Josué 2

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، إِسّكّْ زِي شِيطِّيمْ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ مَاحنْذْ أَذْ برْڭَاڭنْ س ثْنُوفّْرَا، إِنَّا: ”ؤُيُورمْ، خْزَارمْ ثَامُّورْثْ ذ أَرِيحَا!“ فّْغنْ، إِوْضنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ، قَّارنْ أَسْ رَاحَابْ، ؤُشَا سّنْسنْ ذِينْ.

¹ De Sitim enviou Josué, filho de Num, dois homens, secretamente, como espias, dizendo: Andai e observai a terra e Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e pousaram ali.

² خبَّارنْ ث إِ ؤُجدْجِيذْ ن أَرِيحَا، نَّانْ: ”خْزَارْ، ذِي دْجِيڒثْ-أَ ؤُسِينْ-د ذَانِيثَا شَا ن يرْيَازنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ برْڭَاڭنْ ذِي ثمُّورْثْ.“

² Então, se deu notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que, esta noite, vieram aqui uns homens dos filhos de Israel para espiar a terra.

³ إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ ن أَرِيحَا غَارْ رَاحَابْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِنِينْ: ”سُوفّغْ-د إِرْيَازنْ إِ د يُوذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّمْ، مِينْزِي ؤُسِينْ-د، حِيمَا أَذْ كْسِينْ ڒخْبَارْ خْ مِينْ إِتّمْسَارَانْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.“

³ Mandou, pois, o rei de Jericó dizer a Raabe: Faze sair os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.

⁴ أَقَا ثسِّيذفْ ثمْغَارْثْ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ نِّي ؤُشَا ثسّْنُوفَّارْ إِ-ثنْ. ثنَّا: ”س ثِيذتّْ، إِرْيَازنْ ؤُسِينْ-د غَارِي، مَاشَا وَارْ سِّينغْ مَانِيسْ نِيثْنِي.

⁴ A mulher, porém, havia tomado e escondido os dois homens; e disse: É verdade que os dois homens vieram a mim, porém eu não sabia donde eram.

⁵ ؤُمِي تّْوَابلّْعنْثْ ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ غَارْ ؤُوطُّو ن ثَادْجسْثْ، فّْغنْ يرْيَازنْ. نشّْ وَارْ سِّينغْ مَانِي ؤُيُورنْ يرْيَازنْ نِّي. ضْفَارمْ ثنْ ذغْيَا، خنِّي ثْزمَّارمْ أَذْ خَاسنْ ثْحَارْثمْ.“

⁵ Havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, eles saíram; não sei para onde foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.

⁶ مَاشَا نتَّاثْ ثسّْڭعّذْ إِ-ثنْ خْ ثْزقَّا ؤُشَا ثسّْنُوفَّارْ إِ-ثنْ سَاذُو إِغذِّيونْ ن ثِيفّسْثْ نِّي ثُوغَا تّْوَاسَّارْسنْ إِ نتَّاثْ خْ ثْزقَّا.

⁶ Ela, porém, os fizera subir ao eirado e os escondera entre as canas do linho que havia disposto em ordem no eirado.

⁷ ثُوغَا ثنْ ضفَّارنْ يرْيَازنْ خْ وبْرِيذْ ن لْ-ؤُرْذُونْ أَڒْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي فّْغنْ إِنِّي ثُوغَا ثنْ إِضفَّارنْ، بلّْعنْ خَاسنْ ثَاوَّارْثْ.

⁷ Foram-se aqueles homens após os espias pelo caminho que dá aos vaus do Jordão; e, havendo saído os que iam após eles, fechou-se a porta.

⁸ قْبڒْ إِ غَا طّْصنْ، ثْڭعّذْ رَاحَابْ غَارْسنْ غَارْ ثْزقَّا،

⁸ Antes que os espias se deitassem, foi ela ter com eles ao eirado

⁹ ثنَّا أَسنْ: ”نشّْ سّْنغْ، أَقَا سِيذِي إِوْشَا أَومْ ثَامُّورْثْ-أَ ؤُ بلِّي ثِيڭّْوُوذِي زَّايْومْ ثوْضَا-د خَانغْ ؤُ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ فسْينْ ذڭْ وُوذمْ نْومْ.

⁹ e lhes disse: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor que infundis caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desmaiados.

¹⁰ مَاغَارْ نشِّينْ نسْڒَا، مَامّشْ إِسِّيژغْ سِيذِي أَمَانْ ن ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا ذڭْ وُوذمْ نْومْ ؤُمِي د-ثفّْغمْ زِي مِيصْرَا، ؤُشَا نسْڒَا عَاوذْ مِينْ ثڭِّيمْ أَكْ-ذ سِيحُونْ ذ عُوجْ، ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِمُورِييّنْ، إِنِّي ثُوغَا أَغِيرِينْ إِ لْ-ؤُرْذُونْ، إِنِّي ثْحَارّْممْ ؤُ ثتّحَّامْ.

¹⁰ Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito; e também o que fizestes aos dois reis dos amorreus, Seom e Ogue, que estavam além do Jordão, os quais destruístes.

¹¹ ؤُمِي نسْڒَا أَيَا، إِفْسِييْ وُوڒْ نّغْ، ؤُ وَارْ إِقِّيمْ شَا بُوحْبڒْ إِدَّارْ ذِي شَا ن يرْيَازْ ذِي سِّيبّثْ نْومْ، مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ذ أَربِّي، سنّجْ ذڭْ ؤُجنَّا ذ ذَا سْوَادَّايْ خْ ثمُّورْثْ.

¹¹ Ouvindo isto, desmaiou-nos o coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor , vosso Deus, é Deus em cima nos céus e embaixo na terra.

¹² ڒخُّو خنِّي، جَّادْجمْ أَيِي غَارْ سِيذِي، مِينْزِي نشّْ ڭِّيغْ زَّايْومْ س ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ، أَقَا ؤُڒَا ذ كنِّيوْ أَذْ ثڭّمْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ أَكْ-ذ ڒَادْجْ ن ثَادَّارْثْ ن بَابَا ؤُ وْشمْ أَيِي إِجّْ ن وعْڒَامْ ن ڒَامَانْ نْومْ،

¹² Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor que, assim como usei de misericórdia para convosco, também dela usareis para com a casa de meu pai; e que me dareis um sinal certo

¹³ أَقَا كنِّيوْ أَذْ ثجّمْ بَابَا ذ يمَّا، أَيْثْمَا ذ سُويثْمَا أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ نْسنْ، أَذْ دَّارنْ ؤُ بلِّي كنِّيوْ أَذْ ثْفكّمْ ڒعْمُورَاثْ نّغْ زِي ڒْموْثْ.“

¹³ de que conservareis a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm, e de que livrareis a nossa vida da morte.

¹⁴ أَرِّينْ-د خَاسْ يرْيَازنْ: ”مَاڒَا وَارْ ثفْضِيحمْ ثَامسْڒَاشْثْ نّغْ، أَذْ إِمّثْ ڒعْمَارْ نّغْ ذڭْ ومْشَانْ نْومْ. ؤُشَا أَذْ إِمْسَارْ خْمِي ذ أَنغْ غَا إِوْشْ سِيذِي ثَامُّورْثْ-أَ، أَذْ أَمْ نسّْشنْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ نّغْ.“

¹⁴ Então, lhe disseram os homens: A nossa vida responderá pela vossa se não denunciardes esta nossa missão; e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de misericórdia e de fidelidade.

¹⁵ خَاسْ ؤُشَا ثْسيّبْ إِ-ثنْ ثمْغَارْثْ س يِيجّْ ن وسْغُونْ زِي ڒْكَازِي، مِينْزِي ثُوغَا ثَادَّارْثْ نّسْ غَارْ ڒْحِيضْ ن بَارَّا ن وشْبَارْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا ثُوغَا ثْزدّغْ ذڭْ وشْبَارْ ن ثنْذِينْثْ. *

¹⁵ Ela, então, os fez descer por uma corda pela janela, porque a casa em que residia estava sobre o muro da cidade.

¹⁶ نتَّاثْ ثنَّا أَسنْ: ”فّْغمْ غَارْ إِذُورَارْ، مَاحنْذْ إِنِّي إِ كنِّيوْ إِضفَّارنْ وَارْ خَاومْ حَارّْثنْ ؤُ فَّارمْ ذِينِّي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَڒْ غَاعقْبنْ إِنِّي كنِّيوْ إِضفَّارنْ. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثْزمَّارمْ أَذْ ثْمنْعمْ أَبْرِيذْ نْومْ.“

¹⁶ E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, vos não encontrem os perseguidores; escondei-vos lá três dias, até que eles voltem; e, depois, tomareis o vosso caminho.

¹⁷ إِرْيَازنْ نَّانْ أَسْ: ”أَذْ نِيڒِي نتّْوَاسِّيزْذڭْ زِي ثْجَادْجِيثْ-أَ إِ ذ أَنغْ ثڭِّيذْ أَذْ ت نجَّادْجْ،

¹⁷ Disseram-lhe os homens: Desobrigados seremos deste teu juramento que nos fizeste jurar,

¹⁸ إِلَا مَاڒَا أَذْ ثڭّذْ أَمُّو: خْزَارْ، خْمِي إِ غَا نَاذفْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِتّْخصَّا أَذْ ثڭّذْ أَسْغُونْ-أَ أَزڭّْوَاغْ إِمُوذنْ إِ زِي ذ أَنغْ ثْسيّْبذْ غَارْ ڒْكَازِي، ؤُشَا أَذْ ثسّْمُونذْ بَابَامْ ذ يمَّامْ ذ أَيْثْمَامْ ذ مَارَّا ڒَادْجْ ن بَابَامْ غَارمْ ذِي ثَادَّارْثْ نّمْ.

¹⁸ se, vindo nós à terra, não atares este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e se não recolheres em casa contigo teu pai, e tua mãe, e teus irmãos, e a toda a família de teu pai.

¹⁹ مَاشَا قَاعْ وِي غَا إِفّْغنْ زِي ثوُّورَا ن ثَادَّارْثْ نّمْ، أَذْ إِڒِينْ إِذَامّنْ نّسْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ، ؤُ نشِّينْ أَذْ نِيڒِي نتّْوَاسِّيزْذڭْ زَّايْسنْ، مَاشَا قَاعْ ونِّي أَكِيذمْ غَا إِقِّيمنْ ذِي ثَادَّارْثْ، إِذَامّنْ نّسْ أَذْ إِڒِينْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّغْ مَاڒَا شَا ن يِيجّْ أَذْ خَاسْ إِسَّارْسْ أَفُوسْ.

¹⁹ Qualquer que sair para fora da porta da tua casa, o seu sangue lhe cairá sobre a cabeça, e nós seremos inocentes; mas o sangue de qualquer que estiver contigo em casa caia sobre a nossa cabeça, se alguém nele puser mão.

²⁰ مَاڒَا شمْ ثسُّوفّْغذْ ثَامسْڒَاشْثْ نّغْ، خنِّي أَذْ نِيڒِي نتّْوَاسِّيزْذڭْ عَاوذْ زِي ثْجَادْجِيثْ إِ ذ أَنغْ ثڭِّيذْ أَذْ أَمْ نجُّودْجْ إِ شمْ.“

²⁰ Também, se tu denunciares esta nossa missão, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.

²¹ نتَّاثْ ثَارَّا-د خَاسنْ: ”عْلَاحْسَابْ أَوَاڒنْ نْومْ، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي!“ خنِّي ثجَّا إِ-ثنْ أَذْ ؤُيُورنْ ؤُشَا ثْشدّْ أَسْغُونْ أَزڭّْوَاغْ غَارْ ڒْكَازِي.

²¹ E ela disse: Segundo as vossas palavras, assim seja. Então, os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.

²² ؤُيُورنْ نِيثْنِي ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ وذْرَارْ ؤُشَا قِّيمنْ ذِينِّي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، أَڒَامِي د -عقْبنْ إِنِّي إِ ثنْ إِضفَّارنْ. إِنِّي ثنْ إِضفَّارنْ ثُوغَا أَرزُّونْ خَاسنْ ذڭْ وبْرِيذْ مَارَّا، مَاشَا وَارْ ثنْ ؤُفِينْ.

²² Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ali ficaram três dias, até que voltaram os perseguidores; porque os perseguidores os procuraram por todo o caminho, porém não os acharam.

²³ خنِّي أَرڭّْوْحنْ-د ثْنَاينْ نِّي ن يرْيَازنْ، هْوَانْ-د زڭْ وذْرَارْ، ژْوَانْ-د ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ؤُ حَاجَانْ أَسْ مَارَّا مِينْ ذ أَسنْ إِمْسَارنْ.

²³ Assim, os dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e vieram a Josué, filho de Num, e lhe contaram tudo quanto lhes acontecera;

²⁴ نَّانْ إِ يَاشُووَا: ”س ثِيذتّْ، سِيذِي إِڭَّا أَنغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ذڭْ إِفَاسّنْ ؤُ عَاوذْ فسْينْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ ذِي سِّيبّثْ نّغْ.“

²⁴ e disseram a Josué: Certamente, o Senhor nos deu toda esta terra nas nossas mãos, e todos os seus moradores estão desmaiados diante de nós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Josué 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →