذَا، يُومُورْ مَاحنْذْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ إِمْسخَّارنْ نِّي ؤُمِي إِوْشَا نُّوقَارْثْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْ أَرْبحْ إِ د-يِيوِي كُوڒْ إِجّنْ ذِي ثْسبَّابْثْ نّسْ.

¹⁵ “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.

¹⁶ يُوسَا-د ؤُمزْوَارْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ڒْمِينَا نّشْ ثِيوِي-دعشْرَا ڒْمِينَاثْ‘.

¹⁶ O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.

¹⁷ إِنَّا أَسْ: ’مْلِيحْ شكْ، أَ أَمْسخَّارْ أَصبْحَانْ، مِينْزِي ثُوغَا شكْ ذ أَمْثِيقِّي خْ ذْرُوسْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْعشْرَا ن ثْندَّامْ.‘

¹⁷ “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’

¹⁸ يُوسَا-د ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ڒْمِينَا نّشْ ثِيوِي-د خمْسَا ڒْمِينَاثْ.‘

¹⁸ “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.

¹⁹ إِنَّا إِ وَانِيثَا عَاوذْ: ’ؤُڒَا ذ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْ خمْسَا ن ثْندَّامْ!‘

¹⁹ “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’

²⁰ خنِّي يُوسَا-د ونّغْنِي، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، خْزَارْ ڒْمِينَا نّشْ إِ ثُوغَا خمّْڒغْ ذڭْ إِجّْ ن زِّيفْ ن ڒقْطنْ.

²⁰ “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.

²¹ مِينْزِي ڭّْوذغْ زَّايكْ، مِينْزِي شكْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ثْقسْحذْ. شكْ ثْكسِّيذْ مِينْ وَارْ ثسّْرُوسِيذْ ؤُ ثْمجَّارذْ مِينْ وَارْ ثْزَارْعذْ!‘

²¹ Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.

²² إِنَّا أَسْ: ’س ؤُقمُّومْ نّشْ أَذْ خَاكْ شَارّْعغْ، أَ أَمْسخَّارْ أَعفَّانْ! ثسّْنذْ بلِّي نشّْ ذ بْنَاذمْ إِقْسحْ، كسِّيغْ مِينْ وَارْ سّْرُوسِيغْ، مجَّارغْ مِينْ وَارْ زَارْعغْ.

²² “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,

²³ مَايمِّي وَارْ ثسَّارْسذْ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِنُو ذِي ڒْبَانْكُو؟ خنِّي خْمِي د غَا يَاسغْ، أَذْ ثنْثْ كْسِيغْ س لْفَايْذَا.‘

²³ por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’

²⁴ إِنَّا إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ أَكِيذسْ: ’كْسِيمْ خَاسْ ڒْمِينَا نّسْ، وْشمْ ت إِ ونِّي غَارْ إِدْجَاعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ.‘ “

²⁴ “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.

²⁵ نَّانْ أَسْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، أَقَا غَارسْعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ عَاذْ؟“

²⁵ “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’

²⁶ ”نتَّا إِنَّا أَسنْ: ’أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي مَارَّا ونِّي غَارْ إِدْجَا، أَذْ أَسْ إِمّوْشْ، مَاشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، أَذْ أَسْ إِتّْوَاكّسْ عَاذْ ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ.

²⁶ “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.

²⁷ مَاشَا ڒْعذْيَانْ إِنُو إِنِّي وَارْ إِخْسنْ أَذْ خَاسنْ ذوْڒغْ ذ أَجدْجِيذْ، أَوْيمْ ثنْ-د ذَانِيثَا ؤُشَا غَارْصمْ أَسنْ زَّاثِي.‘ “

²⁷ E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.

²⁸ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِزْوَارْ أَسنْ ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

²⁸ Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.

²⁹ أَڒَامِي د-إِقَارّبْ غَارْ بَايْثْ-فَاجِي ذ بَايْثْ-عَانْيَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘، إِسّكّْ ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ،

²⁹ Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.

³⁰ إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ إِ إِدْجَانْ غَارْ زَّاثْ نْومْ. خْزَارْ، خْمِي ذِينْ إِ غَا ثَاذْفمْ، أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن وسْنُوسْ إِقّنْ، وَارْ خَاسْ إِنْيِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ عَاذْ. فسْيمْ أَسْ ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د ذَا.

³⁰ “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.

³¹ مَاڒَا إِسّقْسَا كنِّيوْ شَا ن إِجّنْ: ’مَايمِّي ذ أَسْ ثْفسْيمْ؟‘، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ أَمُّو: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْوَاجْ إِ-ث!‘ “

³¹ Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”

³² إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ رُوحنْ ؤُشَا ؤُفِينْ ث أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ إِنَّا.

³² Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.

³³ أَڒَامِي ذ فسْينْ إِ وسْنُوسْ، سّقْسَانْ ثنْ أَيْثْبَابْ نّسْ: ”مَايمِّي ثْفسّْيمْ إِ وسْنُوسْ؟“

³³ E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.

³⁴ نَّانْ أَسنْ: ”أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْوَاجْ إِ-ث!“

³⁴ Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.

³⁵ ؤُسِينْ-د زَّايسْ غَارْ يَاسُوع، نْضَارنْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وسْنُوسْ، سّنْينْ يَاسُوع خَاسْ.

³⁵ Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.

³⁶ أَمْ ثُوغَا إِڭُّورْ، سُّونْ نِيثْنِي أَبْرِيذْ س وَارُّوضْ نْسنْ.

³⁶ À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.

³⁷ ؤُمِي د-إِقَارّبْ غَارْ ثيْسَارْثْ ن وذْرَارْ ن ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘، إِبْذَا ڒْغَاشِي ن إِمحْضَارنْ مَارَّا أَذْ فَارْحنْ، تّْسبَّاحنْ أَربِّي س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ أَطَّاسْ خْ سِّيبّثْ ن لْمُوعْجِيزَاثْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي ثُوغَا ژْرِينْ.

³⁷ Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.

³⁸ نِيثْنِي نَّانْ:

³⁸ “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.

³⁹ مَاشَا شَا ن إِفَارِيسِييّنْ جَارْ ڒْغَاشِي نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، وبّخْ إِمحْضَارنْ نّشْ!“

³⁹ Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.

⁴⁰ إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَاڒَا سْقَارنْ إِنَا، خنِّي أَذْ ڒَاغَانْ يژْرَا.“

⁴⁰ Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.

⁴¹ أَڒَامِي د-إِقَارّبْ ؤُشَا إِژْرَا ثَانْذِينْثْ، إِرُو خَاسْ،

⁴¹ Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.

⁴² إِنَّا: ”مْڒِي ثْفهْمذْ مِينْ ذ أَمْ د غَا يَاوْينْ ڒهْنَا نّمْ، عَاذْ ذڭْ وَاسّْ-أَ نّمْ! مَاشَا ڒخُّو أَقَا مَانْ أَيَا إِنُوفَّارْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ.

⁴² “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.

⁴³ أَقَا أَذْ غَارمْ د-أَسنْ وُوسَّانْ إِ ذ أَمْ د غَا قُووَّارنْ ڒْعذْيَانْ نّمْ ؤُ أَذْ شمْ حْصَارنْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

⁴³ Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.

⁴⁴ أَذْ شمْ أَردّْدْجنْ، شمْ ذ ثَارْوَا نّمْ أَكِيذمْ، وَارْ ذَايمْ تّجِّينْ أَژْرُو إِبدّْ خْ وژْرُو نّغْنِي، مِينْزِي وَارْ ثفْثِينذْ إِ ڒْوقْثْ ن وَارْزفْ ن أَربِّي غَارمْ.“

⁴⁴ Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”

⁴⁵ ؤُمِي يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِبْذَا إِسُّوفُّوغْ إِنِّي إِ ثُوغَا إِسَّاغنْ ؤُ إِزّْنُوزَانْ ذَايسْ.

⁴⁵ Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,

⁴⁶ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثُورَا: ’ثَادَّارْثْ إِنُو ذ ثَادَّارْثْ ن ثْژَادْجِيثْ!‘، مَاشَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ ت ذ إِجّْ ن إِفْرِي ن إِشفَّارنْ!“

⁴⁶ dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.

⁴⁷ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ مَارَّا ؤُسَّانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ثُوغَا أَرزُّونْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.

⁴⁷ Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.

⁴⁸ مَاشَا وَارْ ؤُفِينْ مِينْ خَاسْ غَا ڭّنْ، مِينْزِي مَارَّا إِوْذَانْ ثُوغَا ڒصْقنْ ذَايسْ، تّسْڒَانْ غَارسْ.

⁴⁸ Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →