Juízes 4
rifa (RIFA) vs ACF
1 ؤُمِي ثُوغَا إِهُوذْ إِمُّوثْ، أَرْنِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي.
1 Porém os filhos de Israel tornaram a fazer o que era mau aos olhos do SENHOR, depois de falecer Eúde.
2 سِيذِي إِڭَّا إِ-ثنْ سِيذِي ذڭْ ؤُفُوسْ ن يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ، ونِّي ثُوغَا إِحكّمْ ذِي حَاصُورْ. ثُوغَا سِيسَارَا ذ أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ. وَا ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي هَارُوشِيثْ-هَا-خُويِيمْ.
2 E vendeu-os o Senhor na mão de Jabim, rei de Canaã, que reinava em Hazor; e Sísera era o capitão do seu exército, o qual então habitava em Harosete dos gentios.
3 خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ سِيذِي، مَاغَارْ سِيسَارَا غَارسْ ثسْعَا-مْيَا ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُزَّاڒْ إِ ؤُمنْغِي ؤُ نتَّا ثُوغَا إِسّْذدْجْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل س لْعُونْفْ ڒْْمِيجَاڒْ ن عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
3 Então os filhos de Israel clamaram ao Senhor, porquanto ele tinha novecentos carros de ferro, e por vinte anos oprimia violentamente os filhos de Israel.
4 ثُوغَا ذابُورَا، ثَانَابِيثْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س أَرُّوحْ أَمْ ثْمسِّي، ثحْكمْ إِسْرَائِيل ذِي ڒْوقْثْ نِّي.
4 E Débora, mulher profetisa, mulher de Lapidote, julgava a Israel naquele tempo.
5 نتَّاثْ ثُوغَا ثقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن ڒْحُوكْمْ سْوَادَّايْ إِ ثْشجَّارْثْ ن ثِينِي ن ذابُورَا، جَارْ رَامَا ذ بَايْثْ-إِلْ، خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، ؤُشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭعّْذنْ غَارسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ أَوْينْ دّعْوَاثْ نْسنْ.
5 Ela assentava-se debaixo das palmeiras de Débora, entre Ramá e Betel, nas montanhas de Efraim; e os filhos de Israel subiam a ela a juízo.
6 نتَّاثْ ثسّكّْ، ثْڒَاغَا إِ بَارَاقْ، مِّيسْ ن أَبِينُوعَامْ زِي قَاذَاشْ ذِي نَافْثَالِي، ثنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’ؤُيُورْ، فّغْ غَارْ وذْرَارْ ن ثابُورْ ؤُ ثَاوْيذْ أَكِيذكْعشْرَا أَڒفْ ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن نَافْثَالِي ؤُ زڭْ أَيْثْ ن زابُولُونْ!
6 E mandou chamar a Baraque, filho de Abinoão de Quedes de Naftali, e disse-lhe: Porventura o Senhor Deus de Israel não deu ordem, dizendo: Vai, e atrai gente ao monte Tabor, e toma contigo dez mil homens dos filhos de Naftali e dos filhos de Zebulom;
7 غَارْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ نشّْ أَذْ غَاركْ نذْهغْ سِيسَارَا، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ن يَابِينْ، أَكْ-ذ إِكَارُّوثنْ نّسْ ذ ؤُبَارُّو نّسْ ن يرْيَازنْ ؤُشَا أَذْ أَشْ ث-إِ-د-وْشغْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ!‘ “
7 E atrairei a ti para o ribeiro de Quisom, a Sísera, capitão do exército de Jabim, com os seus carros, e com a sua multidão; e o darei na tua mão.
8 بَارَاقْ إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا شمْ ثُويُورذْ أَكِيذِي، أَذْ ؤُيُورغْ، مَاشَا مَاڒَا شمْ وَارْ كِيذِي ثُويُورذْ، وَارْ ڭُّورغْ.“
8 Então lhe disse Baraque: Se fores comigo, irei; porém, se não fores comigo, não irei.
9 نتَّاثْ ثنَّا: ”نشّْ أَذْ كِيكْ ؤُيُورغْ نِيشَانْ، مْغِيرْ وَارْ ذ أَشْ إِتِّيڒِي شَّانْ ذڭْ وبْرِيذْ إِ غَا ثُويُورذْ، مِينْزِي سِيذِي أَذْ إِزّنْزْ سِيسَارَا غَارْ ؤُفُوسْ ن إِشْثْ ثمْغَارْثْ.“ خنِّي ثكَّارْ ذابُورَا ؤُشَا ثُويُورْ أَكْ-ذ بَارَاقْ غَارْ قَاذَاشْ.
9 E disse ela: Certamente irei contigo, porém não será tua a honra da jornada que empreenderes; pois à mão de uma mulher o Senhor venderá a Sísera. E Débora se levantou, e partiu com Baraque para Quedes.
10 خنِّي بَارَاقْ إِڒَاغَا-د إِ زابُولُونْ ذ نَافْثَالِي غَارْ قَاذَاشْ ؤُشَا إِڭعّذْ خْ إِضَارنْ أَكْ-ذعشْرَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ذابُورَا ثُويُورْ أَكِيذسْ.
10 Então Baraque convocou a Zebulom e a Naftali em Quedes, e subiu com dez mil homens após ele; e Débora subiu com ele.
11 حَابِيرْ، أَقِينِي، ونِّي ثُوغَا إِتّْنجْڒَا خْ قَايِينْ، نتَّا ذ إِجّْ ن زڭْ أَيْثْ ن حُوبَابْ، أَضڭّْوَاڒْ ن مُوسَا. أَقَا إِوْثَا إِقِيضَانْ نّسْ غَارْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ ذِي صَاعَانَايِيمْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ قَاذَاشْ. *
11 E Héber, queneu, se tinha apartado dos queneus, dos filhos de Hobabe, sogro de Moisés; e tinha estendido as suas tendas até ao carvalho de Zaanaim, que está junto a Quedes,
12 خبَّارنْ إِ سِيسَارَا، أَقَا بَارَاقْ، مِّيسْ ن أَبِينُوعَامْ، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ ن ثابُورْ.
12 E anunciaram a Sísera que Baraque, filho de Abinoão, tinha subido ao monte Tabor.
13 خنِّي إِسّْمُونْ-د سِيسَارَا مَارَّا إِكَارُّوثنْ نّسْ، ثسْعَا-مْيَا ن إِكَارُّوثنْ ن وُوزَّاڒْ، ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، زِي حَارُوشَاثْ-هَا-خُويِيمْ أَڒْ ثغْزَارْثْ ن قِيشُونْ.
13 E Sísera convocou todos os seus carros, novecentos carros de ferro, e todo o povo que estava com ele, desde Harosete dos gentios até ao ribeiro de Quisom.
14 ؤُشَا ثنَّا ذابُورَا إِ بَارَاقْ: ”كَّارْ، مِينْزِي وَا ذ أَسّْ إِ ذِي إِوْشَا سِيذِي سِيسَارَا ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ. مَا وَارْ د-إِتّفّغْ سِيذِي سِيمَانْثْ نّسْ غَارْ زَّاثْ إِ شكْ!“ خنِّي إِهْوَا-د بَارَاقْ زڭْ وذْرَارْ ن ثابُورْ ؤُعشْرَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ضْفَارنْ ث.
14 Então disse Débora a Baraque: Levanta-te, porque este é o dia em que o Senhor tem dado a Sísera na tua mão; porventura o Senhor não saiu adiante de ti? Baraque, pois, desceu do monte Tabor, e dez mil homens após ele.
15 سِيذِي يَاژّڒْ خْ سِيسَارَا ؤُ خْ مَارَّا إِكَارُّوثنْ نّسْ ؤُ خْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَارَاقْ، أَڒَامِي إِضْرَا خْ ؤُكَارُّو، يَارْوڒْ خْ إِضَارنْ.
15 E o Senhor derrotou a Sísera, e a todos os seus carros, e a todo o seu exército ao fio da espada, diante de Baraque; e Sísera desceu do carro, e fugiu a pé.
16 ؤُشَا بَارَاقْ إِضْفَارْ إِكَارُّوثنْ ذ ڒْعسْكَارْ أَڒْ حَارُوشَاثْ-هَا-خُويِيمْ. مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن سِيسَارَا إِوْضَا س ڒقْضعْ ن سِّيفْ، أَڒَامِي وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.
16 E Baraque perseguiu os carros, e o exército, até Harosete dos gentios; e todo o exército de Sísera caiu ao fio da espada, até não ficar um só.
17 سِيسَارَا يَارْوڒْ خْ إِضَارنْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن يَاعِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن حَابِيرْ، أَقِينِي، مَاغَارْ ثُوغَا ڒهْنَا جَارْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن حَاصُورْ ذ ثَادَّارْثْ ن حَابِيرْ، أَقِينِي.
17 Porém Sísera fugiu a pé à tenda de Jael, mulher de Héber, queneu; porquanto havia paz entre Jabim, rei de Hazor, e a casa de Héber, queneu.
18 يَاعِيلْ ثفّغْ غَارْ سِيسَارَا، ثنَّا أَسْ: ”أجّْ أَبْرِيذْ، أَ سِيذِي إِنُو، أجّْ أَبْرِيذْ غَارِي، وَارْ تّڭّْوذْ!“ ؤُشَا نتَّا إِفّغْ زڭْ وبْرِيذْ، يُويُورْ غَارسْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ؤُشَا نتَّاثْ ثذْڒَا إِ-ث س إِشْثْ ن ثْمَالْثَاثْ.
18 E Jael saiu ao encontro de Sísera, e disse-lhe: Entra, senhor meu, entra aqui, não temas. Ele entrou na sua tenda, e ela o cobriu com uma coberta.
19 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أوْشْ أَيِي أَمَانْ أَذْ سْوغْ، نشّْ ذَايِي أَفَاذِي!“ نتَّاثْ ثَارْزمْ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن ؤُغِي ؤُ ثوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو، خنِّي ثذْڒَا إِ-ث ثْوَاڒَاثْ نّغْنِيثْ.
19 Então ele lhe disse: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água, porque tenho sede. Então ela abriu um odre de leite, e deu-lhe de beber, e o cobriu.
20 خنِّي إِنَّا أَسْ عَاوذْ: ”بدّْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ؤُقِيضُونْ ؤُشَا مَاڒَا يُوسَا-د إِجّنْ إِسّقْسَا شمْ، إِقَّارْ: ’مَا ذَا شَا ن إِجّْ؟‘، خنِّي أَرّْ خَاسْ: ’ؤُڒَا ذ إِجّْ!‘ “
20 E ele lhe disse: Põe-te à porta da tenda; e há de ser que se alguém vier e te perguntar: Há aqui alguém? Responderás então: Não.
21 ثطّفْ يَاعِيلْ، ثَامْغَارْثْ ن حَابِيرْ، إِجّْ ن ڒوْثذْ ن ؤُقِيضُونْ ؤُشَا ثكْسِي إِجّْ ن وفْضِيسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا ثُوذفْ غَارسْ نْهْڒَا ڒْحسّْ ؤُشَا ثوْثَا أَسْ ڒوْثذْ ذڭْ ؤُغزْذِيسْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ أَڒَامِي يِيوضْ ڒوْثذْ غَارْ ثمُّورْثْ. ثُوغَا نتَّا يُودْجغْ ذڭْ يِيضصْ س ڒْوحْڒَانْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِمُّوثْ.
21 Então Jael, mulher de Héber, tomou uma estaca da tenda, e lançou mão de um martelo, e chegou-se mansamente a ele, e lhe cravou a estaca na fonte, de sorte que penetrou na terra, estando ele, porém, num profundo sono, e já muito cansado; e assim morreu.
22 ؤُ خْزَارْ، بَارَاقْ ثُوغَا إِضفَّارْ سِيسَارَا ؤُشَا ثفّغْ يَاعِيلْ، ثْرُوحْ أَذْ كِيسْ ثمّڒْقَا، ثنَّا أَسْ: ”أَسْ-د، أَذْ أَشْ سّشْنغْ أَرْيَازْ ونِّي خْ ثَارزُّوذْ!“ نتَّا يُوذفْ أَكِيذسْ ؤُشَا أَقَا سِيسَارَا إِتَّازّڒْ خْ ثمُّورْثْ ؤُ ڒوْثذْ ذِي لْحنْكْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
22 E eis que, seguindo Baraque a Sísera, Jael lhe saiu ao encontro, e disse-lhe: Vem, e mostrar-te-ei o homem que buscas. E foi a ela, e eis que Sísera jazia morto, com a estaca na fonte.
23 أَمُّو إِ إِذدْجْ سِيذِي يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ، زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذڭْ وَاسّْ نِّي.
23 Assim Deus naquele dia sujeitou a Jabim, rei de Canaã, diante dos filhos de Israel.
24 أَفُوسْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل يَارنِّي أَذْ إِطّفْ ؤُشَا إِذْقڒْ أَطَّاسْ خْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ، أَڒَامِي ثُوغَا ثحَّانْ يَابِينْ، أَجدْجِيذْ ن كنْعَانْ.
24 E continuou a mão dos filhos de Israel a pesar e a endurecer-se sobre Jabim, rei de Canaã; até que exterminaram a Jabim, rei de Canaã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.