Juízes 9

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، غَارْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ. نتَّا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْوَاشُونْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ن يمَّاسْ، إِنَّا:

¹ Abimeleque, filho de Gideão, foi à cidade de Siquém, onde viviam todos os parentes da sua mãe. Ele pediu

² ”سِيوْڒمْ مَاشَا ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ: ’مِينْ إِدْجَانْ مْلِيحْ إِ كنِّيوْ: مَاڒَا سبْعِينْ ن يرْيَازنْ أَذْ خَاومْ حكْمنْ، مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، نِيغْ مَاڒَا مْغِيرْ إِجّْ ن ورْيَازْ وَاهَا أَذْ خَاومْ إِحْكمْ؟عقْڒمْ عَاوذْ، أَقَا نشّْ ذ إِغُوسَّانْ نْومْ ذ أَيْسُومْ نْومْ.‘ “

² que eles perguntassem aos homens de Siquém: — O que é que vocês preferem: ser governados pelos setenta filhos de Gideão ou por um só homem? Lembrem que Abimeleque é do mesmo sangue de vocês.

³ خنِّي سِّيوْڒنْ أَيْثْمَاسْ ن يمَّاسْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ أَڒَامِي ؤُڒْ نْسنْ إِميّڒْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نَّانْ: ”نتَّا ذ ؤُمَاثْنغْ.“

³ Então os parentes da sua mãe falaram sobre isso com os homens de Siquém, e eles resolveram seguir Abimeleque porque era parente deles.

⁴ نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ سبْعِينْ ن ؤُقِييَّاثْ ن نُّوقَارْثْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعْلْ-بَارِيثْ. زَّايْسنْثْ إِشْرَا أَبِيمَالِيكْ إِرْيَازنْ إِخْوَانْ ذ يِينِّي إِطَارّْشنْ، ؤُشَا نِيثْنِي ضفَّارنْ ث-إِ-د.

⁴ Deram a ele oitocentos gramas de prata tirados do templo de Baal-Berite. Com essa prata Abimeleque contratou alguns homens ordinários para o seguirem.

⁵ يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ ذِي عَافْرَا ؤُ إِنْغَا خْ إِجّْ ن وژْرُو أَيْثْمَاسْ، إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. مْغِيرْ يُوثَامْ، أَحنْجِيرْ أَمَاژُوژْ ن يَارُوبَّاعْلْ إِقِّيمْ وحّْذسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِنُّوفَّارْ.

⁵ Abimeleque foi para a casa do seu pai em Ofra e ali, em cima de uma só pedra, ele matou os seus setenta irmãos, os filhos de Gideão. Mas Jotão, o filho mais moço, se escondeu e por isso não foi assassinado.

⁶ ؤُشَا مُوننْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ذ مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا ؤُشَا فّْغنْ، ڭِّينْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ومْشَانْ إِقدّْسنْ غَارْ شَاكِيمْ.

⁶ Então todos os homens de Siquém e de Bete-Milo se reuniram na árvore sagrada de Siquém e ali fizeram de Abimeleque o seu rei.

⁷ نِيثْنِي خبَّارنْ أَيَا إِ يُوثَامْ، إِكَّارْ إِبدّْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ ن جَارِيزِيمْ. إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ غَارِي، أَ كنِّيوْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، ؤُشَا أَربِّي أَذْ غَارْومْ إِسڒْ!“

⁷ Quando Jotão soube disso, subiu até o alto do monte Gerizim e gritou para eles: — Homens de Siquém, me escutem, e Deus escutará vocês!

⁸ ”أَشْحَاڒْ ؤُيَا كَّارنْثْ ثْشجُّورَا، فّْغنْثْ حِيمَا أَذْ ذهْننْثْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ يِيخفْ نْسنْثْ ؤُشَا نَّانْثْ إِ ؤُزمُّورْ: ’إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

⁸ Aí Jotão disse: — Uma vez as árvores resolveram procurar um rei para elas. Então disseram à oliveira: “Seja o nosso rei.”

⁹ أَزمُّورْ إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاذُونْثْ ن زّشْثْ إِنُو نِّي إِ ذ أَيِي إِسّمْغَارْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

⁹ E a oliveira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar o meu azeite, usado para honrar os deuses e os seres humanos.”

¹⁰ ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ وَارْثُو: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁰ — Aí as árvores pediram à figueira: “Venha ser o nosso rei.”

¹¹ ؤُرْثُو إِنَّا أَسنْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي ثَاژْيُوذِي إِنُو ذ ڒْغِيدْجثْ إِصبْحنْ إِنُو؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹¹ Mas a figueira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar os meus figos tão doces.”

¹² ؤُشَا نَّانْثْ ثْشجُّورَا إِ ثْزَايَارْثْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شمْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹² — Então as árvores disseram à parreira : “Venha ser o nosso rei.”

¹³ مَاشَا ثنَّا أَسنْ ثْزَايَارْثْ: ’مَا أَذْ سمْحغْ ذِي بِينُو ن جْذِيذْ إِنُو نِّي إِسّفْرَاحنْ أَربِّي ذ إِوْذَانْ؟ مَا أَذْ ضْوغْ سنّجْ إِ ثْشجُّورَا نّغْنِي؟‘

¹³ Mas a parreira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar o meu vinho, que alegra os deuses e os seres humanos.”

¹⁴ خنِّي نَّانْ مَارَّا ثِيشجُّورَا إِ شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ: ’أَسْ-د، إِڒِي شكْ ذ أَجدْجِيذْ نّغْ!‘

¹⁴ — Aí todas as árvores pediram ao espinheiro: “Venha ser o nosso rei.”

¹⁵ ؤُشَا شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ إِنَّا إِ ثْشجُّورَا: ’مَاڒَا ثخْسنْثْ كنِّينْثْ س ثِيذتّْ أَذْ أَيِي ثْذهْننْثْ ذ أَجدْجِيذْ خَاكنْثْ، أَسنْثْ-د خنِّي، أَفنْثْ أَذُورِّي ذِي ثِيڒِي إِنُو، مَاشَا مَاڒَا لَّا، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، أَذْ ثشّْ ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ ن لُوبْنَانْ.‘ “

¹⁵ E o espinheiro respondeu: “Se vocês querem mesmo me fazer o seu rei, venham e fiquem debaixo da minha sombra. Se vocês não fizerem isso, sairá fogo do espinheiro e queimará os cedros do Líbano.”

¹⁶ ڒخُّو خنِّي، كنِّيوْ، إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مَاڒَا ثڭِّيمْ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ؤُمِي ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذ أَجدْجِيذْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ مْلِيحْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ ذَايسْ أَمْ مَامّشْ إِسّْذَاهدْجْ،

¹⁶ E Jotão continuou: — Será que vocês foram sinceros e honestos quando fizeram de Abimeleque um rei? E será que vocês trataram Gideão e a sua família com decência e de acordo com o que ele merecia?

¹⁷ - أَقَا بَابَا إِمّْنغْ ذِي طّْوعْ نْومْ ؤُشَا إِسبّڒْ ثُوذَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِفكّْ كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ،

¹⁷ Lembrem que o meu pai lutou por vocês. Ele arriscou a vida para salvá-los dos midianitas.

¹⁸ مَاشَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ أَسّْ-أَ خْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ خْ إِجّْ ن وژْرُو أَقَا ثنْغِيمْ أَرَّاوْ نّسْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ؤُ ثڭِّيمْ أَبِيمَالِيكْ، مِّيسْ ن ثَايَّا، ذ أَجدْجِيذْ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي نتَّا ذ ؤُمَاثْومْ -

¹⁸ Mas hoje vocês estão contra a família do meu pai. Vocês mataram os seus setenta filhos em cima de uma só pedra! E depois fizeram do seu filho Abimeleque, que é filho de uma escrava, o rei de Siquém. Fizeram isso somente porque ele é parente de vocês.

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ أَسّْ-أَ س ثِيذتّْ ذ ڒصْفَايثْ ذِي يَارُوبَّاعْلْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ، خنِّي أَذْ ثْفَارْحمْ ذِي أَبِيمَالِيكْ ؤُ نتَّا أَذْ إِفَارْحْ ذَايْومْ.

¹⁹ Agora, se o que vocês fizeram hoje com Gideão e a sua família foi sincero e honesto, então sejam felizes com Abimeleque, e que ele seja feliz com vocês!

²⁰ مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، خنِّي أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زِي أَبِيمَالِيكْ أَذْ ثشّْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ ذ إِمزْذَاغْ ن لْقلْعَا ؤُشَا أَذْ ثكَّارْ ثْمسِّي زڭْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُ زِي مَارَّا إِنِّي ذِي لْقلْعَا، أَذْ ثشّْ أَبِيمَالِيكْ!‘ “

²⁰ Mas, se não, que de Abimeleque saia fogo e queime os homens de Siquém e de Bete-Milo! E que saia fogo dos homens de Siquém e de Bete-Milo e queime Abimeleque!

²¹ خنِّي يُويُورْ يُوثَامْ، يَارْوڒْ، إِرُوحْ غَارْ بِي‘رْ. ثُوغَا إِزدّغْ ذِينْ، إِڭّْوجْ خْ ؤُمَاسْ أَبِيمَالِيكْ.

²¹ Aí Jotão fugiu e foi viver em Beer porque estava com medo do seu irmão Abimeleque.

²² ڒَْامِي ثُوغَا إِحكّمْ أَبِيمَالِيكْ خْ إِسْرَائِيل ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا،

²² Abimeleque governou o povo de Israel durante três anos.

²³ إِسّكّْ أَربِّي إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ جَارْ أَبِيمَالِيكْ ذ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ. إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ غْذَارنْ زِي أَبِيمَالِيكْ،

²³ Então Deus fez com que Abimeleque e os homens de Siquém se odiassem. E eles se revoltaram contra Abimeleque.

²⁴ حِيمَا أَغصّبْ، نِّي إِتّْوَاڭّنْ إِ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ إِذَامّنْ نْسنْ أَذْ د-أَسنْ خْ ؤُمَاثْسنْ أَبِيمَالِيكْ، ونِّي ثنْ إِنْغِينْ، ؤُ خْ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ، إِنِّي ثُوغَا إِسّْجهْذنْ إِفَاسّنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ أَيْثْمَاسْ.

²⁴ Isso aconteceu para que Abimeleque e os homens de Siquém, que o haviam ajudado a matar os setenta filhos de Gideão, pagassem pelo seu crime.

²⁵ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ وجْذنْ أَسْ ڒفْخُوخْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ ؤُ نِيثْنِي كشّْضنْ مَارَّا ونِّي ذِينْ خَاسنْ إِ غَا إِكّنْ ذ أَبْرِيذْ. أَيَا إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ.

²⁵ Os moradores de Siquém puseram homens escondidos no alto das montanhas para matar Abimeleque. Eles assaltavam todos os que passavam por aquele caminho. E Abimeleque soube disso.

²⁶ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يُوسَا-د أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ غَارْ شَاكِيمْ ؤُ إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ تِّيقّنْ ذَايسْ.

²⁶ Gaal, filho de Ebede, foi com os seus irmãos para Siquém, e os homens dali confiaram nele.

²⁷ نِيثْنِي فّْغنْ غَارْ إِيَّارنْ، ڒقْضنْ ؤُضِيڒْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ نْسنْ،عفّْسنْ خْ ؤُضِيڒْ ؤُشَاغنّْجنْ إِزْڒَانْ ن ڒفْرَاحثْ، ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ، شِّينْ سْوِينْ ؤُشَا نعْڒنْ أَبِيمَالِيكْ.

²⁷ Eles foram até as suas plantações, apanharam uvas e prepararam vinho. Então fizeram uma festa. Depois entraram no templo do seu deus, comeram, beberam e amaldiçoaram Abimeleque.

²⁸ ؤُشَا جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِعْنَا نتَّا أَبِيمَالِيكْ ذ مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ ذ شَاكِيمْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نَاضَارْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي نتَّا ذ مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ؟ ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي زابُولْ ذ لْوَالِي نّسْ؟ سخَّارمْ خنِّي إِ يرْيَازنْ ن حَامُورْ، بَابَاسْ ن شَاكِيمْ، مِينْزِي مَايمِّي إِ ذ أَسْ غَا نْسخَّارْ؟

²⁸ Aí Gaal disse: — Por que estamos sendo dominados por Abimeleque? Que tipo de homens somos nós, os homens de Siquém? E quem é ele? É o filho de Gideão. No entanto, Zebul recebe ordens dele. Por que devemos ser dominados por ele? Sejam fiéis ao seu antepassado Hamor, pai de Siquém.

²⁹ مْڒِي مَاشَا ڒْڭنْسْ-أَ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي نشّْ ثُوغَا خْسغْ أَذْ أَژّْڒغْ خْ أَبِيمَالِيكْ.“ ؤُشَا إِنَّا إِ أَبِيمَالِيكْ: ”أَرْنِي إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ ؤُشَا فّغْ غَارْ ؤُمنْغِي!“

²⁹ Ah! Se eu fosse o líder deste povo! Expulsaria Abimeleque e diria: “Já que o seu exército é tão grande, então saia e lute!”

³⁰ ؤُمِي زابُولْ، ڒْحَاكمْ ن ثنْذِينْثْ، إِسْڒَا أَوَاڒنْ ن جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، يَارْغَا ؤُخيّقْ نّسْ.

³⁰ Zebul, o governador da cidade, ficou com muita raiva quando soube o que Gaal tinha dito.

³¹ نتَّا إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ أَبِيمَالِيكْ ذِي ثْنُوفّْرَا، نَّانْ: ”خْزَارْ، جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، ذ أَيْثْمَاسْ ؤُسِينْ-د غَارْ شَاكِيمْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا سّْغوّْغنْ خَاكْ ثَانْذِينْثْ.

³¹ E mandou mensageiros a Abimeleque, que estava em Arumá, para dizerem a ele: — Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram a Siquém e estão atiçando o povo da cidade contra você.

³² خنِّي ڒخُّو، كَّارْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، شكْ ذ ڒْڭنْسْ نِّي غَاركْ إِدْجَانْ، ؤُشَا أڭّْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ.

³² Por isso faça o seguinte: durante a noite você e os seus homens saiam e se escondam nos campos.

³³ ؤُ غَارْ ثُوفُّوثْ، غَارْ ونْقَارْ ن ثْفُوشْثْ، إِتّْخصَّا أَذْ ثكَّارذْ زِيشْ ؤُشَا عْرفْ خْ ثنْذِينْثْ. ؤُ خْزَارْ، مَاڒَا نتَّا ذ ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ أَذْ غَاركْ د-إِفّغْ، أڭّْ خنِّي أَكِيذسْ مِينْ خفْ إِزمَّارْ ؤُفُوسْ نّشْ أَذْ إِڭّْ.“

³³ Amanhã levantem-se ao nascer do sol e ataquem de surpresa a cidade. E, quando Gaal e os seus homens saírem para lutar, ataquem com tudo o que vocês tiverem!

³⁴ أَبِيمَالِيكْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ-د ذِي دْجِيڒثْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ إِجّْ ن ڒْفخْ خْ شَاكِيمْ س أَربْعَا ن إِبَاطَايُوننْ.

³⁴ Então Abimeleque e todos os seus homens saíram durante a noite e se esconderam fora de Siquém, divididos em quatro grupos.

³⁵ ؤُ جَاعَالْ، مِّيسْ ن عَابِيذْ، إِفّغْ-د، يُويُورْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ؤُ أَبِيمَالِيكْ، ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ، إِكَّارْ زڭْ ومْشَانْ إِنُّوفَّارنْ.

³⁵ Gaal se levantou e foi para o portão da cidade. Aí Abimeleque e os seus homens saíram de onde estavam escondidos.

³⁶ ؤُمِي جَاعَالْ إِژْرَا ڒْڭنْسْ، إِنَّا إِ زابُولْ: ”خْزَارْ، أَقَا إِوْذَانْ هكّْوَانْ-د زِي ثْقِيشَّاثْ ن إِذُورَارْ.“ زابُولْ إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثْوَاڒِيذْ ثِيڒِي ن إِذُورَارْ ذ إِوْذَانْ.“

³⁶ Quando Gaal os viu, disse a Zebul: — Veja! Vem gente descendo do alto das montanhas! Mas Zebul respondeu: — Não são homens. São as sombras das montanhas.

³⁷ جَاعَالْ يَارْنِي إِسَّاوَاڒْ، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَقَا إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ إِهكّْوَا-د زِي ثْعبُّوضْثْ ن ثمُّورْثْ ؤُ إِشْثْ ن ڒْكُومْبَانِييّثْ ثُوسَا-د زڭْ وبْرِيذْ ن ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ن إِبزْڭَاونْ.“

³⁷ Porém Gaal disse: — Veja! Vem gente descendo bem na nossa frente, e um grupo vem vindo da árvore sagrada.

³⁸ خنِّي إِنَّا أَسْ زابُولْ: ”مَانِي إِ دْجَانْ ڒخُّو وَاوَاڒنْ نّشْ إِ زِي ثنِّيذْ: ’مِينْ إِعْنَا أَبِيمَالِيكْ، أَقَا نشِّينْ أَذْ أَسْ نْسخَّارْ؟ مَا وَارْ دْجِينْ إِنَا ذ ڒْڭنْسْ إِ ثسّحْقَارذْ شكْ؟ فّغْ خنِّي ڒخُّو ؤُ ثمّنْغذْ أَكِيذسْ!“

³⁸ Então Zebul disse: — Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você quem perguntou por que devíamos servir Abimeleque? Pois são estes os homens de quem você estava caçoando. Saia agora e lute contra eles.

³⁹ ؤُشَا إِفّغْ جَاعَالْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِمزْذَاغْ ن شَاكِيمْ ؤُشَا إِمّْنغْ أَكْ-ذ أَبِيمَالِيكْ.

³⁹ Aí Gaal saiu na frente dos homens de Siquém e lutou contra Abimeleque.

⁴⁰ إِضْفَارْ إِ-ث أَبِيمَالِيكْ، مِينْزِي نتَّا يَارْوڒْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا أَطَّاسْ ن يِينِّي إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ س سِّيفْ وْضَانْ أَڒْ أَذَافْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ.

⁴⁰ Abimeleque o atacou, e Gaal fugiu. Muitos homens caíram feridos, até perto do portão da cidade.

⁴¹ إِقِّيمْ أَبِيمَالِيكْ ذِي أَرُومَا ؤُ زابُولْ يُوژّڒْ خْ جَاعَالْ ذ أَيْثْمَاسْ أَڒَامِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ عَاذْ ذِي شَاكِيمْ.

⁴¹ Então Abimeleque voltou para Arumá, e Zebul foi até Siquém e expulsou de lá Gaal e os seus irmãos.

⁴² ثِيوشَّا نّسْ، إِمْسَارْ، ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ إِيَّارْ. أَيَا عَاوْذنْ ث إِ أَبِيمَالِيكْ.

⁴² No dia seguinte o povo de Siquém saiu para os campos. E Abimeleque ficou sabendo disso.

⁴³ خنِّي إِكْسِي نتَّا ڒْڭنْسْ، إِبْضَا ث خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُشَا إِڭَّا إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا نتَّا إِخزَّارْ، أَقَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ. خنِّي إِكَّارْ ضِيدّْ نْسنْ ؤُشَا إِغْڒبْ خَاسنْ.

⁴³ Então ele dividiu os seus homens em três grupos e os deixou escondidos no campo, esperando. Quando Abimeleque viu o povo saindo da cidade, saiu de onde estava escondido e os matou.

⁴⁴ مِينْزِي أَبِيمَالِيكْ ذ إِبَاطَايُوننْ إِ غَارسْ، فّْغنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ بدّنْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُ ثْنَاينْ ن إِبَاطَايُوننْ نّغْنِيثْ ؤُذْفنْ خْ يِينِّي ثُوغَا ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا قْضَانْ خَاسنْ.

⁴⁴ Abimeleque e o seu grupo atacaram de surpresa e tomaram conta do portão da cidade. Os outros dois grupos atacaram o povo que estava nos campos e mataram todos.

⁴⁵ أَسّْ نِّي مَارَّا إِمّْنغْ أَبِيمَالِيكْ أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ. نتَّا إِطّفْ إِ-ت، إِنْغَا ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ. خنِّي إِهْذمْ ثَانْذِينْثْ ؤُشَا إِسُّويسْ خَاسْ ثَامدْجَاحْثْ.

⁴⁵ Abimeleque combateu os homens da cidade o dia todo. Tomou a cidade e matou os seus moradores. Então destruiu a cidade e espalhou sal no chão.

⁴⁶ ؤُمِي ث سْڒِينْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ، ؤُذْفنْ غَارْ أَمْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نْسنْ بَارِيثْ.

⁴⁶ Quando os chefes de Torre de Siquém souberam disso, foram todos para a fortaleza do templo de Baal-Berite para ficar em segurança.

⁴⁷ إِتّْوَانَّا إِ أَبِيمَالِيكْ، أَقَا مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ ڭِّينْ أَذْ مُوننْ ذِينْ.

⁴⁷ Mas Abimeleque soube que eles estavam reunidos lá.

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا إِڭعّذْ أَبِيمَالِيكْ أَذْرَارْ ن صَالْمُونْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ، ؤُ أَبِيمَالِيكْ إِطّفْ شَّاقُورْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ؤُشَا إِقْڒعْ إِشْثْ ن ثْصطَّا ن ثْشجَّارْثْ، إِكْسِي ت ؤُ إِسَّارْسْ إِ-ت خْ ثغْرُوضْثْ نّسْ، إِنَّا إِ ڒْڭنْسْ نّسْ: ”مِينْ ثژْرِيمْ ڭِّيغْ نشّْ، قدْجْقمْ، ڭّمْ ث ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَمْ نشّْ!“

⁴⁸ Aí subiu o monte Salmom com os seus homens. Pegou um machado, cortou um galho de árvore e o pôs no ombro. Disse aos homens para fazerem depressa a mesma coisa.

⁴⁹ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ، كُوڒْ أَرْيَازْ، إِقْڒعْ ثَاصطَّا نّسْ ؤُشَا ضْفَارنْ أَبِيمَالِيكْ ؤُ سَّارْسنْ ثنْثْ غَارْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ ؤُشَا قّذْمنْ أَسنْ ثِيمسِّي خْ ومْشَانْ ن وَارْوَاڒْ أَڒَامِي مُّوثنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن لْبُورْجْ ن شَاكِيمْ، عْڒَاحَاڒْ أَڒفْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ.

⁴⁹ E cada um deles cortou um galho de árvore. Depois eles seguiram Abimeleque e fizeram uma pilha de galhos encostados na fortaleza. Em seguida puseram fogo nos galhos e queimaram a fortaleza com toda a gente dentro. Assim morreram todos os moradores de Torre de Siquém, mais ou menos mil homens e mulheres.

⁵⁰ إِرُوحْ أَبِيمَالِيكْ عَاوذْ غَارْ ثَابَاصْ، إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ ثَابَاصْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت.

⁵⁰ Depois Abimeleque foi a Tebes, cercou a cidade e a conquistou.

⁵¹ ثُوغَا ذِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ إِجّْ ن لْبُورْجْ إِمتّْننْ ؤُ أَروْڒنْ غَارسْ مَارَّا إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا نِيثْنِي بلّْعنْ خَاسنْ، نْيِينْ خْ ثْزقَّا ن لْبُورْجْ.

⁵¹ Em Tebes havia uma forte torre. Todos os homens e mulheres e os líderes da cidade correram e entraram nela. Fecharam as portas e foram para o terraço.

⁵² يِيوضْ أَبِيمَالِيكْ غَارْ لْبُورْجْ ؤُ إِمّْنغْ أَكِيذسْ، مَاشَا خْمِي نتَّا د-إِقَارّبْ غَارْ ثوَّارْثْ ن لْبُورْجْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِقّذْ ثِيمسِّي،

⁵² Abimeleque avançou, atacou a torre e chegou até a porta, para pôr fogo nela.

⁵³ ثنْضَارْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ إِشْثْ ن ثَاصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ يُوعْڒَانْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن أَبِيمَالِيكْ ؤُشَا ثڒْبزْ أَسْ أَشقُّوفْ ن ؤُزدْجِيفْ.

⁵³ Mas uma mulher jogou uma pedra de moinho na cabeça dele e quebrou o seu crânio.

⁵⁴ ذغْيَا إِڒَاغَا نتَّا إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ، إِنَّا أَسْ: ”جْبدّْ سِّيفْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَيِي، حِيمَا وَارْ خَافِي قَّارنْ: ’إِشْثْ ثمْغَارْثْ ثنْغَا إِ-ث‘.“ ؤُشَا أَحُوذْرِي نّسْ إِسّْنُوقّبْ إِ-ث ؤُشَا إِمُّوثْ.

⁵⁴ Aí ele chamou depressa o moço que carregava as suas armas e disse: — Tire a sua espada e me mate. Não quero que digam que fui morto por uma mulher. Então o rapaz tirou a espada e o matou.

⁵⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا أَبِيمَالِيكْ إِمُّوثْ، فّْغنْ-د، كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّسْ.

⁵⁵ Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, voltaram todos para casa.

⁵⁶ أَمُّو إِ إِخدْجصْ أَربِّي ثُوعفّْنَا ن أَبِيمَالِيكْ نِّي إِڭَّا إِ بَابَاسْ ؤُمِي إِنْغَا سبْعِينْ ن أَيْثْمَاسْ.

⁵⁶ E assim Deus castigou Abimeleque pelo crime que havia cometido contra o seu pai — o crime de matar os seus setenta irmãos.

⁵⁷ مَارَّا ثُوعفّْنَا إِ إِڭِّينْ إِرْيَازنْ ن شَاكِيمْ يَارّْ إِ-ت أَربِّي خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ ؤُ نّعْڒثْ ن يُوثَامْ، مِّيسْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ثوْضَا-د خَاسنْ.

⁵⁷ E, como castigo pela maldade dos homens de Siquém, Deus fez com que eles sofressem. E assim aconteceu o que Jotão, filho de Gideão, tinha dito que ia acontecer quando os amaldiçoou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →