Lucas 19

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ؤُمِي يُوذفْ يَاسُوع غَارْ أَرِيحَا، إِشُوقْ ثنْذِينْثْ نِّي،

¹ Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.

² ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ زَاكَّايُو. وَانِيثَا ثُوغَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا ؤُڒَا ذ أَمقّْرَانْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا.

² Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.

³ نتَّا ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِژَارْ يَاسُوع ذ مِينْ إِعْنَا، مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ س سِّيبّثْ ن ڒْغَاشِي، مِينْزِي ثُوغَا زَاكَّايُو ذ أَقُوضَاضْ ن ثِيذِّي.

³ Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.

⁴ س ؤُينِّي إِزْوَارْ إِ يَاسُوع ؤُشَا إِڭعّذْ خْ إِجّْ ن وَارْثُو نْ ڒخْڒَا، حِيمَا أَذْ ث إِژَارْ، مِينْزِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ د-يكّْ سّنِّي.

⁴ Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.

⁵ ؤُمِي د-يُوسَا يَاسُوع غَارْ ومْشَانْ نِّي، إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَارْقْ إِ-ث. إِنَّا أَسْ: ”أَ زَاكَّايُو، قدْجقْ-د، هْوَا-د ذغْيَا، مِينْزِي أَسّْ-أَ إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ قِّيمغْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁵ Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".

⁶ إِقدْجقْ-د، إِهْوَا-د ذغْيَا ؤُشَا يَارحّبْ زَّايسْ س ڒفْرَاحثْ.

⁶ Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.

⁷ مَارَّا إِنِّي إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، بْذَانْ تّْمعْمِيعنْ خَاسْ، نَّانْ: ”أَقَا يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمذْنُوبْ، حِيمَا أَذْ غَارسْ إِقِّيمْ!“

⁷ Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".

⁸ إِكَّارْ زَاكَّايُو، إِنَّا إِ يَاسُوع: ”خْزَارْ، سِيذِي، أَذْ وْشغْ أَزْينْ ن وَاڭْڒَا إِنُو إِ إِمزْڒَاضْ ؤُ مَارَّا ونِّي زِي كّْسغْ شَا ن ڒْحَاجّثْ س ڒْغشّْ، أَذْ أَسْ ث أَرّغْ أَربْعَا ن ثْسقَّارْ!“

⁸ Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".

⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَسّْ-أَ ثِيوضْ-د ثُوذَارْثْ إِ ثَادَّارْثْ-أَ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ وَا ذ إِجّْ ن مِّيسْ ن إِبْرَاهِيمْ.

⁹ Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.

¹⁰ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ يُوسَا-د حِيمَا أَذْ يَارْزُو ؤُ أَذْ إِسّنْجمْ مِينْ إِودَّارنْ.“

¹⁰ Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".

¹¹ ؤُمِي ثُوغَا تّسْڒَانْ أَيَا، يَارْنِي-د عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ، ؤُمِي ثُوغَا د-إِقَارّبْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَقَا ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ د-ثضْهَارْ ذغْيَا.

¹¹ Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.

¹² إِنَّا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ زِي ڒجْوَاذْ إِرُوحْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ، حِيمَا أَذْ إِطّفْ ثَاڭلْذَا إِ يِيخفْ نّسْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ د-إِذْوڒْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا.

¹² Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.

¹³ إِڒَاغَا-د إِعشْرَا ن إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِوْشَا أَسنْعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ’ڭّمْ تِّيجَارَا أَڒْ د غَاعقْبغْ‘.

¹³ Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.

¹⁴ مَاشَا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ثُوغَا شَارّْهنْ ث ؤُشَا سّكّنْ أَوَارْنِي أَسْ إِرقَّاسنْ، نَّانْ: ’وَارْ نخْسْ وَانِيثَا أَذْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ خَانغْ!‘

¹⁴ "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.

¹⁵ ؤُمِي د-إِعْقبْ أَوَارْنِي ڒَامِي ذ إِكْسِي ثَاڭلْذَا، يُومُورْ مَاحنْذْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ إِمْسخَّارنْ نِّي ؤُمِي إِوْشَا نُّوقَارْثْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْ أَرْبحْ إِ د-يِيوِي كُوڒْ إِجّنْ ذِي ثْسبَّابْثْ نّسْ.

¹⁵ "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.

¹⁶ يُوسَا-د ؤُمزْوَارْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ڒْمِينَا نّشْ ثِيوِي-دعشْرَا ڒْمِينَاثْ‘.

¹⁶ "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.

¹⁷ إِنَّا أَسْ: ’مْلِيحْ شكْ، أَ أَمْسخَّارْ أَصبْحَانْ، مِينْزِي ثُوغَا شكْ ذ أَمْثِيقِّي خْ ذْرُوسْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْعشْرَا ن ثْندَّامْ.‘

¹⁷ " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.

¹⁸ يُوسَا-د ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ڒْمِينَا نّشْ ثِيوِي-د خمْسَا ڒْمِينَاثْ.‘

¹⁸ "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.

¹⁹ إِنَّا إِ وَانِيثَا عَاوذْ: ’ؤُڒَا ذ شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَزدْجِيفْ خْ خمْسَا ن ثْندَّامْ!‘

¹⁹ "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.

²⁰ خنِّي يُوسَا-د ونّغْنِي، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، خْزَارْ ڒْمِينَا نّشْ إِ ثُوغَا خمّْڒغْ ذڭْ إِجّْ ن زِّيفْ ن ڒقْطنْ.

²⁰ "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.

²¹ مِينْزِي ڭّْوذغْ زَّايكْ، مِينْزِي شكْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ثْقسْحذْ. شكْ ثْكسِّيذْ مِينْ وَارْ ثسّْرُوسِيذْ ؤُ ثْمجَّارذْ مِينْ وَارْ ثْزَارْعذْ!‘

²¹ Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.

²² إِنَّا أَسْ: ’س ؤُقمُّومْ نّشْ أَذْ خَاكْ شَارّْعغْ، أَ أَمْسخَّارْ أَعفَّانْ! ثسّْنذْ بلِّي نشّْ ذ بْنَاذمْ إِقْسحْ، كسِّيغْ مِينْ وَارْ سّْرُوسِيغْ، مجَّارغْ مِينْ وَارْ زَارْعغْ.

²² "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.

²³ مَايمِّي وَارْ ثسَّارْسذْ تّْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِنُو ذِي ڒْبَانْكُو؟ خنِّي خْمِي د غَا يَاسغْ، أَذْ ثنْثْ كْسِيغْ س لْفَايْذَا.‘

²³ Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.

²⁴ إِنَّا إِ يِينِّي ذِينْ إِبدّنْ أَكِيذسْ: ’كْسِيمْ خَاسْ ڒْمِينَا نّسْ، وْشمْ ت إِ ونِّي غَارْ إِدْجَاعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ.‘ “

²⁴ "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.

²⁵ نَّانْ أَسْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، أَقَا غَارسْعشْرَا ن ڒْمِينَاثْ عَاذْ؟“

²⁵ " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’

²⁶ ”نتَّا إِنَّا أَسنْ: ’أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي مَارَّا ونِّي غَارْ إِدْجَا، أَذْ أَسْ إِمّوْشْ، مَاشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، أَذْ أَسْ إِتّْوَاكّسْ عَاذْ ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ.

²⁶ "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.

²⁷ مَاشَا ڒْعذْيَانْ إِنُو إِنِّي وَارْ إِخْسنْ أَذْ خَاسنْ ذوْڒغْ ذ أَجدْجِيذْ، أَوْيمْ ثنْ-د ذَانِيثَا ؤُشَا غَارْصمْ أَسنْ زَّاثِي.‘ “

²⁷ E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "

²⁸ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِزْوَارْ أَسنْ ؤُشَا إِڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

²⁸ Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.

²⁹ أَڒَامِي د-إِقَارّبْ غَارْ بَايْثْ-فَاجِي ذ بَايْثْ-عَانْيَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘، إِسّكّْ ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ،

²⁹ Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:

³⁰ إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ إِ إِدْجَانْ غَارْ زَّاثْ نْومْ. خْزَارْ، خْمِي ذِينْ إِ غَا ثَاذْفمْ، أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن وسْنُوسْ إِقّنْ، وَارْ خَاسْ إِنْيِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ عَاذْ. فسْيمْ أَسْ ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د ذَا.

³⁰ "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.

³¹ مَاڒَا إِسّقْسَا كنِّيوْ شَا ن إِجّنْ: ’مَايمِّي ذ أَسْ ثْفسْيمْ؟‘، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ أَمُّو: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْوَاجْ إِ-ث!‘ “

³¹ Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".

³² إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ رُوحنْ ؤُشَا ؤُفِينْ ث أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ إِنَّا.

³² Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.

³³ أَڒَامِي ذ فسْينْ إِ وسْنُوسْ، سّقْسَانْ ثنْ أَيْثْبَابْ نّسْ: ”مَايمِّي ثْفسّْيمْ إِ وسْنُوسْ؟“

³³ Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "

³⁴ نَّانْ أَسنْ: ”أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْوَاجْ إِ-ث!“

³⁴ Eles responderam: "O Senhor precisa dele".

³⁵ ؤُسِينْ-د زَّايسْ غَارْ يَاسُوع، نْضَارنْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وسْنُوسْ، سّنْينْ يَاسُوع خَاسْ.

³⁵ Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.

³⁶ أَمْ ثُوغَا إِڭُّورْ، سُّونْ نِيثْنِي أَبْرِيذْ س وَارُّوضْ نْسنْ.

³⁶ Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.

³⁷ ؤُمِي د-إِقَارّبْ غَارْ ثيْسَارْثْ ن وذْرَارْ ن ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘، إِبْذَا ڒْغَاشِي ن إِمحْضَارنْ مَارَّا أَذْ فَارْحنْ، تّْسبَّاحنْ أَربِّي س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ أَطَّاسْ خْ سِّيبّثْ ن لْمُوعْجِيزَاثْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي ثُوغَا ژْرِينْ.

³⁷ Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:

³⁸ نِيثْنِي نَّانْ:

³⁸ "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "

³⁹ مَاشَا شَا ن إِفَارِيسِييّنْ جَارْ ڒْغَاشِي نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، وبّخْ إِمحْضَارنْ نّشْ!“

³⁹ Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "

⁴⁰ إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَاڒَا سْقَارنْ إِنَا، خنِّي أَذْ ڒَاغَانْ يژْرَا.“

⁴⁰ "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".

⁴¹ أَڒَامِي د-إِقَارّبْ ؤُشَا إِژْرَا ثَانْذِينْثْ، إِرُو خَاسْ،

⁴¹ Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela

⁴² إِنَّا: ”مْڒِي ثْفهْمذْ مِينْ ذ أَمْ د غَا يَاوْينْ ڒهْنَا نّمْ، عَاذْ ذڭْ وَاسّْ-أَ نّمْ! مَاشَا ڒخُّو أَقَا مَانْ أَيَا إِنُوفَّارْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ.

⁴² e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.

⁴³ أَقَا أَذْ غَارمْ د-أَسنْ وُوسَّانْ إِ ذ أَمْ د غَا قُووَّارنْ ڒْعذْيَانْ نّمْ ؤُ أَذْ شمْ حْصَارنْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

⁴³ Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.

⁴⁴ أَذْ شمْ أَردّْدْجنْ، شمْ ذ ثَارْوَا نّمْ أَكِيذمْ، وَارْ ذَايمْ تّجِّينْ أَژْرُو إِبدّْ خْ وژْرُو نّغْنِي، مِينْزِي وَارْ ثفْثِينذْ إِ ڒْوقْثْ ن وَارْزفْ ن أَربِّي غَارمْ.“

⁴⁴ Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".

⁴⁵ ؤُمِي يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِبْذَا إِسُّوفُّوغْ إِنِّي إِ ثُوغَا إِسَّاغنْ ؤُ إِزّْنُوزَانْ ذَايسْ.

⁴⁵ Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.

⁴⁶ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثُورَا: ’ثَادَّارْثْ إِنُو ذ ثَادَّارْثْ ن ثْژَادْجِيثْ!‘، مَاشَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ ت ذ إِجّْ ن إِفْرِي ن إِشفَّارنْ!“

⁴⁶ Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".

⁴⁷ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ مَارَّا ؤُسَّانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ثُوغَا أَرزُّونْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.

⁴⁷ Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.

⁴⁸ مَاشَا وَارْ ؤُفِينْ مِينْ خَاسْ غَا ڭّنْ، مِينْزِي مَارَّا إِوْذَانْ ثُوغَا ڒصْقنْ ذَايسْ، تّسْڒَانْ غَارسْ.

⁴⁸ Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →