Josué 22

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ خنِّي إِڒَاغَا-د يَاشُووَا إِ إِرُوبِينِييّنْ ذ إِجَاذِييّنْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا،

¹ Então Josué convocou as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés

² إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ثحْضَامْ مَارَّا مِينْ خفْ إِ ذ أَومْ يُومُورْ مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، ؤُ كنِّيوْ ثسْڒَامْ عَاوذْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو ذِي مَارَّا مِينْ خفْ ذ أَومْ ؤُمُورغْ.

² e lhes disse: “Vocês fizeram tudo que Moisés, servo do S enhor , mandou e obedeceram a todas as minhas ordens.

³ كنِّيوْ وَارْ ثسْمِيحمْ شَا ذڭْ أَيْثْمَاثْومْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن وُوسَّانْ أَڒْ أَسّْ-أَ ؤُ ثحْضَامْ أَحطُّو ن ڒُومُورْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ.

³ Durante todo esse tempo e até hoje, não abandonaram seus irmãos das outras tribos e tiveram o cuidado de obedecer a tudo que o S enhor , seu Deus, ordenou.

⁴ ؤُشَا ڒخُّو إِڭَّا سِيذِي، أَربِّي نْومْ، إِ أَيْثْمَاثْومْ أَرَّاحثْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسنْ ت إِوَاعْذْ.عقْبمْ خنِّي ڒخُّو غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ ذِي ثمُّورْثْ ن ڒْوَارْثْ نْومْ نِّي ذ أَومْ إِوْشَا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، خْ ؤُجمَّاضْ ن لْ-ؤُرْذُونْ.

⁴ Agora o S enhor , seu Deus, concedeu descanso a seus irmãos, como prometeu a eles. Portanto, voltem para casa, para a terra que Moisés, servo do S enhor , lhes deu como sua propriedade do outro lado do rio Jordão.

⁵ مَاشَا حْضَامْ مْلِيحْ أَذْ ثڭّمْ ڒُومُورْ ذ شَّارِيعَا إِ ذ أَومْ إِوْشَا مُوسَا، أَمْسخَّارْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ثخْسمْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، أَذْ ثُويُورمْ ذِي مَارَّا إِبْرِيذنْ نّسْ، أَذْ ثحْضَامْ مَارَّا ڒُومُورَاثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ ثْڒصْقمْ ؤُ أَذْ أَسْ ثْسخَّارمْ س مَارَّا وُوڒْ ذ مَارَّا ڒعْمَارْ نْومْ.“

⁵ Mas tenham muito cuidado de cumprir todos os mandamentos e a lei que Moisés, servo do S enhor , lhes deu. Amem o S enhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, obedeçam a seus mandamentos, apeguem-se a ele firmemente e sirvam-no de todo o coração e de toda a alma”.

⁶ إِبَاركْ إِ-ثنْ يَاشُووَا، إِجَّا إِ-ثنْ أَذْ ؤُيُورنْ ؤُشَا نِيثْنِي أَرڭّْوْحنْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

⁶ Então Josué os abençoou e se despediu deles, e eles foram para casa.

⁷ إِ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ثُوغَا إِوْشَا مُوسَا إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ ذِي بَاشَانْ، مَاشَا إِ يِيجّْ ن وزْينْ نّغْنِي إِوْشَا أَسْ يَاشُووَا إِشْثْ ن ثسْغَارْثْ غَارْ أَيْثْمَاثْسنْ خْ ؤُغزْذِيسْ-أَ ن لْ-ؤُرْذُونْ زِي مَانِيسْ ثْغدْجِي ثْفُوشْثْ. ؤُمِي ثنْ إِسّكّْ يَاشُووَا غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ، إِبَاركْ إِ-ثنْ

⁷ Moisés tinha dado o território de Basã, a leste do rio Jordão, à meia tribo de Manassés. À outra metade da tribo, Josué deu terras a oeste do Jordão. Quando Josué se despediu deles e os abençoou,

⁸ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا: ”س وَاڭْڒَا ذ أَمقّْرَانْ أَذْ ثْعقْبمْ غَارْ إِقِيضَانْ نْومْ، س وَاطَّاسْ ن ڒبْهَايمْ ؤُ س نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ؤُ س نّْحَاسْ ذ وُوزَّاڒْ ؤُ س وَاطَّاسْ ن وَارُّوضْ. بْضَامْ ثَاكشَّاضْثْ ن ڒْعذْيَانْ نْومْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاثْومْ.“

⁸ disse: “Voltem para casa com toda a riqueza que tomaram de seus inimigos: grandes rebanhos, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam os despojos com seus parentes”.

⁹ عقْبنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا، فّْغنْ زِي غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِڭّْوجّنْ خْ شِيلُو نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒْمُوڒْكْ نْسنْ نِّي إِطّْفنْ ذ أَڭْڒَا عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن سِيذِي س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

⁹ Assim, os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e partiram para sua própria terra em Gileade, da qual haviam tomado posse de acordo com a ordem do S enhor , por meio de Moisés.

¹⁰ ؤُمِي إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثْمُووَّا ن لْ-ؤُرْذُونْ نِّي إِدْجَانْ عَاذْ ذِي ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، بْنَانْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ، إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ.

¹⁰ Enquanto ainda estavam em Canaã, chegaram a um lugar chamado Gelilote, perto do rio Jordão. Ali os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés pararam e construíram um altar grande e imponente.

¹¹ ؤُشَا سْڒِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَقَا قَّارنْ: ”خْزَارمْ، أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا بْنَانْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ غَارْ ويْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ خْ ثْمُووَّا ن لْ-ؤُرْذُونْ، خْ ؤُغزْذِيسْ ن لْ-ؤُرْذُونْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.“

¹¹ Os outros israelitas souberam que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés haviam construído um altar em Gelilote, nos limites da terra de Canaã, do lado oeste do Jordão.

¹² ؤُمِي سْڒِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَيَا، ثْمُونْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي شِيلُو حِيمَا أَذْ فّْغنْ إِ ؤُمنْغِي أَكِيذْسنْ س إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ.

¹² Por isso, toda a comunidade de Israel se reuniu em Siló e se preparou para guerrear contra eles.

¹³ ؤُشَا سّكّنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن ؤُكهَّانْ أَلِيعَازَارْ، غَارْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ غَارْ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ غَارْ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِي جِيلْعَاذْ،

¹³ Antes, porém, enviaram à terra de Gileade uma delegação liderada por Fineias, filho do sacerdote Eleazar, para conversar com as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés.

¹⁴ ؤُ سّكّنْ أَكِيذسْعشْرَا ن ڒْحُوكَّامْ، إِجّْ ن ڒْحَاكمْ زِي كُوڒْ ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ، زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل. كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ ثُوغَا ذ أَزدْجِيفْ ن ثَادَّارْثْ ن ڒجْذُوذْ نْسنْ إِ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁴ A delegação era formada por dez líderes de Israel, um de cada uma das dez tribos, e todos eles eram chefes de suas famílias dentro dos clãs de Israel.

¹⁵ ؤُسِينْ-د نِيثْنِي غَارْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ غَارْ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ غَارْ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ذِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، نَّانْ أَسنْ:

¹⁵ Quando chegaram à terra de Gileade, disseram às tribos de Rúben e Gade e à meia tribo de Manassés:

¹⁶ ”أَمُّو إِ ثسِّيوڒْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن سِيذِي: مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ڒغْذَارْ-أَ إِ زِي ثغْذَارمْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل ؤُمِي ثْحيّْذمْ أَسّْ-أَ زِي ضفَّارْ ن سِيذِي، ؤُمِي ثبْنَامْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ مَاحنْذْ أَذْ ثْغوّْغمْ خْ سِيذِي أَسّْ-أَ؟

¹⁶ “Toda a comunidade do S enhor quer saber por que vocês foram tão infiéis ao Deus de Israel! Como puderam se afastar tanto do S enhor ? Vocês construíram para si um altar, rebelando-se contra ele!

¹⁷ مَا وَارْ إِدْجِي شْفَا أَنغْ ڒْمُوعْصِييّثْ ن فَاغُورْ، ڒْمُوعْصِييّثْ إِ زِي غَارْ أَسّْ-أَ عَاذْ وَارْ نتّْوَاسِّيزْذڭْ ؤُ زَّايسْ إِ ثوْضَا جّْرِيحشْثْ خْ ثْمسْمُونْثْ ن سِيذِي؟

¹⁷ Não bastou o pecado do incidente em Peor? Até hoje, não estamos completamente purificados dele, mesmo depois que a praga feriu toda a comunidade do S enhor .

¹⁸ مَا أَقَا كنِّيوْ أَسّْ-أَ ثوْشِيمْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي ؤُشَا أَذْ إِمْسَارْ خنِّي، ؤُمِي غَا ثْغوّْغمْ أَسّْ-أَ خْ سِيذِي، أَذْ إِفُّوڭمْ نتَّا خْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل؟

¹⁸ E, ainda assim, vocês abandonam o S enhor . Se hoje vocês se rebelarem contra o S enhor , amanhã ele voltará sua ira contra toda a comunidade de Israel!

¹⁹ مَاڒَا زعْمَا ثخْمجْ ثمُّورْثْ إِ إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا نْومْ، خنِّي عْذُومْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي إِدْجَانْ ذ أَڭْڒَا ن سِيذِي ؤُ مَانِي ثدْجَا ثْزذِّيغْثْ ن سِيذِي ؤُشَا كْسِيمْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن وڭْرَا ذِي ڒْوسْطْ نّغْ، مَاشَا وَارْ ثْغوّْغمْ شَا خْ سِيذِي ؤُ وَارْ ثْغوّْغمْ شَا خَانغْ ؤُمِي غَا ثبْنَامْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ يِيخفْ نْومْ، مْغِيرْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ.

¹⁹ “Se a porção de terra que receberam como herança está impura, passem para o nosso lado, para a terra do S enhor , onde está o tabernáculo do S enhor , e tomem posse de um território entre nós. Mas não se rebelem contra o S enhor nem contra nós, construindo para si um altar que não seja o verdadeiro altar do S enhor , nosso Deus.

²⁰ مَا ثُوغَا عَاخَانْ، مِّيسْ ن زَارَاحْ، وَارْ إِغْذَارْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن مِينْ إِتّْوَاحَارّْمنْ إِ ؤُثحِّي ؤُ خنِّي مَا وَارْ د-إِتِّيسْ ؤُذُوقّزْ ن وغْضَابْ خْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل؟ ؤُشَا أَرْيَازْ نِّي وَارْ إِمُّوثْ وحّْضسْ وَاهَا ذِي ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ.‘ “

²⁰ Quando Acã, descendente de Zerá, foi infiel ao S enhor , roubando as coisas separadas para o S enhor , a ira divina não caiu sobre toda a comunidade de Israel? E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado!”.

²¹ خنِّي أَرِّينْ-د أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ وزْينْ ن ثقْبِيتْشْ ن مَانَاسَّا ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ إِزدْجِيفنْ خْ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل:

²¹ Então os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos clãs de Israel:

²² ”أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ، سِيذِي، أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ إِسّنْ إِ-ث ؤُ إِسْرَائِيل أَذْ ث إِسّنْ عَاوذْ! مَاڒَا إِفّغْ-د أَيَا زڭْ ؤُغوّغْ نِيغْ زِي ڒغْذَارْ خْ سِيذِي، خنِّي وَارْ خَانغْ ثْشطَّارْ شَا أَسّْ-أَ،

²² “O S enhor , o Poderoso, é Deus! O S enhor , o Poderoso, é Deus! Ele sabe a verdade, e que Israel a saiba também! Não construímos o altar por rebeldia nem por infidelidade ao S enhor . Se o fizemos, não poupem nossa vida hoje.

²³ مَاڒَا ثُوغَا حِيمَا أَذْ نبْنَا إِ نشِّينْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ مَاحنْذْ أَذْ نوْشْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي نِيغْ مَاڒَا ثُوغَا حِيمَا أَذْ نْقدّمْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ نِيغْ إِ ؤُسوْجذْ ن ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا، أجّْ سِيذِي سِيمَانْثْ نّسْ أَذْ ث إِبقّشْ.

²³ Se construímos o altar para nos afastarmos do S enhor ou para apresentarmos holocaustos, ofertas de cereal ou ofertas de paz, que o próprio S enhor nos castigue.

²⁴ ؤُشْثْ خَانغْ، مَاڒَا وَارْ نڭِّي أَيَا زڭْ ومْنُوسْ ؤُمِي نقَّارْ: ’إِحنْجِيرنْ نْومْ زمَّارنْ أَذْ إِنِينْ إِ إِحنْجِيرنْ نّغْ ثِيوشَّا: مِينْ جَارْ أَومْ-د أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل؟

²⁴ “A verdade é que construímos este altar por medo de que, no futuro, seus descendentes digam aos nossos: ‘Que direito vocês têm de adorar o S enhor , o Deus de Israel?

²⁵ سِيذِي إِڭَّا لْ-ؤُرْذُونْ ذ أَيْمِيرْ جَارْ أَنغْ ذ كنِّيوْ، أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ! كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ شَا ثَاسْغَارْثْ ذِي سِيذِي!‘ أَمُّو زمَّارنْ أَذْ سّْبدّنْ إِحنْجِيرنْ نْومْ إِحنْجِيرنْ نّغْ خْ ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي.

²⁵ O S enhor pôs o rio Jordão como barreira entre o nosso povo e o povo de Rúben e Gade. Vocês não têm parte com o S enhor ’. Então seus descendentes poderão impedir os nossos de adorarem o S enhor .

²⁶ خْ ؤُينِّي ننَّا: أجّْ أَنغْ أَذْ نبْنَا أَعَالْطَارْ-أَ، وَارْ إِدْجِي إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُڒَا إِ ثْغَارْصْثْ،

²⁶ “Por isso, resolvemos construir o altar, não para oferecer holocaustos ou sacrifícios,

²⁷ مَاشَا حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ ؤُ جَارْ جِّيڒَاثْ نّغْ أَوَارْنِي أَنغْ، حِيمَا أَذْ نْسخَّارْ ذِي ثْسخَّارْثْ ن سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ س ثْغَارْصِي نّغْ ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصِي نّغْ نّغْنِي ذ ثْغَارْصِي نّغْ ن ڒهْنَا ؤُ حِيمَا إِحنْجِيرنْ نْومْ وَارْ قَّارنْ إِ إِحنْجِيرنْ نّغْ: كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ شَا ثَاسْغَارْثْ ذِي سِيذِي.

²⁷ mas como testemunho. Ele lembrará os nossos e os seus descendentes de que nós também temos o direito de servir ao S enhor em seu santuário com holocaustos, sacrifícios e ofertas de paz. Então seus descendentes não poderão dizer aos nossos: ‘Vocês não têm parte com o S enhor ’.

²⁸ نشِّينْ ننَّا: مَاڒَا إِمْسَارْ ثِيوشَّا أَذْ إِنِينْ نِيثْنِي أَيَا إِ نشِّينْ ؤُ إِ جِّيڒَاثْ أَوَارْنِي أَنغْ، خنِّي أَذْ نِينِي: ’خْزَارمْ، أَمذْيَا ن ڒبْنِي ن ؤُعَالْطَارْ-أَ ن سِيذِي نِّي إِڭِّينْ ڒجْذُوذْ نّغْ، وَارْ إِدْجِي إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِ ثْغَارْصْثْ نّغْنِي، مَاشَا حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ.‘

²⁸ “Se disserem isso, nossos descendentes responderão: ‘Vejam esta réplica do altar do S enhor que nossos antepassados fizeram. Não é para holocaustos nem sacrifícios; é uma lembrança do relacionamento que vocês e nós temos com o S enhor ’.

²⁹ إِڭّْوجْ خَانغْ أَقَا نشِّينْ أَذْ نْغوّغْ خْ سِيذِي نِيغْ أَسّْ-أَ أَذْ نوْشْ س وعْرُورْ إِ سِيذِي ؤُمِي غَا نبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ ثْغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نِيغْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ نِيغْ إِ ثْغَارْصْثْ نّغْنِي، إِلَّا أَعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ، ونِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثْزذِّيغْثْ نّسْ.“

²⁹ Longe de nós nos rebelarmos contra o S enhor , ou nos afastarmos dele, construindo nosso próprio altar para holocaustos, ofertas de cereal ou sacrifícios. Somente o altar do S enhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo pode ser usado para esse fim”.

³⁰ أَكهَّانْ فِينَاحَاسْ ذ ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ ذ إِزدْجِيفنْ خْ ڒُوڒُوفْ ن إِسْرَائِيل نِّي كِيذسْ إِدْجَانْ، سْڒِينْ أَوَاڒنْ إِ إِسِّيوْڒنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ذ أَيْثْ ن مَانَاسَّا ؤُ ثُوغَا أَيَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.

³⁰ Quando o sacerdote Fineias e os líderes da comunidade, os chefes dos clãs de Israel, ouviram o que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés disseram, ficaram satisfeitos.

³¹ فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن أَلِيعَازَارْ، إِنَّا إِ أَيْثْ ن رُوبِينْ ؤُ إِ أَيْثْ ن جَاذْ ؤُ إِ أَيْثْ ن مَانَاسَّا: ”أَسّْ-أَ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي سِيذِي أَقَا-ث ذِي ڒْوسْطْ نّغْ ؤُمِي كنِّيوْ وَارْ ثغْذَارمْ شَا سِيذِي. س ؤُيَا كنِّيوْ ثْفكّمْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي.“

³¹ Fineias, filho do sacerdote Eleazar, lhes respondeu: “Hoje sabemos que o S enhor está no meio de nós, pois vocês não foram infiéis ao S enhor , como havíamos imaginado. Ao contrário, livraram Israel de ser destruído pela mão do S enhor ”.

³² خنِّي يَارڭّْوحْ ؤُكهَّانْ فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن أَلِيعَازَارْ، أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ زڭْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ، زِي ثمُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ غَارْ ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ، غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ ذَايْسنْ ڒخْبَارْ.

³² Então Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os outros líderes deixaram as tribos de Rúben e Gade em Gileade e voltaram à terra de Canaã para relatar aos israelitas o que havia acontecido.

³³ ثُوغَا ثَامسْڒَاشْثْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا حمْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَربِّي ؤُ وَارْ ذ أَسنْ نَّانْ عَاذْ أَذْ فّْغنْ أَذْ مّنْغنْ مَاحنْذْ أَذْ أَردّْدْجنْ ثَامُّورْثْ إِ ذِي ثُوغَا زدّْغنْ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ.

³³ Todos os israelitas ficaram satisfeitos, louvaram a Deus e não falaram mais em guerrear contra Rúben e Gade.

³⁴ أَيْثْ ن رُوبِينْ ذ أَيْثْ ن جَاذْ ڒَاغَانْ أَسْ إِ ؤُعَالْطَارْ نِّي: ”أَذْ يِيڒِي ذ أَشهَّاذْ جَارْ أَنغْ أَقَا سِيذِي ذ أَربِّي.“

³⁴ Os membros das tribos de Rúben e Gade chamaram o altar de “Testemunho”, pois disseram: “É um testemunho entre nós e eles de que o S enhor é, também, o nosso Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Josué 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →