Juízes 8

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ خنِّي نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن إِفْرَايِيمْ: ”مَانَاوْيَا إِ ذ أَنغْ ذَا ثڭِّيذْ، أَقَا شكْ وَارْ إِ ذ خَانغْ ثْڒِيغِيذْ ؤُمِي ثفّْغذْ، حِيمَا أَذْ ثمّنْغذْ أَكْ-ذ مِيذْيَانْ؟“ ؤُشَا نِيثْنِي مّْشُوبّشنْ أَكِيذسْ أَطَّاسْ.

¹ Os homens de Efraim disseram a Gedeão: Por que nos trataste assim, não nos chamando a pelejar contigo contra Madiã? E houve entre eles uma violenta discussão.

² جِيذْعُونْ يَارَّا-د خَاسنْ: ”مَانِي إِ د غَا يَاسْ مِينْ ڭِّيغْ أَكْ-ذ مِينْ ثڭِّيمْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي أَڒْقَاضْ ن مِينْ إِيُورَانْ ن ؤُضِيڒْ ن أَيْثْ ن إِفْرَايِيمْ خَارْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن بِينُو ن أَيْثْ ن أَبِيعَازَارْ؟

² Gedeão respondeu-lhes: Que fiz eu, ao lado do que vós fizestes? Porventura não valem mais os cachos de Efraim que as vindimas de Abieser?

³ سِيذِي إِڭَّا غُورَابْ ذ ذِيئَابْ، ڒْحُوكَّامْ ن مِيذْيَانْ، ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ. مِينْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ أَذْ ث سّمْقُودّغْ أَكِيذْومْ؟“ ؤُمِي نتَّا إِنَّا أَوَاڒْ-أَ يَارْسَا ؤُخيّقْ نْسنْ.

³ Foi nas vossas mãos que o Senhor entregou os príncipes de Madiã, Oreb e Zeb. Que pude eu, pois, fazer em comparação do que vós fizestes? E com estas palavras aquietaram-se.

⁴ ؤُمِي د-يُوسَا جِيذْعُونْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِژْوَا نتَّا أَكْ-ذ ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ. نِيثْنِي فْنَانْ ڒَامِي ثنْ قِّيمنْ ضفَّارنْ أَيْثْ ن مِيذْيَانْ.

⁴ Gedeão chegou ao Jordão e passou-o com seus trezentos homens, continuando a perseguir o inimigo, apesar de sua fadiga.

⁵ إِنَّا نتَّا إِ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ: ”تّْزَاوْڭغْ، وْشمْ إِ ڒْڭنْسْ إِ د أَيِي إِضْفَارنْ خْ إِضَارنْ ثِيشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ، مَاغَارْ نِيثْنِي فْنَانْ ؤُ نشّْ أَقَا ضفَّارغْ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ.“

⁵ Chegando a Socot, disse aos seus moradores: Dai, peço-vos, pão aos homens que me acompanham, porque estão muito cansados; estou perseguindo Zebéia e Salmana, reis de Madiã.

⁶ مَاشَا ڒْحُوكَّامْ ن سُوكُّوثْ نَّانْ: ”زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، مَا أَقَا أَثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ أَغْرُومْ إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ؟“

⁶ Os chefes de Socot responderam-lhe: Tens já talvez em teu poder o punho de Zebéia e de Salmana para que possamos dar pão à tua tropa?

⁷ س ؤُيَا إِنَّا جِيذْعُونْ: ”خنِّي ڒخُّو، خْمِي ذ أَيِي غَا إِڭّْ سِيذِي زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي أَذْ أَومْ سَّاروْثغْ أَيْسُومْ ن أَرِّيمثْ نْومْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ ذ يژْرَا ن ثْمسِّي زِي ڒخْڒَا.“

⁷ Pois bem, replicou Gedeão, quando o Senhor me houver entregue nas mãos Zebéia e Salmana, eu vos rasgarei a pele com espinhos e abrolhos do deserto!

⁸ ؤُشَا إِڭعّذْ سّنِّي غَارْ فَانُووِيلْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَمنِّي أَكِيذْسنْ. أَرِّينْ-د خَاسْ يرْيَازنْ ن فَانُووِيلْ أَمْ مَامّشْ إِ د-أَرِّينْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ.

⁸ Dali subiu a Fanuel, onde fez o mesmo pedido, mas obteve a mesma resposta que em Socot.

⁹ س ؤُينِّي إِسِّيوڒْ عَاوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مَاڒَا نشّْعقْبغْ-د ذِي ڒهْنَا، أَذْ هذْمغْ صُّومْعثْ-أَ ثَا.“

⁹ Gedeão disse-lhes: Quando eu voltar vitorioso, destruirei esta torre.

¹⁰ ثُوغَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ نْسنْ ذِي كَارْكُورْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي خمّسْطَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن أَيْثْ ن شَّارْقْ. أَقَا مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ ثُوغَا تّْوَانْغنْ عَاذْ.

¹⁰ Zebéia e Salmana estavam então em Carcor com o seu forte exército, cerca de quinze mil homens, que eram o restante de todo o exército dos filhos do oriente, pois haviam já perecido cento e vinte mil combatentes que manejavam a espada.

¹¹ ؤُشَا إِڭعّذْ جِيذْعُونْ أَكْ-ذ وبْرِيذْ ن يِينِّي إِزدّْغنْ ذڭْ إِقِيضَانْ، غَارْ شَّارْقْ ن نُوبَاحْ ذ يُوجْبَاهَا ؤُ نتَّا إِغْڒبْ خْ ڒْعسْكَارْ نِّي، ؤُمِي إِعسْكَارِييّنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا أَثنْ ذِي ڒَامَانْ.

¹¹ Gedeão subiu pelo caminho dos nômades, a oriente de Nobe e de Jegba, e feriu o acampamento dos inimigos que se julgavam perfeitamente seguros.

¹² زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَروْڒنْ ؤُشَا نتَّا إِضْفَارْ إِ-ثنْ. إِطّفْ ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ، زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، ذ إِمحْبَاسْ ؤُشَا إِسِّيڭّْوذْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ.

¹² Zebéia e Salmana, reis de Madiã, fugiram, mas foram perseguidos e presos por Gedeão, depois de ter derrotado toda a sua guarnição.

¹³ ؤُمِي د-إِعْقبْ جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، زڭْ ؤُمنْغِي، إِكَّا خْ ثْسُونْثَا ن حَارَاسْ،

¹³ Gedeão, filho de Joás, voltou da batalha pela subida de Hares.

¹⁴ إِطّفْ إِجّْ ن وبْڒِيغْ زڭْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ ذ أَمحْبُوسْ ؤُشَا إِسّقْسَا ث. وَانِيثَا يُورَا أَسْ مَارَّا إِسْمَاونْ ن ڒْحُوكَّامْ ن سُوكُّوثْ ذ إِمْغَارنْ نْسنْ، سبْعَا ؤُ-سبْعِينْ ن يرْيَازنْ.

¹⁴ Deteve um jovem entre os habitantes de Socot e fez-lhe perguntas. Este escreveu-lhe uma lista com setenta e sete nomes dos chefes de Socot e dos anciãos.

¹⁵ ؤُمِي د-يِيوضْ نتَّا غَارْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ، إِنَّا: ”إِنَا ذ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، إِنِّي زِي إِ ذ أَيِي ثسّْبَارّْقمْ ؤُمِي ثنَّامْ: ’مَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَقَا أَثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ أَڒْ غَا نوْشْ أَغْرُومْ إِ يرْيَازنْ نّشْ نِّي يُوحْڒنْ؟‘ “

¹⁵ Gedeão veio ter com os habitantes de Socot e disse-lhes: Eis aqui Zebéia e Salmana a respeito dos quais me insultastes, dizendo: tens já talvez em teu poder o punho de Zebéia e de Salmana, para que possamos dar pão aos teus homens fatigados?

¹⁶ خنِّي إِطّفْ إِمْغَارنْ ن ثنْذِينْثْ ذ إِسنَّاننْ ذ إِژْرَا ن ثْمسِّي زِي ڒخْڒَا ؤُشَا إِڭَّا إِرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ أَذْ زَّايسْ أَشَانْ.

¹⁶ Tomou então os anciãos da cidade e açoitou-os com espinhos e abrolhos do deserto.

¹⁷ لْبُورْجْ ن فَانُووِيلْ إِهْذمْ إِ-ث ؤُ إِنْغَا إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ.

¹⁷ Destruiu também a torre de Fanuel e matou os habitantes da cidade.

¹⁸ خنِّي إِنَّا إِ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ: ”مَامّشْ إِدْجَانْ يرْيَازنْ نِّي ثنْغِيمْ ذِي ثابُورْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ شكْ، غَارْسنْ أَدُّوذْ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁸ E disse a Zebéia e a Salmana: Como eram aqueles homens que matastes no Tabor? Eram, responderam-lhe, semelhantes a ti; cada um deles parecia um filho de rei

¹⁹ خنِّي إِنَّا: ”نِيثْنِي ثُوغَا ذ أَيْثْمَا، إِحنْجِيرنْ ن يمَّا. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مْڒِي ثنْ ثجِّيمْ أَذْ دَّارنْ، إِڒِي وَارْ كنِّيوْ نقّغْ!“

¹⁹ Eram meus irmãos, filhos de minha mãe! Juro pelo Senhor, se os tivésseis deixado com vida, eu não vos mataria.

²⁰ خنِّي إِنَّا إِ يَاثَارْ، أَمنْزُو نّسْ: ”كَّارْ، نغْ إِ-ثنْ!“ مَاشَا أَبْڒِيغْ وَارْ د-إِكِّيسْ سِّيفْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا إِڭّْوذْ ؤُمِي عَاذْ ذ أَبْڒِيغْ.

²⁰ E disse a Jeter, seu filho primogênito: Levanta-te e mata-os! Mas o jovem não ousou tirar a espada, porque, sendo ainda muito novo, tinha medo.

²¹ خنِّي نَّانْ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ: ”كَّارْ شكْ سِيمَانْثْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَنغْ، مَاغَارْ مَامّشْ أَرْيَازْ، أَمُّو ثِيزمَّارْ نّسْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ جِيذْعُونْ، إِنْغَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ ؤُشَا إِكْسِي ثِيزِيرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ إِ ذ يُويْڒنْ غَارْ إِرَاونْ ن إِڒغْمَانْ نْسنْ.

²¹ Vem tu mesmo, disseram-lhe Zebéia e Salmana, e mata-nos; porque, tal o homem, tal a sua força. Gedeão matou Zebéia e Salmana, e tomou os colares que os camelos traziam ao pescoço.

²² ؤُشَا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نَّانْ إِ جِيذْعُونْ: ”حكْمثْ خَانغْ، شكْ ؤُڒَا ذ مِّيشْ ذ وَايَّاوْ نّشْ، مَاغَارْ شكْ ثْفكّذْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ.“

²² Os israelitas disseram a Gedeão: Sê o nosso rei, tu e teu filho, e o filho de teu filho, porque tu nos livraste das mãos dos madianitas.

²³ إِنَّا أَسنْ جِيذْعُونْ: ”نشّْ وَارْ خَاومْ حكّْمغْ ؤُڒَا ذ مِّي وَارْ خَاومْ إِحكّمْ. سِيذِي ذ ونِّي إِ خَاومْ إِ غَا إِحكْمنْ.“

²³ Não, respondeu ele, não reinarei sobre vós, nem meu filho tampouco; é o Senhor quem será o vosso rei.

²⁴ جِيذْعُونْ يَارْنِي إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ خْسغْ أَذْ زَّايْومْ تَّارغْ شَا. أَذْ أَيِي إِوْشْ كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِشْثْ ن ثخْرَازْثْ زِي ثْكشَّاضْثْ نّسْ!“، مِينْزِي تّْوَافنْ غَارْسنْ ثخْرَازِينْ ن وُورغْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذ أَيْثْ ن إِسْمَاعِيلْ.

²⁴ E ajuntou: Tenho um pedido a vos fazer: que cada um de vós me dê as argolas de vosso despojo. Os inimigos, que eram os ismaelitas, usavam argolas de ouro.

²⁵ نِيثْنِي نَّانْ: ”نشِّينْ أَذْ أَشْ ثنْثْ نوْشْ س ڒْخَاضَارْ!“ نِيثْنِي بزّْعنْ إِجّْ ن ورُّوضْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِنْضَارْ خَاسْ إِشْثْ ن ثخْرَازْثْ زِي ثْكشَّاضْثْ نّسْ.

²⁵ Eles responderam: Nós tas daremos de muito boa vontade. E, estendendo no chão um manto, lançaram nele as argolas de sua presa.

²⁶ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِتَّارْ وزْننْثْ سْبعْطَاشْ-مْيَا ن شِيقْلُو وُورغْ، نْهْڒَا ثِيزِيرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ ذ ثخْرَازِينْ ذِي صِّيفثْ ن ثُوذِّيمِينْ ذ ورُّوضْ أَرْجُووَانِي إِ ثُوغَا يَارْضنْ إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ، نْهْڒَا ثِيسدّْيِينْ إِ يُويْڒنْ غَارْ إِرَاونْ ن إِڒغْمَانْ نْسنْ.

²⁶ O peso das argolas de ouro que ele tinha pedido era de mil e setecentos siclos de ouro, sem contar os colares, brincos e ornamentos de púrpura que costumavam usar os reis de Madiã, afora ainda os colares que traziam seus camelos no pescoço.

²⁷ جِيذْعُونْ إِڭَّا زَّايسْ إِجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، ذِي عَافْرَا، ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ أَوَارْنِي أَسْ أَمْ أَوَارْنِي إِ يِيشْثْ نْ ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ. أَيَا إِذْوڒْ ذ ڒْفخْ إِ جِيذْعُونْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁷ Gedeão fez de tudo isso um efod e o expôs em sua cidade de Efra. Mas todos os israelitas se prostituíram ante esse efod que se tornou, assim, um laço para Gedeão e sua casa.

²⁸ أَمُّو ثُوغَا إِنّْبهْذڒْ مِيذْيَانْ زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْڭعّْذنْ أَزدْجِيفْ نْسنْ عَاذْ. ثُوغَا ثَامُّورْثْ ثَاريّحْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذڭْ وُوسَّانْ ن جِيذْعُونْ.

²⁸ Os madianitas foram humilhados diante dos israelitas e não puderam mais levantar a cabeça, de sorte que a terra pôde gozar um repouso de quarenta anos no tempo de Gedeão.

²⁹ ؤُشَا يَارُوبَّاعْلْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، يُويُورْ ؤُشَا إِزْذغْ عَاوذْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁹ Jerobaal, filho de Joás, retirou-se e foi habitar em sua casa.

³⁰ جِيذْعُونْ ثُوغَا غَارسْ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ إِنِّي د-إِفّْغنْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا غَارسْ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ.

³⁰ Teve setenta filhos, saídos todos dele, porque tinha numerosas mulheres.

³¹ ؤُڒَا ذ ثَايَّا نّسْ ثنِّي ثُوغَا إِدْجَانْ ذِي شَاكِيمْ، ثجَّا أَسْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ؤُ نتَّا إِڭَّا أَسْ أَبِيمَالِيكْ.

³¹ Sua concubina, que estava em Siquém, deu-lhe também um filho, que foi chamado Abimelec.

³² جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، إِمُّوثْ ؤُمِي أَشُوَّافْ نّسْ ثُوغَا إِشَابْ أَطَّاسْ ؤُشَا نْضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ يُووَاشْ، ذِي عَافْرَا، ثَانْذِينْثْ ن أَبِيعَازَارِي.

³² Morreu Gedeão, filho de Joás, numa ditosa velhice, e foi sepultado no túmulo de Joás, seu pai, em Efra de Abieser.

³³ أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ جِيذْعُونْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذوْڒنْ-د ؤُشَا سّْفسْذنْ إِخفْ نْسنْ أَمْ ؤُيُورنْ أَوَارْنِي إِ ’إِبَاعْلنْ‘ ؤُشَا ڭِّينْ بَاعْلْ-بَارِيثْ ذ أَربِّي نْسنْ.

³³ Depois de sua morte, os filhos de Israel prostituíram-se de novo com os baal, e tomaram Baal-Berit por seu deus.

³⁴ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ فكَّارنْ عَاذْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْسنْ، ونِّي ثنْ إِفكّنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا ڒْعذْيَانْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ

³⁴ Não se lembraram os israelitas do Senhor, seu Deus, que os tinha livrado das mãos de todos os inimigos que os cercavam,

³⁵ ؤُشَا وَارْ سّشْننْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ ثنِّي ن جِيذْعُونْ، خْ مَارَّا ڒْخَارْ إِ إِڭَّا ذِي طّْوعْ ن إِسْرَائِيل.

³⁵ nem testemunharam gratidão alguma pela casa de Jerobaal-Gedeão por todos os benefícios que ele tinha feito a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →