Juízes 10
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَوَارْنِي أَبِيمَالِيكْ إِكَّارْ ثُولَاعْ، مِّيسْ ن فُووَا، مِّيسْ ن ذُوذُو، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثقْبِيتْشْ ن إِسَّاكَارْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْجمْ إِسْرَائِيل. نتَّا ثُوغَا إِزدّغْ ذِي شَامِيرْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ.
1 Depois de Abimeleque levantou-se, para livrar a Israel, Tola, filho de Puva, filho de Dodó, homem de Issacar, que habitava em Samir, na região montanhosa de Efraim.
2 نتَّا ثُوغَا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل ثْڒَاثَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. خنِّي إِمُّوثْ، إِتّْوَانْضڒْ ذِي شَامِيرْ.
2 Ele julgou a Israel vinte e três anos; e morreu, e foi sepultado em Samir.
3 أَوَارْنِي أَسْ إِكَّارْ يَا‘إِرْ، أَجِيلْعَاذِي. نتَّا ثُوغَا ذ ڒْقَاضِي خْ إِسْرَائِيل ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
3 Depois dele levantou-se Jair, gileadita, que julgou a Israel vinte e dois anos.
4 نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْڒَاثِينْ ن إِحنْجِيرنْ، إِنِّي إِنَّاينْ خْ ثْڒَاثِينْ ن إِغْيَاڒْ ؤُ غَارْسنْ ثْڒَاثِينْ ن ثْندَّامْ، تّْڒَاغَانْ أَسنْثْ ’ذْشُورَاثْ ن يَا‘إِرْ‘ أَڒْ أَسّْ-أَ. أَقَا أَثنْثْ ذِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ.
4 Ele tinha trinta filhos, que cavalgavam sobre trinta jumentos; e tinham estes trinta cidades, que se chamam Havote-Jair, até a dia de hoje, as quais estão na terra de Gileade.
5 ؤُشَا إِمُّوثْ يَا‘إِرْ، نضْڒنْ ث ذِي قَامُونْ.
5 Morreu Jair, e foi sepultado em Camom.
6 أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَرْنِينْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نِيثْنِي سخَّارنْ إِ ’إِبَاعْلنْ‘ ذ ’عَاشْثَارُوثِينْ‘ ؤُڒَا ذ إِربِّيثنْ ن أَرَامْ ذ إِربِّيثنْ ن صِيذُونْ ذ إِربِّيثنْ ن مُوآبَ ذ إِربِّيثنْ ن عَامُّونْ ذ إِربِّيثنْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. نِيثْنِي جِّينْ سِيذِي ؤُ وَارْ ذ أَسْ سخَّارنْ عَاذْ.
6 Então tornaram os filhos de Israel a fazer e que era mau aos olhos do Senhor, e serviram aos baalins, e às astarotes, e aos deuses da Síria, e aos de Sidom, e de Moabe, e dos amonitas, e dos filisteus; e abandonaram o Senhor, e não o serviram.
7 يَارْغَا وغْضَابْ ن سِيذِي خْ إِ إِسْرَائِيل ؤُ نتَّا إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ ذڭْ ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ.
7 Pelo que a ira do Senhor se acendeu contra Israel, e ele os vendeu na mão dos filisteus e na mão dos amonitas,
8 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي ڒبْزنْ ؤُ أَرْژِينْ نِيثْنِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. أَمُّو إِ إِڭِّينْ نِيثْنِي ثْمنْطَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِنِّي إِدْجَانْ خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ، ذِي ثمُّورْثْ ن إِمُورِييْينْ، ثنِّي ذِي جِيلْعَاذْ.
8 os quais naquele mesmo ano começaram a vexá-los e oprimi-los. Por dezoito anos oprimiram a todos os filhos de Israel que estavam dalém do Jordão, na terra dos amorreus, que é em Gileade.
9 ؤُشَا عَاوذْ ژْوَانْ أَيْثْ ن عَامُّونْ لْ-ؤُرْذُونْ حِيمَا أَذْ مّنْغنْ ؤُڒَا أَكْ-ذ يَاهُوذَا ذ بِينْيَامِينْ ذ ثَادَّارْثْ ن إِفْرَايِيمْ أَڒَامِي إِتّْوَاحْسَارْ إِسْرَائِيل أَطَّاسْ.
9 E os amonitas passaram o Jordão, para pelejar também contra Judá e Benjamim, e contra a casa de Efraim, de maneira que Israel se viu muito angustiado.
10 خنِّي سْغُوينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ سِيذِي، نَّانْ: ”نشِّينْ نخْضَا أَكِيذكْ، مِينْزِي نشِّينْ نسْمحْ ذِي أَربِّي نّغْ، نْسخَّارْ ’إِبَاعْلنْ‘.“
10 Então os filhos de Israel clamaram ao Senhor, dizendo: Pecamos contra ti, pois abandonamos o nosso Deus, e servimos aos baalins.
11 خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”مَا وَارْ كنِّيوْ سّْنجْمغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِمِيصْرِييّنْ ذ إِمُورِييّنْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ
11 O Senhor, porém, respondeu aos filhos de Israel: Porventura não vos livrei eu dos egípcios, dos amorreus, dos amonitas e dos filisteus?
12 ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن صِيذُونْ ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ إِمَاعُونِييّنْ، إِنِّي ثُوغَا كنِّيوْ إِحْصَارنْ ؤُمِي كنِّيوْ إِ ذ غَارِي ثسْغُويمْ، مَا خنِّي نشّْ وَارْ سّْنجْمغْ كنِّيوْ زڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ؟
12 Também os sidônios, os amalequitas e os maonitas vos oprimiram; e, quando clamastes a mim, não vos livrei da sua mão?
13 وَاخَّا أَمنِّي كنِّيوْ ثْسمْحمْ ذَايِي ؤُ ثْسخَّارمْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي. س ؤُيَا وَارْ كنِّيوْ سّنْجِيمغْ عَاذْ.
13 Contudo vós me deixastes a mim e servistes a outros deuses, pelo que não vos livrarei mais.
14 ؤُيُورمْ، ثسْغُويمْ غَارْ إِربِّيثنْ نِّي ثَارشّْحمْ إِ يِيخفْ نْومْ. جّمْ ثنْ أَذْ كنِّيوْ سّْنجْمنْ ذِي ڒْوقْثْ ن ڒحْصَارثْ نْومْ.“
14 Ide e clamai aos deuses que escolhestes; que eles vos livrem no tempo da vossa angústia.
15 مَاشَا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل نَّانْ إِ سِيذِي: ”نشِّينْ أَقَا نخْضَا. أڭّْ شكْ أَكِيذْنغْ مَارَّا مِينْ إِ ذ أَشْ إِعجْبنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، مْغِيرْ فكّْ أَنغْ أَسّْ-أَ وَاهَا!“
15 Mas os filhos de Israel disseram ao Senhor: Pecamos; fazes-nos conforme tudo quanto te parecer bem; tão-somente te rogamos que nos livres hoje.
16 ؤُ نِيثْنِي سِّيڭّْوجنْ إِربِّيثنْ إِغْرِيبنْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا سخَّارنْ إِ سِيذِي. خنِّي وَارْ إِزمَّارْ ڒعْمَارْ نّسْ أَذْ ثَارْبُو عَاذْ ڒغْبنْ ن إِسْرَائِيل.
16 E tiraram os deuses alheios do meio de si, e serviram ao Senhor, que se moveu de compaixão por causa da desgraça de Israel.
17 تّْوَاسْمُوننْ أَيْثْ ن عَامُّونْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي جِيلْعَاذْ. ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مُوننْ ؤُ نِيثْنِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي مِيصْفَا.
17 Depois os amonitas se reuniram e acamparam em Gileade; também os filhos de Israel, reunindo-se, acamparam em Mizpá.
18 خنِّي إِنَّا ڒْڭنْسْ، ڒْحُوكَّامْ ن جِيلْعَاذْ، إِ وَايَاوْيَا: ”مَانْ أَرْيَازْ إِ غَا إِمّنْغنْ ذ أَمزْوَارُو أَكْ-ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ؟ نتَّا أَذْ إِذْوڒْ ذ أَزدْجِيفْ خْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن جِيلْعَاذْ.“
18 Então o povo, isto é, os príncipes de Gileade disseram uns aos outros: Quem será o varão que começará a peleja contra os amonitas? esse será o chefe de todos os habitantes de Gileade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.