Lucas 19
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ؤُمِي يُوذفْ يَاسُوع غَارْ أَرِيحَا، إِشُوقْ ثنْذِينْثْ نِّي،
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ زَاكَّايُو. وَانِيثَا ثُوغَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا ؤُڒَا ذ أَمقّْرَانْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 نتَّا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِژَارْ يَاسُوع ذ مِينْ إِعْنَا، مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ س سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، مِينْزِي ثُوغَا زَاكَّايُو ذ أَقُوضَاضْ ن ثِيذِّي.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 س ؤُينِّي إِزْوَارْ إِ يَاسُوع ؤُشَا إِڭعّذْ خْ إِجّْ ن وَارْثُو نْ ڒخْڒَا، حِيمَا أَذْ ث إِژَارْ، مِينْزِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ د-يكّْ سّنِّي.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 ؤُمِي د-يُوسَا يَاسُوع غَارْ ومْشَانْ نِّي، إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَارْقْ إِ-ث. إِنَّا أَسْ: ”أَ زَاكَّايُو، قدْجقْ-د، هْوَا-د ذغْيَا، مِينْزِي أَسّْ-أَ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ قِّيمغْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ!“
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 إِقدْجقْ-د، إِهْوَا-د ذغْيَا ؤُشَا يَارحّبْ زَّايسْ س ڒفْرَاحثْ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 مَارَّا إِنِّي إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، بْذَانْ تّْمعْمِيعنْ خَاسْ، نَّانْ: ”أَقَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمذْنُوبْ، حِيمَا أَذْ غَارسْ إِقِّيمْ!“
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 إِكَّارْ زَاكَّايُو، إِنَّا إِ يَاسُوع: ”خْزَارْ، سِيذِي، أَذْ وْشغْ أَزْينْ ن وَاڭْڒَا إِنُو إِ إِمزْڒَاضْ ؤُ مَارَّا ونِّي زِي كّْسغْ شَا ن ڒْحَاجّثْ س ڒْغشّْ، أَذْ أَسْ ث أَرّغْ أَربْعَا ن ثْسقَّارْ!“
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَسّْ-أَ ثِيوضْ-د ثُوذَارْثْ إِ ثَادَّارْثْ-أَ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ وَا ذ إِجّْ ن مِّيسْ ن إِبْرَاهِيمْ.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ يُوسَا-د حِيمَا أَذْ يَارْزُو ؤُ أَذْ إِسّنْجمْ مِينْ إِودَّارنْ.“
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 ؤُمِي ثُوغَا تّسْڒَانْ أَيَا، يَارْنِي-د عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ، ؤُمِي ثُوغَا د-إِقَارّبْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَقَا ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ د-ثضْهَارْ ذغْيَا.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 إِنَّا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ زِي ڒجْوَاذْ إِرُوحْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ، حِيمَا أَذْ إِطّفْ ثَاڭلْذَا إِ يِيخفْ نّسْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ د-إِذْوڒْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 إِڒَاغَا-د إِعشْرَا ن إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِوْشَا أَسنْعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ’ڭّمْ تِّيجَارَا أَڒْ د غَاعقْبغْ‘.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 مَاشَا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ثُوغَا شَارّْهنْ ث ؤُشَا سّكّنْ أَوَارْنِي أَسْ إِرقَّاسنْ، نَّانْ: ’وَارْ نخْسْ وَانِيثَا أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ خَانغْ!‘
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 ؤُمِي د-إِعْقبْ أَوَارْنِي ڒَامِي ذ إِكْسِي ثَاڭلْذَا، يُومُورْ مَاحنْذْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ إِمْسخَّارنْ نِّي ؤُمِي إِوْشَا نُّوقَارْثْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْ أَرْبحْ إِ د-يِيوِي كُوڒْ إِجّنْ ذِي ثْسبَّابْثْ نّسْ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 يُوسَا-د ؤُمزْوَارْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ڒْمِينَا نّشْ ثِيوِي-دعشْرَا ڒْمِينَاثْ‘.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 إِنَّا أَسْ: ’مْلِيحْ شكْ، أَ أَمْسخَّارْ أَصبْحَانْ، مِينْزِي ثُوغَا شكْ ذ أَمْثِيقِّي خْ ذْرُوسْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْعشْرَا ن ثْندَّامْ.‘
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 يُوسَا-د ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ڒْمِينَا نّشْ ثِيوِي-د خمْسَا ڒْمِينَاثْ.‘
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 إِنَّا إِ وَانِيثَا عَاوذْ: ’ؤُڒَا ذ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْ خمْسَا ن ثْندَّامْ!‘
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 خنِّي يُوسَا-د ونّغْنِي، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، خْزَارْ ڒْمِينَا نّشْ إِ ثُوغَا خمّْڒغْ ذڭْ إِجّْ ن زِّيفْ ن ڒقْطنْ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 مِينْزِي ڭّْوذغْ زَّايكْ، مِينْزِي شكْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ثْقسْحذْ. شكْ ثْكسِّيذْ مِينْ وَارْ ثسّْرُوسِيذْ ؤُ ثْمجَّارذْ مِينْ وَارْ ثْزَارْعذْ!‘
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 إِنَّا أَسْ: ’س ؤُقمُّومْ نّشْ أَذْ خَاكْ شَارّْعغْ، أَ أَمْسخَّارْ أَعفَّانْ! ثسّْنذْ بلِّي نشّْ ذ بْنَاذمْ إِقْسحْ، كسِّيغْ مِينْ وَارْ سّْرُوسِيغْ، مجَّارغْ مِينْ وَارْ زَارْعغْ.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 مَايمِّي وَارْ ثسَّارْسذْ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِنُو ذِي ڒْبَانْكُو؟ خنِّي خْمِي د غَا يَاسغْ، أَذْ ثنْثْ كْسِيغْ س لْفَايْذَا.‘
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 إِنَّا إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ أَكِيذسْ: ’كْسِيمْ خَاسْ ڒْمِينَا نّسْ، وْشمْ ت إِ ونِّي غَارْ إِدْجَاعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ.‘ “
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 نَّانْ أَسْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، أَقَا غَارسْعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ عَاذْ؟“
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 ”نتَّا إِنَّا أَسنْ: ’أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي مَارَّا ونِّي غَارْ إِدْجَا، أَذْ أَسْ إِمّوْشْ، مَاشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، أَذْ أَسْ إِتّْوَاكّسْ عَاذْ ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 مَاشَا ڒْعذْيَانْ إِنُو إِنِّي وَارْ إِخْسنْ أَذْ خَاسنْ ذوْڒغْ ذ أَجدْجِيذْ، أَوْيمْ ثنْ-د ذَانِيثَا ؤُشَا غَارْصمْ أَسنْ زَّاثِي.‘ “
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِزْوَارْ أَسنْ ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 أَڒَامِي د-إِقَارّبْ غَارْ بَايْثْ-فَاجِي ذ بَايْثْ-عَانْيَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘، إِسّكّْ ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ،
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ إِ إِدْجَانْ غَارْ زَّاثْ نْومْ. خْزَارْ، خْمِي ذِينْ إِ غَا ثَاذْفمْ، أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن وسْنُوسْ إِقّنْ، وَارْ خَاسْ إِنْيِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ عَاذْ. فسْيمْ أَسْ ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د ذَا.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 مَاڒَا إِسّقْسَا كنِّيوْ شَا ن إِجّنْ: ’مَايمِّي ذ أَسْ ثْفسْيمْ؟‘، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ أَمُّو: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْوَاجْ إِ-ث!‘ “
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ رُوحنْ ؤُشَا ؤُفِينْ ث أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ إِنَّا.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 أَڒَامِي ذ فسْينْ إِ وسْنُوسْ، سّقْسَانْ ثنْ أَيْثْبَابْ نّسْ: ”مَايمِّي ثْفسّْيمْ إِ وسْنُوسْ؟“
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 نَّانْ أَسنْ: ”أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْوَاجْ إِ-ث!“
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 ؤُسِينْ-د زَّايسْ غَارْ يَاسُوع، نْضَارنْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وسْنُوسْ، سّنْينْ يَاسُوع خَاسْ.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 أَمْ ثُوغَا إِڭُّورْ، سُّونْ نِيثْنِي أَبْرِيذْ س وَارُّوضْ نْسنْ.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 ؤُمِي د-إِقَارّبْ غَارْ ثيْسَارْثْ ن وذْرَارْ ن ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘، إِبْذَا ڒْغَاشِي ن إِمحْضَارنْ مَارَّا أَذْ فَارْحنْ، تّْسبَّاحنْ أَربِّي س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ أَطَّاسْ خْ سِّيبّثْ ن لْمُوعْجِيزَاثْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي ثُوغَا ژْرِينْ.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 نِيثْنِي نَّانْ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 مَاشَا شَا ن إِفَارِيسِييّنْ جَارْ ڒْغَاشِي نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، وبّخْ إِمحْضَارنْ نّشْ!“
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَاڒَا سْقَارنْ إِنَا، خنِّي أَذْ ڒَاغَانْ يژْرَا.“
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 أَڒَامِي د-إِقَارّبْ ؤُشَا إِژْرَا ثَانْذِينْثْ، إِرُو خَاسْ،
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 إِنَّا: ”مْڒِي ثْفهْمذْ مِينْ ذ أَمْ د غَا يَاوْينْ ڒهْنَا نّمْ، عَاذْ ذڭْ وَاسّْ-أَ نّمْ! مَاشَا ڒخُّو أَقَا مَانْ أَيَا إِنُوفَّارْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 أَقَا أَذْ غَارمْ د-أَسنْ وُوسَّانْ إِ ذ أَمْ د غَا قُووَّارنْ ڒْعذْيَانْ نّمْ ؤُ أَذْ شمْ حْصَارنْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 أَذْ شمْ أَردّْدْجنْ، شمْ ذ ثَارْوَا نّمْ أَكِيذمْ، وَارْ ذَايمْ تّجِّينْ أَژْرُو إِبدّْ خْ وژْرُو نّغْنِي، مِينْزِي وَارْ ثفْثِينذْ إِ ڒْوقْثْ ن وَارْزفْ ن أَربِّي غَارمْ.“
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 ؤُمِي يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِبْذَا إِسُّوفُّوغْ إِنِّي إِ ثُوغَا إِسَّاغنْ ؤُ إِزّْنُوزَانْ ذَايسْ.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثُورَا: ’ثَادَّارْثْ إِنُو ذ ثَادَّارْثْ ن ثْژَادْجِيثْ!‘، مَاشَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ ت ذ إِجّْ ن إِفْرِي ن إِشفَّارنْ!“
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ مَارَّا ؤُسَّانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ثُوغَا أَرزُّونْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 مَاشَا وَارْ ؤُفِينْ مِينْ خَاسْ غَا ڭّنْ، مِينْزِي مَارَّا إِوْذَانْ ثُوغَا ڒصْقنْ ذَايسْ، تّسْڒَانْ غَارسْ.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.