Juízes 9

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، غَارْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ. نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْوَاشُونْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا:

¹ E Abimeleque, o filho de Jerubaal, foi a Siquém, até os irmãos da sua mãe e conversou com eles, e com toda a família da casa do pai da sua mãe, dizendo:

² ”سِيوْڒمْ مَاشَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ: ’مِينْ إِدْجَانْ مْلِيحْ إِ كنِّيوْ: مَاڒَا سبْعِينْ ن يرْيَازنْ أَذْ خَاومْ حكْمنْ، مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، نِيغْ مَاڒَا مْغِيرْ إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا أَذْ خَاومْ إِحْكمْ؟عقْڒمْ عَاوذْ، أَقَا نشّْ ذ إِغُوسَّانْ نْومْ ذ أَيْسُومْ نْومْ.‘ “

² Falai, rogo-vos, aos ouvidos de todos os homens de Siquém: O que é melhor para vós: que todos os filhos de Jerubaal, que são setenta pessoas, reinem sobre vós, ou que reine um sobre vós? Lembrai também que eu sou vosso osso e vossa carne.

³ خنِّي سِّيوْڒنْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ أَڒَامِي ؤُڒْ نْسنْ إِميّڒْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”نتَّا ذ ؤُمَاثْنغْ.“

³ E os irmãos da sua mãe falaram todas estas suas palavras aos ouvidos de todos os homens de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: Ele é nosso irmão.

⁴ نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ سبْعِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعْلْ-بَارِيثْ. زَّايْسنْثْ إِشْرَا أَبِيمَالِيكْ إِرْيَازنْ إِخْوَانْ ذ يِينِّي إِطَارّْشنْ، ؤُشَا نِيثْنِي ضفَّارنْ ث-إِ-د.

⁴ E eles lhe deram setenta peças de prata da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou pessoas vãs e levianas, que o seguiram.

⁵ يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي عَافْرَا ؤُ إِنْغَا خْ إِجّْ ن وژْرُو أَيْثْمَاسْ، إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. مْغِيرْ يُوثَامْ، أَحنْجِيرْ أَمَاژُوژْ ن يَارُوبَّاعْلْ إِقِّيمْ وحّْذسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِنُّوفَّارْ.

⁵ E ele foi até a casa do seu pai em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, sendo setenta pessoas, sobre uma pedra; porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, foi deixado, pois ele se escondeu.

⁶ ؤُشَا مُوننْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ذ مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا ؤُشَا فّْغنْ، ڭِّينْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ومْشَانْ إِقدّْسنْ غَارْ شَاكِيمْ.

⁶ E todos os homens de Siquém se reuniram, e toda a casa de Milo, e foram e fizeram de Abimeleque rei, junto à planície da coluna que estava em Siquém.

⁷ نِيثْنِي خبَّارنْ أَيَا إِ يُوثَامْ، إِكَّارْ إِبدّْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ ن جَارِيزِيمْ. إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ غَارِي، أَ كنِّيوْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، ؤُشَا أَربِّي أَذْ غَارْومْ إِسڒْ!“

⁷ E quando contaram a Jotão, ele foi e se pôs de pé no cume do monte Gerizim, e ergueu a sua voz, e gritou, e lhes disse: Atentai-me, vós homens de Siquém, para que Deus possa atentar a vós.

⁸ ”أَشْحَاڒْ ؤُيَا كَّارنْثْ ثْشجُّورَا، فّْغنْثْ حِيمَا أَذْ ذهْننْثْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ يِيخفْ نْسنْثْ ؤُشَا نَّانْثْ إِ ؤُزمُّورْ: ’إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

⁸ As árvores foram, certa vez, ungir um rei sobre elas; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.

⁹ أَزمُّورْ إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاذُونْثْ ن زّشْثْ إِنُو نِّي إِ ذ أَيِي إِسّمْغَارْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

⁹ Porém, a oliveira disse a elas: Deveria eu deixar a minha gordura, com a qual, por mim, honra a Deus e aos homens, para ser promovida acima das árvores?

¹⁰ ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ وَارْثُو: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁰ E as árvores disseram à figueira: Vem tu e reina sobre nós.

¹¹ ؤُرْثُو إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاژْيُوذِي إِنُو ذ ڒْغِيدْجثْ إِصبْحنْ إِنُو؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹¹ Porém, a figueira disse a elas: Deveria eu abandonar a minha doçura, e o meu bom fruto, para ser promovida acima das árvores?

¹² ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ ثْزَايَارْثْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شمْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹² Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.

¹³ مَاشَا ثنَّا أَسنْ ثْزَايَارْثْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي بِينُو ن جْذِيذْ إِنُو نِّي إِسّفْرَاحنْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹³ E a videira lhes disse: Deveria eu deixar o meu vinho, que alegra Deus e os homens, para ser promovida acima das árvores?

¹⁴ خنِّي نَّانْ مَارَّا ثِيشجُّورَا إِ شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁴ Então, disseram todas as árvores ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.

¹⁵ ؤُشَا شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ إِنَّا إِ ثْشجُّورَا: ’مَاڒَا ثخْسنْثْ كنِّينْثْ س ثِيذتّْ أَذْ أَيِي ثْذهْننْثْ ذ أَجدْجِيذْ خَاكنْثْ، أَسنْثْ-د خنِّي، أَفنْثْ أَذُورِّي ذِي ثِيڒِي إِنُو، مَاشَا مَاڒَا لَّا، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، أَذْ ثشّْ ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ ن لُوبْنَانْ.‘ “

¹⁵ E o espinheiro disse às árvores: Se, verdadeiramente, ungires-me rei sobre vós, então, vinde e ponde a vossa confiança na minha sombra; e se não, que o fogo saia da silveira e devore os cedros do Líbano.

¹⁶ ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مَاڒَا ثڭِّيمْ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ؤُمِي ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ مْلِيحْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ ذَايسْ أَمْ مَامّشْ إِسّْذَاهدْجْ،

¹⁶ Agora, portanto, se agistes verdadeira e sinceramente ao constituírem Abimeleque rei, e se tratastes bem a Jerubaal e à sua casa, e lhe fizestes segundo o merecimento das suas mãos;

¹⁷ - أَقَا بَابَا إِمّْنغْ ذِي طّْوعْ نْومْ ؤُشَا إِسبّڒْ ثُوذَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِفكّْ كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ،

¹⁷ (pois o meu pai lutou por vós, e longe arriscou a sua vida, e vos livrou da mão de Midiã;

¹⁸ مَاشَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ أَسّْ-أَ خْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ خْ إِجّْ ن وژْرُو أَقَا ثنْغِيمْ أَرَّاوْ نّسْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ؤُ ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن ثَايَّا، ذ أَجدْجِيذْ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي نتَّا ذ ؤُمَاثْومْ -

¹⁸ e vós vos levantastes contra a casa do meu pai neste dia, e assassinastes os seus filhos, setenta pessoas, sobre uma pedra, e fizestes de Abimeleque, o filho da sua serva, rei sobre os homens de Siquém, porque ele é vosso irmão).

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَسّْ-أَ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، خنِّي أَذْ ثْفَارْحمْ ذِي أَبِيمَالِيكْ ؤُ نتَّا أَذْ إِفَارْحْ ذَايْومْ.

¹⁹ Se vós, então, tratastes verdadeira e sinceramente para com Jerubaal e a sua casa neste dia, então regozijai-vos em Abimeleque, e deixai-o também regozijar-se em vós;

²⁰ مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي أَبِيمَالِيكْ أَذْ ثشّْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ ذ إِمزْذَاغْ ن لْقلْعَا ؤُشَا أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زڭْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُ زِي مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا، أَذْ ثشّْ أَبِيمَالِيكْ!‘ “

²⁰ mas se não, que o fogo saia de Abimeleque e devore os homens de Siquém, e a casa de Milo; e que o fogo saia dos homens de Siquém, e da casa de Milo, e devore Abimeleque.

²¹ خنِّي يُويُورْ يُوثَامْ، يَارْوڒْ، إِرُوحْ غَارْ بِي‘رْ. ثُوغَا إِزدّغْ ذِينْ، إِڭّْوجْ خْ ؤُمَاسْ أَبِيمَالِيكْ.

²¹ E Jotão correu para longe, e fugiu, e foi até Beer, e lá habitou, por temer Abimeleque, seu irmão.

²² ڒَْامِي ثُوغَا إِحكّمْ أَبِيمَالِيكْ خْ إِسْرَائِيل ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا،

²² Quando Abimeleque havia reinado três anos sobre Israel,

²³ إِسّكّْ أَربِّي إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ جَارْ أَبِيمَالِيكْ ذ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ. إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ غْذَارنْ زِي أَبِيمَالِيكْ،

²³ Deus, então, enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os homens de Siquém; e os homens de Siquém trataram Abimeleque traiçoeiramente;

²⁴ حِيمَا أَغصّبْ، نِّي إِتّْوَاڭّنْ إِ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ إِذَامّنْ نْسنْ أَذْ د-أَسنْ خْ ؤُمَاثْسنْ أَبِيمَالِيكْ، ونِّي ثنْ إِنْغِينْ، ؤُ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، إِنِّي ثُوغَا إِسّْجهْذنْ إِفَاسّنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ أَيْثْمَاسْ.

²⁴ para que a crueldade feita aos setenta filhos de Jerubaal pudesse vir, e o seu sangue fosse colocado sobre o irmão deles, Abimeleque, que os matou, e sobre os homens de Siquém, que o ajudaram na matança dos seus irmãos.

²⁵ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ وجْذنْ أَسْ ڒفْخُوخْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ ؤُ نِيثْنِي كشّْضنْ مَارَّا ونِّي ذِينْ خَاسنْ إِ غَا إِكّنْ ذ أَبْرِيذْ. أَيَا إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ.

²⁵ E os homens de Siquém colocaram à sua espera, no cume dos montes, homens deitados; e eles roubavam todos os que passavam por eles naquele caminho; e isto foi dito a Abimeleque.

²⁶ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يُوسَا-د أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ غَارْ شَاكِيمْ ؤُ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ تِّيقّنْ ذَايسْ.

²⁶ E Gaal, o filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e atravessou para Siquém; e os homens de Siquém depositaram nele a sua confiança.

²⁷ نِيثْنِي فّْغنْ غَارْ إِيَّارنْ، ڒقْضنْ ؤُضِيڒْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ نْسنْ،عفّْسنْ خْ ؤُضِيڒْ ؤُشَاغنّْجنْ إِزْڒَانْ ن ڒفْرَاحثْ، ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ ؤُشَا نعْڒنْ أَبِيمَالِيكْ.

²⁷ E eles saíram para os campos, e colheram dos seus vinhedos, e pisotearam as uvas, e se alegraram, e entraram na casa do seu deus, e comeram e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.

²⁸ ؤُشَا جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِعْنَا نتَّا أَبِيمَالِيكْ ذ مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذ شَاكِيمْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نَاضَارْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي نتَّا ذ مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ؟ ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي زابُولْ ذ لْوَالِي نّسْ؟ سخَّارمْ خنِّي إِ يرْيَازنْ ن حَامُورْ، بَابَاسْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي مَايمِّي إِ ذ أَسْ غَا نْسخَّارْ؟

²⁸ E Gaal, o filho de Ebede, disse: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que nós o sirvamos? Não é ele o filho de Jerubaal? E Zebul o seu oficial? Servi aos homens de Hamor, o pai de Siquém; afinal, porque nós deveríamos servi-lo?

²⁹ مْڒِي مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي نشّْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ أَژّْڒغْ خْ أَبِيمَالِيكْ.“ ؤُشَا إِنَّا إِ أَبِيمَالِيكْ: ”أَرْنِي إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ ؤُشَا فّغْ غَارْ ؤُمنْغِي!“

²⁹ E, quisera Deus, este povo estivesse debaixo da minha mão! Eu, então, removeria Abimeleque. E ele disse a Abimeleque: Aumenta o teu exército, e sai.

³⁰ ؤُمِي زابُولْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، إِسْڒَا أَوَاڒنْ ن جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يَارْغَا ؤُخيّقْ نّسْ.

³⁰ E quando Zebul, o regente da cidade, ouviu as palavras de Gaal, o filho de Ebede, sua ira se acendeu.

³¹ نتَّا إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ أَبِيمَالِيكْ ذِي ثْنُوفّْرَا، نَّانْ: ”خْزَارْ، جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، ذ أَيْثْمَاسْ ؤُسِينْ-د غَارْ شَاكِيمْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا سّْغوّْغنْ خَاكْ ثَانْذِينْثْ.

³¹ E ele enviou mensageiros até Abimeleque secretamente, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram até Siquém; e eis que eles fortificam a cidade contra ti.

³² خنِّي ڒخُّو، كَّارْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، شكْ ذ ڒْڭنْسْ نِّي غَاركْ إِدْجَانْ، ؤُشَا أڭّْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ.

³² Agora, portanto, levante-te à noite, tu e o povo que está contigo, e deitai-vos em espera no campo;

³³ ؤُ غَارْ ثُوفُّوثْ، غَارْ ونْقَارْ ن ثْفُوشْثْ، إِتّْخصَّا أَذْ ثكَّارذْ زِيشْ ؤُشَا عْرفْ خْ ثنْذِينْثْ. ؤُ خْزَارْ، مَاڒَا نتَّا ذ ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ أَذْ غَاركْ د-إِفّغْ، أڭّْ خنِّي أَكِيذسْ مِينْ خفْ إِزمَّارْ ؤُفُوسْ نّشْ أَذْ إِڭّْ.“

³³ e será que, pela manhã, tão logo o sol se levante, tu te levantarás cedo, e te posicionarás sobre a cidade; e, eis que quando ele e o povo que está com ele saírem contra ti, poderás fazer a eles como achares ocasião.

³⁴ أَبِيمَالِيكْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ-د ذِي دْجِيڒثْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْفخْ خْ شَاكِيمْ س أَربْعَا ن إِبَاطَايُوننْ.

³⁴ E Abimeleque se levantou, e todo o povo que estava com ele, à noite, e eles lançaram-se em espera contra Siquém em quatro companhias.

³⁵ ؤُ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِفّغْ-د، يُويُورْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ؤُ أَبِيمَالِيكْ، ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ زڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ.

³⁵ E Gaal, o filho de Ebede, saiu, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e Abimeleque e o povo que estava com ele se levantaram da posição deitada, em espera.

³⁶ ؤُمِي جَاعَالْ إِژْرَا ڒْڭنْسْ، إِنَّا إِ زابُولْ: ”خْزَارْ، أَقَا إِوْذَانْ هكّْوَانْ-د زِي ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ.“ زابُولْ إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثْوَاڒِيذْ ثِيڒِي ن إِذُورَارْ ذ إِوْذَانْ.“

³⁶ E quando Gaal viu o povo, disse a Zebul: Eis que descem pessoas do cume dos montes. E Zebul lhe disse: Tu vês a sombra dos montes como se fossem homens.

³⁷ جَاعَالْ يَارْنِي إِسَّاوَاڒْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَقَا إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ إِهكّْوَا-د زِي ثْعبُّوضْثْ ن ثمُّورْثْ ؤُ إِشْثْ ن ڒْكُومْبَانِييّثْ ثُوسَا-د زڭْ وبْرِيذْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ن إِبزْڭَاونْ.“

³⁷ E Gaal falou novamente e disse: Vê, de lá descem pessoas pelo meio da terra, e uma outra companhia vem chegando pela planície de Meonenim.

³⁸ خنِّي إِنَّا أَسْ زابُولْ: ”مَانِي إِ دْجَانْ ڒخُّو وَاوَاڒنْ نّشْ إِ زِي ثنِّيذْ: ’مِينْ إِعْنَا أَبِيمَالِيكْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نْسخَّارْ؟ مَا وَارْ دْجِينْ إِنَا ذ ڒْڭنْسْ إِ ثسّحْقَارذْ شكْ؟ فّغْ خنِّي ڒخُّو ؤُ ثمّنْغذْ أَكِيذسْ!“

³⁸ Então, disse-lhe Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual disseste: Quem é Abimeleque, para que devamos servi-lo? Não é este o povo que tu desprezaste? Sai, rogo-te agora, e luta contra eles.

³⁹ ؤُشَا إِفّغْ جَاعَالْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُشَا إِمّْنغْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ.

³⁹ E Gaal saiu diante dos homens de Siquém, e lutou contra Abimeleque.

⁴⁰ إِضْفَارْ إِ-ث أَبِيمَالِيكْ، مِينْزِي نتَّا يَارْوڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا أَطَّاسْ ن يِينِّي إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ س سِّيفْ وْضَانْ أَڒْ أَذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ.

⁴⁰ E Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu de diante dele, e muitos foram derrubados e feridos até a entrada do portão.

⁴¹ إِقِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذِي أَرُومَا ؤُ زابُولْ يُوژّڒْ خْ جَاعَالْ ذ أَيْثْمَاسْ أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ عَاذْ ذِي شَاكِيمْ.

⁴¹ E Abimeleque habitou em Arumá; e Zebul expulsou Gaal e os seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.

⁴² ثِيوشَّا نّسْ، إِمْسَارْ، ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ إِيَّارْ. أَيَا عَاوْذنْ ث إِ أَبِيمَالِيكْ.

⁴² E sucedeu que, pela manhã, o povo saiu para o campo; e Abimeleque foi informado.

⁴³ خنِّي إِكْسِي نتَّا ڒْڭنْسْ، إِبْضَا ث خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِڭَّا إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا نتَّا إِخزَّارْ، أَقَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ. خنِّي إِكَّارْ ضِيدّْ نْسنْ ؤُشَا إِغْڒبْ خَاسنْ.

⁴³ E ele tomou o povo, e o dividiu em três companhias, e deitaram em espera no campo, e observou, e eis que o povo havia saído da cidade; e ele se levantou contra eles, e os feriu.

⁴⁴ مِينْزِي أَبِيمَالِيكْ ذ إِبَاطَايُوننْ إِ غَارسْ، فّْغنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ بدّنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ ثْنَاينْ ن إِبَاطَايُوننْ نّغْنِيثْ ؤُذْفنْ خْ يِينِّي ثُوغَا ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا قْضَانْ خَاسنْ.

⁴⁴ E Abimeleque, e a companhia que estava com ele, precipitou-se para a frente, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e as duas outras companhias avançaram sobre todo o povo que estava nos campos, e os matou.

⁴⁵ أَسّْ نِّي مَارَّا إِمّْنغْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ. نتَّا إِطّفْ إِ-ت، إِنْغَا ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ. خنِّي إِهْذمْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا إِسُّويسْ خَاسْ ثَامدْجَاحْثْ.

⁴⁵ E Abimeleque lutou contra a cidade durante aquele dia inteiro; e ele tomou a cidade, e matou o povo que nela estava, e demoliu a cidade, e a semeou com sal.

⁴⁶ ؤُمِي ث سْڒِينْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ، ؤُذْفنْ غَارْ أَمْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ بَارِيثْ.

⁴⁶ E quando todos os homens da torre de Siquém ouviram aquilo, eles entraram em um porão da casa do deus Berite.

⁴⁷ إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ، أَقَا مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ ڭِّينْ أَذْ مُوننْ ذِينْ.

⁴⁷ E foi dito a Abimeleque que todos os homens da torre de Siquém estavam reunidos.

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا إِڭعّذْ أَبِيمَالِيكْ أَذْرَارْ ن صَالْمُونْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ، ؤُ أَبِيمَالِيكْ إِطّفْ شَّاقُورْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ؤُشَا إِقْڒعْ إِشْثْ ن ثْصطَّا ن ثْشجَّارْثْ، إِكْسِي ت ؤُ إِسَّارْسْ إِ-ت خْ ثغْرُوضْثْ نّسْ، إِنَّا إِ ڒْڭنْسْ نّسْ: ”مِينْ ثژْرِيمْ ڭِّيغْ نشّْ، قدْجْقمْ، ڭّمْ ث ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ نشّْ!“

⁴⁸ E Abimeleque subiu o monte Salmom, ele e todo o povo que estava com ele; e Abimeleque pegou um machado na sua mão, e cortou um galho das árvores, e o pegou, e o colocou sobre o seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos, e fazei tal como fiz.

⁴⁹ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ، كُوڒْ أَرْيَازْ، إِقْڒعْ ثَاصطَّا نّسْ ؤُشَا ضْفَارنْ أَبِيمَالِيكْ ؤُ سَّارْسنْ ثنْثْ غَارْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ؤُشَا قّذْمنْ أَسنْ ثِيمسِّي خْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ أَڒَامِي مُّوثنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ، عْڒَاحَاڒْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ.

⁴⁹ E, de modo semelhante, todo o povo, cada qual, cortou o seu galho, e seguiu Abimeleque, e os colocaram no porão, e atearam fogo sobre eles no porão; de modo que todos os homens da torre de Siquém também morreram, cerca de mil homens e mulheres.

⁵⁰ إِرُوحْ أَبِيمَالِيكْ عَاوذْ غَارْ ثَابَاصْ، إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ ثَابَاصْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت.

⁵⁰ Então Abimeleque foi a Tebes, e acampou contra Tebes, e a tomou.

⁵¹ ثُوغَا ذِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ إِجّْ ن لْبُورْجْ إِمتّْننْ ؤُ أَروْڒنْ غَارسْ مَارَّا إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا نِيثْنِي بلّْعنْ خَاسنْ، نْيِينْ خْ ثْزقَّا ن لْبُورْجْ.

⁵¹ Havia, porém, uma torre forte dentro da cidade, e para lá fugiram todos os homens e mulheres, e todos os da cidade, e a trancaram para eles, e os fizeram subir até o topo da torre.

⁵² يِيوضْ أَبِيمَالِيكْ غَارْ لْبُورْجْ ؤُ إِمّْنغْ أَكِيذسْ، مَاشَا خْمِي نتَّا د-إِقَارّبْ غَارْ ثوَّارْثْ ن لْبُورْجْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِقّذْ ثِيمسِّي،

⁵² E Abimeleque veio até a torre, e lutou contra ela, e investiu fortemente contra a porta da torre para incendiá-la com fogo.

⁵³ ثنْضَارْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ إِشْثْ ن ثَاصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ يُوعْڒَانْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا ثڒْبزْ أَسْ أَشقُّوفْ ن ؤُزدْجِيفْ.

⁵³ E uma certa mulher atirou um pedaço de mó sobre a cabeça de Abimeleque, e o seu crânio se quebrou.

⁵⁴ ذغْيَا إِڒَاغَا نتَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ، إِنَّا أَسْ: ”جْبدّْ سِّيفْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَيِي، حِيمَا وَارْ خَافِي قَّارنْ: ’إِشْثْ ثمْغَارْثْ ثنْغَا إِ-ث‘.“ ؤُشَا أَحُوذْرِي نّسْ إِسّْنُوقّبْ إِ-ث ؤُشَا إِمُّوثْ.

⁵⁴ Então, ele chamou apressadamente o seu moço, o escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada, e me mata, para que os homens não o digam: Uma mulher o matou. E o seu moço o atravessou, e ele morreu.

⁵⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا أَبِيمَالِيكْ إِمُّوثْ، فّْغنْ-د، كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

⁵⁵ E quando os homens de Israel viram que Abimeleque estava morto, partiram, cada qual, para o seu lugar.

⁵⁶ أَمُّو إِ إِخدْجصْ أَربِّي ثُوعفّْنَا ن أَبِيمَالِيكْ نِّي إِڭَّا إِ بَابَاسْ ؤُمِي إِنْغَا سبْعِينْ ن أَيْثْمَاسْ.

⁵⁶ Assim Deus retribuiu a impiedade de Abimeleque, a qual ele fez ao seu pai, ao matar os seus setenta irmãos;

⁵⁷ مَارَّا ثُوعفّْنَا إِ إِڭِّينْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ يَارّْ إِ-ت أَربِّي خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ ؤُ نّعْڒثْ ن يُوثَامْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ثوْضَا-د خَاسنْ.

⁵⁷ e todo o mal dos homens de Siquém Deus retribuiu sobre as suas cabeças; e sobre eles veio a maldição de Jotão, o filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →