Lucas 18

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِنَّا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا بلِّي أَقَا إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْ ژَّادْجنْ ذِي كُوڒْ ڒْوقْثْ بْڒَا أَملِّي.

¹ Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:

² ”ثُوغَا ذڭْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِجّْ ن ڒْقَاضِي وَارْ إِتّڭّْوذْ شَا أَربِّي، وَارْ إِتّْوقَّارْ بْنَاذمْ.

² Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.

³ إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ذِي ثنْذِينْثْ نِّي ثُوسَا-د غَارسْ، ثنَّا أَسْ: ’أوْشْ أَيِي ثَاسْغَارْثْ إِنُو خْ وغْرِيمْ إِنُو!‘

³ Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.

⁴ أَطَّاسْ إِ إِكَّا ثُوغَا يُوڭِي. خنِّي إِنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ’نشّْ زعْمَا وَارْ تّڭّْوذغْ شَا أَربِّي ؤُ وَارْ تّْوقِّيرغْ بْنَاذمْ،

⁴ Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;

⁵ قَاعْ أَمُّو، مِينْزِي ثَاجَّاتْشْ-أَ ثْهكّْوڒْ أَيِي بْڒَا قطُّو، أَذْ أَسْ وْشغْ ثَاسْغَارْثْ نّسْ، حِيمَا وَارْ د-ثتّْعِيقِّيبْ ڒبْذَا ؤُشَا أَذْ أَيِي ثَارْژْ أَزدْجِيفْ.‘ “

⁵ todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.

⁶ سِيذِيثْنغْ إِنَّا: ”سْڒمْ مِينْ إِقَّارْ ڒْقَاضِي أَغشَّاشْ!

⁶ Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.

⁷ مَا وَارْ إِتِّيشْ أَربِّي ثَاسْغَارْثْ كْثَارْ أَطَّاسْ إِ يِينِّي زَّايسْ إِتّْوَافَارْزنْ، إِنِّي غَارسْ د-إِسْغُويُّونْ أَسّْ ذ دْجِيڒثْ؟ مَا وَارْ إِتّڭّْ نتَّا كْثَارْ أَطَّاسْ س تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ خَاسنْ؟

⁷ Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?

⁸ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَذْ أَسنْ إِوْشْ ثَاسْغَارْثْ ذغْيَا. مَاشَا خْمِي د غَا إِعْقبْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، مَا أَذْ يَافْ لْ-إِيمَانْ ذِي ثمُّورْثْ؟“

⁸ Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?

⁹ إِنَّا أَمذْيَا-يَا إِ إِوْذَانْ نِّي غَارْ ثدْجَا تِّيقّثْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ أَقَا أَثنْ ذ إِمْسڭَّاذنْ ؤُ سّحْقَارَانْ إِنّغْنِي مَارَّا.

⁹ Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:

¹⁰ ”ڭَاعّْذنْ ثْنَاينْ ن إِوْذَانْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، حِيمَا أَذْ ژَّادْجنْ، إِجّنْ ذ أَفَارِيسِي ؤُ ونّغْنِي ذ إِجّْ ن بُو-ضَّارِيبَا.

¹⁰ Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.

¹¹ إِبدّْ ؤُفَارِيسِي، إِتّْژَادْجْ أَكْ-ذ يِيخفْ نّسْ: ’أَ أَربِّي، تّْقَاذِيغْ شكْ ؤُمِي وَارْ دْجِيغْ شَا أَمْ إِوْذَانْ نّغْنِي: إِغشَّاشنْ ذ يِينِّي إِحصَّارنْ ذ يِينِّي إِزنَّانْ، ؤُڒَا أَمْ بُو-ضَّارِيبَا وَانِيثَا.

¹¹ O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;

¹² نشّْ تّْژُومِّيغْ ثْنَاينْ ن إِمُورنْ ذِي سِّيمَانَا، تِّيشغْ ڒعْشُورْ زِي مَارَّا مِينْ غَارِي إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا.‘

¹² jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.

¹³ مَاشَا بُو-ضَّارِيبَا ونِّي إِبدّنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، وَارْ إِزْعِيمْ ؤُڒَا أَذْ إِسِّيڒِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، مَاشَا إِوْثَا إِخفْ نّسْ غَارْ إِذْمَارنْ، إِنَّا: ’أَ أَربِّي، أَرْحمْ أَيِي، أَقَا نشّْ ذ أَمذْنُوبْ!‘

¹³ O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!

¹⁴ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا وَانِيثَا أَذْ يِيڒِي إِتّْوَاسڭّذْ س وَاطَّاسْ خْ ؤُفَارِيسِي نِّي ؤُمِي د-إِهْوَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. مِينْزِي مَارَّا ونِّي إِ غَا إِسُّوعْڒَانْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاسّْوَاضعْ، ؤُ ونِّي إِ غَا إِسّْوَاضْعنْ إِخفْ نّسْ أَذْ إِتّْوَاسُّوعْڒَا.“

¹⁴ Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.

¹⁵ إِوْينْ أَسْ-د إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ حِيمَا أَذْ ثنْ إِسْڒُوفْ. ؤُمِي ثنْ ژْرِينْ إِمحْضَارنْ، وبّْخنْ ثنْ.

¹⁵ Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِڒَاغَا خَاسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”جّمْ إِحنْجِيرنْ أَذْ غَارِي د-أَسنْ، وَارْ ثنْ تّطّْفمْ، مِينْزِي ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ إِ يِينِّي أَمْ يِينَا.

¹⁶ Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.

¹⁷ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي وَارْ إِقْبِيڒنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَمْ ؤُحنْجِيرْ وَارْ ت إِتِّيذفْعمَّارْصْ!“

¹⁷ Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.

¹⁸ إِسّقْسَا ث إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ أَصبْحَانْ، مِينْ غَا ڭّغْ، حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“

¹⁸ Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

¹⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثْڒَاغِيذْ س ’أَصبْحَانْ‘؟ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي ذ أَصبْحَانْ مْغِيرْ إِجّنْ، أَقَا-ث ذ أَربِّي.

¹⁹ Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.

²⁰ شكْ ثسّْنذْ ثِيوصَّا: وَارْ زنِّي، وَارْ نقّْ، وَارْ تِّيشَارْ، وَارْ شهّذْ س ژُورْ، وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!“

²⁰ Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.

²¹ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا مَارَّا ثِينَا حْضِيغْ ثنْثْ زِي ثمْژِي إِنُو.“

²¹ Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.

²² ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع أَيَا، إِنَّا أَسْ: ”إِشْثْ ثقِّيمْ أَشْ. ؤُيُورْ، زنْزْ مَارَّا مِينْ غَاركْ، فَارْقْ إِ-ث خْ إِمزْڒَاضْ ؤُشَا أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒْكنْزْ ذڭْ إِجنْوَانْ، خنِّي ضْفَارْ أَيِي-د.“

²² Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.

²³ ؤُمِي إِسْڒَا مَانْ أَيَا، إِشْضنْ مِينْزِي ثُوغَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا أَمقّْرَانْ.

²³ Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.

²⁴ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع بلِّي نتَّا إِشْضنْ، إِنَّا: ”مَامّشْ يوْعَارْ خْ أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا مَاحنْذْ أَذْ د-أَذْفنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁴ E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!

²⁵ مِينْزِي أَذَافْ ن وڒْغمْ زِي ثِيطّْ ن ثْسِينفْثْ إِهْونْ خْ وَاذَافْ ن بَابْ ن وَاڭْڒَا غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

²⁵ Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.

²⁶ إِنِّي ثُوغَا إِتّسْڒَانْ أَيَا، نَّانْ: ”وِي إِزمَّارنْ خنِّي أَذْ إِتّْوَاسّنْجمْ؟“

²⁶ E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?

²⁷ يَاسُوع إِنَّا: ”مِينْ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ يِيڒِي غَارْ إِوْذَانْ، غَارْ أَربِّي إِزمَّارْ أَذْ يِيڒِي.“

²⁷ Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.

²⁸ إِنَّا أَسنْ بُوطْرُوسْ: ”أَقَا نشِّينْ نجَّا كُوڒْشِي ؤُشَا نضْفَارْ إِ شكْ.“

²⁸ E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.

²⁹ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِ إِتّجِّينْ ثَادَّارْثْ نِيغْ لْوَالِيذِينْ نِيغْ ثَاوْمَاثْ، نِيغْ ثَامْغَارْثْ نِيغْ ثَارَّاوْثْ ذِي طّْوعْ ن ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي،

²⁹ Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,

³⁰ إِ وَارْ إِكْسِينْ أَضفُّوسْ خْ ؤُضفُّوسْ ن ثْسقَّارْ ذِي ڒْوقْثْ-أَ، ؤُشَا ذِي زّْمَانْ إِ د غَا يَاسنْ أَذْ إِكْسِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

³⁰ que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.

³¹ يَاسُوع إِكْسِي ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ نّسْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا مَارَّا مِينْ يُورَانْ س ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ خْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاقْفڒْ.

³¹ Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;

³² مِينْزِي نتَّا أَذْ إِتّْوَاسلّمْ إِ ڒڭْنُوسْ، ؤُشَا أَذْ زَّايسْ سْثهْزَانْ، أَذْ خَاسْ سُّوسْفنْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ،

³² pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;

³³ أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ، أَذْ ث سّحْقَارنْ، أَذْ ث نْغنْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

³³ e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.

³⁴ نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو زِي مَانْ أَيَا. ثُوغَا أَوَاڒْ-أَ إِوْعَارْ خَاسنْ، ؤُ نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ مِينْ ذ أَسنْ إِتّْوَانَّانْ.

³⁴ Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.

³⁵ أَڒَامِي د-قَارّْبنْ غَارْ أَرِيحَا ثُوغَا إِجّْ ن ؤُذَارْغَاڒْ إِقِّيمْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِتّتَّارْ.

³⁵ Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.

³⁶ ڒَامِي إِسْڒَا إِ ڒْحسّْ ن ڒْغَاشِي إِعْذُو، إِسّقْسَا: ”مَانْ أَيَا؟“

³⁶ E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.

³⁷ نَّانْ أَسْ: ”يشُّو نَّاصِيرِي إِعدُّو.“

³⁷ Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.

³⁸ إِڒَاغَا، إِنَّا: ”أَ يَاسُوع، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي!“

³⁸ Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!

³⁹ إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ غَارْ زَّاثْ ن يَاسُوع، وبّْخنْ ث مَاحنْذْ أَذْ إِسْقَارْ، مَاشَا نتَّا إِبْذَا إِتّْڒَاغَا س جّهْذْ كْثَارْ: ”أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي!“

³⁹ E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!

⁴⁰ إِبدّْ يَاسُوع ؤُشَا يُومُورْ أَذْ ث-إِ-د-أَوْينْ غَارسْ. ؤُمِي د غَارسْ إِقَارّبْ، إِسّقْسَا ث،

⁴⁰ Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:

⁴¹ إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثخْسذْ أَذْ أَشْ ث ڭّغْ؟“ إِنَّا: ”أَ سِيذِي، خْسغْ أَذْ ذوْڒغْ تّْوَاڒِيغْ!“

⁴¹ Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.

⁴² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ثْوَاڒَا، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّشْ إِسّْڭنْفَا شكْ.“

⁴² Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.

⁴³ ڒخْذنِّي إِتّْوَاڒَا ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث، إِسّمْغَارَا ذِي أَربِّي. مَارَّا إِوْذَانْ إِ إِژْرِينْ مَانْ أَيَا، سّْعُودْجنْ أَربِّي.

⁴³ Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →