Juízes 9

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، غَارْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ. نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْوَاشُونْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا:

¹ Certo dia, Abimeleque, filho de Gideão, foi a Siquém visitar os irmãos de sua mãe e disse a eles e aos demais membros do seu clã materno:

² ”سِيوْڒمْ مَاشَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ: ’مِينْ إِدْجَانْ مْلِيحْ إِ كنِّيوْ: مَاڒَا سبْعِينْ ن يرْيَازنْ أَذْ خَاومْ حكْمنْ، مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، نِيغْ مَاڒَا مْغِيرْ إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا أَذْ خَاومْ إِحْكمْ؟عقْڒمْ عَاوذْ، أَقَا نشّْ ذ إِغُوسَّانْ نْومْ ذ أَيْسُومْ نْومْ.‘ “

² “Perguntem aos líderes de Siquém se preferem ser governados por todos os setenta filhos de Gideão ou por um só homem. E lembrem-se de que eu sou da mesma carne e do mesmo sangue de vocês!”.

³ خنِّي سِّيوْڒنْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ أَڒَامِي ؤُڒْ نْسنْ إِميّڒْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”نتَّا ذ ؤُمَاثْنغْ.“

³ Então os tios de Abimeleque transmitiram sua mensagem a todos os líderes de Siquém, que, depois de ouvirem a proposta, decidiram em favor de Abimeleque, pois era parente deles.

⁴ نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ سبْعِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعْلْ-بَارِيثْ. زَّايْسنْثْ إِشْرَا أَبِيمَالِيكْ إِرْيَازنْ إِخْوَانْ ذ يِينِّي إِطَارّْشنْ، ؤُشَا نِيثْنِي ضفَّارنْ ث-إِ-د.

⁴ Deram-lhe setenta moedas de prata do templo de Baal-Berite, que ele usou para contratar indivíduos desocupados e desordeiros que concordaram em segui-lo.

⁵ يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي عَافْرَا ؤُ إِنْغَا خْ إِجّْ ن وژْرُو أَيْثْمَاسْ، إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. مْغِيرْ يُوثَامْ، أَحنْجِيرْ أَمَاژُوژْ ن يَارُوبَّاعْلْ إِقِّيمْ وحّْذسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِنُّوفَّارْ.

⁵ Ele foi à casa de seu pai em Ofra e ali, sobre uma pedra, matou todos os seus setenta meios-irmãos, os filhos de Gideão, exceto Jotão, o filho mais novo, que fugiu e se escondeu.

⁶ ؤُشَا مُوننْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ذ مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا ؤُشَا فّْغنْ، ڭِّينْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ومْشَانْ إِقدّْسنْ غَارْ شَاكِيمْ.

⁶ Então os líderes de Siquém e Bete-Milo convocaram uma reunião debaixo do carvalho perto da coluna em Siquém e proclamaram Abimeleque rei.

⁷ نِيثْنِي خبَّارنْ أَيَا إِ يُوثَامْ، إِكَّارْ إِبدّْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ ن جَارِيزِيمْ. إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ غَارِي، أَ كنِّيوْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، ؤُشَا أَربِّي أَذْ غَارْومْ إِسڒْ!“

⁷ Quando Jotão soube disso, subiu ao topo do monte Gerizim e gritou: “Ouçam-me, cidadãos de Siquém! Ouçam-me se querem que Deus os ouça!

⁸ ”أَشْحَاڒْ ؤُيَا كَّارنْثْ ثْشجُّورَا، فّْغنْثْ حِيمَا أَذْ ذهْننْثْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ يِيخفْ نْسنْثْ ؤُشَا نَّانْثْ إِ ؤُزمُّورْ: ’إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

⁸ Certa vez as árvores resolveram ungir um rei. Primeiro disseram à oliveira: ‘Seja nosso rei!’.

⁹ أَزمُّورْ إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاذُونْثْ ن زّشْثْ إِنُو نِّي إِ ذ أَيِي إِسّمْغَارْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

⁹ Mas a oliveira se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o óleo que agrada a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.

¹⁰ ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ وَارْثُو: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁰ “Então disseram à figueira: ‘Seja nosso rei!’.

¹¹ ؤُرْثُو إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاژْيُوذِي إِنُو ذ ڒْغِيدْجثْ إِصبْحنْ إِنُو؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹¹ Mas a figueira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir meus frutos doces e deliciosos, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.

¹² ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ ثْزَايَارْثْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شمْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹² “Então disseram à videira: ‘Seja nosso rei!’.

¹³ مَاشَا ثنَّا أَسنْ ثْزَايَارْثْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي بِينُو ن جْذِيذْ إِنُو نِّي إِسّفْرَاحنْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹³ Mas a videira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o vinho que alegra a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.

¹⁴ خنِّي نَّانْ مَارَّا ثِيشجُّورَا إِ شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁴ “Por fim, todas as árvores se voltaram para o espinheiro e disseram: ‘Seja nosso rei!’.

¹⁵ ؤُشَا شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ إِنَّا إِ ثْشجُّورَا: ’مَاڒَا ثخْسنْثْ كنِّينْثْ س ثِيذتّْ أَذْ أَيِي ثْذهْننْثْ ذ أَجدْجِيذْ خَاكنْثْ، أَسنْثْ-د خنِّي، أَفنْثْ أَذُورِّي ذِي ثِيڒِي إِنُو، مَاشَا مَاڒَا لَّا، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، أَذْ ثشّْ ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ ن لُوبْنَانْ.‘ “

¹⁵ E o espinheiro respondeu às árvores: ‘Se querem mesmo ungir-me seu rei, venham abrigar-se à minha sombra. Se não, que saia fogo de mim e queime os cedros do Líbano’”.

¹⁶ ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مَاڒَا ثڭِّيمْ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ؤُمِي ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ مْلِيحْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ ذَايسْ أَمْ مَامّشْ إِسّْذَاهدْجْ،

¹⁶ Jotão prosseguiu: “Será que vocês de fato agiram de forma honrada e íntegra ao proclamar Abimeleque seu rei? Será que foram justos com Gideão e seus descendentes? Vocês o trataram como ele merece, tendo em vista tudo que realizou?

¹⁷ - أَقَا بَابَا إِمّْنغْ ذِي طّْوعْ نْومْ ؤُشَا إِسبّڒْ ثُوذَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِفكّْ كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ،

¹⁷ Meu pai lutou por vocês e arriscou a vida para libertá-los dos midianitas.

¹⁸ مَاشَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ أَسّْ-أَ خْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ خْ إِجّْ ن وژْرُو أَقَا ثنْغِيمْ أَرَّاوْ نّسْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ؤُ ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن ثَايَّا، ذ أَجدْجِيذْ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي نتَّا ذ ؤُمَاثْومْ -

¹⁸ Mas hoje vocês se rebelaram contra ele e seus descendentes e mataram seus setenta filhos sobre uma pedra. Escolheram Abimeleque, filho da escrava dele, para ser rei só porque ele é seu parente.

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَسّْ-أَ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، خنِّي أَذْ ثْفَارْحمْ ذِي أَبِيمَالِيكْ ؤُ نتَّا أَذْ إِفَارْحْ ذَايْومْ.

¹⁹ “Se hoje agiram de forma honrada e íntegra com Gideão e seus descendentes, então que sejam felizes com Abimeleque, e ele seja feliz com vocês.

²⁰ مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي أَبِيمَالِيكْ أَذْ ثشّْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ ذ إِمزْذَاغْ ن لْقلْعَا ؤُشَا أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زڭْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُ زِي مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا، أَذْ ثشّْ أَبِيمَالِيكْ!‘ “

²⁰ Mas, se não o fizeram, então que saia fogo de Abimeleque e queime os líderes de Siquém e Bete-Milo, e saia fogo dos líderes de Siquém e Bete-Milo e queime Abimeleque!”.

²¹ خنِّي يُويُورْ يُوثَامْ، يَارْوڒْ، إِرُوحْ غَارْ بِي‘رْ. ثُوغَا إِزدّغْ ذِينْ، إِڭّْوجْ خْ ؤُمَاسْ أَبِيمَالِيكْ.

²¹ Então Jotão fugiu e foi morar em Beer, pois tinha medo de seu irmão Abimeleque.

²² ڒَْامِي ثُوغَا إِحكّمْ أَبِيمَالِيكْ خْ إِسْرَائِيل ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا،

²² Depois que Abimeleque havia governado Israel por três anos,

²³ إِسّكّْ أَربِّي إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ جَارْ أَبِيمَالِيكْ ذ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ. إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ غْذَارنْ زِي أَبِيمَالِيكْ،

²³ Deus enviou um espírito que gerou discórdia entre Abimeleque e os líderes de Siquém, que se rebelaram.

²⁴ حِيمَا أَغصّبْ، نِّي إِتّْوَاڭّنْ إِ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ إِذَامّنْ نْسنْ أَذْ د-أَسنْ خْ ؤُمَاثْسنْ أَبِيمَالِيكْ، ونِّي ثنْ إِنْغِينْ، ؤُ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، إِنِّي ثُوغَا إِسّْجهْذنْ إِفَاسّنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ أَيْثْمَاسْ.

²⁴ Foi um castigo para Abimeleque por ele ter assassinado os setenta filhos de Gideão e para os líderes de Siquém por terem apoiado Abimeleque no assassinato de seus irmãos.

²⁵ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ وجْذنْ أَسْ ڒفْخُوخْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ ؤُ نِيثْنِي كشّْضنْ مَارَّا ونِّي ذِينْ خَاسنْ إِ غَا إِكّنْ ذ أَبْرِيذْ. أَيَا إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ.

²⁵ Os líderes de Siquém prepararam uma emboscada para Abimeleque no alto dos montes e assaltavam todos os que passavam por ali. Contudo, alguém alertou Abimeleque sobre essa conspiração.

²⁶ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يُوسَا-د أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ غَارْ شَاكِيمْ ؤُ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ تِّيقّنْ ذَايسْ.

²⁶ Nessa época, Gaal, filho de Ebede, se mudou para Siquém com seus irmãos e ganhou a confiança dos líderes da cidade.

²⁷ نِيثْنِي فّْغنْ غَارْ إِيَّارنْ، ڒقْضنْ ؤُضِيڒْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ نْسنْ،عفّْسنْ خْ ؤُضِيڒْ ؤُشَاغنّْجنْ إِزْڒَانْ ن ڒفْرَاحثْ، ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ ؤُشَا نعْڒنْ أَبِيمَالِيكْ.

²⁷ Depois de irem ao campo, colherem as uvas e pisarem nelas, realizaram uma festa da colheita, no templo do deus local. Foi servido vinho à vontade, e todos começaram a amaldiçoar Abimeleque.

²⁸ ؤُشَا جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِعْنَا نتَّا أَبِيمَالِيكْ ذ مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذ شَاكِيمْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نَاضَارْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي نتَّا ذ مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ؟ ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي زابُولْ ذ لْوَالِي نّسْ؟ سخَّارمْ خنِّي إِ يرْيَازنْ ن حَامُورْ، بَابَاسْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي مَايمِّي إِ ذ أَسْ غَا نْسخَّارْ؟

²⁸ “Quem é Abimeleque?”, disse em alta voz Gaal, filho de Ebede. “Se não é um verdadeiro filho de Siquém, por que devemos servi-lo? É apenas filho de Gideão, e esse Zebul é apenas seu ajudante. Sirvam aos verdadeiros filhos de Hamor, o fundador de Siquém! Por que devemos servir a Abimeleque?

²⁹ مْڒِي مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي نشّْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ أَژّْڒغْ خْ أَبِيمَالِيكْ.“ ؤُشَا إِنَّا إِ أَبِيمَالِيكْ: ”أَرْنِي إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ ؤُشَا فّغْ غَارْ ؤُمنْغِي!“

²⁹ Se eu estivesse no comando, me livraria de Abimeleque. Diria a ele: ‘Convoque seus soldados e venha lutar!’.”

³⁰ ؤُمِي زابُولْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، إِسْڒَا أَوَاڒنْ ن جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يَارْغَا ؤُخيّقْ نّسْ.

³⁰ Mas, quando Zebul, que governava a cidade, tomou conhecimento das palavras de Gaal, ficou furioso.

³¹ نتَّا إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ أَبِيمَالِيكْ ذِي ثْنُوفّْرَا، نَّانْ: ”خْزَارْ، جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، ذ أَيْثْمَاسْ ؤُسِينْ-د غَارْ شَاكِيمْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا سّْغوّْغنْ خَاكْ ثَانْذِينْثْ.

³¹ Enviou mensageiros a Abimeleque em Arumá para lhe dizer: “Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos se mudaram para Siquém e estão instigando a cidade a se rebelar contra você.

³² خنِّي ڒخُّو، كَّارْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، شكْ ذ ڒْڭنْسْ نِّي غَاركْ إِدْجَانْ، ؤُشَا أڭّْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ.

³² Venha de noite com seu exército e esconda-se nos campos.

³³ ؤُ غَارْ ثُوفُّوثْ، غَارْ ونْقَارْ ن ثْفُوشْثْ، إِتّْخصَّا أَذْ ثكَّارذْ زِيشْ ؤُشَا عْرفْ خْ ثنْذِينْثْ. ؤُ خْزَارْ، مَاڒَا نتَّا ذ ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ أَذْ غَاركْ د-إِفّغْ، أڭّْ خنِّي أَكِيذسْ مِينْ خفْ إِزمَّارْ ؤُفُوسْ نّشْ أَذْ إِڭّْ.“

³³ Pela manhã, assim que o sol nascer, ataque a cidade. Quando Gaal e aqueles que o acompanham saírem para lutar contra você, faça com eles o que desejar”.

³⁴ أَبِيمَالِيكْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ-د ذِي دْجِيڒثْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْفخْ خْ شَاكِيمْ س أَربْعَا ن إِبَاطَايُوننْ.

³⁴ Então Abimeleque e todos os seus homens saíram de noite, dividiram-se em quatro grupos e armaram uma emboscada ao redor de Siquém.

³⁵ ؤُ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِفّغْ-د، يُويُورْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ؤُ أَبِيمَالِيكْ، ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ زڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ.

³⁵ Gaal, filho de Ebede, estava à porta da cidade quando Abimeleque e seu exército saíram de seus esconderijos.

³⁶ ؤُمِي جَاعَالْ إِژْرَا ڒْڭنْسْ، إِنَّا إِ زابُولْ: ”خْزَارْ، أَقَا إِوْذَانْ هكّْوَانْ-د زِي ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ.“ زابُولْ إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثْوَاڒِيذْ ثِيڒِي ن إِذُورَارْ ذ إِوْذَانْ.“

³⁶ Quando Gaal os viu, disse a Zebul: “Olhe, há pessoas descendo do alto das colinas!”. Zebul respondeu: “São apenas as sombras dos montes que se parecem com homens”.

³⁷ جَاعَالْ يَارْنِي إِسَّاوَاڒْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَقَا إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ إِهكّْوَا-د زِي ثْعبُّوضْثْ ن ثمُّورْثْ ؤُ إِشْثْ ن ڒْكُومْبَانِييّثْ ثُوسَا-د زڭْ وبْرِيذْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ن إِبزْڭَاونْ.“

³⁷ Mas Gaal insistiu: “Não! São pessoas descendo das colinas. E outro grupo vem pela estrada que passa pelo Carvalho dos Adivinhos”.

³⁸ خنِّي إِنَّا أَسْ زابُولْ: ”مَانِي إِ دْجَانْ ڒخُّو وَاوَاڒنْ نّشْ إِ زِي ثنِّيذْ: ’مِينْ إِعْنَا أَبِيمَالِيكْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نْسخَّارْ؟ مَا وَارْ دْجِينْ إِنَا ذ ڒْڭنْسْ إِ ثسّحْقَارذْ شكْ؟ فّغْ خنِّي ڒخُّو ؤُ ثمّنْغذْ أَكِيذسْ!“

³⁸ Zebul se voltou para ele e perguntou: “Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você que disse: ‘Quem é Abimeleque e por que deveríamos servi-lo?’. Os homens dos quais você zombou estão logo ali do lado de fora da cidade! Saia e lute contra eles!”.

³⁹ ؤُشَا إِفّغْ جَاعَالْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُشَا إِمّْنغْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ.

³⁹ Então Gaal marchou à frente dos líderes de Siquém para a batalha contra Abimeleque.

⁴⁰ إِضْفَارْ إِ-ث أَبِيمَالِيكْ، مِينْزِي نتَّا يَارْوڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا أَطَّاسْ ن يِينِّي إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ س سِّيفْ وْضَانْ أَڒْ أَذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ.

⁴⁰ Abimeleque perseguiu Gaal, e muitos homens de Siquém foram feridos e caíram pelo caminho enquanto recuavam até o portão da cidade.

⁴¹ إِقِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذِي أَرُومَا ؤُ زابُولْ يُوژّڒْ خْ جَاعَالْ ذ أَيْثْمَاسْ أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ عَاذْ ذِي شَاكِيمْ.

⁴¹ Abimeleque voltou a Arumá, e Zebul expulsou Gaal e seus irmãos de Siquém.

⁴² ثِيوشَّا نّسْ، إِمْسَارْ، ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ إِيَّارْ. أَيَا عَاوْذنْ ث إِ أَبِيمَالِيكْ.

⁴² No dia seguinte, o povo de Siquém saiu para guerrear nos campos. Abimeleque soube disso,

⁴³ خنِّي إِكْسِي نتَّا ڒْڭنْسْ، إِبْضَا ث خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِڭَّا إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا نتَّا إِخزَّارْ، أَقَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ. خنِّي إِكَّارْ ضِيدّْ نْسنْ ؤُشَا إِغْڒبْ خَاسنْ.

⁴³ dividiu seus homens em três grupos e armou emboscadas nos campos. Quando Abimeleque viu o povo sair da cidade, ele e seus homens saíram de seus esconderijos e atacaram.

⁴⁴ مِينْزِي أَبِيمَالِيكْ ذ إِبَاطَايُوننْ إِ غَارسْ، فّْغنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ بدّنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ ثْنَاينْ ن إِبَاطَايُوننْ نّغْنِيثْ ؤُذْفنْ خْ يِينِّي ثُوغَا ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا قْضَانْ خَاسنْ.

⁴⁴ Abimeleque e seu grupo tomaram de assalto o portão da cidade para impedir que os homens de Siquém voltassem para dentro. Enquanto isso, os outros dois grupos atacaram e mataram aqueles que estavam nos campos.

⁴⁵ أَسّْ نِّي مَارَّا إِمّْنغْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ. نتَّا إِطّفْ إِ-ت، إِنْغَا ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ. خنِّي إِهْذمْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا إِسُّويسْ خَاسْ ثَامدْجَاحْثْ.

⁴⁵ A batalha durou o dia inteiro. Por fim, Abimeleque tomou Siquém e matou seus habitantes. Depois, destruiu a cidade e espalhou sal em todo o solo.

⁴⁶ ؤُمِي ث سْڒِينْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ، ؤُذْفنْ غَارْ أَمْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ بَارِيثْ.

⁴⁶ Ao tomarem conhecimento do que havia acontecido, os líderes que viviam na torre de Siquém correram e se esconderam na fortaleza do templo de Baal-Berite.

⁴⁷ إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ، أَقَا مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ ڭِّينْ أَذْ مُوننْ ذِينْ.

⁴⁷ Quando alguém informou Abimeleque de que esses habitantes estavam reunidos ali,

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا إِڭعّذْ أَبِيمَالِيكْ أَذْرَارْ ن صَالْمُونْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ، ؤُ أَبِيمَالِيكْ إِطّفْ شَّاقُورْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ؤُشَا إِقْڒعْ إِشْثْ ن ثْصطَّا ن ثْشجَّارْثْ، إِكْسِي ت ؤُ إِسَّارْسْ إِ-ت خْ ثغْرُوضْثْ نّسْ، إِنَّا إِ ڒْڭنْسْ نّسْ: ”مِينْ ثژْرِيمْ ڭِّيغْ نشّْ، قدْجْقمْ، ڭّمْ ث ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ نشّْ!“

⁴⁸ ele levou seu exército ao monte Zalmom. Pegou um machado, cortou alguns galhos de uma árvore e os pôs sobre os ombros. “Rápido! Façam como eu!”, disse a seus homens.

⁴⁹ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ، كُوڒْ أَرْيَازْ، إِقْڒعْ ثَاصطَّا نّسْ ؤُشَا ضْفَارنْ أَبِيمَالِيكْ ؤُ سَّارْسنْ ثنْثْ غَارْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ؤُشَا قّذْمنْ أَسنْ ثِيمسِّي خْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ أَڒَامِي مُّوثنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ، عْڒَاحَاڒْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ.

⁴⁹ Assim, cada um cortou alguns galhos e fez como Abimeleque. Então amontoaram os galhos junto às paredes do templo e puseram fogo. Todos que viviam na torre de Siquém morreram, cerca de mil homens e mulheres.

⁵⁰ إِرُوحْ أَبِيمَالِيكْ عَاوذْ غَارْ ثَابَاصْ، إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ ثَابَاصْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت.

⁵⁰ Em seguida, Abimeleque atacou a cidade de Tebes e a conquistou.

⁵¹ ثُوغَا ذِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ إِجّْ ن لْبُورْجْ إِمتّْننْ ؤُ أَروْڒنْ غَارسْ مَارَّا إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا نِيثْنِي بلّْعنْ خَاسنْ، نْيِينْ خْ ثْزقَّا ن لْبُورْجْ.

⁵¹ No meio da cidade, porém, havia uma torre forte, e toda a população, homens e mulheres, fugiu para lá. Trancaram-se por dentro e subiram até o terraço.

⁵² يِيوضْ أَبِيمَالِيكْ غَارْ لْبُورْجْ ؤُ إِمّْنغْ أَكِيذسْ، مَاشَا خْمِي نتَّا د-إِقَارّبْ غَارْ ثوَّارْثْ ن لْبُورْجْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِقّذْ ثِيمسِّي،

⁵² Abimeleque foi até a torre e a atacou. Mas, quando se preparava para incendiar a entrada da torre,

⁵³ ثنْضَارْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ إِشْثْ ن ثَاصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ يُوعْڒَانْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا ثڒْبزْ أَسْ أَشقُّوفْ ن ؤُزدْجِيفْ.

⁵³ uma mulher que estava no terraço jogou na cabeça de Abimeleque uma pedra de moinho, que rachou seu crânio.

⁵⁴ ذغْيَا إِڒَاغَا نتَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ، إِنَّا أَسْ: ”جْبدّْ سِّيفْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَيِي، حِيمَا وَارْ خَافِي قَّارنْ: ’إِشْثْ ثمْغَارْثْ ثنْغَا إِ-ث‘.“ ؤُشَا أَحُوذْرِي نّسْ إِسّْنُوقّبْ إِ-ث ؤُشَا إِمُّوثْ.

⁵⁴ Sem demora, ele disse a seu jovem escudeiro: “Tire a espada e mate-me! Assim ninguém dirá que uma mulher matou Abimeleque!”. O jovem o atravessou com sua espada, e ele morreu.

⁵⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا أَبِيمَالِيكْ إِمُّوثْ، فّْغنْ-د، كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

⁵⁵ Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, debandaram e voltaram para casa.

⁵⁶ أَمُّو إِ إِخدْجصْ أَربِّي ثُوعفّْنَا ن أَبِيمَالِيكْ نِّي إِڭَّا إِ بَابَاسْ ؤُمِي إِنْغَا سبْعِينْ ن أَيْثْمَاسْ.

⁵⁶ Desse modo, Deus castigou Abimeleque pelo mal que ele havia feito a seu pai, matando os setenta irmãos.

⁵⁷ مَارَّا ثُوعفّْنَا إِ إِڭِّينْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ يَارّْ إِ-ت أَربِّي خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ ؤُ نّعْڒثْ ن يُوثَامْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ثوْضَا-د خَاسنْ.

⁵⁷ Deus também castigou os homens de Siquém por toda a sua maldade. Assim cumpriu-se a maldição de Jotão, filho de Gideão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →