Juízes 9

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، غَارْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ. نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْوَاشُونْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا:

¹ Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes, e a toda a parentela da casa de pai de sua mãe, dizendo:

² ”سِيوْڒمْ مَاشَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ: ’مِينْ إِدْجَانْ مْلِيحْ إِ كنِّيوْ: مَاڒَا سبْعِينْ ن يرْيَازنْ أَذْ خَاومْ حكْمنْ، مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، نِيغْ مَاڒَا مْغِيرْ إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا أَذْ خَاومْ إِحْكمْ؟عقْڒمْ عَاوذْ، أَقَا نشّْ ذ إِغُوسَّانْ نْومْ ذ أَيْسُومْ نْومْ.‘ “

² Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que é melhor para vós? que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um só domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou vosso osso e vossa carne.

³ خنِّي سِّيوْڒنْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ أَڒَامِي ؤُڒْ نْسنْ إِميّڒْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”نتَّا ذ ؤُمَاثْنغْ.“

³ Então os irmãos de sua mãe falaram todas essas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: E nosso irmão.

⁴ نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ سبْعِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعْلْ-بَارِيثْ. زَّايْسنْثْ إِشْرَا أَبِيمَالِيكْ إِرْيَازنْ إِخْوَانْ ذ يِينِّي إِطَارّْشنْ، ؤُشَا نِيثْنِي ضفَّارنْ ث-إِ-د.

⁴ E deram-lhe setenta siclos de prata, da casa de Baal-Berite, com os quais alugou Abimeleque alguns homens ociosos e levianas, que o seguiram;

⁵ يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي عَافْرَا ؤُ إِنْغَا خْ إِجّْ ن وژْرُو أَيْثْمَاسْ، إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. مْغِيرْ يُوثَامْ، أَحنْجِيرْ أَمَاژُوژْ ن يَارُوبَّاعْلْ إِقِّيمْ وحّْذسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِنُّوفَّارْ.

⁵ e foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma só pedra. Mas Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porquanto se tinha escondido.

⁶ ؤُشَا مُوننْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ذ مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا ؤُشَا فّْغنْ، ڭِّينْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ومْشَانْ إِقدّْسنْ غَارْ شَاكِيمْ.

⁶ Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda a Bete-Milo, e foram, e constituíram rei a Abimeleque, junto ao carvalho da coluna que havia em Siquém.

⁷ نِيثْنِي خبَّارنْ أَيَا إِ يُوثَامْ، إِكَّارْ إِبدّْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ ن جَارِيزِيمْ. إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ غَارِي، أَ كنِّيوْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، ؤُشَا أَربِّي أَذْ غَارْومْ إِسڒْ!“

⁷ Jotão, tendo sido avisado disso, foi e, pondo-se no cume do monte Gerizim, levantou a voz e clamou, dizendo: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, para que Deus: vos ouça a vos.

⁸ ”أَشْحَاڒْ ؤُيَا كَّارنْثْ ثْشجُّورَا، فّْغنْثْ حِيمَا أَذْ ذهْننْثْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ يِيخفْ نْسنْثْ ؤُشَا نَّانْثْ إِ ؤُزمُّورْ: ’إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

⁸ Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.

⁹ أَزمُّورْ إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاذُونْثْ ن زّشْثْ إِنُو نِّي إِ ذ أَيِي إِسّمْغَارْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

⁹ Mas a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, para ir balouçar sobre as árvores?

¹⁰ ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ وَارْثُو: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁰ Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.

¹¹ ؤُرْثُو إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاژْيُوذِي إِنُو ذ ڒْغِيدْجثْ إِصبْحنْ إِنُو؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹¹ Mas a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para ir balouçar sobre as árvores?

¹² ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ ثْزَايَارْثْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شمْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹² Disseram então as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.

¹³ مَاشَا ثنَّا أَسنْ ثْزَايَارْثْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي بِينُو ن جْذِيذْ إِنُو نِّي إِسّفْرَاحنْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹³ Mas a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, para ir balouçar sobre as árvores?

¹⁴ خنِّي نَّانْ مَارَّا ثِيشجُّورَا إِ شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁴ Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.

¹⁵ ؤُشَا شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ إِنَّا إِ ثْشجُّورَا: ’مَاڒَا ثخْسنْثْ كنِّينْثْ س ثِيذتّْ أَذْ أَيِي ثْذهْننْثْ ذ أَجدْجِيذْ خَاكنْثْ، أَسنْثْ-د خنِّي، أَفنْثْ أَذُورِّي ذِي ثِيڒِي إِنُو، مَاشَا مَاڒَا لَّا، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، أَذْ ثشّْ ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ ن لُوبْنَانْ.‘ “

¹⁵ O espinheiro, porém, respondeu às árvores: Se de boa fé me ungis por vosso rei, vinde refugiar-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro, e devore os cedros do Líbano.

¹⁶ ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مَاڒَا ثڭِّيمْ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ؤُمِي ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ مْلِيحْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ ذَايسْ أَمْ مَامّشْ إِسّْذَاهدْجْ،

¹⁶ Agora, pois, se de boa fé e com retidão procedestes, constituindo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos

¹⁷ - أَقَا بَابَا إِمّْنغْ ذِي طّْوعْ نْومْ ؤُشَا إِسبّڒْ ثُوذَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِفكّْ كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ،

¹⁷ {porque meu pai pelejou por vós, desprezando a própria vida, e vos livrou da mão de Midiã;

¹⁸ مَاشَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ أَسّْ-أَ خْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ خْ إِجّْ ن وژْرُو أَقَا ثنْغِيمْ أَرَّاوْ نّسْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ؤُ ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن ثَايَّا، ذ أَجدْجِيذْ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي نتَّا ذ ؤُمَاثْومْ -

¹⁸ porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma só pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão};

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَسّْ-أَ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، خنِّي أَذْ ثْفَارْحمْ ذِي أَبِيمَالِيكْ ؤُ نتَّا أَذْ إِفَارْحْ ذَايْومْ.

¹⁹ se de boa fé e com retidão procedestes hoje para com Jerubaal e para com a sua casa, alegrai-vos em Abimeleque, e também ele se alegre em vós;

²⁰ مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي أَبِيمَالِيكْ أَذْ ثشّْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ ذ إِمزْذَاغْ ن لْقلْعَا ؤُشَا أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زڭْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُ زِي مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا، أَذْ ثشّْ أَبِيمَالِيكْ!‘ “

²⁰ mas se não, saia fogo de Abimeleque, e devore os cidadãos de Siquém, e a Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e devore Abimeleque.

²¹ خنِّي يُويُورْ يُوثَامْ، يَارْوڒْ، إِرُوحْ غَارْ بِي‘رْ. ثُوغَا إِزدّغْ ذِينْ، إِڭّْوجْ خْ ؤُمَاسْ أَبِيمَالِيكْ.

²¹ E partindo Jotão, fugiu e foi para Beer, e ali habitou, por medo de Abimeleque, seu irmão.

²² ڒَْامِي ثُوغَا إِحكّمْ أَبِيمَالِيكْ خْ إِسْرَائِيل ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا،

²² Havendo Abimeleque reinado três anos sobre Israel,

²³ إِسّكّْ أَربِّي إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ جَارْ أَبِيمَالِيكْ ذ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ. إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ غْذَارنْ زِي أَبِيمَالِيكْ،

²³ Deus suscitou um espírito mau entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes procederam aleivosamente para com Abimeleque;

²⁴ حِيمَا أَغصّبْ، نِّي إِتّْوَاڭّنْ إِ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ إِذَامّنْ نْسنْ أَذْ د-أَسنْ خْ ؤُمَاثْسنْ أَبِيمَالِيكْ، ونِّي ثنْ إِنْغِينْ، ؤُ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، إِنِّي ثُوغَا إِسّْجهْذنْ إِفَاسّنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ أَيْثْمَاسْ.

²⁴ para que a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, como também o sangue deles, recaíssem sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos.

²⁵ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ وجْذنْ أَسْ ڒفْخُوخْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ ؤُ نِيثْنِي كشّْضنْ مَارَّا ونِّي ذِينْ خَاسنْ إِ غَا إِكّنْ ذ أَبْرِيذْ. أَيَا إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ.

²⁵ E os cidadãos de Siquém puseram de emboscada contra ele, sobre os cumes dos montes, homens que roubavam a todo aquele que passava por eles no caminho. E contou-se isto a Abimeleque.

²⁶ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يُوسَا-د أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ غَارْ شَاكِيمْ ؤُ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ تِّيقّنْ ذَايسْ.

²⁶ Também veio Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e estabeleceu-se em Siquém; e confiaram nele os cidadãos de Siquém.

²⁷ نِيثْنِي فّْغنْ غَارْ إِيَّارنْ، ڒقْضنْ ؤُضِيڒْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ نْسنْ،عفّْسنْ خْ ؤُضِيڒْ ؤُشَاغنّْجنْ إِزْڒَانْ ن ڒفْرَاحثْ، ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ ؤُشَا نعْڒنْ أَبِيمَالِيكْ.

²⁷ Saindo ao campo, vindimaram as suas vinhas, pisaram as uvas e fizeram uma festa; e, entrando na casa de seu deus, comeram e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.

²⁸ ؤُشَا جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِعْنَا نتَّا أَبِيمَالِيكْ ذ مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذ شَاكِيمْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نَاضَارْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي نتَّا ذ مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ؟ ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي زابُولْ ذ لْوَالِي نّسْ؟ سخَّارمْ خنِّي إِ يرْيَازنْ ن حَامُورْ، بَابَاسْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي مَايمِّي إِ ذ أَسْ غَا نْسخَّارْ؟

²⁸ E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que sirvamos a Abimeleque? não é, porventura, filho de Jerubaal? e não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a Abimeleque?

²⁹ مْڒِي مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي نشّْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ أَژّْڒغْ خْ أَبِيمَالِيكْ.“ ؤُشَا إِنَّا إِ أَبِيمَالِيكْ: ”أَرْنِي إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ ؤُشَا فّغْ غَارْ ؤُمنْغِي!“

²⁹ Ah! se este povo estivesse sob a minha mão, eu transtornaria a Abimeleque. Eu lhe diria: Multiplica o teu exército, e vem.

³⁰ ؤُمِي زابُولْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، إِسْڒَا أَوَاڒنْ ن جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يَارْغَا ؤُخيّقْ نّسْ.

³⁰ Quando Zebul, o governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, acendeu-se em ira.

³¹ نتَّا إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ أَبِيمَالِيكْ ذِي ثْنُوفّْرَا، نَّانْ: ”خْزَارْ، جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، ذ أَيْثْمَاسْ ؤُسِينْ-د غَارْ شَاكِيمْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا سّْغوّْغنْ خَاكْ ثَانْذِينْثْ.

³¹ E enviou secretamente mensageiros a Abimeleque, para lhe dizerem: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e estão sublevando a cidade contra ti.

³² خنِّي ڒخُّو، كَّارْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، شكْ ذ ڒْڭنْسْ نِّي غَاركْ إِدْجَانْ، ؤُشَا أڭّْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ.

³² Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe-te de emboscada no campo.

³³ ؤُ غَارْ ثُوفُّوثْ، غَارْ ونْقَارْ ن ثْفُوشْثْ، إِتّْخصَّا أَذْ ثكَّارذْ زِيشْ ؤُشَا عْرفْ خْ ثنْذِينْثْ. ؤُ خْزَارْ، مَاڒَا نتَّا ذ ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ أَذْ غَاركْ د-إِفّغْ، أڭّْ خنِّي أَكِيذسْ مِينْ خفْ إِزمَّارْ ؤُفُوسْ نّشْ أَذْ إِڭّْ.“

³³ E pela manhã, ao nascer do sol, levanta-te, e dá de golpe sobre a cidade; e, saindo contra ti Gaal e o povo que tiver com ele, faze-lhe como te permitirem as circunstâncias.

³⁴ أَبِيمَالِيكْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ-د ذِي دْجِيڒثْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْفخْ خْ شَاكِيمْ س أَربْعَا ن إِبَاطَايُوننْ.

³⁴ Levantou-se, pois, de noite Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, e puseram emboscadas a Siquém, em quatro bandos.

³⁵ ؤُ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِفّغْ-د، يُويُورْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ؤُ أَبِيمَالِيكْ، ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ زڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ.

³⁵ E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e das emboscadas se levantou Abimeleque, e todo o povo que estava com ele.

³⁶ ؤُمِي جَاعَالْ إِژْرَا ڒْڭنْسْ، إِنَّا إِ زابُولْ: ”خْزَارْ، أَقَا إِوْذَانْ هكّْوَانْ-د زِي ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ.“ زابُولْ إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثْوَاڒِيذْ ثِيڒِي ن إِذُورَارْ ذ إِوْذَانْ.“

³⁶ Quando Gaal viu aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Respondeu-lhe Zebul: Tu vês as sombras dos montes como se fossem homens.

³⁷ جَاعَالْ يَارْنِي إِسَّاوَاڒْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَقَا إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ إِهكّْوَا-د زِي ثْعبُّوضْثْ ن ثمُّورْثْ ؤُ إِشْثْ ن ڒْكُومْبَانِييّثْ ثُوسَا-د زڭْ وبْرِيذْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ن إِبزْڭَاونْ.“

³⁷ Gaal, porém, tornou a falar, e disse: Eis que desce gente do meio da terra; também vem uma tropa do caminho do carvalho de Meonenim.

³⁸ خنِّي إِنَّا أَسْ زابُولْ: ”مَانِي إِ دْجَانْ ڒخُّو وَاوَاڒنْ نّشْ إِ زِي ثنِّيذْ: ’مِينْ إِعْنَا أَبِيمَالِيكْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نْسخَّارْ؟ مَا وَارْ دْجِينْ إِنَا ذ ڒْڭنْسْ إِ ثسّحْقَارذْ شكْ؟ فّغْ خنِّي ڒخُّو ؤُ ثمّنْغذْ أَكِيذسْ!“

³⁸ Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é esse, porventura, o povo que desprezaste. Sai agora e peleja contra ele!

³⁹ ؤُشَا إِفّغْ جَاعَالْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُشَا إِمّْنغْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ.

³⁹ Assim saiu Gaal, à frente dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.

⁴⁰ إِضْفَارْ إِ-ث أَبِيمَالِيكْ، مِينْزِي نتَّا يَارْوڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا أَطَّاسْ ن يِينِّي إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ س سِّيفْ وْضَانْ أَڒْ أَذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ.

⁴⁰ Mas Abimeleque o perseguiu, pois Gaal fugiu diante dele, e muitos caíram feridos até a entrada da porta.

⁴¹ إِقِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذِي أَرُومَا ؤُ زابُولْ يُوژّڒْ خْ جَاعَالْ ذ أَيْثْمَاسْ أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ عَاذْ ذِي شَاكِيمْ.

⁴¹ Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.

⁴² ثِيوشَّا نّسْ، إِمْسَارْ، ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ إِيَّارْ. أَيَا عَاوْذنْ ث إِ أَبِيمَالِيكْ.

⁴² No dia seguinte sucedeu que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque,

⁴³ خنِّي إِكْسِي نتَّا ڒْڭنْسْ، إِبْضَا ث خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِڭَّا إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا نتَّا إِخزَّارْ، أَقَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ. خنِّي إِكَّارْ ضِيدّْ نْسنْ ؤُشَا إِغْڒبْ خَاسنْ.

⁴³ o qual, tomando o seu povo, dividiu-o em três bandos, que pôs de emboscada no campo. Quando viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra ele e o feriu.

⁴⁴ مِينْزِي أَبِيمَالِيكْ ذ إِبَاطَايُوننْ إِ غَارسْ، فّْغنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ بدّنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ ثْنَاينْ ن إِبَاطَايُوننْ نّغْنِيثْ ؤُذْفنْ خْ يِينِّي ثُوغَا ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا قْضَانْ خَاسنْ.

⁴⁴ Abimeleque e os que estavam com ele correram e se puseram à porta da cidade; e os outros dois bandos deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.

⁴⁵ أَسّْ نِّي مَارَّا إِمّْنغْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ. نتَّا إِطّفْ إِ-ت، إِنْغَا ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ. خنِّي إِهْذمْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا إِسُّويسْ خَاسْ ثَامدْجَاحْثْ.

⁴⁵ Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, tomou-a e matou o povo que nela se achava; e, assolando-a, a semeou de sal.

⁴⁶ ؤُمِي ث سْڒِينْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ، ؤُذْفنْ غَارْ أَمْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ بَارِيثْ.

⁴⁶ Tendo ouvido isso todos os cidadãos de Migdol-Siquém, entraram na fortaleza, na casa de El-Berite.

⁴⁷ إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ، أَقَا مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ ڭِّينْ أَذْ مُوننْ ذِينْ.

⁴⁷ E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos de Migdol-Siquém se haviam congregado.

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا إِڭعّذْ أَبِيمَالِيكْ أَذْرَارْ ن صَالْمُونْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ، ؤُ أَبِيمَالِيكْ إِطّفْ شَّاقُورْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ؤُشَا إِقْڒعْ إِشْثْ ن ثْصطَّا ن ثْشجَّارْثْ، إِكْسِي ت ؤُ إِسَّارْسْ إِ-ت خْ ثغْرُوضْثْ نّسْ، إِنَّا إِ ڒْڭنْسْ نّسْ: ”مِينْ ثژْرِيمْ ڭِّيغْ نشّْ، قدْجْقمْ، ڭّمْ ث ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ نشّْ!“

⁴⁸ Então Abimeleque subiu ao monte Zalmom, ele e todo o povo que com ele havia; e, tomando na mão um machado, cortou um ramo de árvore e, levantando-o, pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo também.

⁴⁹ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ، كُوڒْ أَرْيَازْ، إِقْڒعْ ثَاصطَّا نّسْ ؤُشَا ضْفَارنْ أَبِيمَالِيكْ ؤُ سَّارْسنْ ثنْثْ غَارْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ؤُشَا قّذْمنْ أَسنْ ثِيمسِّي خْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ أَڒَامِي مُّوثنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ، عْڒَاحَاڒْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ.

⁴⁹ Tendo, pois, cada um cortado o seu ramo, seguiram a Abimeleque; e, pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam; de modo que morreram também todos os de Migdol-Siquém, cerca de mil homens e mulheres.

⁵⁰ إِرُوحْ أَبِيمَالِيكْ عَاوذْ غَارْ ثَابَاصْ، إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ ثَابَاصْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت.

⁵⁰ Então Abimeleque foi a Tebez, e a sitiou e tomou.

⁵¹ ثُوغَا ذِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ إِجّْ ن لْبُورْجْ إِمتّْننْ ؤُ أَروْڒنْ غَارسْ مَارَّا إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا نِيثْنِي بلّْعنْ خَاسنْ، نْيِينْ خْ ثْزقَّا ن لْبُورْجْ.

⁵¹ Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte, na qual se refugiaram todos os habitantes da cidade, homens e mulheres; e fechando após si as portas, subiram ao eirado da torre.

⁵² يِيوضْ أَبِيمَالِيكْ غَارْ لْبُورْجْ ؤُ إِمّْنغْ أَكِيذسْ، مَاشَا خْمِي نتَّا د-إِقَارّبْ غَارْ ثوَّارْثْ ن لْبُورْجْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِقّذْ ثِيمسِّي،

⁵² E Abimeleque, tendo chegado até a torre, atacou-a, e chegou-se à porta da torre, para lhe meter fogo.

⁵³ ثنْضَارْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ إِشْثْ ن ثَاصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ يُوعْڒَانْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا ثڒْبزْ أَسْ أَشقُّوفْ ن ؤُزدْجِيفْ.

⁵³ Nisso uma mulher lançou a pedra superior de um moinho sobre a cabeça de Abimeleque, e quebrou-lhe o crânio.

⁵⁴ ذغْيَا إِڒَاغَا نتَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ، إِنَّا أَسْ: ”جْبدّْ سِّيفْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَيِي، حِيمَا وَارْ خَافِي قَّارنْ: ’إِشْثْ ثمْغَارْثْ ثنْغَا إِ-ث‘.“ ؤُشَا أَحُوذْرِي نّسْ إِسّْنُوقّبْ إِ-ث ؤُشَا إِمُّوثْ.

⁵⁴ Então ele chamou depressa o moço, seu escudeiro, e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: uma mulher o matou. E o moço o traspassou e ele morreu.

⁵⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا أَبِيمَالِيكْ إِمُّوثْ، فّْغنْ-د، كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

⁵⁵ Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.

⁵⁶ أَمُّو إِ إِخدْجصْ أَربِّي ثُوعفّْنَا ن أَبِيمَالِيكْ نِّي إِڭَّا إِ بَابَاسْ ؤُمِي إِنْغَا سبْعِينْ ن أَيْثْمَاسْ.

⁵⁶ Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos;

⁵⁷ مَارَّا ثُوعفّْنَا إِ إِڭِّينْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ يَارّْ إِ-ت أَربِّي خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ ؤُ نّعْڒثْ ن يُوثَامْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ثوْضَا-د خَاسنْ.

⁵⁷ como também fez tornar sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que fizeram; e veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →