Lucas 18

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِنَّا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا بلِّي أَقَا إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْ ژَّادْجنْ ذِي كُوڒْ ڒْوقْثْ بْڒَا أَملِّي.

¹ Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:

² ”ثُوغَا ذڭْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِجّْ ن ڒْقَاضِي وَارْ إِتّڭّْوذْ شَا أَربِّي، وَارْ إِتّْوقَّارْ بْنَاذمْ.

² — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.

³ إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ذِي ثنْذِينْثْ نِّي ثُوسَا-د غَارسْ، ثنَّا أَسْ: ’أوْشْ أَيِي ثَاسْغَارْثْ إِنُو خْ وغْرِيمْ إِنُو!‘

³ Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”

⁴ أَطَّاسْ إِ إِكَّا ثُوغَا يُوڭِي. خنِّي إِنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ’نشّْ زعْمَا وَارْ تّڭّْوذغْ شَا أَربِّي ؤُ وَارْ تّْوقِّيرغْ بْنَاذمْ،

⁴ Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.

⁵ قَاعْ أَمُّو، مِينْزِي ثَاجَّاتْشْ-أَ ثْهكّْوڒْ أَيِي بْڒَا قطُّو، أَذْ أَسْ وْشغْ ثَاسْغَارْثْ نّسْ، حِيمَا وَارْ د-ثتّْعِيقِّيبْ ڒبْذَا ؤُشَا أَذْ أَيِي ثَارْژْ أَزدْجِيفْ.‘ “

⁵ Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”

⁶ سِيذِيثْنغْ إِنَّا: ”سْڒمْ مِينْ إِقَّارْ ڒْقَاضِي أَغشَّاشْ!

⁶ Então o Senhor disse:

⁷ مَا وَارْ إِتِّيشْ أَربِّي ثَاسْغَارْثْ كْثَارْ أَطَّاسْ إِ يِينِّي زَّايسْ إِتّْوَافَارْزنْ، إِنِّي غَارسْ د-إِسْغُويُّونْ أَسّْ ذ دْجِيڒثْ؟ مَا وَارْ إِتّڭّْ نتَّا كْثَارْ أَطَّاسْ س تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ خَاسنْ؟

⁷ Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?

⁸ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَذْ أَسنْ إِوْشْ ثَاسْغَارْثْ ذغْيَا. مَاشَا خْمِي د غَا إِعْقبْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، مَا أَذْ يَافْ لْ-إِيمَانْ ذِي ثمُّورْثْ؟“

⁸ Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?

⁹ إِنَّا أَمذْيَا-يَا إِ إِوْذَانْ نِّي غَارْ ثدْجَا تِّيقّثْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ أَقَا أَثنْ ذ إِمْسڭَّاذنْ ؤُ سّحْقَارَانْ إِنّغْنِي مَارَّا.

⁹ Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:

¹⁰ ”ڭَاعّْذنْ ثْنَاينْ ن إِوْذَانْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، حِيمَا أَذْ ژَّادْجنْ، إِجّنْ ذ أَفَارِيسِي ؤُ ونّغْنِي ذ إِجّْ ن بُو-ضَّارِيبَا.

¹⁰ — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.

¹¹ إِبدّْ ؤُفَارِيسِي، إِتّْژَادْجْ أَكْ-ذ يِيخفْ نّسْ: ’أَ أَربِّي، تّْقَاذِيغْ شكْ ؤُمِي وَارْ دْجِيغْ شَا أَمْ إِوْذَانْ نّغْنِي: إِغشَّاشنْ ذ يِينِّي إِحصَّارنْ ذ يِينِّي إِزنَّانْ، ؤُڒَا أَمْ بُو-ضَّارِيبَا وَانِيثَا.

¹¹ O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.

¹² نشّْ تّْژُومِّيغْ ثْنَاينْ ن إِمُورنْ ذِي سِّيمَانَا، تِّيشغْ ڒعْشُورْ زِي مَارَّا مِينْ غَارِي إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا.‘

¹² Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”

¹³ مَاشَا بُو-ضَّارِيبَا ونِّي إِبدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، وَارْ إِزْعِيمْ ؤُڒَا أَذْ إِسِّيڒِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، مَاشَا إِوْثَا إِخفْ نّسْ غَارْ إِذْمَارنْ، إِنَّا: ’أَ أَربِّي، أَرْحمْ أَيِي، أَقَا نشّْ ذ أَمذْنُوبْ!‘

¹³ O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”

¹⁴ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا وَانِيثَا أَذْ يِيڒِي إِتّْوَاسڭّذْ س وَاطَّاسْ خْ ؤُفَارِيسِي نِّي ؤُمِي د-إِهْوَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. مِينْزِي مَارَّا ونِّي إِ غَا إِسُّوعْڒَانْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاسّْوَاضعْ، ؤُ ونِّي إِ غَا إِسّْوَاضْعنْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاسُّوعْڒَا.“

¹⁴ Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.

¹⁵ إِوْينْ أَسْ-د إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ حِيمَا أَذْ ثنْ إِسْڒُوفْ. ؤُمِي ثنْ ژْرِينْ إِمحْضَارنْ، وبّْخنْ ثنْ.

¹⁵ Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِڒَاغَا خَاسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”جّمْ إِحنْجِيرنْ أَذْ غَارِي د-أَسنْ، وَارْ ثنْ تّطّْفمْ، مِينْزِي ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ إِ يِينِّي أَمْ يِينَا.

¹⁶ Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:

¹⁷ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي وَارْ إِقْبِيڒنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَمْ ؤُحنْجِيرْ وَارْ ت إِتِّيذفْعمَّارْصْ!“

¹⁷ Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.

¹⁸ إِسّقْسَا ث إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ أَصبْحَانْ، مِينْ غَا ڭّغْ، حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“

¹⁸ Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

¹⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثْڒَاغِيذْ س ’أَصبْحَانْ‘؟ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي ذ أَصبْحَانْ مْغِيرْ إِجّنْ، أَقَا-ث ذ أَربِّي.

¹⁹ Jesus respondeu:

²⁰ شكْ ثسّْنذْ ثِيوصَّا: وَارْ زنِّي، وَارْ نقّْ، وَارْ تِّيشَارْ، وَارْ شهّذْ س ژُورْ، وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!“

²⁰ Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.

²¹ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا مَارَّا ثِينَا حْضِيغْ ثنْثْ زِي ثمْژِي إِنُو.“

²¹ Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.

²² ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع أَيَا، إِنَّا أَسْ: ”إِشْثْ ثقِّيمْ أَشْ. ؤُيُورْ، زنْزْ مَارَّا مِينْ غَاركْ، فَارْقْ إِ-ث خْ إِمزْڒَاضْ ؤُشَا أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒْكنْزْ ذڭْ إِجنْوَانْ، خنِّي ضْفَارْ أَيِي-د.“

²² Ouvindo isso, Jesus lhe disse:

²³ ؤُمِي إِسْڒَا مَانْ أَيَا، إِشْضنْ مِينْزِي ثُوغَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا أَمقّْرَانْ.

²³ Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.

²⁴ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع بلِّي نتَّا إِشْضنْ، إِنَّا: ”مَامّشْ يوْعَارْ خْ أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا مَاحنْذْ أَذْ د-أَذْفنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁴ Jesus, vendo-o assim triste, disse:

²⁵ مِينْزِي أَذَافْ ن وڒْغمْ زِي ثِيطّْ ن ثْسِينفْثْ إِهْونْ خْ وَاذَافْ ن بَابْ ن وَاڭْڒَا غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁵ Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.

²⁶ إِنِّي ثُوغَا إِتّسْڒَانْ أَيَا، نَّانْ: ”وِي إِزمَّارنْ خنِّي أَذْ إِتّْوَاسّنْجمْ؟“

²⁶ Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?

²⁷ يَاسُوع إِنَّا: ”مِينْ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ يِيڒِي غَارْ إِوْذَانْ، غَارْ أَربِّي إِزمَّارْ أَذْ يِيڒِي.“

²⁷ Mas Jesus respondeu:

²⁸ إِنَّا أَسنْ بُوطْرُوسْ: ”أَقَا نشِّينْ نجَّا كُوڒْشِي ؤُشَا نضْفَارْ إِ شكْ.“

²⁸ Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.

²⁹ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِ إِتّجِّينْ ثَادَّارْثْ نِيغْ لْوَالِيذِينْ نِيغْ ثَاوْمَاثْ، نِيغْ ثَامْغَارْثْ نِيغْ ثَارَّاوْثْ ذِي طّْوعْ ن ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي،

²⁹ Jesus lhes respondeu:

³⁰ إِ وَارْ إِكْسِينْ أَضفُّوسْ خْ ؤُضفُّوسْ ن ثْسقَّارْ ذِي ڒْوقْثْ-أَ، ؤُشَا ذِي زّْمَانْ إِ د غَا يَاسنْ أَذْ إِكْسِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

³⁰ que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.

³¹ يَاسُوع إِكْسِي ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا مَارَّا مِينْ يُورَانْ س ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ خْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاقْفڒْ.

³¹ Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:

³² مِينْزِي نتَّا أَذْ إِتّْوَاسلّمْ إِ ڒڭْنُوسْ، ؤُشَا أَذْ زَّايسْ سْثهْزَانْ، أَذْ خَاسْ سُّوسْفنْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ،

³² Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.

³³ أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ، أَذْ ث سّحْقَارنْ، أَذْ ث نْغنْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

³³ Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.

³⁴ نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو زِي مَانْ أَيَا. ثُوغَا أَوَاڒْ-أَ إِوْعَارْ خَاسنْ، ؤُ نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ مِينْ ذ أَسنْ إِتّْوَانَّانْ.

³⁴ Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.

³⁵ أَڒَامِي د-قَارّْبنْ غَارْ أَرِيحَا ثُوغَا إِجّْ ن ؤُذَارْغَاڒْ إِقِّيمْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِتّتَّارْ.

³⁵ Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.

³⁶ ڒَامِي إِسْڒَا إِ ڒْحسّْ ن ڒْغَاشِي إِعْذُو، إِسّقْسَا: ”مَانْ أَيَا؟“

³⁶ E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.

³⁷ نَّانْ أَسْ: ”يشُّو نَّاصِيرِي إِعدُّو.“

³⁷ Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.

³⁸ إِڒَاغَا، إِنَّا: ”أَ يَاسُوع، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي!“

³⁸ Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!

³⁹ إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ غَارْ زَّاثْ ن يَاسُوع، وبّْخنْ ث مَاحنْذْ أَذْ إِسْقَارْ، مَاشَا نتَّا إِبْذَا إِتّْڒَاغَا س جّهْذْ كْثَارْ: ”أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي!“

³⁹ E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!

⁴⁰ إِبدّْ يَاسُوع ؤُشَا يُومُورْ أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ غَارسْ. ؤُمِي د غَارسْ إِقَارّبْ، إِسّقْسَا ث،

⁴⁰ Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:

⁴¹ إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثخْسذْ أَذْ أَشْ ث ڭّغْ؟“ إِنَّا: ”أَ سِيذِي، خْسغْ أَذْ ذوْڒغْ تّْوَاڒِيغْ!“

⁴¹ — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.

⁴² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ثْوَاڒَا، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّشْ إِسّْڭنْفَا شكْ.“

⁴² Jesus lhe disse:

⁴³ ڒخْذنِّي إِتّْوَاڒَا ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث، إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي. مَارَّا إِوْذَانْ إِ إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، سّْعُودْجنْ أَربِّي.

⁴³ Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →