Juízes 8

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ خنِّي نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن إِفْرَايِيمْ: ”مَانَاوْيَا إِ ذ أَنغْ ذَا ثڭِّيذْ، أَقَا شكْ وَارْ إِ ذ خَانغْ ثْڒِيغِيذْ ؤُمِي ثفّْغذْ، حِيمَا أَذْ ثمّنْغذْ أَكْ-ذ مِيذْيَانْ؟“ ؤُشَا نِيثْنِي مّْشُوبّشنْ أَكِيذسْ أَطَّاسْ.

¹ Então, os homens de Efraim disseram a Gideão: Que é isto que nos fizeste, que não nos chamaste quando foste pelejar contra os midianitas? E contenderam fortemente com ele.

² جِيذْعُونْ يَارَّا-د خَاسنْ: ”مَانِي إِ د غَا يَاسْ مِينْ ڭِّيغْ أَكْ-ذ مِينْ ثڭِّيمْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي أَڒْقَاضْ ن مِينْ إِيُورَانْ ن ؤُضِيڒْ ن أَيْثْ ن إِفْرَايِيمْ خَارْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن بِينُو ن أَيْثْ ن أَبِيعَازَارْ؟

² Porém ele lhes disse: Que mais fiz eu, agora, do que vós? Não são, porventura, os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?

³ سِيذِي إِڭَّا غُورَابْ ذ ذِيئَابْ، ڒْحُوكَّامْ ن مِيذْيَانْ، ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ. مِينْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ أَذْ ث سّمْقُودّغْ أَكِيذْومْ؟“ ؤُمِي نتَّا إِنَّا أَوَاڒْ-أَ يَارْسَا ؤُخيّقْ نْسنْ.

³ Deus entregou nas vossas mãos os príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; que pude eu fazer comparável com o que fizestes? Então, com falar-lhes esta palavra, abrandou-se-lhes a ira para com ele.

⁴ ؤُمِي د-يُوسَا جِيذْعُونْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِژْوَا نتَّا أَكْ-ذ ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ. نِيثْنِي فْنَانْ ڒَامِي ثنْ قِّيمنْ ضفَّارنْ أَيْثْ ن مِيذْيَانْ.

⁴ Vindo Gideão ao Jordão, passou com os trezentos homens que com ele estavam, cansados mas ainda perseguindo.

⁵ إِنَّا نتَّا إِ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ: ”تّْزَاوْڭغْ، وْشمْ إِ ڒْڭنْسْ إِ د أَيِي إِضْفَارنْ خْ إِضَارنْ ثِيشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ، مَاغَارْ نِيثْنِي فْنَانْ ؤُ نشّْ أَقَا ضفَّارغْ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ.“

⁵ E disse aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, alguns pães para estes que me seguem, pois estão cansados, e eu vou ao encalço de Zeba e Salmuna, reis dos midianitas.

⁶ مَاشَا ڒْحُوكَّامْ ن سُوكُّوثْ نَّانْ: ”زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، مَا أَقَا أَثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ أَغْرُومْ إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ؟“

⁶ Porém os príncipes de Sucote disseram: Porventura, tens já sob teu poder o punho de Zeba e de Salmuna, para que demos pão ao teu exército?

⁷ س ؤُيَا إِنَّا جِيذْعُونْ: ”خنِّي ڒخُّو، خْمِي ذ أَيِي غَا إِڭّْ سِيذِي زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي أَذْ أَومْ سَّاروْثغْ أَيْسُومْ ن أَرِّيمثْ نْومْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ ذ يژْرَا ن ثْمسِّي زِي ڒخْڒَا.“

⁷ Então, disse Gideão: Por isso, quando o Senhor entregar nas minhas mãos Zeba e Salmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto e com os abrolhos.

⁸ ؤُشَا إِڭعّذْ سّنِّي غَارْ فَانُووِيلْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَمنِّي أَكِيذْسنْ. أَرِّينْ-د خَاسْ يرْيَازنْ ن فَانُووِيلْ أَمْ مَامّشْ إِ د-أَرِّينْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ.

⁸ Dali subiu a Penuel e de igual modo falou a seus homens; estes de Penuel lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.

⁹ س ؤُينِّي إِسِّيوڒْ عَاوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مَاڒَا نشّْعقْبغْ-د ذِي ڒهْنَا، أَذْ هذْمغْ صُّومْعثْ-أَ ثَا.“

⁹ Pelo que também falou aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.

¹⁰ ثُوغَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ نْسنْ ذِي كَارْكُورْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي خمّسْطَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن أَيْثْ ن شَّارْقْ. أَقَا مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ ثُوغَا تّْوَانْغنْ عَاذْ.

¹⁰ Estavam, pois, Zeba e Salmuna em Carcor, e os seus exércitos, com eles, uns quinze mil homens, todos os que restaram do exército de povos do Oriente; e os que caíram foram cento e vinte mil homens que puxavam da espada.

¹¹ ؤُشَا إِڭعّذْ جِيذْعُونْ أَكْ-ذ وبْرِيذْ ن يِينِّي إِزدّْغنْ ذڭْ إِقِيضَانْ، غَارْ شَّارْقْ ن نُوبَاحْ ذ يُوجْبَاهَا ؤُ نتَّا إِغْڒبْ خْ ڒْعسْكَارْ نِّي، ؤُمِي إِعسْكَارِييّنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا أَثنْ ذِي ڒَامَانْ.

¹¹ Subiu Gideão pelo caminho dos nômades, ao oriente de Noba e Jogbeá, e feriu aquele exército, que se achava descuidado.

¹² زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَروْڒنْ ؤُشَا نتَّا إِضْفَارْ إِ-ثنْ. إِطّفْ ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ، زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، ذ إِمحْبَاسْ ؤُشَا إِسِّيڭّْوذْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ.

¹² Fugiram Zeba e Salmuna; porém ele os perseguiu, e prendeu os dois reis dos midianitas, Zeba e Salmuna, e desbaratou todo o exército.

¹³ ؤُمِي د-إِعْقبْ جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، زڭْ ؤُمنْغِي، إِكَّا خْ ثْسُونْثَا ن حَارَاسْ،

¹³ Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja, pela subida de Heres,

¹⁴ إِطّفْ إِجّْ ن وبْڒِيغْ زڭْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ ذ أَمحْبُوسْ ؤُشَا إِسّقْسَا ث. وَانِيثَا يُورَا أَسْ مَارَّا إِسْمَاونْ ن ڒْحُوكَّامْ ن سُوكُّوثْ ذ إِمْغَارنْ نْسنْ، سبْعَا ؤُ-سبْعِينْ ن يرْيَازنْ.

¹⁴ deteve a um moço de Sucote e lhe fez perguntas; o moço deu por escrito o nome dos príncipes e anciãos de Sucote, setenta e sete homens.

¹⁵ ؤُمِي د-يِيوضْ نتَّا غَارْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ، إِنَّا: ”إِنَا ذ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، إِنِّي زِي إِ ذ أَيِي ثسّْبَارّْقمْ ؤُمِي ثنَّامْ: ’مَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَقَا أَثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ أَڒْ غَا نوْشْ أَغْرُومْ إِ يرْيَازنْ نّشْ نِّي يُوحْڒنْ؟‘ “

¹⁵ Então, veio Gideão aos homens de Sucote e disse: Vedes aqui Zeba e Salmuna, a respeito dos quais motejastes de mim, dizendo: Porventura, tens tu já sob teu poder o punho de Zeba e Salmuna para que demos pão aos teus homens cansados?

¹⁶ خنِّي إِطّفْ إِمْغَارنْ ن ثنْذِينْثْ ذ إِسنَّاننْ ذ إِژْرَا ن ثْمسِّي زِي ڒخْڒَا ؤُشَا إِڭَّا إِرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ أَذْ زَّايسْ أَشَانْ.

¹⁶ E tomou os anciãos da cidade, e espinhos do deserto, e abrolhos e, com eles, deu severa lição aos homens de Sucote.

¹⁷ لْبُورْجْ ن فَانُووِيلْ إِهْذمْ إِ-ث ؤُ إِنْغَا إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ.

¹⁷ Derribou a torre de Penuel e matou os homens da cidade.

¹⁸ خنِّي إِنَّا إِ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ: ”مَامّشْ إِدْجَانْ يرْيَازنْ نِّي ثنْغِيمْ ذِي ثابُورْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ شكْ، غَارْسنْ أَدُّوذْ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁸ Depois disse a Zeba e a Salmuna: Que homens eram os que matastes em Tabor? Responderam: Como tu és, assim eram eles; cada um se assemelhava a filho de rei.

¹⁹ خنِّي إِنَّا: ”نِيثْنِي ثُوغَا ذ أَيْثْمَا، إِحنْجِيرنْ ن يمَّا. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مْڒِي ثنْ ثجِّيمْ أَذْ دَّارنْ، إِڒِي وَارْ كنِّيوْ نقّغْ!“

¹⁹ Então, disse ele: Eram meus irmãos, filhos de minha mãe. Tão certo como vive o Senhor , se os tivésseis deixado com vida, eu não vos mataria a vós outros.

²⁰ خنِّي إِنَّا إِ يَاثَارْ، أَمنْزُو نّسْ: ”كَّارْ، نغْ إِ-ثنْ!“ مَاشَا أَبْڒِيغْ وَارْ د-إِكِّيسْ سِّيفْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا إِڭّْوذْ ؤُمِي عَاذْ ذ أَبْڒِيغْ.

²⁰ E disse a Jéter, seu primogênito: Dispõe-te e mata-os. Porém o moço não arrancou da sua espada, porque temia, porquanto ainda era jovem.

²¹ خنِّي نَّانْ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ: ”كَّارْ شكْ سِيمَانْثْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَنغْ، مَاغَارْ مَامّشْ أَرْيَازْ، أَمُّو ثِيزمَّارْ نّسْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ جِيذْعُونْ، إِنْغَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ ؤُشَا إِكْسِي ثِيزِيرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ إِ ذ يُويْڒنْ غَارْ إِرَاونْ ن إِڒغْمَانْ نْسنْ.

²¹ Então, disseram Zeba e Salmuna: Levanta-te e arremete contra nós, porque qual o homem, tal a sua valentia. Dispôs-se, pois, Gideão, e matou a Zeba e a Salmuna, e tomou os ornamentos em forma de meia-lua que estavam no pescoço dos seus camelos.

²² ؤُشَا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نَّانْ إِ جِيذْعُونْ: ”حكْمثْ خَانغْ، شكْ ؤُڒَا ذ مِّيشْ ذ وَايَّاوْ نّشْ، مَاغَارْ شكْ ثْفكّذْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ.“

²² Então, os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, tanto tu como teu filho e o filho de teu filho, porque nos livraste do poder dos midianitas.

²³ إِنَّا أَسنْ جِيذْعُونْ: ”نشّْ وَارْ خَاومْ حكّْمغْ ؤُڒَا ذ مِّي وَارْ خَاومْ إِحكّمْ. سِيذِي ذ ونِّي إِ خَاومْ إِ غَا إِحكْمنْ.“

²³ Porém Gideão lhes disse: Não dominarei sobre vós, nem tampouco meu filho dominará sobre vós; o Senhor vos dominará.

²⁴ جِيذْعُونْ يَارْنِي إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ خْسغْ أَذْ زَّايْومْ تَّارغْ شَا. أَذْ أَيِي إِوْشْ كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِشْثْ ن ثخْرَازْثْ زِي ثْكشَّاضْثْ نّسْ!“، مِينْزِي تّْوَافنْ غَارْسنْ ثخْرَازِينْ ن وُورغْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذ أَيْثْ ن إِسْمَاعِيلْ.

²⁴ Disse-lhes mais Gideão: Um pedido vos farei: dai-me vós, cada um as argolas do seu despojo (porque tinham argolas de ouro, pois eram ismaelitas).

²⁵ نِيثْنِي نَّانْ: ”نشِّينْ أَذْ أَشْ ثنْثْ نوْشْ س ڒْخَاضَارْ!“ نِيثْنِي بزّْعنْ إِجّْ ن ورُّوضْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِنْضَارْ خَاسْ إِشْثْ ن ثخْرَازْثْ زِي ثْكشَّاضْثْ نّسْ.

²⁵ Disseram eles: De bom grado as daremos. E estenderam uma capa, e cada um deles deitou ali uma argola do seu despojo.

²⁶ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِتَّارْ وزْننْثْ سْبعْطَاشْ-مْيَا ن شِيقْلُو وُورغْ، نْهْڒَا ثِيزِيرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ ذ ثخْرَازِينْ ذِي صِّيفثْ ن ثُوذِّيمِينْ ذ ورُّوضْ أَرْجُووَانِي إِ ثُوغَا يَارْضنْ إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ، نْهْڒَا ثِيسدّْيِينْ إِ يُويْڒنْ غَارْ إِرَاونْ ن إِڒغْمَانْ نْسنْ.

²⁶ O peso das argolas de ouro que pediu foram mil e setecentos siclos de ouro (afora os ornamentos em forma de meia-lua, as arrecadas e as vestes de púrpura que traziam os reis dos midianitas, e afora os ornamentos que os camelos traziam ao pescoço).

²⁷ جِيذْعُونْ إِڭَّا زَّايسْ إِجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، ذِي عَافْرَا، ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ أَوَارْنِي أَسْ أَمْ أَوَارْنِي إِ يِيشْثْ نْ ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ. أَيَا إِذْوڒْ ذ ڒْفخْ إِ جِيذْعُونْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁷ Desse peso fez Gideão uma estola sacerdotal e a pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel se prostituiu ali após ela; a estola veio a ser um laço a Gideão e à sua casa.

²⁸ أَمُّو ثُوغَا إِنّْبهْذڒْ مِيذْيَانْ زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْڭعّْذنْ أَزدْجِيفْ نْسنْ عَاذْ. ثُوغَا ثَامُّورْثْ ثَاريّحْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذڭْ وُوسَّانْ ن جِيذْعُونْ.

²⁸ Assim, foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel e nunca mais levantaram a cabeça; e ficou a terra em paz durante quarenta anos nos dias de Gideão.

²⁹ ؤُشَا يَارُوبَّاعْلْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، يُويُورْ ؤُشَا إِزْذغْ عَاوذْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

²⁹ Retirou-se Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.

³⁰ جِيذْعُونْ ثُوغَا غَارسْ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ إِنِّي د-إِفّْغنْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا غَارسْ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ.

³⁰ Teve Gideão setenta filhos, todos provindos dele, porque tinha muitas mulheres.

³¹ ؤُڒَا ذ ثَايَّا نّسْ ثنِّي ثُوغَا إِدْجَانْ ذِي شَاكِيمْ، ثجَّا أَسْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ؤُ نتَّا إِڭَّا أَسْ أَبِيمَالِيكْ.

³¹ A sua concubina, que estava em Siquém, lhe deu também à luz um filho; e ele lhe pôs por nome Abimeleque.

³² جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، إِمُّوثْ ؤُمِي أَشُوَّافْ نّسْ ثُوغَا إِشَابْ أَطَّاسْ ؤُشَا نْضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ يُووَاشْ، ذِي عَافْرَا، ثَانْذِينْثْ ن أَبِيعَازَارِي.

³² Faleceu Gideão, filho de Joás, em boa velhice; e foi sepultado no sepulcro de Joás, seu pai, em Ofra dos abiezritas.

³³ أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ جِيذْعُونْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذوْڒنْ-د ؤُشَا سّْفسْذنْ إِخفْ نْسنْ أَمْ ؤُيُورنْ أَوَارْنِي إِ ’إِبَاعْلنْ‘ ؤُشَا ڭِّينْ بَاعْلْ-بَارِيثْ ذ أَربِّي نْسنْ.

³³ Morto Gideão, tornaram a prostituir-se os filhos de Israel após os baalins e puseram Baal-Berite por deus.

³⁴ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ فكَّارنْ عَاذْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْسنْ، ونِّي ثنْ إِفكّنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا ڒْعذْيَانْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ

³⁴ Os filhos de Israel não se lembraram do Senhor , seu Deus, que os livrara do poder de todos os seus inimigos ao redor;

³⁵ ؤُشَا وَارْ سّشْننْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ ثنِّي ن جِيذْعُونْ، خْ مَارَّا ڒْخَارْ إِ إِڭَّا ذِي طّْوعْ ن إِسْرَائِيل.

³⁵ nem usaram de benevolência com a casa de Jerubaal, a saber, Gideão, segundo todo o bem que ele fizera a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →