Juízes 9

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، غَارْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ. نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْوَاشُونْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا:

¹ Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos parentes de sua mãe, e falou com eles e com toda a geração da casa de seu avô materno, dizendo:

² ”سِيوْڒمْ مَاشَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ: ’مِينْ إِدْجَانْ مْلِيحْ إِ كنِّيوْ: مَاڒَا سبْعِينْ ن يرْيَازنْ أَذْ خَاومْ حكْمنْ، مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، نِيغْ مَاڒَا مْغِيرْ إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا أَذْ خَاومْ إِحْكمْ؟عقْڒمْ عَاوذْ، أَقَا نشّْ ذ إِغُوسَّانْ نْومْ ذ أَيْسُومْ نْومْ.‘ “

² — Peço-lhes que perguntem a todos os cidadãos de Siquém: “O que é melhor para vocês: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vocês ou que vocês sejam dominados por apenas um?” Lembrem-se também de que eu sou osso e carne de vocês.

³ خنِّي سِّيوْڒنْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ أَڒَامِي ؤُڒْ نْسنْ إِميّڒْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”نتَّا ذ ؤُمَاثْنغْ.“

³ Então os parentes de sua mãe falaram a todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras, e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: “É nosso irmão.”

⁴ نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ سبْعِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعْلْ-بَارِيثْ. زَّايْسنْثْ إِشْرَا أَبِيمَالِيكْ إِرْيَازنْ إِخْوَانْ ذ يِينِّي إِطَارّْشنْ، ؤُشَا نِيثْنِي ضفَّارنْ ث-إِ-د.

⁴ E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou uns homens levianos e atrevidos, que o seguiram.

⁵ يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي عَافْرَا ؤُ إِنْغَا خْ إِجّْ ن وژْرُو أَيْثْمَاسْ، إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. مْغِيرْ يُوثَامْ، أَحنْجِيرْ أَمَاژُوژْ ن يَارُوبَّاعْلْ إِقِّيمْ وحّْذسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِنُّوفَّارْ.

⁵ Foi à casa de seu pai, em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, escapou, porque havia se escondido.

⁶ ؤُشَا مُوننْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ذ مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا ؤُشَا فّْغنْ، ڭِّينْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ومْشَانْ إِقدّْسنْ غَارْ شَاكِيمْ.

⁶ Então se reuniram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo, foram e proclamaram Abimeleque rei, junto ao carvalho memorial que está perto de Siquém.

⁷ نِيثْنِي خبَّارنْ أَيَا إِ يُوثَامْ، إِكَّارْ إِبدّْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ ن جَارِيزِيمْ. إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ غَارِي، أَ كنِّيوْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، ؤُشَا أَربِّي أَذْ غَارْومْ إِسڒْ!“

⁷ Quando soube disto, Jotão foi e se pôs no alto do monte Gerizim. E, em alta voz, gritou, dizendo: — Cidadãos de Siquém, escutem o que vou dizer, e Deus escutará vocês!

⁸ ”أَشْحَاڒْ ؤُيَا كَّارنْثْ ثْشجُّورَا، فّْغنْثْ حِيمَا أَذْ ذهْننْثْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ يِيخفْ نْسنْثْ ؤُشَا نَّانْثْ إِ ؤُزمُّورْ: ’إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

⁸ Certa vez as árvores foram ungir para si um rei. Disseram à oliveira: “Reine sobre nós.”

⁹ أَزمُّورْ إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاذُونْثْ ن زّشْثْ إِنُو نِّي إِ ذ أَيِي إِسّمْغَارْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

⁹ Porém a oliveira lhes respondeu: “Deixaria eu o meu óleo, apreciado por Deus e pelos homens, para dominar sobre as árvores?”

¹⁰ ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ وَارْثُو: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁰ Então as árvores disseram à figueira: “Venha você e reine sobre nós.”

¹¹ ؤُرْثُو إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاژْيُوذِي إِنُو ذ ڒْغِيدْجثْ إِصبْحنْ إِنُو؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹¹ Porém a figueira lhes respondeu: “Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para dominar sobre as árvores?”

¹² ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ ثْزَايَارْثْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شمْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹² Então as árvores disseram à videira: “Venha você e reine sobre nós.”

¹³ مَاشَا ثنَّا أَسنْ ثْزَايَارْثْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي بِينُو ن جْذِيذْ إِنُو نِّي إِسّفْرَاحنْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹³ Porém a videira lhes respondeu: “Deixaria eu o meu vinho, que agrada a Deus e aos homens, para dominar sobre as árvores?”

¹⁴ خنِّي نَّانْ مَارَّا ثِيشجُّورَا إِ شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁴ Então todas as árvores disseram ao espinheiro: “Venha você e reine sobre nós.”

¹⁵ ؤُشَا شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ إِنَّا إِ ثْشجُّورَا: ’مَاڒَا ثخْسنْثْ كنِّينْثْ س ثِيذتّْ أَذْ أَيِي ثْذهْننْثْ ذ أَجدْجِيذْ خَاكنْثْ، أَسنْثْ-د خنِّي، أَفنْثْ أَذُورِّي ذِي ثِيڒِي إِنُو، مَاشَا مَاڒَا لَّا، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، أَذْ ثشّْ ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ ن لُوبْنَانْ.‘ “

¹⁵ E o espinheiro respondeu às árvores: “Se é verdade que querem me ungir rei sobre vocês, venham e se refugiem debaixo de minha sombra. Mas, se não, que do espinheiro saia fogo que consuma os cedros do Líbano.”

¹⁶ ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مَاڒَا ثڭِّيمْ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ؤُمِي ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ مْلِيحْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ ذَايسْ أَمْ مَامّشْ إِسّْذَاهدْجْ،

¹⁶ Jotão continuou: — E agora, se vocês agiram de boa fé e com sinceridade, proclamando Abimeleque como rei; se vocês fizeram o que é correto em relação a Jerubaal e à sua casa, e se o trataram segundo ele merecia pelo que fez

¹⁷ - أَقَا بَابَا إِمّْنغْ ذِي طّْوعْ نْومْ ؤُشَا إِسبّڒْ ثُوذَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِفكّْ كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ،

¹⁷ — porque o meu pai lutou por vocês, arriscou a vida e os livrou das mãos dos midianitas;

¹⁸ مَاشَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ أَسّْ-أَ خْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ خْ إِجّْ ن وژْرُو أَقَا ثنْغِيمْ أَرَّاوْ نّسْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ؤُ ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن ثَايَّا، ذ أَجدْجِيذْ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي نتَّا ذ ؤُمَاثْومْ -

¹⁸ mas hoje vocês se levantaram contra a casa de meu pai e mataram os filhos dele, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho da escrava dele, vocês puseram como rei sobre os cidadãos de Siquém, porque é irmão de vocês —,

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَسّْ-أَ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، خنِّي أَذْ ثْفَارْحمْ ذِي أَبِيمَالِيكْ ؤُ نتَّا أَذْ إِفَارْحْ ذَايْومْ.

¹⁹ se vocês agiram de boa fé e com sinceridade para com Jerubaal e a sua casa, então alegrem-se com Abimeleque, e que ele também se alegre com vocês.

²⁰ مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي أَبِيمَالِيكْ أَذْ ثشّْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ ذ إِمزْذَاغْ ن لْقلْعَا ؤُشَا أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زڭْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُ زِي مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا، أَذْ ثشّْ أَبِيمَالِيكْ!‘ “

²⁰ Mas, se este não for o caso, que saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo! E que saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma Abimeleque.

²¹ خنِّي يُويُورْ يُوثَامْ، يَارْوڒْ، إِرُوحْ غَارْ بِي‘رْ. ثُوغَا إِزدّغْ ذِينْ، إِڭّْوجْ خْ ؤُمَاسْ أَبِيمَالِيكْ.

²¹ Depois disso Jotão fugiu e foi para Beer, onde ficou morando, porque estava com medo de seu irmão Abimeleque.

²² ڒَْامِي ثُوغَا إِحكّمْ أَبِيمَالِيكْ خْ إِسْرَائِيل ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا،

²² Abimeleque havia dominado sobre Israel durante três anos,

²³ إِسّكّْ أَربِّي إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ جَارْ أَبِيمَالِيكْ ذ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ. إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ غْذَارنْ زِي أَبِيمَالِيكْ،

²³ quando Deus suscitou um espírito de aversão entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém, que foram desleais com Abimeleque.

²⁴ حِيمَا أَغصّبْ، نِّي إِتّْوَاڭّنْ إِ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ إِذَامّنْ نْسنْ أَذْ د-أَسنْ خْ ؤُمَاثْسنْ أَبِيمَالِيكْ، ونِّي ثنْ إِنْغِينْ، ؤُ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، إِنِّي ثُوغَا إِسّْجهْذنْ إِفَاسّنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ أَيْثْمَاسْ.

²⁴ Isto aconteceu para que fosse vingada a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, e para que fossem castigados tanto Abimeleque, que era irmão deles e os havia matado, como os cidadãos de Siquém, que contribuíram para que ele matasse os seus próprios irmãos.

²⁵ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ وجْذنْ أَسْ ڒفْخُوخْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ ؤُ نِيثْنِي كشّْضنْ مَارَّا ونِّي ذِينْ خَاسنْ إِ غَا إِكّنْ ذ أَبْرِيذْ. أَيَا إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ.

²⁵ Os cidadãos de Siquém puseram sobre os altos dos montes homens de emboscada contra Abimeleque, e eles assaltavam todos os que passavam pelo caminho perto deles. E Abimeleque foi informado disso.

²⁶ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يُوسَا-د أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ غَارْ شَاكِيمْ ؤُ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ تِّيقّنْ ذَايسْ.

²⁶ Gaal, filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e se estabeleceram em Siquém. E os cidadãos de Siquém confiaram nele,

²⁷ نِيثْنِي فّْغنْ غَارْ إِيَّارنْ، ڒقْضنْ ؤُضِيڒْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ نْسنْ،عفّْسنْ خْ ؤُضِيڒْ ؤُشَاغنّْجنْ إِزْڒَانْ ن ڒفْرَاحثْ، ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ ؤُشَا نعْڒنْ أَبِيمَالِيكْ.

²⁷ foram ao campo, cortaram os cachos das vinhas, pisaram as uvas, fizeram festas, foram à casa de seu deus, comeram, beberam e amaldiçoaram Abimeleque.

²⁸ ؤُشَا جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِعْنَا نتَّا أَبِيمَالِيكْ ذ مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذ شَاكِيمْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نَاضَارْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي نتَّا ذ مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ؟ ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي زابُولْ ذ لْوَالِي نّسْ؟ سخَّارمْ خنِّي إِ يرْيَازنْ ن حَامُورْ، بَابَاسْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي مَايمِّي إِ ذ أَسْ غَا نْسخَّارْ؟

²⁸ E Gaal, filho de Ebede, disse: — Quem é Abimeleque, e quem somos nós de Siquém, para que o sirvamos? Não é ele filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Seria melhor servir os homens de Hamor, pai de Siquém. Mas nós, por que serviremos a ele?

²⁹ مْڒِي مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي نشّْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ أَژّْڒغْ خْ أَبِيمَالِيكْ.“ ؤُشَا إِنَّا إِ أَبِيمَالِيكْ: ”أَرْنِي إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ ؤُشَا فّغْ غَارْ ؤُمنْغِي!“

²⁹ Quem dera estivesse este povo na minha mão! Eu expulsaria Abimeleque. Eu diria a Abimeleque: “Multiplique o seu exército e venha lutar.”

³⁰ ؤُمِي زابُولْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، إِسْڒَا أَوَاڒنْ ن جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يَارْغَا ؤُخيّقْ نّسْ.

³⁰ Quando Zebul, governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, ficou furioso.

³¹ نتَّا إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ أَبِيمَالِيكْ ذِي ثْنُوفّْرَا، نَّانْ: ”خْزَارْ، جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، ذ أَيْثْمَاسْ ؤُسِينْ-د غَارْ شَاكِيمْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا سّْغوّْغنْ خَاكْ ثَانْذِينْثْ.

³¹ E enviou, secretamente, mensageiros a Abimeleque, dizendo: — Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém e estão alvoroçando a cidade contra você.

³² خنِّي ڒخُّو، كَّارْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، شكْ ذ ڒْڭنْسْ نِّي غَاركْ إِدْجَانْ، ؤُشَا أڭّْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ.

³² Levante-se de noite, você e o povo que estiver com você, e ponham-se de emboscada no campo.

³³ ؤُ غَارْ ثُوفُّوثْ، غَارْ ونْقَارْ ن ثْفُوشْثْ، إِتّْخصَّا أَذْ ثكَّارذْ زِيشْ ؤُشَا عْرفْ خْ ثنْذِينْثْ. ؤُ خْزَارْ، مَاڒَا نتَّا ذ ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ أَذْ غَاركْ د-إِفّغْ، أڭّْ خنِّي أَكِيذسْ مِينْ خفْ إِزمَّارْ ؤُفُوسْ نّشْ أَذْ إِڭّْ.“

³³ Levante-se pela manhã, ao sair o sol, e ataque a cidade. Quando Gaal com a sua gente sair para atacar, faça com ele o que estiver ao seu alcance.

³⁴ أَبِيمَالِيكْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ-د ذِي دْجِيڒثْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْفخْ خْ شَاكِيمْ س أَربْعَا ن إِبَاطَايُوننْ.

³⁴ Assim, Abimeleque se levantou, de noite, e todo o povo que estava com ele, e se puseram de emboscada contra Siquém, em quatro grupos.

³⁵ ؤُ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِفّغْ-د، يُويُورْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ؤُ أَبِيمَالِيكْ، ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ زڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ.

³⁵ Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada do portão da cidade. Com isto Abimeleque e todo o povo que estava com ele se levantaram das emboscadas.

³⁶ ؤُمِي جَاعَالْ إِژْرَا ڒْڭنْسْ، إِنَّا إِ زابُولْ: ”خْزَارْ، أَقَا إِوْذَانْ هكّْوَانْ-د زِي ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ.“ زابُولْ إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثْوَاڒِيذْ ثِيڒِي ن إِذُورَارْ ذ إِوْذَانْ.“

³⁶ Gaal viu aquele povo e disse a Zebul: — Veja! Vem gente descendo do alto dos montes. Mas Zebul respondeu: — Você está vendo as sombras dos montes. Elas se parecem com homens.

³⁷ جَاعَالْ يَارْنِي إِسَّاوَاڒْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَقَا إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ إِهكّْوَا-د زِي ثْعبُّوضْثْ ن ثمُّورْثْ ؤُ إِشْثْ ن ڒْكُومْبَانِييّثْ ثُوسَا-د زڭْ وبْرِيذْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ن إِبزْڭَاونْ.“

³⁷ Porém Gaal tornou ainda a falar e disse: — Veja! Vem gente descendo bem na nossa frente, e uma tropa vem vindo do caminho do carvalho dos Adivinhos.

³⁸ خنِّي إِنَّا أَسْ زابُولْ: ”مَانِي إِ دْجَانْ ڒخُّو وَاوَاڒنْ نّشْ إِ زِي ثنِّيذْ: ’مِينْ إِعْنَا أَبِيمَالِيكْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نْسخَّارْ؟ مَا وَارْ دْجِينْ إِنَا ذ ڒْڭنْسْ إِ ثسّحْقَارذْ شكْ؟ فّغْ خنِّي ڒخُّو ؤُ ثمّنْغذْ أَكِيذسْ!“

³⁸ Então Zebul disse a Gaal: — Onde ficaram, agora, as suas ameaças? Não foi você quem dizia: “Quem é Abimeleque, para que o sirvamos?” Não é este o povo que você desprezou? Pois saia agora e vá lutar contra ele.

³⁹ ؤُشَا إِفّغْ جَاعَالْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُشَا إِمّْنغْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ.

³⁹ Gaal saiu à frente dos cidadãos de Siquém e lutou contra Abimeleque.

⁴⁰ إِضْفَارْ إِ-ث أَبِيمَالِيكْ، مِينْزِي نتَّا يَارْوڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا أَطَّاسْ ن يِينِّي إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ س سِّيفْ وْضَانْ أَڒْ أَذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ.

⁴⁰ Abimeleque perseguiu Gaal, que fugiu dele. E muitos feridos caíram até a entrada do portão da cidade.

⁴¹ إِقِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذِي أَرُومَا ؤُ زابُولْ يُوژّڒْ خْ جَاعَالْ ذ أَيْثْمَاسْ أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ عَاذْ ذِي شَاكِيمْ.

⁴¹ Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não ficassem morando em Siquém.

⁴² ثِيوشَّا نّسْ، إِمْسَارْ، ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ إِيَّارْ. أَيَا عَاوْذنْ ث إِ أَبِيمَالِيكْ.

⁴² No dia seguinte, o povo de Siquém saiu ao campo, e Abimeleque foi avisado disto.

⁴³ خنِّي إِكْسِي نتَّا ڒْڭنْسْ، إِبْضَا ث خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِڭَّا إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا نتَّا إِخزَّارْ، أَقَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ. خنِّي إِكَّارْ ضِيدّْ نْسنْ ؤُشَا إِغْڒبْ خَاسنْ.

⁴³ Então ele reuniu os seus homens, e os dividiu em três grupos, e os pôs de emboscada no campo. Quando Abimeleque viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra eles e os atacou.

⁴⁴ مِينْزِي أَبِيمَالِيكْ ذ إِبَاطَايُوننْ إِ غَارسْ، فّْغنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ بدّنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ ثْنَاينْ ن إِبَاطَايُوننْ نّغْنِيثْ ؤُذْفنْ خْ يِينِّي ثُوغَا ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا قْضَانْ خَاسنْ.

⁴⁴ Abimeleque e o grupo que estava com ele correram e tomaram posição junto à entrada da cidade, enquanto os dois outros grupos atacaram todos os que estavam no campo e os destroçaram.

⁴⁵ أَسّْ نِّي مَارَّا إِمّْنغْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ. نتَّا إِطّفْ إِ-ت، إِنْغَا ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ. خنِّي إِهْذمْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا إِسُّويسْ خَاسْ ثَامدْجَاحْثْ.

⁴⁵ Abimeleque lutou contra a cidade durante todo aquele dia. Tomou a cidade e matou o povo que nela havia. Arrasou a cidade e espalhou sal sobre ela.

⁴⁶ ؤُمِي ث سْڒِينْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ، ؤُذْفنْ غَارْ أَمْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ بَارِيثْ.

⁴⁶ Todos os cidadãos da Torre de Siquém souberam disso e entraram na fortaleza, no templo de El-Berite.

⁴⁷ إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ، أَقَا مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ ڭِّينْ أَذْ مُوننْ ذِينْ.

⁴⁷ Mas Abimeleque soube que todos os cidadãos da Torre de Siquém se haviam reunido.

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا إِڭعّذْ أَبِيمَالِيكْ أَذْرَارْ ن صَالْمُونْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ، ؤُ أَبِيمَالِيكْ إِطّفْ شَّاقُورْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ؤُشَا إِقْڒعْ إِشْثْ ن ثْصطَّا ن ثْشجَّارْثْ، إِكْسِي ت ؤُ إِسَّارْسْ إِ-ت خْ ثغْرُوضْثْ نّسْ، إِنَّا إِ ڒْڭنْسْ نّسْ: ”مِينْ ثژْرِيمْ ڭِّيغْ نشّْ، قدْجْقمْ، ڭّمْ ث ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ نشّْ!“

⁴⁸ Então ele subiu o monte Salmom, ele e todo o seu povo. Abimeleque pegou um machado e cortou o galho de uma árvore. Ele o levantou, pôs no ombro e disse ao povo que estava com ele: — O que vocês me viram fazer, façam também vocês, depressa.

⁴⁹ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ، كُوڒْ أَرْيَازْ، إِقْڒعْ ثَاصطَّا نّسْ ؤُشَا ضْفَارنْ أَبِيمَالِيكْ ؤُ سَّارْسنْ ثنْثْ غَارْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ؤُشَا قّذْمنْ أَسنْ ثِيمسِّي خْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ أَڒَامِي مُّوثنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ، عْڒَاحَاڒْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ.

⁴⁹ Assim, cada um deles cortou um galho e seguiu Abimeleque. Puseram os galhos ao redor da fortaleza, e os incendiaram. Assim, morreram todos os que estavam na Torre de Siquém, mais ou menos mil pessoas, homens e mulheres.

⁵⁰ إِرُوحْ أَبِيمَالِيكْ عَاوذْ غَارْ ثَابَاصْ، إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ ثَابَاصْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت.

⁵⁰ Então Abimeleque foi a Tebes, sitiou a cidade e a tomou.

⁵¹ ثُوغَا ذِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ إِجّْ ن لْبُورْجْ إِمتّْننْ ؤُ أَروْڒنْ غَارسْ مَارَّا إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا نِيثْنِي بلّْعنْ خَاسنْ، نْيِينْ خْ ثْزقَّا ن لْبُورْجْ.

⁵¹ Havia, porém, no meio da cidade, uma torre forte, e todos os homens e mulheres, todos os moradores da cidade, fugiram para lá. Fecharam as portas da torre e subiram ao terraço.

⁵² يِيوضْ أَبِيمَالِيكْ غَارْ لْبُورْجْ ؤُ إِمّْنغْ أَكِيذسْ، مَاشَا خْمِي نتَّا د-إِقَارّبْ غَارْ ثوَّارْثْ ن لْبُورْجْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِقّذْ ثِيمسِّي،

⁵² Abimeleque veio até a torre, lutou contra ela e se aproximou da porta para a incendiar.

⁵³ ثنْضَارْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ إِشْثْ ن ثَاصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ يُوعْڒَانْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا ثڒْبزْ أَسْ أَشقُّوفْ ن ؤُزدْجِيفْ.

⁵³ Mas uma mulher jogou uma pedra superior de moinho sobre a cabeça de Abimeleque e lhe quebrou o crânio.

⁵⁴ ذغْيَا إِڒَاغَا نتَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ، إِنَّا أَسْ: ”جْبدّْ سِّيفْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَيِي، حِيمَا وَارْ خَافِي قَّارنْ: ’إِشْثْ ثمْغَارْثْ ثنْغَا إِ-ث‘.“ ؤُشَا أَحُوذْرِي نّسْ إِسّْنُوقّبْ إِ-ث ؤُشَا إِمُّوثْ.

⁵⁴ Então Abimeleque chamou depressa o moço, seu escudeiro, e lhe disse: — Tire a sua espada e me mate, para que não se diga que uma mulher me matou. O moço o atravessou com a espada, e ele morreu.

⁵⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا أَبِيمَالِيكْ إِمُّوثْ، فّْغنْ-د، كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

⁵⁵ Quando os homens de Israel viram que Abimeleque já estava morto, foram embora, cada um para a sua casa.

⁵⁶ أَمُّو إِ إِخدْجصْ أَربِّي ثُوعفّْنَا ن أَبِيمَالِيكْ نِّي إِڭَّا إِ بَابَاسْ ؤُمِي إِنْغَا سبْعِينْ ن أَيْثْمَاسْ.

⁵⁶ Assim, Deus fez cair sobre Abimeleque o mal que ele havia feito a seu pai, ao matar os seus setenta irmãos.

⁵⁷ مَارَّا ثُوعفّْنَا إِ إِڭِّينْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ يَارّْ إِ-ت أَربِّي خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ ؤُ نّعْڒثْ ن يُوثَامْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ثوْضَا-د خَاسنْ.

⁵⁷ De igual modo, Deus fez cair sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que haviam praticado. Assim, veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →