Juízes 4

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ؤُمِي ثُوغَا إِهُوذْ إِمُّوثْ، أَرْنِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.

¹ Os filhos de Israel tornaram a fazer o que era mau perante o Senhor , depois de falecer Eúde.

² سِيذِي إِڭَّا إِ-ثنْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ ن يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ، ونِّي ثُوغَا إِحكّمْ ذِي حَاصُورْ. ثُوغَا سِيسَارَا ذ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ. وَا ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي هَارُوشِيثْ-هَا-خُويِيمْ.

² Entregou-os o Senhor nas mãos de Jabim, rei de Canaã, que reinava em Hazor. Sísera era o comandante do seu exército, o qual, então, habitava em Harosete-Hagoim.

³ خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ سِيذِي، مَاغَارْ سِيسَارَا غَارسْ ثسْعَا-مْيَا ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُزَّاڒْ إِ ؤُمنْغِي ؤُ نتَّا ثُوغَا إِسّْذدْجْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل س لْعُونْفْ ڒْْمِيجَاڒْ ن عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

³ Clamaram os filhos de Israel ao Senhor , porquanto Jabim tinha novecentos carros de ferro e, por vinte anos, oprimia duramente os filhos de Israel.

⁴ ثُوغَا ذابُورَا، ثَانَابِيثْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س أَرُّوحْ أَمْ ثْمسِّي، ثحْكمْ إِسْرَائِيل ذِي ڒْوقْثْ نِّي.

⁴ Débora, profetisa, mulher de Lapidote, julgava a Israel naquele tempo.

⁵ نتَّاثْ ثُوغَا ثقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن ڒْحُوكْمْ سْوَادَّايْ إِ ثْشجَّارْثْ ن ثِينِي ن ذابُورَا، جَارْ رَامَا ذ بَايْثْ-إِلْ، خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، ؤُشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭعّْذنْ غَارسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ أَوْينْ دّعْوَاثْ نْسنْ.

⁵ Ela atendia debaixo da palmeira de Débora, entre Ramá e Betel, na região montanhosa de Efraim; e os filhos de Israel subiam a ela a juízo.

⁶ نتَّاثْ ثسّكّْ، ثْڒَاغَا إِ بَارَاقْ، مِّيسْ ن أَبِينُوعَامْ زِي قَاذَاشْ ذِي نَافْثَالِي، ثنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’ؤُيُورْ، فّغْ غَارْ وذْرَارْ ن ثابُورْ ؤُ ثَاوْيذْ أَكِيذكْعشْرَا أَڒفْ ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن نَافْثَالِي ؤُ زڭْ أَيْثْ ن زابُولُونْ!

⁶ Mandou ela chamar a Baraque, filho de Abinoão, de Quedes de Naftali, e disse-lhe: Porventura, o Senhor , Deus de Israel, não deu ordem, dizendo: Vai, e leva gente ao monte Tabor, e toma contigo dez mil homens dos filhos de Naftali e dos filhos de Zebulom?

⁷ غَارْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ نشّْ أَذْ غَاركْ نذْهغْ سِيسَارَا، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ن يَابِينْ، أَكْ-ذ إِكَارُّوثنْ نّسْ ذ ؤُبَارُّو نّسْ ن يرْيَازنْ ؤُشَا أَذْ أَشْ ث-إِ-د-وْشغْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ!‘ “

⁷ E farei ir a ti para o ribeiro Quisom a Sísera, comandante do exército de Jabim, com os seus carros e as suas tropas; e o darei nas tuas mãos.

⁸ بَارَاقْ إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شمْ ثُويُورذْ أَكِيذِي، أَذْ ؤُيُورغْ، مَاشَا مَاڒَا شمْ وَارْ كِيذِي ثُويُورذْ، وَارْ ڭُّورغْ.“

⁸ Então, lhe disse Baraque: Se fores comigo, irei; porém, se não fores comigo, não irei.

⁹ نتَّاثْ ثنَّا: ”نشّْ أَذْ كِيكْ ؤُيُورغْ نِيشَانْ، مْغِيرْ وَارْ ذ أَشْ إِتِّيڒِي شَّانْ ذڭْ وبْرِيذْ إِ غَا ثُويُورذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ إِزّنْزْ سِيسَارَا غَارْ ؤُفُوسْ ن إِشْثْ ثمْغَارْثْ.“ خنِّي ثكَّارْ ذابُورَا ؤُشَا ثُويُورْ أَكْ-ذ بَارَاقْ غَارْ قَاذَاشْ.

⁹ Ela respondeu: Certamente, irei contigo, porém não será tua a honra da investida que empreendes; pois às mãos de uma mulher o Senhor entregará a Sísera. E saiu Débora e se foi com Baraque para Quedes.

¹⁰ خنِّي بَارَاقْ إِڒَاغَا-د إِ زابُولُونْ ذ نَافْثَالِي غَارْ قَاذَاشْ ؤُشَا إِڭعّذْ خْ إِضَارنْ أَكْ-ذعشْرَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ذابُورَا ثُويُورْ أَكِيذسْ.

¹⁰ Então, Baraque convocou a Zebulom e a Naftali em Quedes, e com ele subiram dez mil homens; e Débora também subiu com ele.

¹¹ حَابِيرْ، أَقِينِي، ونِّي ثُوغَا إِتّْنجْڒَا خْ قَايِينْ، نتَّا ذ إِجّْ ن زڭْ أَيْثْ ن حُوبَابْ، أَضڭّْوَاڒْ ن مُوسَا. أَقَا إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ذِي صَاعَانَايِيمْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ قَاذَاشْ. *

¹¹ Ora, Héber, queneu, se tinha apartado dos queneus, dos filhos de Hobabe, sogro de Moisés, e havia armado as suas tendas até ao carvalho de Zaananim, que está junto a Quedes.

¹² خبَّارنْ إِ سِيسَارَا، أَقَا بَارَاقْ، مِّيسْ ن أَبِينُوعَامْ، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ ن ثابُورْ.

¹² Anunciaram a Sísera que Baraque, filho de Abinoão, tinha subido ao monte Tabor.

¹³ خنِّي إِسّْمُونْ-د سِيسَارَا مَارَّا إِكَارُّوثنْ نّسْ، ثسْعَا-مْيَا ن إِكَارُّوثنْ ن وُوزَّاڒْ، ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، زِي حَارُوشَاثْ-هَا-خُويِيمْ أَڒْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ.

¹³ Sísera convocou todos os seus carros, novecentos carros de ferro, e todo o povo que estava com ele, de Harosete-Hagoim para o ribeiro Quisom.

¹⁴ ؤُشَا ثنَّا ذابُورَا إِ بَارَاقْ: ”كَّارْ، مِينْزِي وَا ذ أَسّْ إِ ذِي إِوْشَا سِيذِي سِيسَارَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَا وَارْ د-إِتّفّغْ سِيذِي سِيمَانْثْ نّسْ غَارْ زَّاثْ إِ شكْ!“ خنِّي إِهْوَا-د بَارَاقْ زڭْ وذْرَارْ ن ثابُورْ ؤُعشْرَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ضْفَارنْ ث.

¹⁴ Então, disse Débora a Baraque: Dispõe-te, porque este é o dia em que o Senhor entregou a Sísera nas tuas mãos; porventura, o Senhor não saiu adiante de ti? Baraque, pois, desceu do monte Tabor, e dez mil homens, após ele.

¹⁵ سِيذِي يَاژّڒْ خْ سِيسَارَا ؤُ خْ مَارَّا إِكَارُّوثنْ نّسْ ؤُ خْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَارَاقْ، أَڒَامِي إِضْرَا خْ ؤُكَارُّو، يَارْوڒْ خْ إِضَارنْ.

¹⁵ E o Senhor derrotou a Sísera, e todos os seus carros, e a todo o seu exército a fio de espada, diante de Baraque; e Sísera saltou do carro e fugiu a pé.

¹⁶ ؤُشَا بَارَاقْ إِضْفَارْ إِكَارُّوثنْ ذ ڒْعسْكَارْ أَڒْ حَارُوشَاثْ-هَا-خُويِيمْ. مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن سِيسَارَا إِوْضَا س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، أَڒَامِي وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.

¹⁶ Mas Baraque perseguiu os carros e os exércitos até Harosete-Hagoim; e todo o exército de Sísera caiu a fio de espada, sem escapar nem sequer um.

¹⁷ سِيسَارَا يَارْوڒْ خْ إِضَارنْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يَاعِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن حَابِيرْ، أَقِينِي، مَاغَارْ ثُوغَا ڒهْنَا جَارْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن حَاصُورْ ذ ثَادَّارْثْ ن حَابِيرْ، أَقِينِي.

¹⁷ Porém Sísera fugiu a pé para a tenda de Jael, mulher de Héber, queneu; porquanto havia paz entre Jabim, rei de Hazor, e a casa de Héber, queneu.

¹⁸ يَاعِيلْ ثفّغْ غَارْ سِيسَارَا، ثنَّا أَسْ: ”أجّْ أَبْرِيذْ، أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَبْرِيذْ غَارِي، وَارْ تّڭّْوذْ!“ ؤُشَا نتَّا إِفّغْ زڭْ وبْرِيذْ، يُويُورْ غَارسْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ؤُشَا نتَّاثْ ثذْڒَا إِ-ث س إِشْثْ ن ثْمَالْثَاثْ.

¹⁸ Saindo Jael ao encontro de Sísera, disse-lhe: Entra, senhor meu, entra na minha tenda, não temas. Retirou-se para a sua tenda, e ela pôs sobre ele uma coberta.

¹⁹ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أوْشْ أَيِي أَمَانْ أَذْ سْوغْ، نشّْ ذَايِي أَفَاذِي!“ نتَّاثْ ثَارْزمْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن ؤُغِي ؤُ ثوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو، خنِّي ثذْڒَا إِ-ث ثْوَاڒَاثْ نّغْنِيثْ.

¹⁹ Então, ele lhe disse: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água, porque tenho sede. Ela abriu um odre de leite, e deu-lhe de beber, e o cobriu.

²⁰ خنِّي إِنَّا أَسْ عَاوذْ: ”بدّْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ؤُقِيضُونْ ؤُشَا مَاڒَا يُوسَا-د إِجّنْ إِسّقْسَا شمْ، إِقَّارْ: ’مَا ذَا شَا ن إِجّْ؟‘، خنِّي أَرّْ خَاسْ: ’ؤُڒَا ذ إِجّْ!‘ “

²⁰ E ele lhe disse mais: Põe-te à porta da tenda; e há de ser que, se vier alguém e te perguntar: Há aqui alguém?, responde: Não.

²¹ ثطّفْ يَاعِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن حَابِيرْ، إِجّْ ن ڒوْثذْ ن ؤُقِيضُونْ ؤُشَا ثكْسِي إِجّْ ن وفْضِيسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا ثُوذفْ غَارسْ نْهْڒَا ڒْحسّْ ؤُشَا ثوْثَا أَسْ ڒوْثذْ ذڭْ ؤُغزْذِيسْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ أَڒَامِي يِيوضْ ڒوْثذْ غَارْ ثمُّورْثْ. ثُوغَا نتَّا يُودْجغْ ذڭْ يِيضصْ س ڒْوحْڒَانْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِمُّوثْ.

²¹ Então, Jael, mulher de Héber, tomou uma estaca da tenda, e lançou mão de um martelo, e foi-se mansamente a ele, e lhe cravou a estaca na fonte, de sorte que penetrou na terra, estando ele em profundo sono e mui exausto; e, assim, morreu.

²² ؤُ خْزَارْ، بَارَاقْ ثُوغَا إِضفَّارْ سِيسَارَا ؤُشَا ثفّغْ يَاعِيلْ، ثْرُوحْ أَذْ كِيسْ ثمّڒْقَا، ثنَّا أَسْ: ”أَسْ-د، أَذْ أَشْ سّشْنغْ أَرْيَازْ ونِّي خْ ثَارزُّوذْ!“ نتَّا يُوذفْ أَكِيذسْ ؤُشَا أَقَا سِيسَارَا إِتَّازّڒْ خْ ثمُّورْثْ ؤُ ڒوْثذْ ذِي لْحنْكْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ.

²² E eis que, perseguindo Baraque a Sísera, Jael lhe saiu ao encontro e lhe disse: Vem, e mostrar-te-ei o homem que procuras. Ele a seguiu; e eis que Sísera jazia morto, e a estaca na fonte.

²³ أَمُّو إِ إِذدْجْ سِيذِي يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ، زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذڭْ وَاسّْ نِّي.

²³ Assim, Deus, naquele dia, humilhou a Jabim, rei de Canaã, diante dos filhos de Israel.

²⁴ أَفُوسْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل يَارنِّي أَذْ إِطّفْ ؤُشَا إِذْقڒْ أَطَّاسْ خْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ، أَڒَامِي ثُوغَا ثحَّانْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ.

²⁴ E cada vez mais a mão dos filhos de Israel prevalecia contra Jabim, rei de Canaã, até que o exterminaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Juízes 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →