Juízes 4
rifa (RIFA) vs NAA
1 ؤُمِي ثُوغَا إِهُوذْ إِمُّوثْ، أَرْنِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.
1 Os filhos de Israel tornaram a fazer o que era mau aos olhos do Senhor , depois da morte de Eúde.
2 سِيذِي إِڭَّا إِ-ثنْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ ن يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ، ونِّي ثُوغَا إِحكّمْ ذِي حَاصُورْ. ثُوغَا سِيسَارَا ذ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ. وَا ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي هَارُوشِيثْ-هَا-خُويِيمْ.
2 E o Senhor os entregou nas mãos de Jabim, rei de Canaã, que governava Hazor. O comandante do seu exército era Sísera, que morava em Harosete-Hagoim.
3 خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ سِيذِي، مَاغَارْ سِيسَارَا غَارسْ ثسْعَا-مْيَا ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُزَّاڒْ إِ ؤُمنْغِي ؤُ نتَّا ثُوغَا إِسّْذدْجْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل س لْعُونْفْ ڒْْمِيجَاڒْ ن عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
3 Os filhos de Israel clamaram ao Senhor , porque Jabim tinha novecentos carros de ferro e, durante vinte anos, oprimia duramente os filhos de Israel.
4 ثُوغَا ذابُورَا، ثَانَابِيثْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س أَرُّوحْ أَمْ ثْمسِّي، ثحْكمْ إِسْرَائِيل ذِي ڒْوقْثْ نِّي.
4 Débora, profetisa, esposa de Lapidote, julgava Israel naquele tempo.
5 نتَّاثْ ثُوغَا ثقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن ڒْحُوكْمْ سْوَادَّايْ إِ ثْشجَّارْثْ ن ثِينِي ن ذابُورَا، جَارْ رَامَا ذ بَايْثْ-إِلْ، خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، ؤُشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭعّْذنْ غَارسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ أَوْينْ دّعْوَاثْ نْسنْ.
5 Ela atendia debaixo da palmeira de Débora, entre Ramá e Betel, na região montanhosa de Efraim; e os filhos de Israel vinham até ali para apresentar as suas questões.
6 نتَّاثْ ثسّكّْ، ثْڒَاغَا إِ بَارَاقْ، مِّيسْ ن أَبِينُوعَامْ زِي قَاذَاشْ ذِي نَافْثَالِي، ثنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’ؤُيُورْ، فّغْ غَارْ وذْرَارْ ن ثابُورْ ؤُ ثَاوْيذْ أَكِيذكْعشْرَا أَڒفْ ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن نَافْثَالِي ؤُ زڭْ أَيْثْ ن زابُولُونْ!
6 Débora mandou chamar Baraque, filho de Abinoão, de Quedes de Naftali, e lhe disse: — O
7 غَارْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ نشّْ أَذْ غَاركْ نذْهغْ سِيسَارَا، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ن يَابِينْ، أَكْ-ذ إِكَارُّوثنْ نّسْ ذ ؤُبَارُّو نّسْ ن يرْيَازنْ ؤُشَا أَذْ أَشْ ث-إِ-د-وْشغْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ!‘ “
7 Eu farei com que Sísera, comandante do exército de Jabim, se dirija até você junto ao ribeiro de Quisom, com os seus carros de guerra e as suas tropas; e eu o entregarei nas suas mãos.”
8 بَارَاقْ إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شمْ ثُويُورذْ أَكِيذِي، أَذْ ؤُيُورغْ، مَاشَا مَاڒَا شمْ وَارْ كِيذِي ثُويُورذْ، وَارْ ڭُّورغْ.“
8 Então Baraque disse a Débora: — Se você for comigo, irei; mas, se você não for comigo, não irei.
9 نتَّاثْ ثنَّا: ”نشّْ أَذْ كِيكْ ؤُيُورغْ نِيشَانْ، مْغِيرْ وَارْ ذ أَشْ إِتِّيڒِي شَّانْ ذڭْ وبْرِيذْ إِ غَا ثُويُورذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ إِزّنْزْ سِيسَارَا غَارْ ؤُفُوسْ ن إِشْثْ ثمْغَارْثْ.“ خنِّي ثكَّارْ ذابُورَا ؤُشَا ثُويُورْ أَكْ-ذ بَارَاقْ غَارْ قَاذَاشْ.
9 Ela respondeu: — Certamente irei com você, mas a honra da investida que você está empreendendo não será sua, porque o E Débora foi com Baraque até Quedes.
10 خنِّي بَارَاقْ إِڒَاغَا-د إِ زابُولُونْ ذ نَافْثَالِي غَارْ قَاذَاشْ ؤُشَا إِڭعّذْ خْ إِضَارنْ أَكْ-ذعشْرَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ذابُورَا ثُويُورْ أَكِيذسْ.
10 Então Baraque convocou as tribos de Zebulom e Naftali em Quedes. Dez mil homens o seguiram, e Débora também foi com ele.
11 حَابِيرْ، أَقِينِي، ونِّي ثُوغَا إِتّْنجْڒَا خْ قَايِينْ، نتَّا ذ إِجّْ ن زڭْ أَيْثْ ن حُوبَابْ، أَضڭّْوَاڒْ ن مُوسَا. أَقَا إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ذِي صَاعَانَايِيمْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ قَاذَاشْ. *
11 Ora, Héber, o queneu, tinha se afastado dos queneus, dos filhos de Hobabe, sogro de Moisés, e havia armado as suas tendas até o carvalho de Zaananim, que fica perto de Quedes.
12 خبَّارنْ إِ سِيسَارَا، أَقَا بَارَاقْ، مِّيسْ ن أَبِينُوعَامْ، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ ن ثابُورْ.
12 Anunciaram a Sísera que Baraque, filho de Abinoão, tinha subido ao monte Tabor.
13 خنِّي إِسّْمُونْ-د سِيسَارَا مَارَّا إِكَارُّوثنْ نّسْ، ثسْعَا-مْيَا ن إِكَارُّوثنْ ن وُوزَّاڒْ، ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، زِي حَارُوشَاثْ-هَا-خُويِيمْ أَڒْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ.
13 Sísera convocou todos os seus carros de guerra, novecentos carros de ferro, e todo o povo que estava com ele, de Harosete-Hagoim para o ribeiro de Quisom.
14 ؤُشَا ثنَّا ذابُورَا إِ بَارَاقْ: ”كَّارْ، مِينْزِي وَا ذ أَسّْ إِ ذِي إِوْشَا سِيذِي سِيسَارَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَا وَارْ د-إِتّفّغْ سِيذِي سِيمَانْثْ نّسْ غَارْ زَّاثْ إِ شكْ!“ خنِّي إِهْوَا-د بَارَاقْ زڭْ وذْرَارْ ن ثابُورْ ؤُعشْرَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ضْفَارنْ ث.
14 Então Débora disse a Baraque: — Prepare-se, porque este é o dia em que o Então Baraque desceu do monte Tabor, e dez mil homens o seguiram.
15 سِيذِي يَاژّڒْ خْ سِيسَارَا ؤُ خْ مَارَّا إِكَارُّوثنْ نّسْ ؤُ خْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَارَاقْ، أَڒَامِي إِضْرَا خْ ؤُكَارُّو، يَارْوڒْ خْ إِضَارنْ.
15 E o Senhor derrotou Sísera, todos os seus carros de guerra e todo o seu exército a fio de espada, diante de Baraque; e Sísera saltou do seu carro e fugiu a pé.
16 ؤُشَا بَارَاقْ إِضْفَارْ إِكَارُّوثنْ ذ ڒْعسْكَارْ أَڒْ حَارُوشَاثْ-هَا-خُويِيمْ. مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن سِيسَارَا إِوْضَا س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، أَڒَامِي وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.
16 Mas Baraque perseguiu os carros e os exércitos até Harosete-Hagoim. Todo o exército de Sísera caiu a fio de espada, sem escapar nem sequer um.
17 سِيسَارَا يَارْوڒْ خْ إِضَارنْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يَاعِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن حَابِيرْ، أَقِينِي، مَاغَارْ ثُوغَا ڒهْنَا جَارْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن حَاصُورْ ذ ثَادَّارْثْ ن حَابِيرْ، أَقِينِي.
17 Porém Sísera fugiu a pé para a tenda de Jael, mulher de Héber, o queneu, pois havia paz entre Jabim, rei de Hazor, e a casa de Héber, o queneu.
18 يَاعِيلْ ثفّغْ غَارْ سِيسَارَا، ثنَّا أَسْ: ”أجّْ أَبْرِيذْ، أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَبْرِيذْ غَارِي، وَارْ تّڭّْوذْ!“ ؤُشَا نتَّا إِفّغْ زڭْ وبْرِيذْ، يُويُورْ غَارسْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ؤُشَا نتَّاثْ ثذْڒَا إِ-ث س إِشْثْ ن ثْمَالْثَاثْ.
18 Jael saiu ao encontro de Sísera e lhe disse: — Entre, meu senhor, entre na minha tenda. Não tenha medo. Ele entrou na tenda de Jael, e ela pôs sobre ele uma coberta.
19 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أوْشْ أَيِي أَمَانْ أَذْ سْوغْ، نشّْ ذَايِي أَفَاذِي!“ نتَّاثْ ثَارْزمْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن ؤُغِي ؤُ ثوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو، خنِّي ثذْڒَا إِ-ث ثْوَاڒَاثْ نّغْنِيثْ.
19 Então Sísera disse: — Por favor, me dê um pouco de água, porque estou com sede. Ela abriu um odre de leite, e deu-lhe de beber. Depois o cobriu novamente.
20 خنِّي إِنَّا أَسْ عَاوذْ: ”بدّْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ؤُقِيضُونْ ؤُشَا مَاڒَا يُوسَا-د إِجّنْ إِسّقْسَا شمْ، إِقَّارْ: ’مَا ذَا شَا ن إِجّْ؟‘، خنِّي أَرّْ خَاسْ: ’ؤُڒَا ذ إِجّْ!‘ “
20 E ele lhe disse mais: — Fique na porta da tenda. Se alguém vier e perguntar se há alguém aqui, responda que não.
21 ثطّفْ يَاعِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن حَابِيرْ، إِجّْ ن ڒوْثذْ ن ؤُقِيضُونْ ؤُشَا ثكْسِي إِجّْ ن وفْضِيسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا ثُوذفْ غَارسْ نْهْڒَا ڒْحسّْ ؤُشَا ثوْثَا أَسْ ڒوْثذْ ذڭْ ؤُغزْذِيسْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ أَڒَامِي يِيوضْ ڒوْثذْ غَارْ ثمُّورْثْ. ثُوغَا نتَّا يُودْجغْ ذڭْ يِيضصْ س ڒْوحْڒَانْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِمُّوثْ.
21 Então Jael, mulher de Héber, pegou uma estaca da tenda e, lançando mão de um martelo, foi de mansinho até perto dele e lhe cravou a estaca na têmpora, de modo que ela penetrou na terra. Ele estava exausto e dormia profundamente; e foi assim que morreu.
22 ؤُ خْزَارْ، بَارَاقْ ثُوغَا إِضفَّارْ سِيسَارَا ؤُشَا ثفّغْ يَاعِيلْ، ثْرُوحْ أَذْ كِيسْ ثمّڒْقَا، ثنَّا أَسْ: ”أَسْ-د، أَذْ أَشْ سّشْنغْ أَرْيَازْ ونِّي خْ ثَارزُّوذْ!“ نتَّا يُوذفْ أَكِيذسْ ؤُشَا أَقَا سِيسَارَا إِتَّازّڒْ خْ ثمُّورْثْ ؤُ ڒوْثذْ ذِي لْحنْكْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
22 E eis que, quando Baraque estava perseguindo Sísera, Jael saiu ao encontro dele e lhe disse: — Venha, e eu lhe mostrarei o homem que você está procurando. Ele a seguiu; e eis que Sísera estava caído, morto, com a estaca fincada na têmpora.
23 أَمُّو إِ إِذدْجْ سِيذِي يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ، زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذڭْ وَاسّْ نِّي.
23 Assim, naquele dia, Deus humilhou Jabim, rei de Canaã, diante dos filhos de Israel.
24 أَفُوسْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل يَارنِّي أَذْ إِطّفْ ؤُشَا إِذْقڒْ أَطَّاسْ خْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ، أَڒَامِي ثُوغَا ثحَّانْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ.
24 E cada vez mais a mão dos filhos de Israel prevalecia contra Jabim, rei de Canaã, até que o exterminaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.