Juízes 8

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ خنِّي نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن إِفْرَايِيمْ: ”مَانَاوْيَا إِ ذ أَنغْ ذَا ثڭِّيذْ، أَقَا شكْ وَارْ إِ ذ خَانغْ ثْڒِيغِيذْ ؤُمِي ثفّْغذْ، حِيمَا أَذْ ثمّنْغذْ أَكْ-ذ مِيذْيَانْ؟“ ؤُشَا نِيثْنِي مّْشُوبّشنْ أَكِيذسْ أَطَّاسْ.

¹ Então os homens de Efraim disseram a Gideão: — Que é isto que você fez conosco, não nos chamando quando foi lutar contra os midianitas? E discutiram fortemente com ele.

² جِيذْعُونْ يَارَّا-د خَاسنْ: ”مَانِي إِ د غَا يَاسْ مِينْ ڭِّيغْ أَكْ-ذ مِينْ ثڭِّيمْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي أَڒْقَاضْ ن مِينْ إِيُورَانْ ن ؤُضِيڒْ ن أَيْثْ ن إِفْرَايِيمْ خَارْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن بِينُو ن أَيْثْ ن أَبِيعَازَارْ؟

² Porém ele lhes disse: — Que mais fiz eu, agora, do que vocês? Não é fato que os poucos cachos de uvas deixados por Efraim são melhores do que toda a colheita de Abiezer?

³ سِيذِي إِڭَّا غُورَابْ ذ ذِيئَابْ، ڒْحُوكَّامْ ن مِيذْيَانْ، ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ. مِينْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ أَذْ ث سّمْقُودّغْ أَكِيذْومْ؟“ ؤُمِي نتَّا إِنَّا أَوَاڒْ-أَ يَارْسَا ؤُخيّقْ نْسنْ.

³ Deus entregou nas mãos de vocês os príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe. O que pude eu fazer em comparação com o que vocês fizeram? Depois de ele dizer isto, abrandou-se a ira deles contra Gideão.

⁴ ؤُمِي د-يُوسَا جِيذْعُونْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِژْوَا نتَّا أَكْ-ذ ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ. نِيثْنِي فْنَانْ ڒَامِي ثنْ قِّيمنْ ضفَّارنْ أَيْثْ ن مِيذْيَانْ.

⁴ Quando Gideão chegou ao Jordão, passou com os trezentos homens que com ele estavam, cansados mas ainda perseguindo os inimigos.

⁵ إِنَّا نتَّا إِ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ: ”تّْزَاوْڭغْ، وْشمْ إِ ڒْڭنْسْ إِ د أَيِي إِضْفَارنْ خْ إِضَارنْ ثِيشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ، مَاغَارْ نِيثْنِي فْنَانْ ؤُ نشّْ أَقَا ضفَّارغْ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ.“

⁵ E disse aos homens de Sucote: — Por favor, deem alguns pães para estes que me seguem, pois estão cansados, e eu vou ao encalço de Zeba e Salmuna, reis dos midianitas.

⁶ مَاشَا ڒْحُوكَّامْ ن سُوكُّوثْ نَّانْ: ”زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، مَا أَقَا أَثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ أَغْرُومْ إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ؟“

⁶ Porém os chefes de Sucote disseram: — Será que você já tem Zeba e Salmuna em seu poder, para que demos pão ao exército que está com você?

⁷ س ؤُيَا إِنَّا جِيذْعُونْ: ”خنِّي ڒخُّو، خْمِي ذ أَيِي غَا إِڭّْ سِيذِي زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي أَذْ أَومْ سَّاروْثغْ أَيْسُومْ ن أَرِّيمثْ نْومْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ ذ يژْرَا ن ثْمسِّي زِي ڒخْڒَا.“

⁷ Então Gideão disse: — Por isso, quando o

⁸ ؤُشَا إِڭعّذْ سّنِّي غَارْ فَانُووِيلْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَمنِّي أَكِيذْسنْ. أَرِّينْ-د خَاسْ يرْيَازنْ ن فَانُووِيلْ أَمْ مَامّشْ إِ د-أَرِّينْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ.

⁸ Dali Gideão foi a Penuel e fez o mesmo pedido aos homens daquele lugar. Mas esses de Penuel lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.

⁹ س ؤُينِّي إِسِّيوڒْ عَاوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مَاڒَا نشّْعقْبغْ-د ذِي ڒهْنَا، أَذْ هذْمغْ صُّومْعثْ-أَ ثَا.“

⁹ Por isso também falou aos homens de Penuel, dizendo: — Quando eu voltar em paz, derrubarei esta torre.

¹⁰ ثُوغَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ نْسنْ ذِي كَارْكُورْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي خمّسْطَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن أَيْثْ ن شَّارْقْ. أَقَا مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ ثُوغَا تّْوَانْغنْ عَاذْ.

¹⁰ Ora, Zeba e Salmuna estavam em Carcor com os seus exércitos, uns quinze mil homens, todos os que restaram do exército de povos do Oriente, pois cento e vinte mil homens que puxavam da espada tinham sido mortos.

¹¹ ؤُشَا إِڭعّذْ جِيذْعُونْ أَكْ-ذ وبْرِيذْ ن يِينِّي إِزدّْغنْ ذڭْ إِقِيضَانْ، غَارْ شَّارْقْ ن نُوبَاحْ ذ يُوجْبَاهَا ؤُ نتَّا إِغْڒبْ خْ ڒْعسْكَارْ نِّي، ؤُمِي إِعسْكَارِييّنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا أَثنْ ذِي ڒَامَانْ.

¹¹ Gideão foi pelo caminho dos nômades, a leste de Noba e Jogbeá, e atacou aquele exército de surpresa.

¹² زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَروْڒنْ ؤُشَا نتَّا إِضْفَارْ إِ-ثنْ. إِطّفْ ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ، زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، ذ إِمحْبَاسْ ؤُشَا إِسِّيڭّْوذْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ.

¹² Zeba e Salmuna fugiram, mas Gideão os perseguiu. Ele prendeu os dois reis dos midianitas, Zeba e Salmuna, e deixou todo aquele exército em pânico.

¹³ ؤُمِي د-إِعْقبْ جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، زڭْ ؤُمنْغِي، إِكَّا خْ ثْسُونْثَا ن حَارَاسْ،

¹³ Quando Gideão, filho de Joás, voltou da batalha, pela subida de Heres,

¹⁴ إِطّفْ إِجّْ ن وبْڒِيغْ زڭْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ ذ أَمحْبُوسْ ؤُشَا إِسّقْسَا ث. وَانِيثَا يُورَا أَسْ مَارَّا إِسْمَاونْ ن ڒْحُوكَّامْ ن سُوكُّوثْ ذ إِمْغَارنْ نْسنْ، سبْعَا ؤُ-سبْعِينْ ن يرْيَازنْ.

¹⁴ prendeu um moço de Sucote e lhe fez perguntas. E o moço deu por escrito o nome dos chefes e anciãos de Sucote, setenta e sete homens.

¹⁵ ؤُمِي د-يِيوضْ نتَّا غَارْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ، إِنَّا: ”إِنَا ذ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، إِنِّي زِي إِ ذ أَيِي ثسّْبَارّْقمْ ؤُمِي ثنَّامْ: ’مَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَقَا أَثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ أَڒْ غَا نوْشْ أَغْرُومْ إِ يرْيَازنْ نّشْ نِّي يُوحْڒنْ؟‘ “

¹⁵ Então Gideão foi falar com os homens de Sucote e lhes disse: — Vejam! Aqui estão Zeba e Salmuna, a respeito dos quais vocês zombaram de mim, dizendo: “Será que você já tem Zeba e Salmuna em seu poder, para que demos pão aos seus homens cansados?”

¹⁶ خنِّي إِطّفْ إِمْغَارنْ ن ثنْذِينْثْ ذ إِسنَّاننْ ذ إِژْرَا ن ثْمسِّي زِي ڒخْڒَا ؤُشَا إِڭَّا إِرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ أَذْ زَّايسْ أَشَانْ.

¹⁶ E prendeu os anciãos da cidade. Pegou espinheiros e outras plantas do deserto e, com eles, deu severa lição aos homens de Sucote.

¹⁷ لْبُورْجْ ن فَانُووِيلْ إِهْذمْ إِ-ث ؤُ إِنْغَا إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ.

¹⁷ Derrubou a torre de Penuel e matou os homens da cidade.

¹⁸ خنِّي إِنَّا إِ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ: ”مَامّشْ إِدْجَانْ يرْيَازنْ نِّي ثنْغِيمْ ذِي ثابُورْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ شكْ، غَارْسنْ أَدُّوذْ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁸ Depois perguntou a Zeba e a Salmuna: — Como eram os homens que vocês mataram em Tabor? E eles responderam: — Como você, assim eram eles; cada um se parecia com um filho de rei.

¹⁹ خنِّي إِنَّا: ”نِيثْنِي ثُوغَا ذ أَيْثْمَا، إِحنْجِيرنْ ن يمَّا. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مْڒِي ثنْ ثجِّيمْ أَذْ دَّارنْ، إِڒِي وَارْ كنِّيوْ نقّغْ!“

¹⁹ Gideão disse: — Eram meus irmãos, filhos de minha mãe. Tão certo como vive o

²⁰ خنِّي إِنَّا إِ يَاثَارْ، أَمنْزُو نّسْ: ”كَّارْ، نغْ إِ-ثنْ!“ مَاشَا أَبْڒِيغْ وَارْ د-إِكِّيسْ سِّيفْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا إِڭّْوذْ ؤُمِي عَاذْ ذ أَبْڒِيغْ.

²⁰ E disse a Jéter, seu primogênito: — Levante-se e mate-os. Porém o moço não arrancou da sua espada, porque teve medo, pois ainda era jovem.

²¹ خنِّي نَّانْ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ: ”كَّارْ شكْ سِيمَانْثْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَنغْ، مَاغَارْ مَامّشْ أَرْيَازْ، أَمُّو ثِيزمَّارْ نّسْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ جِيذْعُونْ، إِنْغَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ ؤُشَا إِكْسِي ثِيزِيرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ إِ ذ يُويْڒنْ غَارْ إِرَاونْ ن إِڒغْمَانْ نْسنْ.

²¹ Então Zeba e Salmuna disseram: — Venha você mesmo e nos mate. Pois o homem é conhecido por sua valentia. Gideão foi, matou Zeba e Salmuna e pegou os ornamentos em forma de meia-lua que estavam no pescoço dos camelos deles.

²² ؤُشَا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نَّانْ إِ جِيذْعُونْ: ”حكْمثْ خَانغْ، شكْ ؤُڒَا ذ مِّيشْ ذ وَايَّاوْ نّشْ، مَاغَارْ شكْ ثْفكّذْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ.“

²² Então os homens de Israel disseram a Gideão: — Domine sobre nós, tanto você como o seu filho e o filho de seu filho, porque você nos livrou do poder dos midianitas.

²³ إِنَّا أَسنْ جِيذْعُونْ: ”نشّْ وَارْ خَاومْ حكّْمغْ ؤُڒَا ذ مِّي وَارْ خَاومْ إِحكّمْ. سِيذِي ذ ونِّي إِ خَاومْ إِ غَا إِحكْمنْ.“

²³ Porém Gideão lhes disse: — Não dominarei sobre vocês, nem tampouco meu filho dominará sobre vocês. O

²⁴ جِيذْعُونْ يَارْنِي إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ خْسغْ أَذْ زَّايْومْ تَّارغْ شَا. أَذْ أَيِي إِوْشْ كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِشْثْ ن ثخْرَازْثْ زِي ثْكشَّاضْثْ نّسْ!“، مِينْزِي تّْوَافنْ غَارْسنْ ثخْرَازِينْ ن وُورغْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذ أَيْثْ ن إِسْمَاعِيلْ.

²⁴ E Gideão continuou: — Mas quero fazer um pedido: que cada um de vocês me dê as argolas do seu despojo. É que os midianitas tinham argolas de ouro, pois eram ismaelitas.

²⁵ نِيثْنِي نَّانْ: ”نشِّينْ أَذْ أَشْ ثنْثْ نوْشْ س ڒْخَاضَارْ!“ نِيثْنِي بزّْعنْ إِجّْ ن ورُّوضْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِنْضَارْ خَاسْ إِشْثْ ن ثخْرَازْثْ زِي ثْكشَّاضْثْ نّسْ.

²⁵ Então eles responderam: — De bom grado as daremos. E estenderam uma capa, e cada um deles colocou ali uma argola do seu despojo.

²⁶ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِتَّارْ وزْننْثْ سْبعْطَاشْ-مْيَا ن شِيقْلُو وُورغْ، نْهْڒَا ثِيزِيرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ ذ ثخْرَازِينْ ذِي صِّيفثْ ن ثُوذِّيمِينْ ذ ورُّوضْ أَرْجُووَانِي إِ ثُوغَا يَارْضنْ إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ، نْهْڒَا ثِيسدّْيِينْ إِ يُويْڒنْ غَارْ إِرَاونْ ن إِڒغْمَانْ نْسنْ.

²⁶ O peso das argolas de ouro que pediu foi de uns vinte quilos de ouro — sem contar os ornamentos em forma de meia-lua, os pendentes e as roupas de púrpura que os reis dos midianitas usavam, e sem contar os ornamentos que os camelos traziam ao pescoço.

²⁷ جِيذْعُونْ إِڭَّا زَّايسْ إِجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، ذِي عَافْرَا، ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ أَوَارْنِي أَسْ أَمْ أَوَارْنِي إِ يِيشْثْ نْ ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ. أَيَا إِذْوڒْ ذ ڒْفخْ إِ جِيذْعُونْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁷ Disso Gideão fez uma estola sacerdotal e a pôs na sua cidade, em Ofra. E todo o Israel se prostituiu ali, adorando essa estola. E isso veio a ser um tropeço para Gideão e toda a sua casa.

²⁸ أَمُّو ثُوغَا إِنّْبهْذڒْ مِيذْيَانْ زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْڭعّْذنْ أَزدْجِيفْ نْسنْ عَاذْ. ثُوغَا ثَامُّورْثْ ثَاريّحْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذڭْ وُوسَّانْ ن جِيذْعُونْ.

²⁸ Assim, os midianitas foram subjugados pelos filhos de Israel e nunca mais levantaram a cabeça. E a terra ficou em paz durante quarenta anos nos dias de Gideão.

²⁹ ؤُشَا يَارُوبَّاعْلْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، يُويُورْ ؤُشَا إِزْذغْ عَاوذْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁹ Jerubaal, filho de Joás, retirou-se e ficou morando em sua casa.

³⁰ جِيذْعُونْ ثُوغَا غَارسْ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ إِنِّي د-إِفّْغنْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا غَارسْ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ.

³⁰ Gideão teve setenta filhos, todos provindos dele, porque tinha muitas mulheres.

³¹ ؤُڒَا ذ ثَايَّا نّسْ ثنِّي ثُوغَا إِدْجَانْ ذِي شَاكِيمْ، ثجَّا أَسْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ؤُ نتَّا إِڭَّا أَسْ أَبِيمَالِيكْ.

³¹ A sua concubina, que morava em Siquém, lhe deu também à luz um filho, e ele lhe deu o nome de Abimeleque.

³² جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، إِمُّوثْ ؤُمِي أَشُوَّافْ نّسْ ثُوغَا إِشَابْ أَطَّاسْ ؤُشَا نْضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ يُووَاشْ، ذِي عَافْرَا، ثَانْذِينْثْ ن أَبِيعَازَارِي.

³² Gideão, filho de Joás, morreu em boa velhice e foi sepultado no túmulo de Joás, seu pai, em Ofra, cidade da família de Abiezer.

³³ أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ جِيذْعُونْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذوْڒنْ-د ؤُشَا سّْفسْذنْ إِخفْ نْسنْ أَمْ ؤُيُورنْ أَوَارْنِي إِ ’إِبَاعْلنْ‘ ؤُشَا ڭِّينْ بَاعْلْ-بَارِيثْ ذ أَربِّي نْسنْ.

³³ Depois que Gideão morreu, os filhos de Israel voltaram a se prostituir com os baalins e puseram Baal-Berite por deus.

³⁴ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ فكَّارنْ عَاذْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْسنْ، ونِّي ثنْ إِفكّنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا ڒْعذْيَانْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ

³⁴ Os filhos de Israel não se lembraram do Senhor , seu Deus, que os havia livrado do poder de todos os seus inimigos ao redor.

³⁵ ؤُشَا وَارْ سّشْننْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ ثنِّي ن جِيذْعُونْ، خْ مَارَّا ڒْخَارْ إِ إِڭَّا ذِي طّْوعْ ن إِسْرَائِيل.

³⁵ Também não usaram de bondade com a casa de Jerubaal, a saber, Gideão, segundo todo o bem que ele tinha feito a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →