Lucas 19

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ؤُمِي يُوذفْ يَاسُوع غَارْ أَرِيحَا، إِشُوقْ ثنْذِينْثْ نِّي،

¹ E Jesus entrou e passou por Jericó.

² ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ زَاكَّايُو. وَانِيثَا ثُوغَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا ؤُڒَا ذ أَمقّْرَانْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا.

² E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.

³ نتَّا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِژَارْ يَاسُوع ذ مِينْ إِعْنَا، مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ س سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، مِينْزِي ثُوغَا زَاكَّايُو ذ أَقُوضَاضْ ن ثِيذِّي.

³ E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.

⁴ س ؤُينِّي إِزْوَارْ إِ يَاسُوع ؤُشَا إِڭعّذْ خْ إِجّْ ن وَارْثُو نْ ڒخْڒَا، حِيمَا أَذْ ث إِژَارْ، مِينْزِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ د-يكّْ سّنِّي.

⁴ E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.

⁵ ؤُمِي د-يُوسَا يَاسُوع غَارْ ومْشَانْ نِّي، إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَارْقْ إِ-ث. إِنَّا أَسْ: ”أَ زَاكَّايُو، قدْجقْ-د، هْوَا-د ذغْيَا، مِينْزِي أَسّْ-أَ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ قِّيمغْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁵ E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.

⁶ إِقدْجقْ-د، إِهْوَا-د ذغْيَا ؤُشَا يَارحّبْ زَّايسْ س ڒفْرَاحثْ.

⁶ E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.

⁷ مَارَّا إِنِّي إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، بْذَانْ تّْمعْمِيعنْ خَاسْ، نَّانْ: ”أَقَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمذْنُوبْ، حِيمَا أَذْ غَارسْ إِقِّيمْ!“

⁷ E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.

⁸ إِكَّارْ زَاكَّايُو، إِنَّا إِ يَاسُوع: ”خْزَارْ، سِيذِي، أَذْ وْشغْ أَزْينْ ن وَاڭْڒَا إِنُو إِ إِمزْڒَاضْ ؤُ مَارَّا ونِّي زِي كّْسغْ شَا ن ڒْحَاجّثْ س ڒْغشّْ، أَذْ أَسْ ث أَرّغْ أَربْعَا ن ثْسقَّارْ!“

⁸ E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.

⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَسّْ-أَ ثِيوضْ-د ثُوذَارْثْ إِ ثَادَّارْثْ-أَ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ وَا ذ إِجّْ ن مِّيسْ ن إِبْرَاهِيمْ.

⁹ E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.

¹⁰ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ يُوسَا-د حِيمَا أَذْ يَارْزُو ؤُ أَذْ إِسّنْجمْ مِينْ إِودَّارنْ.“

¹⁰ Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.

¹¹ ؤُمِي ثُوغَا تّسْڒَانْ أَيَا، يَارْنِي-د عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ، ؤُمِي ثُوغَا د-إِقَارّبْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَقَا ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ د-ثضْهَارْ ذغْيَا.

¹¹ E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.

¹² إِنَّا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ زِي ڒجْوَاذْ إِرُوحْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ، حِيمَا أَذْ إِطّفْ ثَاڭلْذَا إِ يِيخفْ نّسْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ د-إِذْوڒْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا.

¹² Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.

¹³ إِڒَاغَا-د إِعشْرَا ن إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِوْشَا أَسنْعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ’ڭّمْ تِّيجَارَا أَڒْ د غَاعقْبغْ‘.

¹³ E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.

¹⁴ مَاشَا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ثُوغَا شَارّْهنْ ث ؤُشَا سّكّنْ أَوَارْنِي أَسْ إِرقَّاسنْ، نَّانْ: ’وَارْ نخْسْ وَانِيثَا أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ خَانغْ!‘

¹⁴ Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.

¹⁵ ؤُمِي د-إِعْقبْ أَوَارْنِي ڒَامِي ذ إِكْسِي ثَاڭلْذَا، يُومُورْ مَاحنْذْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ إِمْسخَّارنْ نِّي ؤُمِي إِوْشَا نُّوقَارْثْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْ أَرْبحْ إِ د-يِيوِي كُوڒْ إِجّنْ ذِي ثْسبَّابْثْ نّسْ.

¹⁵ E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.

¹⁶ يُوسَا-د ؤُمزْوَارْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ڒْمِينَا نّشْ ثِيوِي-دعشْرَا ڒْمِينَاثْ‘.

¹⁶ Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.

¹⁷ إِنَّا أَسْ: ’مْلِيحْ شكْ، أَ أَمْسخَّارْ أَصبْحَانْ، مِينْزِي ثُوغَا شكْ ذ أَمْثِيقِّي خْ ذْرُوسْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْعشْرَا ن ثْندَّامْ.‘

¹⁷ E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.

¹⁸ يُوسَا-د ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ڒْمِينَا نّشْ ثِيوِي-د خمْسَا ڒْمِينَاثْ.‘

¹⁸ E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.

¹⁹ إِنَّا إِ وَانِيثَا عَاوذْ: ’ؤُڒَا ذ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْ خمْسَا ن ثْندَّامْ!‘

¹⁹ E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.

²⁰ خنِّي يُوسَا-د ونّغْنِي، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، خْزَارْ ڒْمِينَا نّشْ إِ ثُوغَا خمّْڒغْ ذڭْ إِجّْ ن زِّيفْ ن ڒقْطنْ.

²⁰ E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;

²¹ مِينْزِي ڭّْوذغْ زَّايكْ، مِينْزِي شكْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ثْقسْحذْ. شكْ ثْكسِّيذْ مِينْ وَارْ ثسّْرُوسِيذْ ؤُ ثْمجَّارذْ مِينْ وَارْ ثْزَارْعذْ!‘

²¹ porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.

²² إِنَّا أَسْ: ’س ؤُقمُّومْ نّشْ أَذْ خَاكْ شَارّْعغْ، أَ أَمْسخَّارْ أَعفَّانْ! ثسّْنذْ بلِّي نشّْ ذ بْنَاذمْ إِقْسحْ، كسِّيغْ مِينْ وَارْ سّْرُوسِيغْ، مجَّارغْ مِينْ وَارْ زَارْعغْ.

²² E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;

²³ مَايمِّي وَارْ ثسَّارْسذْ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِنُو ذِي ڒْبَانْكُو؟ خنِّي خْمِي د غَا يَاسغْ، أَذْ ثنْثْ كْسِيغْ س لْفَايْذَا.‘

²³ por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?

²⁴ إِنَّا إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ أَكِيذسْ: ’كْسِيمْ خَاسْ ڒْمِينَا نّسْ، وْشمْ ت إِ ونِّي غَارْ إِدْجَاعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ.‘ “

²⁴ E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.

²⁵ نَّانْ أَسْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، أَقَا غَارسْعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ عَاذْ؟“

²⁵ (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).

²⁶ ”نتَّا إِنَّا أَسنْ: ’أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي مَارَّا ونِّي غَارْ إِدْجَا، أَذْ أَسْ إِمّوْشْ، مَاشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، أَذْ أَسْ إِتّْوَاكّسْ عَاذْ ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ.

²⁶ Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.

²⁷ مَاشَا ڒْعذْيَانْ إِنُو إِنِّي وَارْ إِخْسنْ أَذْ خَاسنْ ذوْڒغْ ذ أَجدْجِيذْ، أَوْيمْ ثنْ-د ذَانِيثَا ؤُشَا غَارْصمْ أَسنْ زَّاثِي.‘ “

²⁷ Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.

²⁸ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِزْوَارْ أَسنْ ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

²⁸ E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.

²⁹ أَڒَامِي د-إِقَارّبْ غَارْ بَايْثْ-فَاجِي ذ بَايْثْ-عَانْيَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘، إِسّكّْ ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ،

²⁹ E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,

³⁰ إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ إِ إِدْجَانْ غَارْ زَّاثْ نْومْ. خْزَارْ، خْمِي ذِينْ إِ غَا ثَاذْفمْ، أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن وسْنُوسْ إِقّنْ، وَارْ خَاسْ إِنْيِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ عَاذْ. فسْيمْ أَسْ ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د ذَا.

³⁰ dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.

³¹ مَاڒَا إِسّقْسَا كنِّيوْ شَا ن إِجّنْ: ’مَايمِّي ذ أَسْ ثْفسْيمْ؟‘، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ أَمُّو: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْوَاجْ إِ-ث!‘ “

³¹ E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.

³² إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ رُوحنْ ؤُشَا ؤُفِينْ ث أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ إِنَّا.

³² E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.

³³ أَڒَامِي ذ فسْينْ إِ وسْنُوسْ، سّقْسَانْ ثنْ أَيْثْبَابْ نّسْ: ”مَايمِّي ثْفسّْيمْ إِ وسْنُوسْ؟“

³³ E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?

³⁴ نَّانْ أَسنْ: ”أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْوَاجْ إِ-ث!“

³⁴ E eles disseram: O Senhor precisa dele.

³⁵ ؤُسِينْ-د زَّايسْ غَارْ يَاسُوع، نْضَارنْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وسْنُوسْ، سّنْينْ يَاسُوع خَاسْ.

³⁵ E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.

³⁶ أَمْ ثُوغَا إِڭُّورْ، سُّونْ نِيثْنِي أَبْرِيذْ س وَارُّوضْ نْسنْ.

³⁶ E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.

³⁷ ؤُمِي د-إِقَارّبْ غَارْ ثيْسَارْثْ ن وذْرَارْ ن ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘، إِبْذَا ڒْغَاشِي ن إِمحْضَارنْ مَارَّا أَذْ فَارْحنْ، تّْسبَّاحنْ أَربِّي س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ أَطَّاسْ خْ سِّيبّثْ ن لْمُوعْجِيزَاثْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي ثُوغَا ژْرِينْ.

³⁷ E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,

³⁸ نِيثْنِي نَّانْ:

³⁸ dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.

³⁹ مَاشَا شَا ن إِفَارِيسِييّنْ جَارْ ڒْغَاشِي نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، وبّخْ إِمحْضَارنْ نّشْ!“

³⁹ E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.

⁴⁰ إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَاڒَا سْقَارنْ إِنَا، خنِّي أَذْ ڒَاغَانْ يژْرَا.“

⁴⁰ E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.

⁴¹ أَڒَامِي د-إِقَارّبْ ؤُشَا إِژْرَا ثَانْذِينْثْ، إِرُو خَاسْ،

⁴¹ E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,

⁴² إِنَّا: ”مْڒِي ثْفهْمذْ مِينْ ذ أَمْ د غَا يَاوْينْ ڒهْنَا نّمْ، عَاذْ ذڭْ وَاسّْ-أَ نّمْ! مَاشَا ڒخُّو أَقَا مَانْ أَيَا إِنُوفَّارْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ.

⁴² dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.

⁴³ أَقَا أَذْ غَارمْ د-أَسنْ وُوسَّانْ إِ ذ أَمْ د غَا قُووَّارنْ ڒْعذْيَانْ نّمْ ؤُ أَذْ شمْ حْصَارنْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

⁴³ Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,

⁴⁴ أَذْ شمْ أَردّْدْجنْ، شمْ ذ ثَارْوَا نّمْ أَكِيذمْ، وَارْ ذَايمْ تّجِّينْ أَژْرُو إِبدّْ خْ وژْرُو نّغْنِي، مِينْزِي وَارْ ثفْثِينذْ إِ ڒْوقْثْ ن وَارْزفْ ن أَربِّي غَارمْ.“

⁴⁴ e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.

⁴⁵ ؤُمِي يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِبْذَا إِسُّوفُّوغْ إِنِّي إِ ثُوغَا إِسَّاغنْ ؤُ إِزّْنُوزَانْ ذَايسْ.

⁴⁵ E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,

⁴⁶ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثُورَا: ’ثَادَّارْثْ إِنُو ذ ثَادَّارْثْ ن ثْژَادْجِيثْ!‘، مَاشَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ ت ذ إِجّْ ن إِفْرِي ن إِشفَّارنْ!“

⁴⁶ dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.

⁴⁷ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ مَارَّا ؤُسَّانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ثُوغَا أَرزُّونْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.

⁴⁷ E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,

⁴⁸ مَاشَا وَارْ ؤُفِينْ مِينْ خَاسْ غَا ڭّنْ، مِينْزِي مَارَّا إِوْذَانْ ثُوغَا ڒصْقنْ ذَايسْ، تّسْڒَانْ غَارسْ.

⁴⁸ e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →