Juízes 8
rifa (RIFA) vs ARC
1 خنِّي نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن إِفْرَايِيمْ: ”مَانَاوْيَا إِ ذ أَنغْ ذَا ثڭِّيذْ، أَقَا شكْ وَارْ إِ ذ خَانغْ ثْڒِيغِيذْ ؤُمِي ثفّْغذْ، حِيمَا أَذْ ثمّنْغذْ أَكْ-ذ مِيذْيَانْ؟“ ؤُشَا نِيثْنِي مّْشُوبّشنْ أَكِيذسْ أَطَّاسْ.
1 Então, os homens de Efraim lhe disseram: Que é isto que nos fizeste, que não nos chamaste, quando foste pelejar contra os midianitas? E contenderam com ele fortemente.
2 جِيذْعُونْ يَارَّا-د خَاسنْ: ”مَانِي إِ د غَا يَاسْ مِينْ ڭِّيغْ أَكْ-ذ مِينْ ثڭِّيمْ؟ مَا وَارْ إِدْجِي أَڒْقَاضْ ن مِينْ إِيُورَانْ ن ؤُضِيڒْ ن أَيْثْ ن إِفْرَايِيمْ خَارْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن بِينُو ن أَيْثْ ن أَبِيعَازَارْ؟
2 Porém ele lhes disse: Que mais fiz eu, agora, do que vós? Não são, porventura, os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?
3 سِيذِي إِڭَّا غُورَابْ ذ ذِيئَابْ، ڒْحُوكَّامْ ن مِيذْيَانْ، ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ. مِينْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ أَذْ ث سّمْقُودّغْ أَكِيذْومْ؟“ ؤُمِي نتَّا إِنَّا أَوَاڒْ-أَ يَارْسَا ؤُخيّقْ نْسنْ.
3 Deus vos deu na vossa mão os príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; que mais pude eu logo fazer do que vós? Então, a sua ira se abrandou para com ele, quando falou esta palavra.
4 ؤُمِي د-يُوسَا جِيذْعُونْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِژْوَا نتَّا أَكْ-ذ ثڒْثْ-مْيَا ن يرْيَازنْ نِّي ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ. نِيثْنِي فْنَانْ ڒَامِي ثنْ قِّيمنْ ضفَّارنْ أَيْثْ ن مِيذْيَانْ.
4 E, como Gideão veio ao Jordão, passou com os trezentos homens que com ele estavam, já cansados, mas ainda perseguindo.
5 إِنَّا نتَّا إِ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ: ”تّْزَاوْڭغْ، وْشمْ إِ ڒْڭنْسْ إِ د أَيِي إِضْفَارنْ خْ إِضَارنْ ثِيشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ، مَاغَارْ نِيثْنِي فْنَانْ ؤُ نشّْ أَقَا ضفَّارغْ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ.“
5 E disse aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, alguns pedaços de pão ao povo que segue as minhas pisadas; porque estão cansados, e eu vou em alcance de Zeba e Salmuna, reis dos midianitas.
6 مَاشَا ڒْحُوكَّامْ ن سُوكُّوثْ نَّانْ: ”زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، مَا أَقَا أَثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ أَغْرُومْ إِ ڒْعسْكَارْ نّشْ؟“
6 Porém os príncipes de Sucote disseram: Está já a palma da mão de Zeba e de Salmuna na tua mão, para que demos pão ao teu exército?
7 س ؤُيَا إِنَّا جِيذْعُونْ: ”خنِّي ڒخُّو، خْمِي ذ أَيِي غَا إِڭّْ سِيذِي زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، خنِّي أَذْ أَومْ سَّاروْثغْ أَيْسُومْ ن أَرِّيمثْ نْومْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ ذ يژْرَا ن ثْمسِّي زِي ڒخْڒَا.“
7 Então disse Gideão: Pois, quando o Senhor der na minha mão a Zeba e a Salmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto e com os abrolhos.
8 ؤُشَا إِڭعّذْ سّنِّي غَارْ فَانُووِيلْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَمنِّي أَكِيذْسنْ. أَرِّينْ-د خَاسْ يرْيَازنْ ن فَانُووِيلْ أَمْ مَامّشْ إِ د-أَرِّينْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ.
8 E dali subiu a Penuel e falou-lhes da mesma maneira; e os homens de Penuel lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 س ؤُينِّي إِسِّيوڒْ عَاوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن فَانُووِيلْ، إِنَّا: ”مَاڒَا نشّْعقْبغْ-د ذِي ڒهْنَا، أَذْ هذْمغْ صُّومْعثْ-أَ ثَا.“
9 Pelo que também falou aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.
10 ثُوغَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ نْسنْ ذِي كَارْكُورْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي خمّسْطَاشْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ زِي مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن أَيْثْ ن شَّارْقْ. أَقَا مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ ثُوغَا تّْوَانْغنْ عَاذْ.
10 Estavam, pois, Zeba e Salmuna em Carcor, e os seus exércitos com eles, uns quinze mil homens, todos os que ficaram do exército dos filhos do Oriente; e os que caíram foram cento e vinte mil homens, que arrancavam a espada.
11 ؤُشَا إِڭعّذْ جِيذْعُونْ أَكْ-ذ وبْرِيذْ ن يِينِّي إِزدّْغنْ ذڭْ إِقِيضَانْ، غَارْ شَّارْقْ ن نُوبَاحْ ذ يُوجْبَاهَا ؤُ نتَّا إِغْڒبْ خْ ڒْعسْكَارْ نِّي، ؤُمِي إِعسْكَارِييّنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا أَثنْ ذِي ڒَامَانْ.
11 E subiu Gideão pelo caminho dos que habitavam em tendas, para o oriente de Noba e Jogbeá; e feriu aquele exército, porquanto o exército estava descuidado.
12 زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَروْڒنْ ؤُشَا نتَّا إِضْفَارْ إِ-ثنْ. إِطّفْ ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ، زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، ذ إِمحْبَاسْ ؤُشَا إِسِّيڭّْوذْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ.
12 E fugiram Zeba e Salmuna; porém ele os perseguiu, e tomou presos ambos os reis dos midianitas, a Zeba e a Salmuna, e afugentou todo o exército.
13 ؤُمِي د-إِعْقبْ جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، زڭْ ؤُمنْغِي، إِكَّا خْ ثْسُونْثَا ن حَارَاسْ،
13 Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja, antes do nascer do sol,
14 إِطّفْ إِجّْ ن وبْڒِيغْ زڭْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ ذ أَمحْبُوسْ ؤُشَا إِسّقْسَا ث. وَانِيثَا يُورَا أَسْ مَارَّا إِسْمَاونْ ن ڒْحُوكَّامْ ن سُوكُّوثْ ذ إِمْغَارنْ نْسنْ، سبْعَا ؤُ-سبْعِينْ ن يرْيَازنْ.
14 tomou preso a um moço dos homens de Sucote e lhe fez perguntas; o qual descreveu os príncipes de Sucote e os seus anciãos, setenta e sete homens.
15 ؤُمِي د-يِيوضْ نتَّا غَارْ يرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ، إِنَّا: ”إِنَا ذ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ، إِنِّي زِي إِ ذ أَيِي ثسّْبَارّْقمْ ؤُمِي ثنَّامْ: ’مَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ أَقَا أَثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ أَڒْ غَا نوْشْ أَغْرُومْ إِ يرْيَازنْ نّشْ نِّي يُوحْڒنْ؟‘ “
15 Então, veio aos homens de Sucote e disse: Vedes aqui a Zeba e a Salmuna, dos quais desprezivelmente me deitastes em rosto, dizendo: Está já a palma da mão de Zeba e Salmuna na tua mão, para que demos pão aos teus homens, já cansados?
16 خنِّي إِطّفْ إِمْغَارنْ ن ثنْذِينْثْ ذ إِسنَّاننْ ذ إِژْرَا ن ثْمسِّي زِي ڒخْڒَا ؤُشَا إِڭَّا إِرْيَازنْ ن سُوكُّوثْ أَذْ زَّايسْ أَشَانْ.
16 E tomou os anciãos daquela cidade, e espinhos do deserto, e abrolhos e com eles ensinou aos homens de Sucote.
17 لْبُورْجْ ن فَانُووِيلْ إِهْذمْ إِ-ث ؤُ إِنْغَا إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ.
17 E derribou a torre de Penuel e matou os homens da cidade.
18 خنِّي إِنَّا إِ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ: ”مَامّشْ إِدْجَانْ يرْيَازنْ نِّي ثنْغِيمْ ذِي ثابُورْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ شكْ، غَارْسنْ أَدُّوذْ ذ إِجّنْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
18 Depois, disse a Zeba e a Salmuna: Que homens eram os que matastes em Tabor? E disseram: Qual tu, tais eram eles; cada um, na aparência, como filhos de um rei.
19 خنِّي إِنَّا: ”نِيثْنِي ثُوغَا ذ أَيْثْمَا، إِحنْجِيرنْ ن يمَّا. س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، مْڒِي ثنْ ثجِّيمْ أَذْ دَّارنْ، إِڒِي وَارْ كنِّيوْ نقّغْ!“
19 Então, disse ele: Meus irmãos eram filhos de minha mãe; vive o Senhor , que, se os tivésseis deixado em vida, eu não vos mataria a vós.
20 خنِّي إِنَّا إِ يَاثَارْ، أَمنْزُو نّسْ: ”كَّارْ، نغْ إِ-ثنْ!“ مَاشَا أَبْڒِيغْ وَارْ د-إِكِّيسْ سِّيفْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا إِڭّْوذْ ؤُمِي عَاذْ ذ أَبْڒِيغْ.
20 E disse a Jéter, seu primogênito: Levanta-te, mata-os. Porém o jovem não arrancou da sua espada, porque temia; porquanto ainda era jovem.
21 خنِّي نَّانْ زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ: ”كَّارْ شكْ سِيمَانْثْ نّشْ ؤُشَا نغْ أَنغْ، مَاغَارْ مَامّشْ أَرْيَازْ، أَمُّو ثِيزمَّارْ نّسْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ جِيذْعُونْ، إِنْغَا زَابَاحْ ذ صَالْمُونَّاعْ ؤُشَا إِكْسِي ثِيزِيرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ إِ ذ يُويْڒنْ غَارْ إِرَاونْ ن إِڒغْمَانْ نْسنْ.
21 Então, disseram Zeba e Salmuna: Levanta-te tu e acomete-nos; porque, qual o homem, tal a sua valentia. Levantou-se, pois, Gideão, e matou a Zeba e a Salmuna, e tomou as luetas que estavam no pescoço dos seus camelos.
22 ؤُشَا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل نَّانْ إِ جِيذْعُونْ: ”حكْمثْ خَانغْ، شكْ ؤُڒَا ذ مِّيشْ ذ وَايَّاوْ نّشْ، مَاغَارْ شكْ ثْفكّذْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِيذْيَانْ.“
22 Então, os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, tanto tu como teu filho e o filho de teu filho; porquanto nos livraste da mão dos midianitas.
23 إِنَّا أَسنْ جِيذْعُونْ: ”نشّْ وَارْ خَاومْ حكّْمغْ ؤُڒَا ذ مِّي وَارْ خَاومْ إِحكّمْ. سِيذِي ذ ونِّي إِ خَاومْ إِ غَا إِحكْمنْ.“
23 Porém Gideão lhes disse: Sobre vós eu não dominarei, nem tampouco meu filho sobre vós dominará; o Senhor sobre vós dominará.
24 جِيذْعُونْ يَارْنِي إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ خْسغْ أَذْ زَّايْومْ تَّارغْ شَا. أَذْ أَيِي إِوْشْ كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ إِشْثْ ن ثخْرَازْثْ زِي ثْكشَّاضْثْ نّسْ!“، مِينْزِي تّْوَافنْ غَارْسنْ ثخْرَازِينْ ن وُورغْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذ أَيْثْ ن إِسْمَاعِيلْ.
24 E disse-lhes mais Gideão: Uma petição vos farei: dai-me cada um de vós os pendentes do seu despojo (porque tinham pendentes de ouro, porquanto eram ismaelitas).
25 نِيثْنِي نَّانْ: ”نشِّينْ أَذْ أَشْ ثنْثْ نوْشْ س ڒْخَاضَارْ!“ نِيثْنِي بزّْعنْ إِجّْ ن ورُّوضْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِنْضَارْ خَاسْ إِشْثْ ن ثخْرَازْثْ زِي ثْكشَّاضْثْ نّسْ.
25 E disseram eles: De boa mente os daremos. E estenderam uma capa, e cada um deles deitou ali um pendente do seu despojo.
26 ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِتَّارْ وزْننْثْ سْبعْطَاشْ-مْيَا ن شِيقْلُو وُورغْ، نْهْڒَا ثِيزِيرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ ذ ثخْرَازِينْ ذِي صِّيفثْ ن ثُوذِّيمِينْ ذ ورُّوضْ أَرْجُووَانِي إِ ثُوغَا يَارْضنْ إِجدْجِيذنْ ن مِيذْيَانْ، نْهْڒَا ثِيسدّْيِينْ إِ يُويْڒنْ غَارْ إِرَاونْ ن إِڒغْمَانْ نْسنْ.
26 E foi o peso dos pendentes de ouro que pediu mil e setecentos siclos de ouro, afora as luetas, e as cadeias, e as vestes de púrpura que traziam os reis dos midianitas, e afora as coleiras que os camelos traziam ao pescoço.
27 جِيذْعُونْ إِڭَّا زَّايسْ إِجّْ ن ؤُپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، ذِي عَافْرَا، ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل يُويُورْ أَوَارْنِي أَسْ أَمْ أَوَارْنِي إِ يِيشْثْ نْ ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ. أَيَا إِذْوڒْ ذ ڒْفخْ إِ جِيذْعُونْ ذ ثَادَّارْثْ نّسْ.
27 E fez Gideão disso um éfode e pô-lo na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel se prostituiu ali após ele; e foi por tropeço a Gideão e à sua casa.
28 أَمُّو ثُوغَا إِنّْبهْذڒْ مِيذْيَانْ زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْڭعّْذنْ أَزدْجِيفْ نْسنْ عَاذْ. ثُوغَا ثَامُّورْثْ ثَاريّحْ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ذڭْ وُوسَّانْ ن جِيذْعُونْ.
28 Assim, foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel e nunca mais levantaram a sua cabeça; e sossegou a terra quarenta anos nos dias de Gideão.
29 ؤُشَا يَارُوبَّاعْلْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، يُويُورْ ؤُشَا إِزْذغْ عَاوذْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.
29 E foi-se Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.
30 جِيذْعُونْ ثُوغَا غَارسْ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ إِنِّي د-إِفّْغنْ زِي ثْمصَّاضْثْ نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا غَارسْ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ.
30 E teve Gideão setenta filhos, que procederam dele; porque tinha muitas mulheres.
31 ؤُڒَا ذ ثَايَّا نّسْ ثنِّي ثُوغَا إِدْجَانْ ذِي شَاكِيمْ، ثجَّا أَسْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ؤُ نتَّا إِڭَّا أَسْ أَبِيمَالِيكْ.
31 E sua concubina, que estava em Siquém, lhe deu também um filho; e pôs-lhe por nome Abimeleque.
32 جِيذْعُونْ، مِّيسْ ن يُووَاشْ، إِمُّوثْ ؤُمِي أَشُوَّافْ نّسْ ثُوغَا إِشَابْ أَطَّاسْ ؤُشَا نْضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ ن بَابَاسْ يُووَاشْ، ذِي عَافْرَا، ثَانْذِينْثْ ن أَبِيعَازَارِي.
32 E faleceu Gideão, filho de Joás, numa boa velhice e foi sepultado no sepulcro de seu pai Joás, em Ofra dos abiezritas.
33 أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ جِيذْعُونْ، إِمْسَارْ، أَقَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذوْڒنْ-د ؤُشَا سّْفسْذنْ إِخفْ نْسنْ أَمْ ؤُيُورنْ أَوَارْنِي إِ ’إِبَاعْلنْ‘ ؤُشَا ڭِّينْ بَاعْلْ-بَارِيثْ ذ أَربِّي نْسنْ.
33 E sucedeu que, quando Gideão faleceu, os filhos de Israel se tornaram, e se prostituíram após os baalins, e puseram a Baal-Berite por deus.
34 أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ فكَّارنْ عَاذْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْسنْ، ونِّي ثنْ إِفكّنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا ڒْعذْيَانْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ
34 E os filhos de Israel se não lembraram do Senhor , seu Deus, que os livrara da mão de todos os seus inimigos em redor;
35 ؤُشَا وَارْ سّشْننْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ ثَادَّارْثْ ن يَارُوبَّاعْلْ، ذ ثنِّي ن جِيذْعُونْ، خْ مَارَّا ڒْخَارْ إِ إِڭَّا ذِي طّْوعْ ن إِسْرَائِيل.
35 nem usaram de beneficência com a casa de Jerubaal, a saber, de Gideão, conforme todo o bem que ele usara com Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.