Lucas 18

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ إِنَّا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا بلِّي أَقَا إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْ ژَّادْجنْ ذِي كُوڒْ ڒْوقْثْ بْڒَا أَملِّي.

¹ E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,

² ”ثُوغَا ذڭْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِجّْ ن ڒْقَاضِي وَارْ إِتّڭّْوذْ شَا أَربِّي، وَارْ إِتّْوقَّارْ بْنَاذمْ.

² dizendo: Havia numa cidade

³ إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ذِي ثنْذِينْثْ نِّي ثُوسَا-د غَارسْ، ثنَّا أَسْ: ’أوْشْ أَيِي ثَاسْغَارْثْ إِنُو خْ وغْرِيمْ إِنُو!‘

³ Havia também naquela mesma cidade

⁴ أَطَّاسْ إِ إِكَّا ثُوغَا يُوڭِي. خنِّي إِنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ’نشّْ زعْمَا وَارْ تّڭّْوذغْ شَا أَربِّي ؤُ وَارْ تّْوقِّيرغْ بْنَاذمْ،

⁴ E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,

⁵ قَاعْ أَمُّو، مِينْزِي ثَاجَّاتْشْ-أَ ثْهكّْوڒْ أَيِي بْڒَا قطُّو، أَذْ أَسْ وْشغْ ثَاسْغَارْثْ نّسْ، حِيمَا وَارْ د-ثتّْعِيقِّيبْ ڒبْذَا ؤُشَا أَذْ أَيِي ثَارْژْ أَزدْجِيفْ.‘ “

⁵ todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.

⁶ سِيذِيثْنغْ إِنَّا: ”سْڒمْ مِينْ إِقَّارْ ڒْقَاضِي أَغشَّاشْ!

⁶ E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.

⁷ مَا وَارْ إِتِّيشْ أَربِّي ثَاسْغَارْثْ كْثَارْ أَطَّاسْ إِ يِينِّي زَّايسْ إِتّْوَافَارْزنْ، إِنِّي غَارسْ د-إِسْغُويُّونْ أَسّْ ذ دْجِيڒثْ؟ مَا وَارْ إِتّڭّْ نتَّا كْثَارْ أَطَّاسْ س تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ خَاسنْ؟

⁷ E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?

⁸ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَذْ أَسنْ إِوْشْ ثَاسْغَارْثْ ذغْيَا. مَاشَا خْمِي د غَا إِعْقبْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، مَا أَذْ يَافْ لْ-إِيمَانْ ذِي ثمُّورْثْ؟“

⁸ Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?

⁹ إِنَّا أَمذْيَا-يَا إِ إِوْذَانْ نِّي غَارْ ثدْجَا تِّيقّثْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ أَقَا أَثنْ ذ إِمْسڭَّاذنْ ؤُ سّحْقَارَانْ إِنّغْنِي مَارَّا.

⁹ E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:

¹⁰ ”ڭَاعّْذنْ ثْنَاينْ ن إِوْذَانْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، حِيمَا أَذْ ژَّادْجنْ، إِجّنْ ذ أَفَارِيسِي ؤُ ونّغْنِي ذ إِجّْ ن بُو-ضَّارِيبَا.

¹⁰ Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.

¹¹ إِبدّْ ؤُفَارِيسِي، إِتّْژَادْجْ أَكْ-ذ يِيخفْ نّسْ: ’أَ أَربِّي، تّْقَاذِيغْ شكْ ؤُمِي وَارْ دْجِيغْ شَا أَمْ إِوْذَانْ نّغْنِي: إِغشَّاشنْ ذ يِينِّي إِحصَّارنْ ذ يِينِّي إِزنَّانْ، ؤُڒَا أَمْ بُو-ضَّارِيبَا وَانِيثَا.

¹¹ O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.

¹² نشّْ تّْژُومِّيغْ ثْنَاينْ ن إِمُورنْ ذِي سِّيمَانَا، تِّيشغْ ڒعْشُورْ زِي مَارَّا مِينْ غَارِي إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا.‘

¹² Jejuo duas vezes na semana

¹³ مَاشَا بُو-ضَّارِيبَا ونِّي إِبدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، وَارْ إِزْعِيمْ ؤُڒَا أَذْ إِسِّيڒِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، مَاشَا إِوْثَا إِخفْ نّسْ غَارْ إِذْمَارنْ، إِنَّا: ’أَ أَربِّي، أَرْحمْ أَيِي، أَقَا نشّْ ذ أَمذْنُوبْ!‘

¹³ O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!

¹⁴ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا وَانِيثَا أَذْ يِيڒِي إِتّْوَاسڭّذْ س وَاطَّاسْ خْ ؤُفَارِيسِي نِّي ؤُمِي د-إِهْوَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. مِينْزِي مَارَّا ونِّي إِ غَا إِسُّوعْڒَانْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاسّْوَاضعْ، ؤُ ونِّي إِ غَا إِسّْوَاضْعنْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاسُّوعْڒَا.“

¹⁴ Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.

¹⁵ إِوْينْ أَسْ-د إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ حِيمَا أَذْ ثنْ إِسْڒُوفْ. ؤُمِي ثنْ ژْرِينْ إِمحْضَارنْ، وبّْخنْ ثنْ.

¹⁵ E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِڒَاغَا خَاسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”جّمْ إِحنْجِيرنْ أَذْ غَارِي د-أَسنْ، وَارْ ثنْ تّطّْفمْ، مِينْزِي ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ إِ يِينِّي أَمْ يِينَا.

¹⁶ Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.

¹⁷ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي وَارْ إِقْبِيڒنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَمْ ؤُحنْجِيرْ وَارْ ت إِتِّيذفْعمَّارْصْ!“

¹⁷ Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.

¹⁸ إِسّقْسَا ث إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ أَصبْحَانْ، مِينْ غَا ڭّغْ، حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“

¹⁸ E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?

¹⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثْڒَاغِيذْ س ’أَصبْحَانْ‘؟ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي ذ أَصبْحَانْ مْغِيرْ إِجّنْ، أَقَا-ث ذ أَربِّي.

¹⁹ Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,

²⁰ شكْ ثسّْنذْ ثِيوصَّا: وَارْ زنِّي، وَارْ نقّْ، وَارْ تِّيشَارْ، وَارْ شهّذْ س ژُورْ، وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!“

²⁰ Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.

²¹ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا مَارَّا ثِينَا حْضِيغْ ثنْثْ زِي ثمْژِي إِنُو.“

²¹ E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.

²² ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع أَيَا، إِنَّا أَسْ: ”إِشْثْ ثقِّيمْ أَشْ. ؤُيُورْ، زنْزْ مَارَّا مِينْ غَاركْ، فَارْقْ إِ-ث خْ إِمزْڒَاضْ ؤُشَا أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒْكنْزْ ذڭْ إِجنْوَانْ، خنِّي ضْفَارْ أَيِي-د.“

²² E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-

²³ ؤُمِي إِسْڒَا مَانْ أَيَا، إِشْضنْ مِينْزِي ثُوغَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا أَمقّْرَانْ.

²³ Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.

²⁴ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع بلِّي نتَّا إِشْضنْ، إِنَّا: ”مَامّشْ يوْعَارْ خْ أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا مَاحنْذْ أَذْ د-أَذْفنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁴ E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!

²⁵ مِينْزِي أَذَافْ ن وڒْغمْ زِي ثِيطّْ ن ثْسِينفْثْ إِهْونْ خْ وَاذَافْ ن بَابْ ن وَاڭْڒَا غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁵ Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.

²⁶ إِنِّي ثُوغَا إِتّسْڒَانْ أَيَا، نَّانْ: ”وِي إِزمَّارنْ خنِّي أَذْ إِتّْوَاسّنْجمْ؟“

²⁶ E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?

²⁷ يَاسُوع إِنَّا: ”مِينْ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ يِيڒِي غَارْ إِوْذَانْ، غَارْ أَربِّي إِزمَّارْ أَذْ يِيڒِي.“

²⁷ Mas ele respondeu: As

²⁸ إِنَّا أَسنْ بُوطْرُوسْ: ”أَقَا نشِّينْ نجَّا كُوڒْشِي ؤُشَا نضْفَارْ إِ شكْ.“

²⁸ E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.

²⁹ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِ إِتّجِّينْ ثَادَّارْثْ نِيغْ لْوَالِيذِينْ نِيغْ ثَاوْمَاثْ، نِيغْ ثَامْغَارْثْ نِيغْ ثَارَّاوْثْ ذِي طّْوعْ ن ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي،

²⁹ E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus

³⁰ إِ وَارْ إِكْسِينْ أَضفُّوسْ خْ ؤُضفُّوسْ ن ثْسقَّارْ ذِي ڒْوقْثْ-أَ، ؤُشَا ذِي زّْمَانْ إِ د غَا يَاسنْ أَذْ إِكْسِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

³⁰ e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.

³¹ يَاسُوع إِكْسِي ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا مَارَّا مِينْ يُورَانْ س ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ خْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاقْفڒْ.

³¹ E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.

³² مِينْزِي نتَّا أَذْ إِتّْوَاسلّمْ إِ ڒڭْنُوسْ، ؤُشَا أَذْ زَّايسْ سْثهْزَانْ، أَذْ خَاسْ سُّوسْفنْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ،

³² Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;

³³ أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ، أَذْ ث سّحْقَارنْ، أَذْ ث نْغنْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

³³ e, havendo-

³⁴ نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو زِي مَانْ أَيَا. ثُوغَا أَوَاڒْ-أَ إِوْعَارْ خَاسنْ، ؤُ نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ مِينْ ذ أَسنْ إِتّْوَانَّانْ.

³⁴ E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.

³⁵ أَڒَامِي د-قَارّْبنْ غَارْ أَرِيحَا ثُوغَا إِجّْ ن ؤُذَارْغَاڒْ إِقِّيمْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِتّتَّارْ.

³⁵ E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.

³⁶ ڒَامِي إِسْڒَا إِ ڒْحسّْ ن ڒْغَاشِي إِعْذُو، إِسّقْسَا: ”مَانْ أَيَا؟“

³⁶ E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.

³⁷ نَّانْ أَسْ: ”يشُّو نَّاصِيرِي إِعدُّو.“

³⁷ E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.

³⁸ إِڒَاغَا، إِنَّا: ”أَ يَاسُوع، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي!“

³⁸ Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!

³⁹ إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ غَارْ زَّاثْ ن يَاسُوع، وبّْخنْ ث مَاحنْذْ أَذْ إِسْقَارْ، مَاشَا نتَّا إِبْذَا إِتّْڒَاغَا س جّهْذْ كْثَارْ: ”أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي!“

³⁹ E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!

⁴⁰ إِبدّْ يَاسُوع ؤُشَا يُومُورْ أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ غَارسْ. ؤُمِي د غَارسْ إِقَارّبْ، إِسّقْسَا ث،

⁴⁰ Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,

⁴¹ إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثخْسذْ أَذْ أَشْ ث ڭّغْ؟“ إِنَّا: ”أَ سِيذِي، خْسغْ أَذْ ذوْڒغْ تّْوَاڒِيغْ!“

⁴¹ dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.

⁴² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ثْوَاڒَا، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّشْ إِسّْڭنْفَا شكْ.“

⁴² E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.

⁴³ ڒخْذنِّي إِتّْوَاڒَا ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث، إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي. مَارَّا إِوْذَانْ إِ إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، سّْعُودْجنْ أَربِّي.

⁴³ E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →